428 resultaten.
Archeoloog
gedicht
4.0 met 4 stemmen
4.474 Oude vormen van wanhoop, de resten van het leven
dat hij aarzelend blootlegt, vullen zijn hart.
1200 jaar voor Christus sterft hij dan
bij de verwoesting van Mycene.…
Sla
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
707 Mijn handen zijn met groeiend groen verweven
Een volkstuin geeft mij dagelijks te eten
Maar wat een schrik, de sla is aangevreten
Kapot ben ik van dat verwoeste leven
Ik staar ernaar terwijl ik sta te beven
Mijn jonge sla door slakken buitgemaakt
En dat is iets wat mij ten diepste raakt
Maar God, ik heb ze allemaal vergeven…
haat en liefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
494 wat is dat toch met kwaad
hoe dat gezond en goedheid
overheersen kan
wat is dat toch met woede
hoe dat door tijd met spijt
verwoesting achterlaat
wat is dat toch met haat
hoe dat voed en bloed
zolang je toestaat
geef mij maar liefde
geef mij maar rust
vrede en lieve levenslust
wat is dat toch met liefde
hoe dat altijd wint
hoe…
Haviken zijn psychopaten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
581 De VS en haar marionetten
hebben een wapenarsenaal
om Rusland tien keer te verslaan
Toch roept de VS keer op keer
- omwille van de vrede -
koop bij ons nog méér
De marionetten knikken gedwee
en nog is de VS niet tevree
Koop ook ons schaliegas
Weliswaar verwoestend gewonnen
maar oorlog is economie
en daar is het óns om begonnen…
Fluister zandkorrels .....
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
847 Neem mijn gewonde hart mee
fluister zandkorrels
zachtjes in mijn lange
blonde haren en proef
het leven in verwoestende
golven, die koppen tegen
de wind in naar het duister
als deze nacht voorbij is
wandel ik door de duinen
naar het licht en wacht daar
op de zon die mij roept en
samen met haar ga ik op in
vergetelheid, geen zandkorrel…
Eenzaam
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
1.477 Verblind door mijn tranen,
verwoest door verdriet.
Ik voel me zo eenzaam,
geen mens die het ziet!…
Na de aardbeving
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
802 Waar moet ik zoeken in dit verwoeste land,
in dit onwezenlijke tafereel.
Maar ik zal zoeken.
Ik zal onophoudelijk graven,
scheppen en bloeden
totdat ik je vind.
En dan hou ik je vast.
Dan zal ik je dragen
zolang ik je dragen kan,
mijn kind.…
satansgeweld
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
710 o,satan van oorlog,schuldig ben je aan
je vernietigende begeerte
doden, gevoelloos in bitterheid
verwoestend monster in grimmigheid
onuitgenodigd dring je binnen
als een loopgraaf door de dageraad
spoot je het rood in de verse aarde
jij maakte een zwijnenstal van ons land
het mensdom schuldloos geknecht
en geknakt in haar ziel…
afspraak met de dood....
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.198 verdoken in haar wereld
laat zij amper dromen toe
hoor je enkel nog de stilte
in het kloppen van haar hart
zoekt een traan naar wegen
in de weerspiegeling van hoop
dat wat haar ooit ontnomen
laat verlangen naar de dood
waar het leven is doorbroken
tijdloos vergaan
die nacht haar kind verloren
verwoestte haar bestaan…
Kruisteken
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.451 Van veel dieper
dan zijn verbrokkeld verstand
zijn verwoest bewustzijn
komt het kruisteken
dat hij slaat bij aanvang
van zijn laatste ademtocht.
Het heelt
het helpt.
Hij glijdt
onweerstaanbaar en moeiteloos
weg uit dit leven.
Wat blijft
nog enige tijd?…
Mist
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.457 Je ogen kijken smekend
willen zo graag begrijpen
In je hoofd hangt een giftige mist
die voortschrijdt met verwoesting
Jouw handen grijpen de mijne
Hulpeloos kijk je uit het raam
ziet kinderen rennen
maar herkent je kleinzoon niet
En meegevoerd door een warme traan
verdwijnt er weer een stukje van jouw leven…
stormen voorbij....
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.689 zal ik wolken raken
de eindeloze dreiging
van grijsgrauwe stormen
die vernieling zijn
verschijnen als schicht
die zichzelf weerkaatst
verwoesting scheppen
in schoonheid van licht
zal ik geraas ondergaan
gebulder beheersen
bedarend als briesje
het lot
weerstaan
bevend als riet
dat buigzaam gebleken
de stilte aanvaardt
waar stormen…
Oorlogskind
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
2.335 De straten angstig stil
muren doorboord met kogelgaten
Lichamen liggen langs de weg
overal tanks en soldaten
De stad totaal verwoest
door bommen en granaten
Loopt daar het oorlogskind
bang en verlaten
Pijn en verdriet in zijn ogen
zijn ouders zijn hem ontnomen
Hij, het grootste slachtoffer
zal hij dit ooit te boven komen?…
Verleden pijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
615 Een zucht
naar het verleden
naar een jeugd
nimmer beleefd
een glimlach
naar de poppen
die zwijgend keken
mijn diepste geheim begrepen
een blik
naar het venster
waar ik nachtenlang wachtte
op een vallende ster
een kracht
die niet te verwoesten was
hoeveel geweld
men ook pleegde
en nu een plek
waar dat kleine meisje
gekoesterd…
Als ijspegels
hartenkreet
4.9 met 20 stemmen
1.759 Ik staar in het water
Een bevroren gelaat
Tranen als ijspegels
Voor troost nu te laat
Ik staar in het water
Spiegel van mijn zijn
Verwoestend en kil
De schaduw van pijn
Ik staar in het water
Aura vol met verdriet
Voel enkel nog leegte
Ik ben er en toch niet
Ik staar in het water
Laat mijn leven varen
Golven van wanhoop
Die de dood…
Levenselixer
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
2.369 Het elixer van het leven
staat schuin op de dood
van gevierde dagen
komt tijd tot nood
Bestrijd het einde
met klinkende hamer
met dorstige geest
en elixer tezamen
Voed het tijdperk
met het suggestieve
met verdrongen ideeen
en het progressieve
Hunker het uitstel
dagen versmijten
aftellen verwoesten
en jeugd verspreiden…
weer leven
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.133 eenzaam was zijn leven
verlaten door een hart
ogen verborgen tranen
hij huilde ze elke nacht
emotie ging verloren
levenszin verdween
verwoest waren zijn dromen
de dag geluk verdween
tot ongeremd verlangen
zijn hart vulde met hoop
de drang om weer te leven
verborgen lag
in jouw schoot…
Willens en wetens
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.079 Langs de betonnen besmeurde wegen
Kom ik talloze plat gereden kadavers tegen
Die eens zo bontgekleurd in boomtoppen zaten
Hoelang gaan wij door deze wereld uit te baten
Waarschijnlijk tot we als mensheid zelf ten ondergaan
Verwoesten wij hem en vervuilen met gassen
Overtuigen wij ons zelf altijd maar weer
Niet in deze schitterende wereld te…
Aangedaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Zweverig droge denker
met jawoord getakt
witte vredesduif
het is zo donker
mijn lief zo donker
doch spitse komeet
waar aan de maan zich warmt
tot dat het nieuwe licht verlicht
het masker valt
scheerslags langs dodenmasker
ademnood verwoest de kruin
van een oeroude boom
het is donker
zweverig zuur en nat.…
Het doosje
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
840 als nachten vergaan
en dagen vervliegen
blijft mijn liefde
in een doosje
met hartjes bestaan
als engelen hen beschermen
die waken over mijn geliefden
kan mijn hart rustig kloppen
zonder een klop over te slaan
als duiveltjes komen
dan zullen engeltjes vliegen
en ze verwoesten en verslaan
dan zou zijn leven in dit wereldje
van haat en…
Ik wil dat je me verlaat
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
640 Jij verwoest me,
Verwaarloost me,
Jij maakt me kapot.
Verbittert me,
vertrapt me,
Ik wil dat je me verlaat,
Ik wil dat je vergaat.
Het is een oceaan van zielsveel pijn,
Zonder eb en vloed,
Ik verban je uit mijn leven,
Voor nu en voorgoed.
Traan, verdriet, woede, kwaad...…
Papieren vonnissen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
464 voorzichtig
rollen zij
door het stof met
onherkenbaar
gemaakte
gezichten
nog zijn de
ogen droog in
de grimas van
verleden tijd
alsof zij dit al
jaren wisten
waar berouw en
spijt nog altijd
geen handen
wensen te geven
dromen papieren
vonnissen
alles bepalend
zwart afgelakt
verwoestend in
dreigend gaan
dwars door hun leven…
Stilte lag als glas
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
316 Krachteloos verdronken
in de leegte van verwoesting,
afgronden van verlangens,
waar het licht ook komen mag;
schemering betekent slechts
dat de duisternis indaalt.
Geworstel met schaduwen,
dankzij die overdaad,
de bekende achtergrond;
ook deze nacht gaat.…
De zee
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.481 Strakblauw, zeegroen of grijs
verwoestend of rakend aan het paradijs
verkwikkend, helend of beukend op de kust
een grillig monster of fenomeen van rust
Een spiegel die een vlak slechts toont
de blik daaronder die de snorkelaar beloont
Uitbundigheid van kleur en leven
verwondering dat ons dit is gegeven
een zee van rust, een zee van tijd…
Weg in het niets...
hartenkreet
4.7 met 21 stemmen
2.763 Gesloopt door die ziekte,
verwoest en verrot.
Ook jij kon niet winnen,
ook jij ging kapot!
Niet langer meer praten,
of lachen om iets.
Je bent gewoon verdwenen,
weg in het niets...…
Verschiet te Rome
gedicht
3.2 met 8 stemmen
3.778 Maar avondgloed
te Rome, zachtvurige zonsravage regenboogbekroond
laat door geen glorieus verwoest bestaan
zich evenaren. Ik aanzie die wondere
ondergang, besef hoe mijne evenmin fataal
en keer op keer als voor het eerst zal zijn.
--------------------------
uit: 'Verschiet', 2001.…
de boom die alles zag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
620 de boom staat
aan de grond genageld als
een verwoestende vuurzee
haar inferno uitspuugt
de boom, de stille getuige
die niet vluchten kan
blijft zwijgend staan temidden
van een kolkende ontwrichting
de boom blijft alleen achter
weet hij misschien
hoeveel mensen stierven
tranen vloeien als
de achterblijvers
een bloemenzee aan…
Het laatste beschavingsvernis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
473 het laatste beschavingsvernis
sluit de kist terwijl
nieuwe raketten vertrekken
richting verderf en dood
gedrogeerd en gemanipuleerd
door strategen vechten bendes
en legers hun strijd om de macht
pionnen in het spel van kanonnen
weer raast de waanzin
van oorlog en verwoesting
aan de wereld voorbij en nog even
dan gaat het ook tussen jou…
Irma
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
624 Ze had haar boze oog gericht
op een prachtig eiland
in de Atlantische oceaan
hoe kan het toch bestaan
dat een orkaan zo tekeer kan gaan
het eiland heeft haar schoonheid verruild
als je de verwoestende beelden ziet
zo veel chaos, wanhoop en verdriet
bevolking totaal verdwaasd
want nog is zij niet uitgeraasd
de natuur
heeft weer haar…
achterblijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 de aarde beefde
bergen spuwden vuur
regens van keien roffelden
men hoorde de
schrikwekkende galm
van de grenzeloze zee
onsterfelijke goden
wispelturige titanen
gruwelijk luide monsters
voerden hun strijd
verwoestend en hongerend
naar macht en wraak
verweesd bleef
Moeder Aarde achter in
een geblakerde wereld…