885 resultaten.
Van knop tot bloem
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.011 Een rozenknop, half verdronken, half geknakt
probeert al vechtend toch rechtop te staan
heeft tederheid en warmte opgepakt
waardoor haar eigen wortel aan kan slaan
hoe zeer de doornen aan haar prikken
zij hakt ze af en gooit ze op de grond
ze laat zich niet meer door hen verstikken
ze hebben haar lang genoeg verwond
zonder de doornen gaat…
HAIKU
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
771 Rimpelloos water
weerspiegelt de witte maan
licht in duisternis
Ongeziene wind
laat bladeren bewegen
bewijst haar bestaan
Roos, bloem van liefde
alom word je bezongen
je doorns doen mij pijn
De rododendron
laat na een fikse regen
de aarde blozen…
Overvallen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
503 eenzaamheid wil me grijpen
of is het de overgang
ik bevecht het met al ik ben
wanneer grijze demonen
de kop op steken, uit 'n
erfenis van 'n ver verlee
keer op keer
zette ik ze bij 't grofvuil
daar ze niets toevoegden aan
als doorns in het oog
verschijnen ze, achteloos
droog ik mijn tranen
(die ik vooralsnog niet uitgenodigd had…
OVERWIN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.338 Huil de woorden van je af
Sla de doorn uit je hart
Sta op, en overwin je angsten
Leef, en maak fouten
Sta op en grijp elke kans
Doorsta de levens dans
En je zult zien en voelen
Dat je er echt toe doet,
Je verdient een dikke tien!…
Toorn
gedicht
2.0 met 1 stemmen
2.438 Als men mijn afkomst aan mijn spraak ontdekt
Dan is dat immers in mijn oog een doorn.
Maar raadt men toch waar of ik ben geboor'n
En wijt men dit dan aan het dialect
Dan wordt men woede dadelijk gewekt
En die kan groot zijn, mijn Martinitoorn.
----------------------------------
uit: 'De tweede ronde', 2005.…
Na de ruzie
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
2.064 ik gooi mijn eigen ramen in
en dans op de scherven
vergeet de scherpte;
pleisters komen morgen
ik pluk de klaproos in mijn tuin
en zie haar blaadjes vallen
vergeet de doornen;
die heeft ze nooit gehad
ik leg me in mijn lege bed
en knuffel met mijn kussen
vergeet de leegte;
mijn dromen vullen mij…
Haat en liefde
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.049 Tere rode blaadjes
in omarming zijdezacht
symbool van grootse liefde
maar ook de kleur van haat
De scherpe groene doorns
aan haar trotse ranke steel
schilderen rode druppels
uit het gewonde vlees
Waar we ons bezeren
aan wat haar zo eigen is
en de pijn beminnen
worden haat en liefde EEN…
Waarom kom je dan niet?
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
888 Hebben ze soms doornen gezaaid op je weg?
En wil je dat ik me hierbij neerleg?
Ik heb je nodig zoals je ziet
Waarom kom je dan niet?…
scharlaken roos
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
981 waar in scharlaken rood
duizend vergane rozen
hun kleur de wereld bedekt
in velden verloren dromen
zal de pijn
van ongeschonden doornen
menig hart doorpriemen
in hun strijd met de dood
sluimert de nacht
in de tuin der helden
kleurt weer een roos
scharlaken rood…
Waar appels rozen zijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
608 kunnen wij
nog spelen
in een tuin waar
appels rozen zijn
als ik ze pluk
komt klein venijn
de oogst verstoren
verhaalt haar doornen
toch ga ik af
op bellefleuren
manden vol met
schitterende kleuren
de rozen in mijn hand
heb jij geschikt tot
oogstpalet en zo hun
warm aroma blootgelegd…
Niets is zonder zorgen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.273 Als tedere bloemblaadjes
openen van de witte roos
in maagdelijkheid
zo puur
onbevlekt in zachtheid
van diepe liefde
zoete geuren
van beminnen
zit er een steel
van doornen
die het hart
bloeden laat
want ieder die
het pad bewandelen gaat
weet
dat niets is
zonder pijn en zorgen
van verleden
het nu en morgen…
Ultimum spiritus
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.574 Gij geliefde
die ik naar ons bruidsbed tilde
waar ook rozen lagen
met hun doornen
lange nachten
kozen niet altijd
vrijen tot in eeuwigheid
als wij sterven liefste
gaan wij in hetzelfde bed
in onze eigen armen
mag het niet zo zijn
prevel ik met laatste adem:
het was zo fijn in ons domein…
De Gedoornde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 voor het tonen van een mens
is géen eenduidigheid
geboren met pijn en bloed
in naaktheid van bestaan
in zijn dualiteit draagt hij
liefde en angst in zich
bewust van leven en sterven
struikelt hij zijn pad
pijn van doornen wordt gevoeld
doorleefd als bitterdrank
schoonheid bloeit als witte roos
in het centrum van zijn hart…
Als doornen vallen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.576 Van het bloedend hout gesneden
martelde hij langzaam naar de dood
de doornen vielen stuk voor stuk
en krachtig in zijn laatst geluk
kleurde hij het hart in vurig rood
Hij staakte uitgedroogd de strijd
z’n laatste druppel was gedronken
gebroken gleed hij ‘over de rand’
door toedoen van ’n mensenhand
die hij z’n leven had geschonken
Zijn…
levenslijnen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.037 het lot bepaalt
nachtelijk dromen
de zoektocht in leven
ligt voor jou uit
als een weg over rozen
waar doornen vertrapt
het kwetsen voorkomen
van dit eenzaam hart
dat ongeschonden
naar liefde toegroeit
aanvaardt wat moet zijn
leeft elke dag
waar levenslijnen
elkaar nooit raken
maar samengaan
zij aan zij…
leven zoals zwarte klaver
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
617 Velden zonder eind
doch met kraters en vluchtende
meeuwen ontnemen het zicht
aan getemde vatbaarheden
die eens gerangschikt mij
de weg wezen tussen hoge
struiken met spreekwoordelijke doornen
nu snijd ik me aan filmloze stunts
waar zwarte klavers de toekomst
lijken te omheinen van een
wedergeboorte in een
schoot die ik zonder
liefde mag…
Zachtaardig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 bij tegenwind ledigen woorden
zich in hardvochtige lucht
de gangen van het oneindige
blijken door tomeloze tijd versperd
tussen doornen van meedogenloos
heelt de mildheid van een moment
misschien verbeeld ik me dit alles,
ik zoek scorend vermogen, godin
ja jij, ook al lijkt je huid vermomd,
genoeg is, mijn hart op je mond…
EEN LAATSTE ROOS
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
760 een laatste roos wil ik aan jou nog geven
haar hart bepareld met mijn tranendauw
zij was niet bestemd tot het eeuwig leven
een laatste roos wil ik aan jou nog geven
Het goddelijk zaad werd niet tot bloei verheven
haar scherpe doornen staken mij in diepe rouw
een laatste roos wil ik aan jou nog geven
haar hart bepareld met mijn tranendauw…
in alle eenvoud
hartenkreet
3.9 met 36 stemmen
1.695 je ogen spiegelen mij
als liefdesranken
van rode rozenwoorden
waar gevleugelden
tussen de nog tere
bloemknoppen hun
donsjes bewaren
met liefde gevoed
mijn hart verwarmen
in tijd gerijpt door zon
zullen we geluk plukken
als rode rozenwoorden
zonder doornen
ik beloof ’t jou…
in alle eenvoud…
Wat
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.536 Sterren stralen
aan een pikzwarte
hemel
een vallende
ster
en ik mis jou
wat doe je
met mijn
hart
steeds weer
wijs je een
weg
naar een
hemel
daar
bij de maan
wat doe je
met mijn
hoofd
keer op keer
raak ik uit
balans
je droomt mij
luchtkastelen
maar het pad
zit vol
doornen
wat doe je
wat doe je
lief…
Bloemenring
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
908 Hij vult beide handen
met dieprode doornen
rozen slaan taal stuk
in glas in lood
het kroontje speelt
met de schaduw
rond haar gezicht
maar laat in ogen
de lach verbloemen
beneveld worden stelen
verzopen in de laatste steken
haar huid blijft lelieblank
de striemen leven onderhuids…
je ging alleen
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
2.520 diep
in gedachten verzonken
denken aan
aan de fel witte vonken
eens
gewapend met kracht
weggevaagd
dode pracht
toch
zal een bloem uitkomen
en klinkt gefluit
niets weggenomen
de roos heeft gebloeid
rood
een takje met doorns
dood
zonnestraal
weerkaatst op zee
jij ging heen
en ik mocht niet mee…
Dankbaarheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
548 Ik heb aan de bloemen geroken ,
de roos , de lelie;
en de bromvlieg
boven de kruisbloemen
horen zoemen
langs het pad
de doornen en de distels
Nu ik mijn jaren overzie
doorstroom
mijn hart een blijde melodie
door Uwe hand geleid
zover te zijn gekomen
met de hoop
dat er nog vele in het licht wandelende
jaren zullen komen…
ode aan Johnny the Selfkicker
netgedicht
2.6 met 66 stemmen
13.529 voor Johnny van Doorn
spektakel in 't gebouw
van de drie Stoepen
aan de Prinsegracht
wanneer ik m'n ogen sluit
zie ik het weer
"johnny's act"
zelden hoorde ik later
nog zo'n vloed aan
woorden uit één keel...
'een zaal in de branding'
waar wij bijna verdronken
in zijn zee van poëzie
Lejo van Kuijeren…
september
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
970 bramen plukken in het duin
zondoorstoven, kruidig ruikend
doorns krassen zo gemeen
op je armen, zomerbruin
voorzichtig pluk je, één voor één
zoete, zachte, zwarte bramen
bijen zoemen om je heen
zomerweelde, voor jou alleen
rode schrammen, rood van bloed
rode monden, bramenzoet…
Ontluiken .....
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
782 Blaadje voor blaadje
zacht als fluweel
vouw ik je open
heel voorzichtig
zoek ik mijn weg
stap over doornen
kijk vol liefde
in jouw ogen
verward doch teder
vind ik mijn weg
gehuld in nevel
raak ik de roos
teder ontluikt
hervonden gevoel
wijst groei de weg…
Geveinsdheid
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.677 Schoon gij, kranswijs, op doornen treedt,
Gij kunt u niet voor God vermommen.
Leg af, schijnheilige! uw gewaad: smeek om gena,
Eer u Gods bliksem treffe, eer u zijn wraak versla!
-----------------------------------------------------…
Los van elkaar
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
618 Los van elkaar
Maar met onzichtbare
Draden aan elkaar
Verbonden - zo
Leven wij ons leven
Ook al is het al
Zo vaak geschonden
Door de doornen
Door anderen op
Ons losgelaten -
Of soms ons door
Het leven aangedaan
Waarvan wij zelf
Niet kunnen bepalen
Wat er gebeuren gaat
Zo ga ik in liefde
Met jou mijn leven door
Los…
liefdesverdriet
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
2.143 een brief vol woorden
die ik niet begrijp
een zakdoek vol tranen
is het enigste wat overblijft
een verscheurde foto
op de tafel
een verscheurd gevoel
in mijn hart
alle blaadjes van de roos
alleen de doorns nog over
die me keer op keer in mijn hart prikken
een gevoel dat geen gevoel is
verdoofd van de pijn
huilend door de gedachte…
Blindzicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
533 op een gebroken dag
gaan vezels wringen,
zullen doornen
cellen binnendringen
dan laten hersenstormen
buitenlucht schrijnen
tot binnenbranden,
netwerken ontknopen
tot wankele periferie,
maanden indikken
tot sterfminuten
dan klopt het hart
met gestokte pas,
vlijmt een scheiding
in haarloos glas
dan is het wachten
op luwte van het…