570 resultaten.
WOUDLUST
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
393 Onder de bomen
bedekt verzonken schemer
een slingerend pad.
Bij zijn laatste bocht
noodt wijd licht tot snel voortgaan,
dan vragend stilstaan.…
Blauwbloedig
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.203 Op één stelt keert zij zich
Naar het verzonkene
Haar evenwicht duurt
Het zwaartepunt schuift traag
Gedragen door broze scharnieren
Zwenkend en zwaaiend naar nergens
De long klapt dicht
Wachtend op haar kronkeling
Onder neonlicht
Een sober, star gebaar…
Zeehond
gedicht
2.6 met 152 stemmen
32.529 Het toegeefslijkste lichaam,
het ontoegankelijkste voor de zee;
zijn oren zijn verzonken schelpen,
zijn kijken is nooit afgerond,
hij zwemt in donker water
waar onraad is en prooi;
de leegte van de zee
erkent hij niet, behaaglijk
wentelt hij zich om.
--------------------------------------------------
Uit: Woeste grond, 1992.…
Graag
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.758 Handen als ankers
diep verzonken in zee
gesmeed tot één roep,...
' Mijn vriend '
' Mijn vriendin '
' Mag ik je? '
' Mag ik jou? '
- G R A A G -…
Als een gordijn.
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
608 De aarde is in diepe rust
als ze loopt tussen de nevel
in gedachten verzonken.
In de verte klinkt de echo van
de nachtegaal maar er is niets
wat ze hoort of ziet ze is door
nevel en gedachten omsloten.…
ontluiken...
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.515 waar handen raken
ogen zoeken
stil verlangen
ontluiken wil
schuilt in het heden
de roep naar morgen
verdwijnt mijn verleden
waar toekomst begint
verstrengelen harten
in verzonken ogen
stil verlangen
ontluikt vandaag…
tijdloze wachter
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
999 onder vluchtige
wolken en meeuwen
dwalen zijn trouwe
juttersogen
over golvende duinen
zee en strand
ademt zijn roestige
huid het zilte water
als een vurig baken
voor wie hem zoeken
zo tijdloos verbeeld
en verzonken
in pure klei
en ruisend avondland…
Energie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
918 zee spoelt
ongeschreven zinnen weg
laat verzonken voeten
achter
opkomende vloed
brengt nieuwe woordenstroom
ik omarm de nu
nog ongekende dromen
tomeloze kracht
overspoelt me plots
de energie van de oceaan
heel even van mij…
De vogels op de golven
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
631 Onder een spaarzaam licht
om te flirten met de regen
de hoofdweg afgeslagen
waarschijnlijk van de maan
die aanstond boven het water,
zag ik de vogels op de golven
door emoties reeds bedolven
nam ik aanstoot tot de toekomst
in twijfel steeds verzonken
in de nacht, en licht beschonken.…
een nieuwe herkomst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 zonder een rimpeling
te veroorzaken
verzonken we stil
tot op de bodem
om midden een zee
van herinneringen
de stroom trachtten
te doorbreken waarmee
we naar het duister
werden gedreven
weg van diep water
ons staande
wisten te houden
aan gene zijde…
Geest en beest
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
556 hij loert naar zijn rivaal
in wie de ander is verzonken
maakt zich onzichtbaar
houdt zich onhoorbaar
maar spitst zijn oren
en als dat roerloze object
dat een langdurig onderzoek niet waard is
wordt weggelegd door haar die wijzer is geworden
begeeft hij zich met één sprong naar de plaats
die hem rechtens en natuurlijk toekomt…
Afleiding
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
595 de ambachtelijke handen
werken als fluwelen handschoenen aan het werkstuk
en zijn gedachten zijn verzonken in stilte
mediterend...........
overdenkend..........
mijmerend............
een donderend gevloek maakt zich meester van tijd en ruimte
het werkstuk telt niet meer, zomer wordt winter
door die ellendige rot splinter…
bekorende ogen
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
883 weerspiegelen die ogen
liefde om zich heen
onthullen ze de dromen
verscholen in jouw hart
helder als sterren
bekorend en zacht
verzonken in die ogen
jouw vertederende lach
parels van kristal
puur en vol verlangen
ogen in dromen
wil je mij bekoren…
gesloten ogen
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.248 ik zie in jouw ogen
mijn weg naar dromen
aanschouw verdriet
in tranen zo diep
beheerst verlangen
vragende ogen
spiegel jezelf
eindeloos diep
waar verzonken hoop
als stille wens
zachtjes huilt
in gesloten ogen…
FOR WHOM THE BELL TOLLS
snelsonnet
3.3 met 39 stemmen
2.600 Daar luisterde, diep in gebed verzonken,
een misdienaar naar hoe die klokken klonken.
Het trof hem diep, vooral die éne bronzen....
“Waar is mijn GSM”, vroeg hij bebloed,
“ik heb wel dertig kilo bel-tegoed.“…
de roep naar morgen
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.445 waar handen raken
ogen zoeken
stil verlangen
ontluiken wil
schuilt in het heden
de roep naar morgen
verdwijnt mijn verleden
waar toekomst begint
in harten verstrengeld
verzonken ogen
waar stil verlangen
ontluikt vandaag…
Kleine piet
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
665 in gedachten verzonken
plotseling een tik
tegen het raam
zacht maar hoorbaar
gauw even kijken
wat mag dit zijn
teer en onbeweeglijk
diertje waar ik naar staar
klein nog onbeholpen
vliegen pas geleerd
een jonge staartmees, helaas
zijn inschatting was verkeerd…
Schrikbeeld
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
652 verzonken in een plas
schijnt de maan
in rimpels te sterven
een man richt zich op
het beeld verplaatst
hij kijkt omhoog
ziet tot zijn schrik de zwarte gaten
in deze novembernacht
zijn handen trillen
hij drinkt zichzelf vager
dan de godverlaten schim
verloren in het water…
Zeeën van tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Verdronken en verzonken
In gedachten
Komt de tijd
Wanneer hij vergeten is…
Tederheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
777 Als ik in mezelf verzonken ben
zachtheid van leven wil ervaren
laat jij me toch weer ontwaken
haalt me terug uit mijn dromen
in je ogen de tederheid lees
keer ik terug in werkelijkheid
dankbaar dat ik deze nieuwe dag
samen met jou weer beleven mag.…
Lezen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
589 Helemaal van de wereld,
maar niet echt
ik zit in een boek,
ook al niet echt,
want ik ben geen letter
niet van papier,
maar zit in een boek verzonken
wie me hebben moet hier,
die wacht maar
tot ik uitgelezen ben.…
De Maas
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
652 Het leven speelt zich af
Om haar heen, in en op
Urenlang kunnen turen
Naar het kabbelende water
Jochies die steentjes keilen
Boten die haar bevaren
Als men naar haar kijkt
Verzonken in gedachten
Vergeten zij even
Hun zorgen en kwalen
Scheidt zij Zuid
van het vaste land
Ook al behoren zij
tot Rotterdam.…
Alleen liefde...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Slaap schone slaapster, slaap
Onder jouw sterrenhemel verzonken
In mysterie.
Terwijl het scheepje van halve maan
Haar licht werpt op jouw bleek gelaat.
Slaap schone slaapster, slaap
Jij die alleen liefde kent en
Geen haat.…
Over de dagen...
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
628 vergleden avondlicht
verzonken water
van veel later
mijn ver gezicht
tot de ochtendkilte
bevend morgengloed
die rillen doet
in dagende stilte
alleen bij schemer
zie ik nog
minder maar beter
van toen en toch
ik wil deuren sluiten
en het grendelen van geluiden
met geurende rozentuilen
van daarbuiten…
Ode aan Holland
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
780 Rivieren die traag door mijn brede laagland gaan
Met rijen populieren aan de waterkant
En dorpen, torens, olmen in een groots verband
Die trots verzonken eenzaam aan de einder staan
Een man daar aan het roer bezingt mijn fiere rijk
En wat ik hoor is dat ik op een vaasje lijk…
De SCHREEUW
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.485 De Schreeuw van Verdriet
Ontwikkelde zich
Na de roof
De Schreeuw van Angst
Ontstond op hetzelfde
Moment
De Schreeuw van Pijn
Verzonken in
Zijn as
Edvard Munch. Grootste
Kunstenaar van Noorwegen.
Zonder snobisme
Beïnvloedde enorm
De Moderne Kunst
In 't bijzonder
't Expressionisme…
bekorende ogen.....
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.791 helder als sterren
bekorend zacht
verzonken in jouw ogen
die tedere lach
weerspiegel een blik
van liefde om jou heen
onthul dromen
verscholen in het hart
parels kristal
puur verlangen
ogen vol dromen
bekoor de nacht…
tao tien
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
945 diep denken, diep verzonken
lichaam en geest, ineen geklonken
keer terug naar de bron
gericht op de levensadem
ademt de spiegels schoon
vrij van alle gebrek
geef, zonder te hebben
heers, zonder te beheersen
vanuit lichaam en geest
op de ondeelbare weg…
Judas
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.221 de boekanier plachte
zich te redden
door het vlot
dat op de plecht gelegen
vooruit te duwen naar de steven
doch hij verzonk
met moed en zeemanstaal
maar niet voordien hij at en dronk
van het laatste avondmaal
nog eenmaal restte hem het zicht
om de boeg te zien weerzinken
toen het schip bij het gericht
zich knielde in de avondvinken…
Ouder alweer
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
600 Verzonken
onder gedachten
over weer een jaar
grijzer bij de dood
als met een vingerhoed
een lekkend dak verhelpen
als je ik
in de weg staat
kom je jezelf
steeds tegen
het einde van het spel
is toch ondoorgrondelijk
belangrijker het alledaagse
de opwinding over niets
nog wind genoeg
om uit te waaien
tegen de storm in
liefde…