4809 resultaten.
Feeling Blue
snelsonnet
3.2 met 6 stemmen
724 Mistroostig, somber, lusteloos van geest
Die inslag is soms haast niet te begrijpen
Bram Bakker, coryfee in zielenknijpen
Komt nu met een Depressiegalafeest
Een goed idee vanwege het taboe
Maar gaan de doelgroepen er ook naar toe?…
Vrij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
655 ik heb de banden doorgeknipt
zo is er geen verleden
het brak mijn weten
en mijn zijn
gaf mij angst
en gaf mij pijn
gaf slechte raad
en geen vergiffenis
regeerde heel mijn leven
nu ben ik los
zie mijn vrijheid
zie mijn geest
ik ben niet meer
wat is geweest…
Verlangen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
847 waarom
waarom pakte je
dan constant
mijn lichaam
en verwaarloosde
je mijn geest?
ik voelde me
toch zo gebruikt
ik mocht niet
praten
alleen handelen
naar jouw
verlangen…
Bovenkamer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
464 Men werkt daar aan het scherpen van de geest,
In Assen is het zeven dagen feest.…
Gek of genie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
552 Gelukkig zijn er creatieve geesten
Die gek en geniaal zijn tegelijk,
Gestoord en daarnaast uiterst vindingrijk,
Die cashen en dan levenslang gaan feesten.
Wat Wardenier was is nu nog een vraag:
Gek of genie, de grens is aardig vaag.…
Zelfkennis in vijfkwartsmaat
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
623 Wat leeft, heeft je geest er ingestopt.
Wat hebben mensen al niet bedacht!
Even is jouw Niets een ouwe sok
voor je fladderende biljetten.
Tot je een fraaie bouwval koopt...…
altzheimer
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
779 zijn geest gesloopt
het leven een farce
de reus van weleer
wacht op knock-out
in het tehuis
neemt zijn vrouw
elke dag
een beetje afscheid
van een vreemde
dag mevrouw
zegt hij soms…
Lichaam VII
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 Thuishaven van de geest
Van oude pijn de archivaris
Oogluikende streler
Stil of spreekbuis van verlangen
Drager van een hazenhart
Witwasser van blinde vlekken
In deze tempel zonder godheid
Buig ik diep voor jouw wijsheid…
ga mee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
455 ik was even in ruste
toen gefluister langs
de oren blies en zei
ga je mee
mee met mij
zomaar
vliegend vlieden
*
wonderbaarlijk
dat zij mij met
vergankelijkheid suste
ik wist niet
dat het mijn geest was
die zich zelve vaarwel kuste…
Door lelijkheid getroffen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
414 Het is alsof er een landschap slaapt
in het oude landschapsschrift
nevelend door de droomwereld
in de geesten van dronken filosofen
door lelijkheid getroffen
herzien zij de ernst van hun geschriften
totdat er niets meer over is
van de schoonheid in de wereld
die als een vloerkleed aan hun voeten ligt.…
Uurtje factuurtje
snelsonnet
4.6 met 8 stemmen
558 Mijn aannemer doet alles rustig aan
Hij treuzelt met elk boutje en elk moertje
Laatst vroeg ik hem naar het betonnen vloertje
Hij zei: ‘Dat schuif ik op de lange baan
Maar als ik door de Geest bevangen word
Ben ik na Pinksteren al uitgestort’…
(T)weedelig
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
487 de mens is een
(t)weeledig wezen
een geest en een verstand
ze voelen elkaar constant
genadeloos aan de tand
en menen elkaar zo
de les te moeten lezen
wat om de zoveel tijd
weer lijdt tot een
gruwelijk misverstand…
Die stond, klaar, op een zolder van mijn geest
poëzie
2.9 met 15 stemmen
1.800 Die stond, klaar, op een zolder van mijn geest:
Hij stond te wachten, voelde ik, al heel lang.
'K wist, dat ik 't kon: toch was 'k een beetje bang:
Ik dacht: In sport ben 'k nooit een held geweest.…
Wie schrijft, schrijv' in de geest van deze zee
poëzie
4.9 met 9 stemmen
4.729 zolang de europese wereld leeft
en, bloedend, droomt de roekeloze droom
waarin het kruishout als een wijnstok rankt,
ruist hiér de bron, zweeft boven déze zee
het lichten van de creatieve geest.'
1939…
Verdonk houdt geest in fles
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
720 de Minister van Vreemdelingenzaken
en Integratie mevrouw Verdonk
zegt puur te constateren
naar de letter van de wet
niet anders te kunnen
als waarborg voor gelijke behandeling
wat haar betreft
korte metten
met de geest
van ’s lands wetten
die houdt ze
in haar fles
Collega de Beus trouwens
heeft het Verdrag van Genève
Inzake Gelijkheid…
In mijn geest gist het muzikaal gebaar.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
422 In mijn geest gist het muzikaal gebaar.
In mijn handelen vergist zich het hoofd.
In mijn melodie verstrooien zich de akkoorden;
door jou aan mij beloofd.
Voor jou zing ik een lied, wanneer je bang
bent voor de morgen. Jouw gevoel zich een
weg zoekt voor de zorgen; dan wil ik muziek
klinken in een lied.…
Geest en lichaam in de Westerkerk te Amsterdam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 We zijn stil
stiller dan stil
de stilste stilte
ik voel een kuchie
een hoesie, een proesie
maar mijn geest is zoveel sterker dan mijn lichaam
ik blijf dus stil en slaak geen geluid
zodat ik stil blijf en voor allen de stilte bewaar
en het snikkie, het natte snikkie, dat slik ik in!…
REL P F
snelsonnet
3.0 met 32 stemmen
2.180 Toch zie ik overal dezelfde schim:
Men maakt steeds ruzie in de geest van Pim!…
Tussen waken en slapen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.242 een kille nachtmerrie
houdt mij
in haar greep
met een bibberende hand
schrijf ik haar
uit mijn gedachten
wakker mijn geest
met warme woorden
die verzachten
verslind de uren
en met de dag
in zicht
geef ik me over
totdat slaap
mijn ogen dicht…
Entiteit zonder tijd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 ik kon geen
stappen doen
in de wereld
van glas
als dat breekt
vergeet het
zijn unieke vorm
is voor altijd geweest
er is geen geest
want de schaduw
bij glas is wat was
en komen gaat
het nu is
gevat in iets dat
zich subtiel laat zien
als entiteit zonder tijd
ik doe geen stap
voordat wat is ook
zijn reflecties heeft
in wat is…
Vragen
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.135 klanken
van binnen
stromen ongeduldig
door het bloed
de geest luistert
geeft vertrouwen
en moed
vragen zweven
vrij
naar buiten
door de wind
gevangen
het hart vol
van besluiten
in het antwoord
stil verlangen…
de klok van de baas
hartenkreet
1.4 met 12 stemmen
7.335 dagen zetten zich
als vanouds
neder op klanken
van de maand
zacht van geest
en vriendelijk
van manen
en dat terloops
predik niets
om vervolgens
als heer en meester
ongeloof te spreken
dit jaar is
als dat het was
maar laten we het
maar snel vergeten…
Dichtersziel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
887 Het ongekend gevoel
ontkiemd in ‘dichters
volle geest is niet
doordringbaar.
Daar waar woord en ziel
versmelten en het
metrum strak en ongerijmd
de zinnen samenvoegt,
bestaat in ongeschreven taal
inhoudelijke waarheid
wat hij zeggen wil.…
traag
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.527 over het seksuele leven van slakken
hoe zij verkiezen om man of vrouw
te zijn, elkaar prikkelend met kalken pijltjes
in de tuin glinstering van dauw, vochtig geurt
de aarde en de trage lusten van het vlees
ik denk, ben meer beest dan geest…
Verbonden
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.442 Wat kan hij anders
dan haar vasthouden
en vasthouden, terwijl
zij strijdt met haar
geesten en demonen
op haar laatste
stukje werkelijkheid
die haar met hem verbindt
en die reeds scheuren toont
groot genoeg voor beiden
om in te vallen de leegte tegemoet,
vastberaden, barmhartig en met heldenmoed…
Nachtelijk duister
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
781 Als een blok graniet dreunden
de nachten door mijn hoofd
toch, in mijn geest
woonden altijd de diamanten
dan stoffig, vaak briljant
ik ontving veelal met ontzag
en knoopte eerbiedig
het geheel tot een rij
van vele jaren
dag en nacht.…
waan van de dag : verwondering
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
844 nog zie ik de sobere
kist tussen al die
verwaaide sinterklazen
en op de deksel het oude
verhalenboek, vrolijk
wapperend en spelend
met zon en wind
of was het zijn geest
die met een laatste
groet het boek van
leven en dood
weer sloot ?…
Teresa
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.192 Je ogen zijn jong
Verscholen in duizend rimpels
Je handen zijn open
Gehouden uit gewoonte
Ogen als parels
Handen vertrouwd en sterk
Je lichaam klein
Je geest zo groot
Je ziel onsterfbaar
Gebleven in breekbaarheid…
Coat
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
730 Naakt de geest
soms bekrompen
verborgen achter
houtje touwtje
eenzijdig bloot
verlangt geen
mijmeren noch
peinzen
je draait weg
alleen jouw
voetstappen
geven je huid
nog geluid…
Avondlicht
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
941 Met de paraplu in de lucht
verzamel ik een handvol
woorden, letters op papier
die de geest in de regen volgen.
Straks bewonder ik
het sterrenfiligraan
maar nu - met een vrome koelte
in mijn rug - staar ik naar de overkant:
licht om bij te dromen; gezichten in de bomen.…