1450 resultaten.
Natzweiler
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.273 Natzweiler -
scholieren, dagjesmensen
en de galg oogt nieuw
in dit godverlaten oord
waar het onweer hangen blijft
Zonneleen 26.4 280606…
Brandende vragen
gedicht
3.6 met 63 stemmen
14.131 Ze verbranden boeken
als heksen.
Met vlammende handen.
Niemand kon naar hun graven.
Rookslierten stegen naar de hemel
en stalen als raven alle licht.
Woorden
gloeien nu als kooltjes
in onze ogen.
----------------------------
uit: 'Tussentonen', 2004.…
De Aanslag
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.443 aanslag, niet te verkroppen,
Honger naar een antwoord,
Vragen,
Omgeven met raadsels,
Een antwoord niet te vinden,
Een lach, een traan,
De duisternis en een vrouw,
Vingers,
Die je gezicht strelen,
Een spoor van bloed achterlatend,
Een vrouw en kind,
Geluk, daar lijkt het op,
Oude wonden,
Ze helen niet, maar komen terug,
Door het verzet…
Veicolo dell anima
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
791 Wat vraag je naar mijn breking, nu
de naald het weke vlees doorboort,
op golven van verzet laat ik rust
groots voorbij drijven van
een van gevoel verstorven hoofd.
Gebeeldhouwde chaos aan
wakkerheid voorbij.…
Dr. Frankenstein
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
735 Ik stuur mezelf het huis uit. Genoeg gegaapt
naar kalken kerstekindjes en monotone broze dromen.
Vrijgelaten van hun inspiratieloze klokkenslag
wil ik eigenhandig zijn
huis bouwen of het hunne afbreken,
koraalrif langs de Noordzee,
met veel lucht, licht, prachtig uitzicht
en weinig inhoud.
Ik knokkel mijn conventies in elkaar,
wars van…
in ons hart
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
2.121 zo had ik het bijlange nog niet
gezegd, jij mijn bij
ik jouw bloem
en dat het steken mag
recht waar het al zolang jeukt
jou tot het einde te verplegen
in het malse lentegras
de vlinders niet meer volgen
op hun dartelwolken vluchten
maar zoet en zacht gevooisd
de lippen op elkander drukken
vergeten adem halen toch
en dan opveren in ons…
Tanja
snelsonnet
3.3 met 22 stemmen
1.825 Omdat zij met de mensheid was begaan
Meldde zij als een soort van Jeanne d’Arc
Zich bij de vrijheidsstrijders van de FARC
Als redster van de onderdrukten aan.
Maar daar zij voor haar idealen koos
Is zij als redster nu zelf reddeloos.…
Soldaat van Oranje
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.707 de strijd is gestreden
en het verzet gebroken
nu is er vrede
op je allerlaatste vlucht
onderweg naar bevrijding
breek de hemel open!
-------------------------
Erik Hazelhoff Roelfzema, 3 april 1917 - 26 september 2007.
Muziek Rogier van Otterloo:
http://www.thedreamersdream.eu/Soldaat.mp3…
Oproep
snelsonnet
3.1 met 10 stemmen
1.859 Om Ingrid Betancourt ooit vrij te krijgen
Heeft Sarkozy zich tot de FARC gericht,
Wat uiteraard ook anderen verplicht
Niet langer te volharden in hun zwijgen.
Want volgens mij komt alles dan pas goed
Als Balkenende ook zo’n oproep doet.…
Arianne ( RIP )
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
2.816 Boeken geven fundament en steun aan
kamerwanden en geloof in vrije geest
Het lijf gevat in doorleefde sporen van
verzet, maar konden haar ziel niet breken
en hield haar kritisch denken overeind.
Alleen de trappen te steil vaak om te betreden
wilde zij het huis alleen horizontaal verlaten
ondanks dat bleef haar bewegingsruimte ongetemd.…
Rookmelder
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
2.252 De kreet kaatst tegen kale muren
trilt na als sonar op het trommelvlies
die in verlaten echo de leegte peilt op leven
de stilte lang en breed in diepte meet
Het is lang geleden dat er stappen klonken
de kraan, soms ruzie, een daverende lach
Tocht betrok de woning naast ons heden
waar stof het voortgaan van de tijd verzacht
Maar nu klinkt…
Verzetshelden
snelsonnet
3.3 met 15 stemmen
1.483 In veel van onze Groningse cafés
Komen de bazen dapper in verzet
Tegen de nieuwe antirokerswet,
Maar dat zal niet lang duren naar ik vrees.
Straks volgt de boete en dan kost het geld.
Dan is een Groninger niet meer zo’n held.…
Plekje op Olsany
gedicht
3.0 met 32 stemmen
11.437 voor Jan Palach
Kale elzetakken flirten met grafzerken,
eenzaam als verstokte vrijgezellen. Winter-
licht valt op het plekje naakte aarde, niet
ver van de kerkhofmuur.
Ik ken zijn foto, de zachte jongenstrekken,
eenentwintig jaar, zijn toekomst legde hij
in de as (ofschoon geen zelfmoordenaar).
Ik weet de plek op de Wenceslasplein,
het…
Berfin (Koerdische heldin) 1
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
679 'Ik kan niks zeggen, ik ben mijn tong kwijt.
De politie kwam je de wacht aanzeggen en
ik sta met m'n mond vol tanden, geblokkeerd.
-vroeger was ik een held, nu alleen op sokken-
Op vier hoog werd je aangehouden en je ver-
zette je met alle macht en werd een soort hulk.
Ik moet er iets heroïsch van maken want dat
verdien je na zoveel jaren…
Doorzien
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
585 In de ledigheid van lucht
zijn er volop bochten
om ons in te wringen
een onmetelijke ruimte
zonder weerstand of verzet
Een smalle basis
een breekbaar draadje
het meest wankele evenwicht
het is genoeg om rechtop
naar de hemel te reiken
Tegen onze bevlekte achtergrond
schieten we nietig en vluchtig op
we denken hermetisch
met een doorzichtig…
vreemdeling
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
622 gij vreemdeling die onverwachts gebaart
verhaalt van verre kusten waarvan ik ‘t bestaan
vermoedde, maar niet dorst heen te gaan
ge neemt me mee in grote vaart
wolken, slierten, licht, beweging, flitsen
toverlantaarn met brekend licht
dat kleur geeft en mijn ziel verlicht
mijn kern raakt tot atomen splitsen
ik staak ’t verzet, ruik…
doorkijkjes
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 toch standvastig
duizend sporen van verraad
hoeveel kwaad er was geschied
verkwanselt en besmuikt
waar vrijheid naar de rotting ruikt
van duizenden verdoemden
ach daar binnen
ruist zijn frase langs de schotten van de dood
en in zijn nood verkleurt zijn
blikveld niet- daar achter glas
het houdt zijn ogen groot
zijn pas in eindeloos verzet…
residu
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 wat overblijft is veel
een voorwerp, dat de grip verbergt
op angst, op lijden en verzet
de brokken in je keel
het haastig schietgebed
een klein gebaar na oorlogsjaren
waar nog steeds
ons bloed aan kleeft
dit masker spreekt met glazen ogen
en een weggesloten mond
over weerloos
onvermogen
en de weerbaarheid
van ondergronds…
levensloop
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 de trage gang van oorlogsdagen
vraagt een bange blik om moed
gepast bij holle buiken en de gloed van
koortsig toevlucht zoeken -bij elkaar
kijk maar
door het glas dat boven gas en licht
met uitzicht op jouw stervensduur
en dat dan ieder uur
kerf de angst
in duizend ogen
kras de dagen in de muur…
nooit gebruikt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
506 lag het verborgen in
de weerstand tegen gas?
men wist dat er bescherming was
een masker met de naam
van Vrede en de faam van een fabriek
die door de dramatiek
van angst
geen vaandel had
veiligheid aanbad het spel
van immer zeker weten
elders, in de kamers waar een Jood
werd weggesmeten
stierven duizenden –tegelijk
dat is
waar…
long time... no see
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 vanuit het glazen huis dat vrijheid heet
fluistert een decreet rond veilige besluiten
achter ruiten blinkt slechts zwart
beplakt, waar duister rauw doortrokken
wordt door smart
een hart klopt hoopvol binnen dat
wat zuiver ademend, de roep van leven weet
zelfs nu
na zoveel jaren
onderdrukt het beeld vol gas
met glans de vuile spiegel…
masque
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 dit gezicht verstopt zich
niet alleen geloken ogen
als waarheid achter deuren ligt
waar dood al heeft gewogen
het verzet schuurt
tegen gas, de galbult van de nazi’s
in hun jeuk om wat zo anders was,
dan levitaties van gevoel
voor even veilig voor verraad
maar kwaad is al geschied
de vijand ziet jouw angsten niet
maar slechts een masker…
achter de schermen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 verkleur je zicht naar vrije
wolken…
door dit glas lijkt het niet veel
jouw ademnood verrast
je keel
als razzia’s de straat
bestieren
veiligheid voelt zo beperkt
het werkt niet, als een ander
onderduikt – en stikt-
het riempje strikt nog
rond het hoofd maar toch
je hebt er altijd in geloofd
dat ooit de lucht jouw
adem sterkt…
Wanordelijke rust
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
605 Hij draagt de dagen van een oud land
zijn aanblik even grijs als het licht
van een gesloten mijnstreek
- waar onzichtbaar littekens zich
in donkere gangen als versteende navelstrengen
dwars door de leeggeroofde aarde
zwartommuurde wegen banen -
gevallen maar niet gevloerd
verdoofd en schijnbaar zonder levenssap
wordt nieuw leven voortgebracht…
Belendend vergezicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
407 uit gelijkenis gehouwen,
zo dagelijks als brood
slechts in onvoltooid
te onderscheiden
toen en nu, dubbelsterren,
de sleet van vele dagen
het onaangeroerde
voegt zich naar
het late middaguur
de stilte is hardhorend
en de tijd in verlenging
nochtans het onafwendbare
een stukje dichterbij
in dagen erna,
randen van slaap,
ontkennen…
Genade
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Het blootgestelde vlees
Verbeeldt zich al de kerf
Nog klinkt het suizen
Van gekliefde lucht
Wat boeit mij de macht?
Wat gaat mij vergelding aan?
Wat deert mij het scherp?
Mijn dagelijkse gang
Naar de bron is
Tot de bron mijn weg
Elke dag…
Kliniek
poëzie
3.2 met 21 stemmen
2.092 Verzet en aanval weten niet van wijken
Nog krampt de hoop zich aan de laatste kans:
Een ijle grens tussen twee koninkrijken.…
Liefde en duurzaamheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
645 Laat dit dijkhuis zich onttrekken
aan het verval en nooit de bakens
meer verzetten.
Het kan niet zonder een steuntje
in de rug, maar houdt blinde
architecten weg.
Dan zal het sterk en beschut
het toonbeeld vormen: dat wat
eens begon niet hoeft te lijden.
Zie hoe het blaakt in de zon.…
Windmolens
snelsonnet
4.5 met 4 stemmen
760 Als hart en ziel door onrecht zijn geraakt,
Rechtvaardigt het de orde te verstoren.
Niet één wordt er als terrorist geboren,
Die worden door de overheid gemaakt.
Het falen van de overheden leidt
Tot burgerlijke ongehoorzaamheid.…
bloemen in prikkeldraadgroen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
928 ik heb ze gezien
schoenen en wat laarzen
de voeten miste ik
ze zijn toch ooit gedragen
zocht sporen
in barakken en kampen
voelde de kilte
ondanks talloze lampen
las op de muren
de wanhoop van toen
ze doodden hun uren met
bloemen in prikkeldraadgroen
vloeren zijn versleten
en deuren kraken hun
het eindeloos vergeten
als de wind ze…