31781 resultaten.
te laat
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.403 Nooit gesproken woorden
op het puntje van mijn tong,
die aan jou toebehoren
maar die ik steeds verdrong.
Woorden zo breekbaar als glas
gebroken in mijn mond,
die ik je graag nog had willen vertellen,
maar waarvoor ik de moed niet vond...…
KROEGMIS
snelsonnet
4.1 met 15 stemmen
1.531 O geef ons als oprechte rook-novieten
toch heden onze dagelijkse peuk
en laat ons in die goddelijke reuk
dan opgaan in het hemelse genieten.
En kuchend klinken dan in gore walmen
de rokersrochels als oprechte psalmen.…
de gepeste
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.588 Op een knopje kunnen drukken
of een toverspreuk weten
en voor hun roofdierogen
in rook opgaan.
Maar is het weer zover,
dan blijft hij
als aan de grond genageld staan.
De grijzende gezichten,
het getreiter
en tot slot de vuisten...
Er is geen ontkomen aan.…
Zwevend op de wind
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
927 Dans ik het leven
als een bloem
zingend kind
zwevend op de wind
waarheen hij blaast
daar zal ik gaan
al verduisteren
zon en maan
met het licht
in mijn hart
de zon steeds
weer zien opgaan
in een reeds
vernieuwd
bestaan…
Eilandgevoel: Schier
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
605 Ik word klein
Onder deze machtige
Koepel met de mooiste
Luchten van Nederland
Hier voel ik me
Nietig, klein en groots
Dit is meer dan spreken -
Hier zou ik kunnen sterven
De zee inrollen en opgaan
In deze onbegrijpelijke wereld
Inspiratie: interview met Jan Mulder…
de visarend
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
646 sierlijke vleugelslagen
maken hevige wind
een bruinwitte schicht
raast
sneller dan het
licht
Om dan even te zweven,
beter dan
een vliegtuig
enkel wat wolken
belemmeren zijn
zicht
als jager geboren,
hangt hij hoog in
de lucht
Om plots dan
in zee te vallen
echt doelgericht
na weinige tellen
schiet hij omhoog
met tussen zijn…
moeder natuur
hartenkreet
5.0 met 291 stemmen
682 o, moeder natuur
rein en zo puur
de wind en de zee
spelen gedwee
met aarde en zand
scheppen een band
de zon en de maan
een storm of orkaan
bloemen die bloeien
dieren die stoeien
ze laat alles begaan
een hemel op aard
is er ontstaan!…
Regen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
636 Geef mij de regen
een zomerregen
waar ik nat kan worden
liggend in het gras
Laat mij wachten
op de regen
van de ochtend tot de avond
Ik zal wachten
als de bladeren van bloemen
waarin ik de samenhang
kan zijn met alles
een ontkiemen
een belofte
voor de volgende dag
Dan zal ik drinken
van het water
Dan zal ik dichter bij
de aarde…
tussen grijs en grauw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
540 tussen grijs en grauw
brengt één ijspauw kleur in
de morgenstilte.…
Kamila Poppea Valjeva
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
567 Kamila Poppea
Valjeva Kamila
Nam net iets teveel
Trimetazidine
Dat weermiddel tegen
Pectoris angina
Grensoverschrijdend
Gedrag in de ogen
Van dopingcontrole
Instanties in China
Haar trainer Eteri
En coach Tutberidze
Zeggen in koor
Ga toch weg
Ga toch fietsen
Trimetazidine!
Trimetazidine?
Is toch onschuldig
Zegt trainer Eteri…
De kleine diamant
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
730 nee niks
met glas
zag je pas toen
je gebroken was
mocht je
kleuren tellen
in het opgaan
van de zon
zag de kleine
diamant een
schittering in
het ochtendgloren
je facet nog
steeds in nieuw
bekoren mag ik nu
eindelijk je setting zijn…
Jij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
903 Ik zie je daar nog zitten,
je keek naar het opgaan van de zon.
Ik zag alleen maar jou…
dat ik zo van jou houden kon!
Je hemd was blauw,
je ogen blauw.
Je voeten bloot,
je haren warrelend in de wind.
We waren met ons bootje…
Gevaren naar het meer.
Het was zo heerlijk rustig,
ik voel die rust nog weer.…
De natuur en de wereld.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
747 Het is een schoonheid
Waar ik alle dagen naar mag kijken
Naar de wonderen van dit heelal
Ik zie en ben verbaasd---
Wat zich allemaal laat zien aan mij---
En aan alle mensen.
Met wat zich allemaal voordoet---
In de wereld
De zon hoog aan de horizon
De maan die stilaan tevoorschijn komt
De sterren die zich laten zien
De vogels hoog in de bomen…
In-zicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
521 Leven dat gedragen wordt
Door draden gesponnen in
Het spanningsveld van
Licht en donker,
Van aantrekken en afstoten,
Van er totaal door omgeven zijn,
Van opgaan in het licht,
Of onder te gaan in het donker,
Dunne grens van waarheid
Die schuurt, een beetje wrang is,
Maar wel raakt aan de werkelijkheid…
Hologram van het heelal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Alle elementen die we schikken
in het Periodiek Systeem, de allereerste
bacteriën en ook wij, mensen
zijn scheppers van het heelal
In tijd en ruimte veranderen we
de energie en schrijven we mee
aan de onvergankelijke feiten
aan de randen van zwarte gaten
Die informatie bestond al
als de Schepper
die er met een oerknal
ruimte en tijd aan…
Ooit...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 De vogels huilen, ze zijn treurig.
Tranen van vissen vermengen zich
met het water.
De bladeren van de bomen verbleken.
Wij komen later...…
IK BEN EEN MAN VAN DE KLEUREN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
867 "
dat zou dan vloeken, dus niet staan, "niet de straat mee opgaan!"
en natuurlijk respecteer ik alle kleuren van de regenboog
maar die, de kleur paars, die hakt er af en toe nog pijnlijk in
maar lijden hoort bij 't leven tot het over is, tot het overleden is!!!…
WELLICHT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 Trompetjes staand op steeltjes,
een ongeorganiseerd geheel.
Ogen zeggen oren feestgetoeter
zichtbaar aan, vanuit een fel geel.
Groen ruikt het herboren gras,
uitnodigend fluisteren sprieten:
ga maar zitten, of liggen wellicht.
Voor lopen is er tijd voldoende.
Het park omarmt twee mensen,
zo onontwarbaar als zij schijnen.
Fluweelzacht klinken…
ZWANGERSCHAP VAN DE ZOMER!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
447 Het gele koolzaad doneert
aan de groene ontwapende
frisse voorjaarsnatuur
een prachtige gele gloed
zich vermengend met
het witte fluitenkruid
tot een zeer bijzonder mooie
zwangerschap van de zomer!…
Judith
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.719 Toen Judith Holofernes' donker hoofd
Zag in de tent op 't gouden praalbed stil,
Heeft zij, vóor dat de rode lippen kil
En 't oog van laatste leef-glans was beroofd,
Haar lippen op des Veldheers mond gedrukt,
Veilig bezittend wie zij 't leven nam,
Drinkend de siddring, die 't van vreugd verrukt
Begerig mannen-lijf ontstijgen kwam.…
de zonnebloem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
730 och, ranke stengel
omringt door
groene schilden
je groeit en bloeit
zo recht omhoog.
zoekend naar licht
wijst je bloem
met gele kroon,
bereidwillig
naar het oosten.
een hart van goud
met duizend draden,
gesponnen echt ragfijn,
kunstwerk van jewelste,
je mag er best wel zijn.
zelfs krom gebekte vogels
maken ruzie om je vruchten…
sterven op zwart gruis
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
631 veel lichter als veder
dwarrelend in blauwe lucht
een losgekomen pluisje
geniet van zweven
speurt naar goede aarde
op zijn eenzame vlucht
door speelse wind
wat verder afgedreven...
strandt op rotsgrond
in de luwte
het voelt meteen,
dit is niet mijn thuis
beseft zijn lot,
maakt een kruis
mijn leven is sterven
op het zwarte gruis...!…
de zandkorrel
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
733 een klein fijn korreltje van zand
verloor zijn hechte band
toen de wind hem even meenam
en hij zo in woelige zee terecht kwam…
verzwolgen door klotsend water,
aangezogen met veel kracht,
naar bodemloze diepte gebracht,
waar een schelp zich wel ontfermde
over het verloop van zijn verdere lot…
de oester besefte waarde, gaf al zijn liefde…
herboren mens
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
693 ergens langs de waterkant
tussen het hoge riet
kun je vredig wegdromen
helemaal in het niets
ik sluit gewoon mijn ogen
en voel aan mijn gezicht
de zachte helende warmte
van een vroege lentezon
ik luister naar het lied
van een naarstige leeuwerik
die volop druk bezig is
met het bouwen van een nest
ik laat me even meenemen
met de richting…
de bloemetjes en de bij
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
672 opgesloten… vind ik niets voor mij
dus laat me los, maak me vrij
ik wil stoeien op de groene wei
met mijn soortgenootjes: de honingbij
ik ruik de planten en de bloemen
maar zit gevangen in mijn korf
mijn vriendjes hoor ik heerlijk zoemen
och, wat vind ik dit ellendig grof
want alle bloemen wil ik kussen
ik wil vliegen, ik wil brommen
zie…
Het beeld schudt en schuift en straalt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
548 De meerkoeten waren wederom aanwezig en niet
om het een of ander de plek verander je niet zomaar,
ze kwamen er al jarenlang als een soort zwanenpaar.
Vaak inderdaad op een en dezelfde plek als je oplet.
Wat kan ik verzinnen als ik over hen wil beginnen.
Ik kan je bijna de eierleider zelf nog laten zien,
waar ik uit voortkwam bovendien.
Ja…
Als de avond is gevallen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
638 De dag is te ruste gegaan op het talud vandaag
het zijn de mooie herinneringen die ik meedraag.
Het naambordje siert nog steeds de muur
glinstert na in de zon in dit avonduur.
Wie hier allemaal zijn geweest en door de deur zijn gegaan
het zijn na vandaag herinneringen die ook weer vergaan.…
herfst
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
634 bossen en velden
stellen ten toon
de overgang
van een seizoen
goudbruine kleuren
bedekken in vorm
van vallende bladeren
wat paadjes en wegen
deze stomme film
schept sferen en geuren
met als ondertiteling:
“de herfst ligt op de grond”!…
MEER, het
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
503 Zittend aan het meer
voel ik 'meer' als minder
Zo zittend zijn
maakt het meer
zoveel minder zijn
laat staan hebben
dat laat ik wegebben
Laat het 'meer'
vooral van anderen zijn
ik kan zoveel
'meer' met minder
voelde ik
dacht ik
schreef ik
aan dit meer
dat dit meer
ook mag worden
van vele anderen!…
Afscheid
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.542 De stad huilt om mijn afscheid
de kreukels in het laken
zullen nog één keer van mij zijn
voor zij opgaan in duizenden anderen
mijn liefde is niet te veranderen
ook niet in deze stad
deze kille, vreemde stad
mijn honger is des te groter
ik verlang naar dagen
dat ik jou langzaam opat…