3328 resultaten.
Droomgestalte
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
488 Dappere krijger
gewapend met een wollen deken
tegen onpeilbare duisternis
en ondoorgrondelijke kou.
Een dodelijke queeste
op smalle paden
door woeste hoogten
van fort naar slagveld.
Niemand leerde je soldaten-
woorden en zei je waar je
ze kon vinden
niemand die vormgaf
aan de kleuren van krijgers-zinnen
het heldere blauw van…
Antwoord
poëzie
2.8 met 14 stemmen
4.335 Ach kind: waarheid en leugen
Zijn altijd wat verward,
Want geen van beide deugen
Ze alleen voor 'n mensenhart.
Weef tusse' uw hart en 't leven
Het kleed van schone schijn -
De bloemen daar geweven
Zullen de ware zijn.
Als andren ze anders noemen
Hebben zij ook gelijk -
Het zijn nu eenmaal bloemen
En leugens tegelijk.
Wat deert…
De avondwolken
poëzie
3.9 met 14 stemmen
3.978 Toen zag ik uit in de avond
En keek in de wuivende hemel,
Zoals een plant in de avond
Alleen op een zonnige heuvel,
Zoals een zwijgende vogel,
Die rust op een eenzame heuvel,
Onder de varende wolken
Van de eindeloos drijvende hemel
Van blauw en van goud; - en de wolken
Dreven als zachte gestalten,
Als tedere vreemde gestalten -
Zoals de zoete…
Het kwartier
poëzie
3.7 met 13 stemmen
2.503 Toen viel een gat in mijn droom
En een koele klok sloeg het kwartier
Door de zwijgende nakende nacht,
En ik voelde mijn ogen wijd open -
Die zagen stil
In de nacht.
Maar ik lag in een doodstille kuil
En ik keek in het donker heelal,
Verwonderd en wakker, naar het geluid
Van het eenzame koele kwartier -
Dat al zweeg
In de nacht.
En…
Inkeer
poëzie
3.2 met 13 stemmen
2.565 Wat lelijk heel die heide,
Wat lelijk doet dat veld,
Wat triest dat geen van beide
Mij meer iets moois vertelt!
Elk bloempje aan de wegen
Leek eens een mooi verhaal -
Nu drupt het in de regen
En zwijgt het allemaal.
‘k Loop in herinneringen
als een wanhopig kind,
Dat ziet de oude dingen
En de' oude weg niet vindt.
Maar hebben…
De stilte
poëzie
3.9 met 10 stemmen
8.183 Min de stilte in uw wezen,
Zoek de stilte die bezielt,
Zij die alle stilte vrezen
Hebben nooit hun hart gelezen,
Hebben nooit geknield.
Draag uw kleine levenszegen
Naar het dromenloze land,
Lijk de golve' haar oogst bewegen -
Tot zij zachtjes breken tegen
Het doodstille strand.
Zie de boom de paden tooien
Rondom zijne stille voet…
Mijmering
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.199 't Wordt stil - en als een stille droom
Komt de avond om mij heen, -
En zachtjes ga ik dromend aan
De weefstoel van 't verleên.
En zachtjes tel 'k de dagen weer,
Die door mijn vingers gleên -
En dromend zie 'k het dampend dal
Door de' avondschemering heen: -
Daar is dezelfde heuvel waar
De zon vroeger verdween -
Daar zijn dezelfde…
Kindsoldaten
gedicht
3.3 met 3 stemmen
7.326 Kindsoldaten,
Ze leven als ratten in een met
schubben bedekte beerput.
Ze hebben de liefde verloren
zijn silhouetten van onvoorwaardelijkheid.
Ze dragen dode ogen en
geweren vanaf hun dertiende.
Ze zijn een perpetuele plaag.
Sparta en Azteken.
Lodewijk en Napoleon.
Pruisische blindheid.
Nationaal Socialisme en Rode Khmers.
Birma, Eritrea…
Duizenden namen zijn er gewist
gedicht
4.0 met 7 stemmen
7.928 Ze zijn daar, de heertjes van het banket.
Ze pakken alle mannen mee en voeren kogels aan het volk,
verpakken dromen in vuilzakken en legen huizen.
Vliegtuigen brullen niet meer
en de kale stad biedt geen rust
enkel het gesis van lijden.
O mijn brandend vaderland.
Een radeloze trektocht werd het zonder begin of einde.
Angstige soldaten op…
De vuurtoren
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.452 schets van ontwaken
Ik ben wakker aan 't worden als een toren aan zee -
De lieflijke lamp van mijn dromen
Verbleekt in de weifelende dag.
Vannacht hebben beelden van licht
Gedraaid door een duistere wereld
Over de grillige zee;
Nu sta ik pal in de lucht
Met rode en witte strepen
Als een vissersjong in een trui.
En de wind…
Stervend meisje
poëzie
4.2 met 4 stemmen
984 Kind van wonden,
Dat één stonde
Nog als bleke sterre beeft,
Voor wier luister
's Werelds duister
Gene nacht meer olie heeft;
Kind van vrezen,
Teder wezen,
Kind van louter liefde en leed,
Wier geflonker
Uit het donker
In dit droeve dagen gleed;
Kind van zorgen,
Met de morgen
Van uw leven 't leven moe,
Gaan…
De sprakeloze rust
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.137 Gelukkig, die de stilte kent,
Die, als de avond zinkt,
De beker van vergeten drinkt
En zich van 't leven wendt;
Die mede met het licht bezwijkt
In 't kleureloos verschiet,
En kleureloze dingen ziet
Waarin de wereld wijkt.
Gelukkig, die geen luid gebed
Meer op de lippen heeft,
Die niet meer mee dit leven leeft,
Doch, als een beeld…
De dralers
poëzie
4.3 met 3 stemmen
852 Het welig licht was afgekomen
En lei zich aan de kim te rust,
De grote zee begon te dromen
En spoelde haar rozerode zomen
Over de stil vergulde kust.
Wij vulden met ons beider leven
De dommelige avondlucht,
Tot wij verwonderd staren bleven: -
Een stip kwam naar ons heen gedreven -
Een nevelige vogelvlucht.
De lucht hing vol van purpren…
Outcoming
hartenkreet
5.0 met 28 stemmen
576 Mijn outcoming was een gevecht
Van iedereen een opmerking geheel onterecht.
Menig man riep: “Slaap maar een nachtje bij mij”
Dan zijn de gedachten voor vrouwen snel voorbij
“Hoe werkt dat seks met een vrouw”
Van deze vraag werd ik elke keer flauw.
Soms komt de gedachte maar weer terug in de kast
Dat voelt veilig en ben ik niemand tot last…
Vinden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
319 het vraagt niets
geen richting
geen terugkeer
geen vorm waarin iets moet
passen
wat omgeeft
houdt zich afzijdig
laat
niets wordt opgeroepen
niets vastgelegd
en in dit uitblijven
verschuift iets onmerkbaar-
geen zoeken meer
naar waar te zijn,
maar het vallen
in wat niet vraagt
dragen zonder aanraken
aanwezig zonder
bewijs…
Liefde op recept
netgedicht
3.3 met 60 stemmen
3.217 Het begint altijd met opruimen
van de scherven van geluk
het verlangen naar eenzaamheid
maar zij kruipt nog steeds
al je poriën in en uit
Als je wakker door de regen
van een onbekend geluid
het bed veel te groot lijkt
Gedachten aan haar dijen
haar mond, lippen, haar buik
de streelzachte binnenkant
dwingen tot tijd voor buiten
Een moeder…
onomkeerbaar
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
698 meer en meer
worden boterhammen belegd
met achterdocht
beschuldigingen vinden het heden
branden handen langs borden
waarin grote barsten blijven
't dagelijks opruimen
worden knelpunten, het bekladden
van verdwenen mes-steken
geen enkel beeld
kan nog rusten; achteraf uitgetekend
in een te kleine kamer
waar voeten gekluisterd zijn…
Vlinder
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
659 Groeien als in een cocon
mooier, steeds mooier
sterker wordend
precies op de juiste tijd
op hetzelfde moment
nog niet bewust
van hoe, al wordend, te zullen Zijn.
Dan komt het moment
dat het gebeurt
de cocon scheurt
het mooie komt naar buiten
langzaam, als een gevecht
ontvouwt een schoonheid
opent het Leven zich werkelijk
gekreukte…
verhuizen
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
8.619 dozen, dozen en nog eens dozen
kijk, daar ligt ook nog wat
alles gaat mee naar het nieuwe huis
je wist niet dat je zoveel bezat
vele dozen gaan gelijk naar zolder
rustig valt het stof daar neer
sommige dingen moet je bewaren
heb je tijd dan kijk je wel weer
na lange tijd is daar die tijd
als je opnieuw gaat verhuizen
wat zat er toch in…
In het bos
gedicht
3.7 met 25 stemmen
10.772 Er worden geen vragen gesteld geen suggesties
gewekt, er wordt niet geveegd maar gestreeld
eerst worden stammen van bomen gescheiden
dan bladeren van scherven, pluisjes van stof
de eenvoudige gebaren boezemen iets in
waar het klaar is, lijkt nog niets begonnen
intussen vertrokken de sprokkelaars vanzelf
boog het zoekteam…
Vertrekken
gedicht
4.0 met 374 stemmen
87.560 Ga, een keer nog, terug
kijk wat er was
dans op de balken,
de blootgelegde vloer.
Dein in het bed
omhels je geliefden
die stuivend verwolken
tot eeuwig stof.
Open het luik
voel vervlogen licht
fladdermottend
langs je gezicht.
Grendel het hek,
je biezen gepakt,
zie de blauwe lucht -
en vertrek.…
vide grenier
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
575 mijn hoofd is een rommelzolder
barstensvol oude lettergrepen
waar ik ooit houvast aan vond
ik probeer een hoeveelheid
aan belegen impressies te ordenen
wanneer ik van een handvol woorden
nog een aardig versje kan maken
is dat toch mooi winst…
Goed beginnen
gedicht
2.2 met 20 stemmen
12.991 Neem hoe haar woorden glanzen
neem hoe haar mondhoeken
krullen, hoe zacht het achter
haar tanden moet zijn, neem
elke lieve lach in acht
sla geen oogopslag over
en vergeet geen moment
waarop ze spreekt of zwijgt
neem de tijd die nodig is
haar te bekijken, te buigen
in alle rust, neem ook die
in een zak, één beweging
en wat stenen nog…
Lege verzameling
gedicht
2.2 met 143 stemmen
24.767 Mijn verzameling leeg houden lukt alleen door
te verzamelen, natuurlijk werk ik aan de verzameling
van alle verzamelingen, dat is wat ze tegen me zeggen
alsof ik niet weet wat leegte is, ik drink graag absolutie
hou toch op
Niemand wil mij met nul ruilen, maar ik houd me aan
de regels, mag ik nu eens verdrinken wanneer ik dat wil?
Ik wil vallen…
Mouches volantes
gedicht
2.2 met 55 stemmen
15.958 Er is een drijvende wereld tegen het licht in
bewegende wezens. Kijk ik naar rechts
dan reizen ze mee, de bocht om tot ik
naar links daar zijn ze weer. Met mijn ogen
maak ik kindertekeningen, herschep
mijn erfenis. Verder is er niks. De grote
doos met foto's, toestellen, zakken vol
met vieze lappen weggegooid. De roze
klaproos op de theezeef…
GROTE SCHOONMAAK
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.027 Zingend gooi ik Frans eruit
Daarna bezem ik Geertruid
samen met haar laatste snik
naar mijn stoffer en mijn blik
Jodelend dweil ik Thea op
wring haar in mijn emmer sop
Onder opgeruimd gefluit
druk ik Barend door de ruit
Ach, wat wordt mijn huisje schoon
Saar en Bep doe ik gewoon
in de groene en de grijze
ieder op haar eigen wijze…
Tropen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
453 Het Tropeninstituut gaat op de schop
We hebben immers helemaal geen tropen
Ja vroeger wel, dat is fout afgelopen
Dus ruimen we die zooi nu maar eens op
'Wat doen we Halbe, met Max Havelaar?'
' Is dat 'n boek? In de versnipperaar!'…
Lentelui
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
605 Dat scheelt weer een jas
al knispert het nog wel.
De bladresten van
twee seizoenen terug
zijn aardig opgedroogd.
Ik kan de schade
nog niet overzien
van twee seizoenen niets
te hebben uitgevoerd.
Met verse boomschors
schep ik
nog wat orde.
Haar inhalen hoeft niet meer.
Tussen de troosteloos
afgestorven herfstresten
waren de bollen…
Laten we de oude....
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.202 Laten we de oude
brieven verbranden, al die mooi
verregende zongebleekte woorden en regels
in vlammen zien opgaan maar schaamteloos
hun inhoud behouden. We hebben
geluk gehad, o wat hebben we -
Laten we
straks andere steden verkennen, door nieuwe
straten met muzikanten en slapers op banken
slenteren, wennen aan weggaan…
Spullen in ons hoofd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
669 Dingen, spullen, kleren,
ongebruikt, toch bewaard.
Help!
Laten we op reis gaan!
Stop wat spullen in je koffertje.
Weinig zul je gaan missen.
Veel zullen we krijgen.
Veel verrassingen.
Een leeg hoofd.…