1819 resultaten.
Wanhoop (in tranen)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
488 'Huilend naakt' van Edvard Munch. Olieverf
op doek 100x120 cm/1914-1919)…
GENESIS
hartenkreet
4.0 met 29 stemmen
1.347 Kieuwen kiemen
tot oeroude reptielen
foetale fossielen
in wording
Licht en liefde
ontwaken voor ‘t eerst
uit stof en steen
jij en ik
Blozende blikken
in obscure ruimtes
een vluchtige vlam
in het ijle
Beloftes beleven
op desolate stranden
tijdens naakte nachten
in een rijp avontuur
Bloeien bloemen
in de moederschoot
Venus venaal…
drama
netgedicht
2.7 met 16 stemmen
1.864 huilend
kwam hij de tent binnen
en zakte in haar schoot ineen
zijn hart
zocht warmte
zijn mond
zocht troost
de tent stonk
naar zweet en tranen
van degenen
die voor hem kwamen
zweet
van handen
die het geweer
bleven omklemmen
tranen
van angst
om te doden
of gedood te worden
hij stond op
en liet zijn ogen rusten
op haar naakte lichaam…
de lusten en het kattekwaad
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
901 dan gaan we dansen
heerlijk met de sterren sjansen
naakt gehuld in bloemenkransen
zwierend tot de dageraad
is het nee?
dan zal het rusten
zoals de mond die ik ooit kuste
de golf die de liefde bluste
de lusten en het kattekwaad…
Het moet niet regenen in een kleine stad
gedicht
2.6 met 66 stemmen
15.873 De regen is een klein en sluipend beest
Dat door een zijmuur in de vesting dringen kan
En stem krijgt en dan zachtjes fluistert van
De impotente minnaar die het leven is
En dat wij naakt staan en in duisternis...
Het moet niet regenen in een kleine stad.…
Wohltemperiertes
gedicht
3.4 met 31 stemmen
15.911 Ongedwongener dan op je trouwdag klink
je, dagdagelijks naakt nog steeds als
onder ede staand, in de verwelking
die je toekomt zo terloops natuurlijk als kleding
die van schouders glijdt een voor de lang te gane
liefde verlossend woord zeggend: verstrooide aanhef,
voor die niet onwelwilend toekoort, tot een ter ere van
niemand in het bijzonder…
Hollands Glorie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
571 De stille zaterdag
Christus is dood en begraven
Maar ik mag al weten
Er is hoop
Passie is pase
Er is hoop voor nieuw leven
Vernieuwd leven
Als de frisse groene blaadjes
In hest vroege voorjaar
Van de Pasen krulwilg
Die zich stevig wortelt
uitgroeit tot een boom van een plant
Hij Christus
was geen vent van een kerel
Hij was een naakte…
eenzame mandragora
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
600 boven de starre mandragora
in vol naakt ornaat vergeten
bungelen gekloofde voeten
de laatste der gehangenen
eindeloos galgentouw schuurt
niet bereid tot knappen
blijft het schommelen duren
lang nadat leven vervloog
naamloos en onbekend
trotseert het lijk de weken
tot de wind dan moegetergd
ook de laatste gans verwaait
eenzame…
Vergankelijk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
857 Je siddert en uit trillingen bestaat
Je naakte slaap. Bijna alsof je luistert
Of aan mijn niemands mond een kus ontstaat
En ik mijn adem in jou adem fluister.
Of huiver met mijn lippen aan je hals,
En aan je borsten, de gebenedijde
Terwijl ik in je lichaam vloei,
Zoals een weinig wijn verdwijnt in rode zijde.…
mijn landschap
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.021 ik kom
dicht bij jouw innerlijke
schoonheid, ze vloeit uit je ogen
over mijn open lijf, ontvangend wat
je ziel mij zo naakt laat zien
je komt
uit een landschap van
meer dan wind en wolken waar
het wonder van herkennen zich strekt,
vanuit je slanke vingers naar mijn zielengewoel
je rust blijft helder woorden schrijven,
laat vogels…
ajuus
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
3.853 naakt het podium
waar de stralen zon
dwarrelstof gevangen houdt
in de stilte van de leegte
na het allerlaatste applaus
bet zij haar glanzende ogen
met de mooiste herinnering
ergens verder wenkt de weg
een groene laan vol rust
met bankjes langs de randen
waar gedempte stemmen vragen
nog even halt te houden
voor een keuveltje en
een pauze…
De herkenbaarheid
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
3.206 Wij zijn herkenbaar geworden
als helder licht in lege ruimten
de geur van naakte huid op
onderstroom van liefde
Wij zijn tastbaar geworden
in elkaar’s adem van verlangen
de kleur die zich uitstrekt
heeft ons gezicht blootgelegd
Wij zijn herkenbaar geworden
in waar wij waren, hiervoor
de beweging die wij volgden
de langzame, de snelle…
Zondeval
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.006 In de schaamteloze tijd
beleden wij onze
berouwvolle zonde
zonder woorden
wij nestelden ons
schuldloos
in de zachte, vochtige flanken
van een fonkelende nacht
wij dronken en lachten
moordden en verkrachtten
zongen en vonden
vochtig onze monden
Sodom
en Gomorra
naakt stortte ik naar beneden
in een oeverloze, bodemloze droom
jou…
koud kind
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
588 in verlangen naar de bergen
- om het even waar -
zie ik kille rotsen staan
die naakte stenen baren
door de hete zon, vrieskou
en het snijdend water.
aan hun koude tenen
op de hellende morene
nader ik schuchter een boreling
en klop voorzichtig aan.
hij opent zijn stenen bemanteling
zo kan ik binnengaan.…
handwerk
netgedicht
3.3 met 60 stemmen
965 voeten
Jurken van perkament zal ik dragen
dat het water zuigt tot aan de lippen
Met zingende bomen stook ik hoge vuren
braad met blote handen zeven dove hanen
Aan de voet van de berg moet graniet geraapt
havenloze dieren het wijde watervat gewezen
Doofstom en moe van duivels dansen
de geplette koppen mijn mooiste boeken schenken
en naakt…
Geluk
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
993 Schuimende golven rekken zich uit
en bedekken het naakte zand
Helmgras wuift onder een wolkenvlucht
van oogverblindende kleuren
Boven, op het zonverwarmde duin
tintelingen door heel mijn lijf
sta ik compleet verwonderd
Ik zie
de geestverruimende zee
het ruige tussenland
een magisch veldmozaïek
Ik ruik
heerlijk bedwelmd
alle geuren tegelijk…
Stervende herfst
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
623 De herfst stript de dagen
tot een naakte werkelijkheid
die geen mens durft te voelen,
hooguit het topje van de neus.
Ogen sluiten het licht
wenken niet meer naar buiten.
Lippen liggen op hun rug
de zwaartekracht te machtig.
De maan is vol en rond
en lacht de sterren toe.
De nachten strekken zich uit,
kou vriest de woorden vast.…
Tropisch hardhout
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.001 de ene kant
vier aan de andere
onder het hoofd en ruggengraat
een peluwtje van wit satijn, de
wervels rustend op decubitus matras
zo lijkt het wegvoeren iets zachter
niemand hoeft toch zo bloot te zien
ontdaan van kostuum of mantelpak
door vreemde handen gepoederd en gekapt
de lippen onzichtbaar vastgeplakt
de waarheid ligt al naakt…
Een nieuw begin
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.046 Na de nacht haalden ze Jezus weg
het kruis stond er leeg en naakt
toch weet ik dat God over mij waakt.
De zaterdag was het ontzettend stil
zo’n stilte waar elk woord te veel is
iedereen voelde opeens Zijn gemis.…
Klapstuk
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
657 Rollende waters, letterwaarheid
het naakte woord dwalend in zijn stilte
in het groeien van oneindigheid.…
De zee wenkt
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
493 Ik zie in heldere dromen
verre voorouders foereren
in de getijden stromen
toen de mensheid jong was
en we onze vacht verloren
De oeroude herinneringen
in mijn genen geschreven
doen me verlangen naar zee
waar ooit het leven begon
om er naakt te spelen met
zand, water en zilte lucht
onder het vuur van de zon
We kozen voor ‘n landleven…
Gebrekkig oud
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.782 Geen dag meer hetzelfde als toen,
als naakte waarheid het hele gebeuren.
Terug bij af, thans weer kind,
maar toch met liefde en warmte omringd.…
Glazen vitrine
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
760 naakt kan ik zijn
zo vreselijk vervreemd
ja, van de wereld om me heen
ik tel het vuur in mijzelf op
maar as kan je niet tellen
roept de gevlogen engel
nog uit de verte
haast onhoorbaar
terwijl de kim toch
mijn hart raakt
en de kou mijn vel omsluit
zo ontkleed kan ik zijn
in een vloed van gedachten
de handen, zwart van de resten…
uit mijn schaduw
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
556 waar mijn rest ooit verblijven zal
hij vertelde mij over het vredig mooi
zodat ik straks met een gerust hart ongemerkt
als de zon op haar hoogste punt is
mijn schaduw in alle rust kan verlaten
gewichtloos laat ik me als de tijd daar is
na een mooie warme avond uit het leven glijden
en hang na zonsondergang mijn aardse jas
naakter dan naakt…
Modelleren in het duister
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
537 en spinnen in hun eigen web
verpauperen tot het skelet verfijnt
tot raadselachtige dromen
deuren afgehangen in kozijnen
van meerdere modellen, al modelleerden
ze allen te hoekig en scherpten ze hun snede
aan elke zin die ik trachtte te schrijven
maar boven alles staat mijn engel, al zijn
de vleugels van inkt en haar verschijning
te naakt…
Jij
hartenkreet
4.4 met 23 stemmen
1.874 Als een druppel valt op het naakte blad,
zie ik de warmte in jou, die ik ooit vergat.
Je ziel spreekt tot de mijne,
laat alle dorre vlaktes verdwijnen.
Jij laat mij zien wie ik werkelijk ben en was,
niet duister en alleen, maar vol licht en voltallig als het groene gras.
Je bent als de aarde, vol groei en leven.…
zwarte kraaien
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
462 bekijk mij, in afzondering en spreek dan kwaad
ieder woord zal enkel naar mij leiden
ik zal voor u staan, vol onmacht en naakt
aanschouw wie ik ben, in ziel en 't strijden
zo vreselijk nabij maar ook nimmermeer
zuiver door het onbeschermde lijden
zie naar uzelf en wat ik ontbeer
waar u mij in het verstaan ontmoet
slechts tijd beschrijft…
zwarte kraaien
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
629 bekijk mij, in afzondering en spreek dan kwaad
ieder woord zal enkel naar mij leiden
ik zal voor u staan, vol onmacht en naakt
aanschouw wie ik ben, in ziel en 't strijden
zo vreselijk nabij maar ook nimmermeer
zuiver door het onbeschermde lijden
zie naar uzelf en wat ik ontbeer
waar u mij in het verstaan ontmoet
slechts tijd beschrijft…
Keukentafel rapsodie
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
930 De man des huizes doet het met de
buurvrouw op de keukentafel, als z’n
vrouw van ‘n onderbroken reis terug
keert en het naakte stel badend in
zweet en lusten in gewaagde stand
ziet en hoort, juist als buur gilt ik kom
en haar man er kreunend achteraan
komt---dan ziet hij z’n vrouw groot
in de deuropening staan en hijgt
“het is niet…
" De fontein ben jij "
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
528 Na de openheid,
ongenaakbaar in de regen,
jij naakt, ik verlegen.
De hel breekt los
of gaat de hemel open ?
Wat maakt ons dat uit.
Heb mis gegrepen,
strohalmen naar de toekomst,
weegschaal naar geluk ?
Uiterste balans,
wat je kiest is om het even,
eind brengt evenwicht.…