Alle inzendingen over planten

1291 resultaten.

Sorteren op:

vlinderstruik

netgedicht
1.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.095
in onze tuin staat een oude vlinderstruik prachtig te bloeien deze vlinderstruik stond eerst in de tuin van mijn schoonouders iedere zomer verspreiden deze paarse bloemen een intens vertrouwde geur als een vlinder op een bloem neerstrijkt raken zij me even aan een tedere begroeting van hen die zo troostend voelbaar aanwezig zijn…

De vegetariërs!

poëzie
3.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.324
Vegetariërs zijn mensen, die de mensen anders wensen, daarom eten zij slechts planten, net als grote olifanten; Zij zijn bang van dooie koeien, want die kunnen niet meer loeien. Beesten doden om te eten, noemen ze van God vergeten. 't Is zo deftig en zo fijn vegetariër te zijn!…

Anthurium

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 923
Zielig sta je daar te staan eenzaam starend uit mijn raam Dit is veel te kort dit hoort niet zo te gaan In de stralen van de maan en van schone schijn ontdaan word je een schim van je schamele bestaan Met je laatste restje kracht diepgeworteld, onverwacht beloof je mij dat je nimmer zal vergaan Maar je geel wordt nooit meer groen…
Isis7 juni 2008Lees meer >

- Duizendschoon -

netgedicht
4.0 met 54 stemmen aantal keer bekeken 896
Ooit was jij de eerste, tweejarige schoonheid oogverblindend scherm, bestaande uit kleine bloemen. Waar kom je te wonen? Duizendschoon, jij was even mooi, als bekende snijbloemen, jij bleef jarenlang. Zomerboeket, randbeplanting in de rotstuin trouw in mijn tuin... en je deelde. Toen ik voor je koos, heb ik een stukje van mijn…

- Nietszeggend -

netgedicht
4.2 met 31 stemmen aantal keer bekeken 482
Groeiend omringt regen duizenden verschillende planten. Liefde groeit met prachtig gevormde bladeren, als diepe bloemen in alle kleuren, voelt spiritueel overleven.. nietszeggend en stil falend warm en vochtig wild als dieren, onwennig aangepast aan het langzaam stervende bladerdak.…

Slapende moordenaar

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 799
Dan rest nog een plant die trilt als een kind dat net haar moeder zag vermoorden. Haar adem ingehouden, zo haar woorden. Een zout vat dat de rode vlekken snel verhullen moet. Tussen doek en lint kijkt een vrouw, die bestaat omdat ze sluiert en sluiert omdat het geschreven staat.…

- De Waterhyacint -

netgedicht
4.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 807
Was ze maar een waterhyacint, waarop een prachtige bloem stond drijvend op het waterland enigszins in bedwang gehouden, wilde ze niet verschrikt reageren en het wateroppervlak overwoekeren was er maar een snelle vermenigvuldiging die haar vormde tot een tropische omvangrijke plant.. drijvend, maar niet vergeten aan de oevers.…

Tuinpraat

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 647
In 1990 plant ik een bosje lelietjes-van-dalen in, meiklokjes zeggen wij. Hoe giftig ze ook zijn, altijd een zwak gehad voor de klokjes en de geur. Sjonge, sjonge. Nooit zo’n agressief ding meegemaakt. Een permanente verkrachting van mijn maagdenpalm. Een woekering die geen grenzen kent.…

- De vermaarde rozentuin -

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 679
De vermaarde beroemde rozen wensen niet te wijken, ondanks hun doornen niet rozenvariëteiten schitteren voorbehouden vol betekenis in het avondlicht der zon de koele frisse avondlucht, begon zwijgend als een bries met wereldallures, de vele kleine webben van spinnen te tonen de bijhorende kleine cirkeltjes een voor een krachtige…

- Bloemenhart -

netgedicht
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 946
Ooh bloemig hart, waar bloeien ze, de tinten van complimentjes, van roos en kamperfoelie, de verwachtingen van adembenemende geur? Draag je een bloemenhart toe vol poëzie, al deed het zeer de zachte geurige noot als betovering, de tweedimensionale schets van het leven. Het bloemenhart, het opent zich, ingekleurd het persoonlijk wikkeldeken…

Door flora's bladeren

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 626
I Wat voor gewas is dit? Wat zegt Jac. P. ervan? Het is geen schimmel, want Dat is een paard. Dan zou ik denken een Onbedektbladige. Echter zijn oortjes zijn Heel licht behaard. II Nu even doorzetten. Heukels en Oosterom. Hoofdpijnverwekkend maar Wel wijd vermaard. Ik breng hem thuis bij de Twintigzaadlobbigen…
Katja Bruning22 november 2010Lees meer >

Tuinfeest

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 625
De planten betoonden hun lof op één na: die vond het een sof! Zo 'n rotdovenetel deed uiterst vermetel. Hij hoorde ook niet in de hof. Hoe schoon hadden klokjes gebeld. Op een hofnarcis was men gesteld deze grapjas viel op door een dijk van een mop, want door hem werd een bloembak verteld. 't Was een schot in de roos!…

De Natuur

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 707
De natuur, zo mooi, Als een vogel zo vrij. Ik kom in de natuur En word gelijk weer blij. Ik zie de Flora, ik zie de Fauna, Zo mooi in de natuur. Ik ben verwijderd van de drukte Door een grote plantenmuur. Er hangt bloesem in de bomen, Er hopt een haasje vrolijk rond. ‘’Ik wil hier nooit meer weg!’’ Komt er uit mijn mond.…

IJzel en brem

gedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 6.648
In de hoekjes van de ogen huilt het Zienderogen werd de winter een keel Het is de keel van de winter die krast De brem op de akkerrand lijkt bevroren De brem op de akkerrand leek geelzwart Winter hurkte als een kraai op het dak Zwart en geel en kraste uitzinnig Toen ijzel op de straatweg tokkelde IJzel tokkelde op de straatwegen toen De…

Februarie

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 694
We zullen kabbelen op de stroom in de hunkering van ieders droom Planten en bloemen zullen ontluiken en de bomen en de struiken 'n Verdwaald lieveheerstbeestje had moed maar werd door nachtvorst niet behoed Vroege merels laten zich zien Ze verorberen rode besjes voor tien Olijke kopjes kijken naar binnen blij om de dag te gaan beginnen…

Viooltjes

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.750
Staan ze daar niet als kindren, de gezichtjes Hoog op in 't vrolijke zonlicht; zelve lichtjes Van kleur, gevlamd, gebruind? Heel blij verluidt Hun warme levenswil door 't kleuren-klateren... - Straks gaan de mondjes open. 't Lachenschateren Schittert al boven 't groene-aandachtige uit!…

Weer thuis

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 677
Ik heb een tuin om fijn in weg te dromen, Want werken in die tuin doe ik niet graag. Na mijn vakantie is altijd de vraag: Hoe is de tuin die weken doorgekomen? Het antwoord op die vraag stemt mij niet blij: Fantastisch staat het onkruid er weer bij !!…

HORTENSIA

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 749
De broze jurk heeft ze aan de kant geknald, over haar oude ondergoed is iets nieuws getrokken met groene stippen: 3D motief dat het net lijkt of ze binnen handbereik en perspectief iets groter tonen over een maand of wat koopt ze iets moois op het hoofd, blauw is haar lievelingskleur dan haalt ze de roestige haarpinnen weg die ze in het bruine…

Leefruimte

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 443
Alles dat leeft en groeit sterft zichzelf als er geen lucht meer ontstaat rondom het ingedamd bestaan het wordt aandoenlijk zichtbaar als ik naar mijn rotstuin zie waar keien tegen de wortels drukken dan moeten ze worden verplaatst waardoor er wat meer ruimte ontstaat zodat planten kunnen ademen en uitdijen om zich te willen vermeerderen…

Aarden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
Kronkelende wortels in de aarde zoeken naar dat wat vruchtbaar is Veranderen in diverse soorten grond dat wat zichtbaar is doet onecht aan Buigzaam zijn de wortels in de bovenste laag grond. Los zand voldoet slechts wanneer de zon van boven voedt, de dauw het zichtbare aait en stralend licht voor een glinstering zorgt. Schemer vervaagt…

Riet

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 613
Het riet wuift... wuivend riet Je neemt het waar riet, dat wuift halmen taai.... Door een wind die,in de loop van dag aanwakkert tot windkracht-7 Het brengt leven.... over het water aan oever en wal Wij wandelen naar het later 'n schijnbaar niemendal De wind eerst tegen dan in de rug naar ons thuis, terug.…

Wandeling

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 589
Honderd en een, vergeet- mij- nietjes kleurden haar tuintje blauw een tinteling van bloempjes met een hartje. Ik vroeg haar of de wens al was vervuld, maar kon de hint niet vatten. Je bloemen spreken over; niet vergeten. Dat alles zou nog blijken het lag nog in 't verschiet. Ik zag met spijt, de bloempjes plots verkwijnen, één kleine…

Woning

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
de schilder Monet.... hij heeft er gewoond, gewerkt tussen de bloemen en de bomen Hij liet het niet alleen bij dromen over zon en licht Hij schilderde meer dan een gedicht tubes verf z'n woorden Bij droog weer in z'n tuin bij zijn vijvers .......te vinden De vrouwen die hij er beminde zonder verblikken, verblozen Vandaar…

En dan

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
En dan...... openen zich de bloemen van de magnolia Ze zijn door zon van hun bolster ........ontdaan Het zegel van lente als door een hand -onzichtbaar-verbroken Witte sterren tegen 'n schuchter blauwe lucht ....zonder maan.…

Clematis.

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.120
Clematis, 'k heb met eigen hand Voor menig jaar, u hier geplant, Clematis, maar nooit heeft mijn jeugd Uw violette bloei verheugd, Clematis, zeg, hoe is 't dan, dat Ik nu van morgen, op mijn pad, Clematis, stil bleef staan, Daar, tussen blanke acerblâen, Clematis, mij uw bloesempracht Verraste, op 't onverwacht? - Zeg, had ál…

Papaplant

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 921
Het is al goed Bedacht mijn hoofd Toen de blaadjes bruin verkleurden Ik geef het water en wat zon Tot de wortels beter zijn En in de dagen die er volgden Grepen de wortels om zich heen Pogend tot houvast of zo Maar de grond liet zich niet pakken "Dit ben jij", zei papa ooit "En dat ben ik", die grote plant En ze bloeiden, groeiden…
Mae26 mei 2017Lees meer >

Rode petunia's voor de ramen

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 685
Oma zie ik weer zitten in het hoekje van haar kamer oud geworden,ingekrompen en dichter bij het vuur ’s zomers hield ze van het zonlicht en open ramen met uitkijk op rode petunia’s die hingen aan de muur ze zag graag overal bloemen en planten staan rozen en dahlia’s in de tuin, cyclamen voor de ramen en toen ze met broze knieën niet meer in…
Greta Casier10 september 2017Lees meer >

Kroos

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 439
iedere nieuwe eenling bobbelt een druppel oppervlak groen kroos dat langzaam uitdijt het water toedekt met een dun lakentje plant alsof het zegt, doe maar even niet zo vloeibaar ik verstop je zet je kabbels stil probeer wat te slapen dan houd ik de wacht als een verlaten stukje land…
Sbrina22 april 2018Lees meer >