inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 68337):

Sla

Mijn handen zijn met groeiend groen verweven
Een volkstuin geeft mij dagelijks te eten
Maar wat een schrik, de sla is aangevreten
Kapot ben ik van dat verwoeste leven

Ik staar ernaar terwijl ik sta te beven
Mijn jonge sla door slakken buitgemaakt
En dat is iets wat mij ten diepste raakt
Maar God, ik heb ze allemaal vergeven

Schrijver: Hanny van Alphen, 7 feb. 2019


Geplaatst in de categorie: natuur

3,8 met 4 stemmen 126



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Hilly Nicolay
Datum: 8 feb. 2019
Bericht:het is de natuur
soms wat zuur
maar bovenal puur

Mooi rijmend gedicht Hanny.

Naam:Wijnand Raben
Datum: 7 feb. 2019
Bericht:Leuk gedicht wat zo'n slak al niet teweeg kan brengen.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)