4012 resultaten.
Een uiltje knappen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
667 Daar op die tak
wipt een spreeuw,
van ‘t ene
op ‘t andere
been.
Met één oog kralig
dicht geknepen,
sukkelt hij
tussen droom
en geeuw.
Daar op die tak
wipte een spreeuw,
maar met een
slapende poot,
stortte hij heel rap
naar benee.…
Over het leven en de dood
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
717 Mensen vallen en overlevenden mogen opstaan.
Wij allen zullen moeten leren leven met de dood.
Mensen die dat leven aanvaarden zoals het is,
zijn niet hulpeloos klein, maar moedig groot.…
Korte 4#3
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 Vallen is een kwestie
van zo snel vliegen
dat je op tijd bent
om jezelf op te vangen.
Het leven is mooi
en kent vele smaken
de dood is een noot
die je niet kunt kraken.…
Opstaan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 Een teder streven in een wankele nacht
bracht nat dat werd weggeslikt,
stond in regenstormen te verduren,
kou te lijden, hopend op
verharding van haar striemen.
Sloeg zich bont en blauw
aan de scherpte van de dag,
struikelde en stond zo vaak weer op,
gaf het een naam: dat het lijden
niet zo heten mag.
Heelde in zulks mooie littekens…
Blind vertrouwen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
543 Ik zie, ik zie wat jij niet ziet
en het is alles maar ook niets,
de kleur van het licht
en haar oneindigheid.
Voorbij het zwart
achter verre horizonnen,
waar de tijd is in te halen
en je weer hetzelfde zag,
om vervolgens te beginnen
aan een nieuwe zelfde dag.
Ik zie, ik zie wat jij niet ziet
en het is alles maar ook niets,
het is een…
Verder gaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
557 Renners struikelen
Strijders falen
Lopen tegen stenen muren
Om het einde te halen
Verliezers pruilen
Onwetenden vallen
Lijken bij het minste geringste
tegen een muur op te knallen
Alleen de ziende blinde
Kijkt alles met een glimlach aan
Zij weet hoe ze moet vallen
En vooral hoe ze daarna verder moet gaan…
Filosofie van het metselen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
670 Filosofen kunnen vallen.…
EEN VRUCHT DIE VALT...
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.042 Een vrucht die valt...
- Waar ‘k wijle in ‘t onontwijde zwijgen,
buigt statiglijk de nacht zijn boog om mijn gestalt.
De tijd is dood, omhoog, omlaag. Geen sterren rijgen
haar paarlen aan ‘t stramien der roereloze twijgen.
En geen gerucht, dan deze vrucht, die valt.
Een vrucht.
- En waar ik sta, ten zatte levens-zome,
vol als de nacht, maar…
het vallen zit ons in "t bloed
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
578 het vallen zit ons in het bloed
of je nu loopt of fietst
of klimt of klapt of zomaar lieft
zo dikwijls ook al lijkt het goed
ben je die je niet zijn wou
verdrietige gevallen vrouw…
die weet waarom
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
577 als ik echt goed naar jou kijk,
heel diep in jouw mooie ogen,
voel ik mij met jou zo rijk,
dat moet je van mij geloven,
jij bent zo sexy en zo prachtig,
als ik kijk naar jouw lichaam,
en van binnen heel erg krachtig,
toe verstop je niet meer voortaan,
want ik zie in jou heel veel,
een stille maar wijze vrouw,
het innerlijke dat ik met…
Tollende blaadjes
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
461 Ze hingen, tot het groen verdween
langzaam werden ze bruin
en als je denkt: ze vallen een voor een
dan is dat dus niet juist.
Herfst heeft zijn intrede gedaan
dat is duidelijk, oh ja
je ziet de blaadjes vallen gaan
tollend om hun as ook nog.…
Meiregen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
384 Druppels zie ik in de stilte vallen.
Van blad naar blad.
Van versnelde zomerbloem,
naar vertraagde lenteknop.
Ik luister naar een nietig wonder.
Het is schitterend om te zien.
Mijn hart springt op.…
Duurzaam
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
749 Hij had geen houvast meer,
dus vallen was zijn enige keus.
Met gratie ging hij daarom neer,
met een enorme klap, viel deze reus.
Het enige wat ons nu nog rest,
is iets te maken van zijn stam of tak.
Een stoel een kruk of tafel, dat kan nog best.
Er is genoeg voor iedereen, dus pak.
Dit had hij zeker goed gevonden...…
Soep zonder ballen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
387 Dit snelsonnet is per direct gesloten
Dit poëem leeft dus niet langer meer voort
De regels die uiteindelijk woord voor woord
Zijn echt definitief hier uitgesloten
De rake klappen die toch zijn gevallen
Geeft situatiebeeld 'soep zonder ballen'…
Bij het vallen van de nacht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
453 Zo kort voor
Het slapen gaan
Glijden de
Laatste gedachten
Van deze dag
Door mijn hersens
Heen, en laten
De laatste schaduw
Van de dag achter
In mijn brein
Daarna vallen ze,
Als ik in slaap val,
In snippers uiteen…
Mensje-nooit-genoeg/Zandbankhaaien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 Rondzwemmend' haaien zijn niet bang voor jou
Jij kan rustig en gedisciplineerd
De touwtjes laten vieren, niets verkeerd
Ook na vandaag, op weg naar dimensie
Voor kust van Hadera in Israël
Mensje-nooit-genoeg, jaagt op ze, dat wel…
Bladeren vallen.
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
984 Dansend op een bries
daalt het blad ter aarde
zijn taak volbracht
niet langer van waarde.
Langzaam de grond naderend
zal dit blad niet meer groeien
zelfs het reinste water
kan dit blad niet meer boeien.
Over is zijn vlucht
het legt zich te rusten
tussen de andere bladeren
die reeds de grond kusten.…
[ Herinnerd vallen ]
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
425 Herinnerd vallen
de scherpe feiten uiteen --
in een vage sfeer.…
Vallen en winnen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
2.415 Vreemde blikken wachten niet
Vreemde blikken vragen niet naar de
pijn die
hem achterlaat
in het dode moment
en de brandende gedachten
op de berg die hij geel wil verven.
Hij springt
geraakt
en stijgt op met een versnelde
wraak.
Want hij is
de vreemdeling die lijdt maar niet sterft
en zijn fiets…
vallen en opstaan
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.141 parels bengelend over de afgrond van onmacht
Mijn strijd is gestreden
De vloer bedekt met glasscherven
Ditmaal brachten ze geluk
Dit is wat ze noemen
Vallen en opstaan…
Als de blaadjes vallen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
868 altijd sterk
onverzettelijk nog
door seizoenen heen
winters landschap
liet hem kaal achter
door witte deken
omarmt
tijden verschoven
in smeltend water
hervond hij zich
opnieuw
reeds,
in zomer geschoven
eikenknoppen krachtig
geschoten
fier en trots
in vooruitzicht komend,
vleit hij zich in
berusting
als de blaadjes vallen…
opstaan en vallen
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.907 stralend in de zon
het eerte daglicht vang ik op
dit was hoe het begon
uit de grond ontworteld
de zon brengt mij groot
mijn leven zal niet eeuwig voortbestaan
uiteindelijk moet ik toch dood
maar ik geniet
grote voeten komen op mij af
mijn blaadjes krimpen in
ik ben bang voor mijn graf
ik leef nog maar net..
steeds dichterbij
konden…
Vallen en veranderen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.497 De warme lach
van je liefde
is mijn wens
als ik
naar je kijk
en al mijn tranen
niet durven
te vallen
zonder
je diepe stem
om een echo
te vragen…
Als druppels vallen
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
5.053 als druppels vallen
op je huid
spatten zij uiteen
zonder geluid
magisch traag
zoeken zij een weg
op kippevel
langzaam, omlaag
zwevende gedachten
pleiten voor extase
weg van realiteit
druppels blijven verbazen…
Als doornen vallen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.576 Van het bloedend hout gesneden
martelde hij langzaam naar de dood
de doornen vielen stuk voor stuk
en krachtig in zijn laatst geluk
kleurde hij het hart in vurig rood
Hij staakte uitgedroogd de strijd
z’n laatste druppel was gedronken
gebroken gleed hij ‘over de rand’
door toedoen van ’n mensenhand
die hij z’n leven had geschonken
Zijn…
hoe vrouwen kunnen vallen....
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
2.523 een gevallen vrouw
hoe gewoon ook
laat je niet lopen
dan beur je toch
liefst in de roem
samen met je maat
je bent per slot
van rekening
de beroerdste niet
de vrouw als troef
je loopt er
op stuk
als die mafkees
van een heer
naast je
d'r over heen gaat
kale nel
het meest treurig
in één handomdraai
onder de boer
zelfs in de…
Na het vallen niet meer opstaan
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.452 Na het vallen
Gewoon weer opstaan
Vindt men in de volksmond
Maar als de val te hard is
En je op één gedachte hinkt
Als het hart weer is gekneusd
En de wonden zijn te groot
Om met woorden wederom te dichten
Blijf ik liggen tot de dood.…
Vallen en opstaan
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.206 Plof op het kleedje:
zo’n dertig meter (voor hem dan)
naar beneden gedonderd
van het zwarte plafond van de finca.
(even vergeten je vast te houden?)
en zo snel als hij viel
met al zijn voetjes weer
de witte muur opgerend
roetsj naar boven tot
ja, precies de plek waar
hij zat. Niet gevallen,
niks gebeurd.
Kleine gekko grote…
In herhaling vallen
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
2.491 Ik heb de ziekte van rosseel
dus kun je mij geen flikker maken
als ik mijn gal bij je kom braken
je overstelp met foetermail
ik ben je viswijf virtueel
en zal het stalken enkel staken
tussen mijn slapen en ontwaken
ik heb de ziekte van rosseel
hier staat het zwartwit officieel
zo blèr ik lukraak van de daken
met jou ben ik nog lang niet…
[de golven vallen]
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
689 de golven vallen
uit hun rol en gestrand
doneren ze schuim…