1739 resultaten.
gelukkig
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
643 aan het einde van de tijd
klamp ik me vast aan wat mooi is, ik kwijt
jouw hand die zacht de mijne draagt
de zon daagt in het oosten
hier op deze koude plek
waar de aarde zich in warmte kleedt;
geen lekke vaten maar een volle vaas
rond het decreet
van zoete liefdesrozen
laten we verpozen
naast de laatste vlinder, in de waas
van oude rook…
Gedenk te sterven.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.204 Bedenk, dat de enkle wenk der Godheid, zo verheven,
Wanneer 't haar slechts behage, u wegrukt uit dit leven;
Bedenk, terwijl ge u hecht aan de onbestendige aard',
Hoe ras de dood, die rang, vernuft noch schoonheid spaart,
Uw levensdraad doorkerft, u stuit in al uw pogen:
Zie daar dan hoop en waan in rook en wind vervlogen.…
Bloot in hooggehakt
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
753 ze spiegelde profiel
in de grote winkelruit
een charmant verschijnen en
met kokette stap verdwijnen
ik draaide keek
en liep haar achterna
de wind droeg modisch
haar jas in lichtjes vlagen
een korte rok en
vleugjes lange benen
de tenen rood gelakt
bloot in hooggehakt
het haar speels
opgebonden in het
heersend blond een
zachte…
In germaans profiel
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
796 ook in de
arcadebogen
zie ik nog je ogen
in germaans profiel
jij was het
waar de keizer
toen voor viel en troepen
stuurde uit omringde muren
je romeinde
in de macht van glans
was exotisch zijn commotie
gaf jou alle kans
maar in decadentie
verloor hij zijn pretentie
jou te evenaren was teveel je
blonde haren roken naar de zee…
AL DRAAGT DE AAP EEN GOUDEN RING / ZO IS HET TOCH EEN LELIJK DING
poëzie
3.0 met 3 stemmen
4.350 Al heeft de sim een gulden rok,
Zo is 'et toch maar enkel jok;
Want schoon zij met een grote pracht,
Wordt deftig in het spel gebracht,
En dat ze voor de eerste maal
Komt prachtig treden op de zaal,
Komt wonder moedig aan de dag:
Zij is een aap, gelijk ze plach';
Want eer men nog de rolle sluit,
Zo kijken hare grillen uit,
Want zijde, goud…
Nocturne
gedicht
3.0 met 2 stemmen
7.002 Grote ogen in de nacht:
een meisje zwiert haar rok tot bloemen
op een dansfeest aan de gracht.
Een jongen wankelt door de stad.
Zijn benen slepen uit de maat.
De stoep ligt slordig langs de straat.
Hij heeft zijn flessen leeggedacht.…
Plaknacht.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
318 Mijn hand was niet de hand van gister,
mijn adem rook naar verre mist,
mijn huid herkende haar eigen naam niet meer.
En alles wat ik dacht te weten
lag op de vloer: verwrongen, ongewist.…
Praagse Mist
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.760 Zijn bed vannacht rook naar seringen.
Hij rilt. Hoort hij de krekels zingen?
We zien de zwarte Moldau stromen.
Ik weet maar weinig van zijn dromen.
Zal straks zo tegen vieren, vijven,
Een mantel op het water drijven?…
jouw magistraal product
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
707 is jouw kunst illusie
fusie van de waan
en faam verworven
in de vele ruzies
over kunst
met je kompaan
je naam is al vergeten
de faam aan
het verbleken
je waan is verworden
tot kunstbezit van
enkele witte boorden
kunst was eens
jouw magistraal product
visitekaartje van
de club van elitairen
het onderscheid dat
rook je…
stofjes dansen heel devoot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.069 hoogte geeft geluid
zijn stilte terug
mensen buigen in gebed
generaties litanieën
hebben heiligen met
rozenkransen neergezet
beelden gapen op pilaren
ogen navelstaren en hun
handen reiken naar de Heer
de zon mat kleuren
door het glas in lood, verlicht
het bidden voor de dood
stofjes dansen heel
devoot in slierten rook van…
Breekbaar kristal
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
554 Rook dat opstijgt bij smeulend as
duidt Chet Baker met Alone together
hoe abrupt haar afscheid mij verrast.
Met het lege glas op mijn dressoir
illustreren lippen breekbaar kristal
van afdronk met een bitterzoet gebaar.…
ik heb de steen gelicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.141 ik heb de steen gelicht
woorden eindelijk ontcijferd
je beitelde in tijd de laatste
dagen van je ongelijke strijd
ik rook het bloed en
las van een familietwist
schuld werd zomaar
zonder reden uitgewist
in tradities die de norm
bepalen en zich zonder
vragen al generaties lang
zonder kritiek blijven herhalen
schuldigen vermoorden…
Abel de braverik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 slapen
Hij achtte zich beter
en bleef liever alleen
bij de dieren in het veld
met de honden als oppas
want alles moest zijn zoals toen
in het paradijs, die streek
van de verhalen
waar hij steeds weer om vroeg
Alles van ons leven wilde hij weten
het rondtrekken, de bessen
noten, geiten en koeien
En hij had een trucje
om witte rook…
verloren paradijs
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
551 handen maken een
mythische reidans met
stokjes over onbewogen graniet
takjes bedachtzaam
gedraaid en verschoven:
een bezwerende offerande
het zachte prevelen
de geheimzinnige tekens
van een priesteres in trance
daar is plots grote zus
die trots de pleister toont
op haar bebloede knie
de toverkracht verbroken
de magie in rook…
schuim en as
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
559 op de uiterste punt waar twee zeeën
samenkomen zocht ik een geschikte plek
kwam tot rust en maakte een mooi stapeltje
het was moeilijk het vuur gaande te houden
rook steeg op in noordelijke richting
verwaaide beeld geur herinnering zeewaarts
dansend daalde je op de schuimende golven
teruglopend de etsende nietsontziende wind
aan mijn handen…
Moordlawine
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 ik wist
dat het rimpelen
van de horizon
ooit over zou zijn
nog voel ik warme
golven komen
zij schroeiden
een werkelijkheid
die ik alleen maar
kon weerstaan
in mijn dromen
op de rand
van verbranden
met een buitenkant
zonder korst waar
slechts in het
vet walmend
kringelen van rook
de resten van
organische materie
te ruiken zijn…
Is Er Nog Iemand…?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
273 Als zo iemand werkelijk bestaat,
die mijn hart ziet in vol ornaat,
en weet hoe de schaamte te bedekken,
mij tevens antwoorden kan verstrekken,
zonder dat het hart in rook opgaat.…
Vapes rampzalig voor jongeren, kopt het AD van dinsdag 10 maart 2027
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
319 Vapes rampzaling
en alcohol
en roken
en drugs
en ongewilde seks
en rijden zonder helm op een fatbike
en rijdend op (brom)fiets, scooter met mobiel
en zeker ook achter het stuur van een auto, bus, vrachtwagen
allemaal rampen met rampzalige gevolgen, en wat doen we eraan?…
Brand!!!
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
1.269 Door jou is alles wat er stond
In rook nu opgegaan…
Droom peuken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
805 langs gebakken
lucht terwijl ik jou vol liefde
een sigaret aanreik met in mijn
achterhoofd de tere gedachte
"roken veroorzaakt impotentie"
adem ik mijn longen teder zwart…
Dit huis
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.562 Ik rook weer m'n sigaret, hier
De lampen branden er weer, hier
In mijn huis
Op papier
Mijn huis
Ik woon weer net als jij
Alleen
In een stukje wereld van mij
Van steen
Met lucht er tussen
Die alleen ik adem
Nu alleen ik adem
En water om te blussen
De dorst en het vuur
Tussen elke muur
Toen
Toen konden we het nog doen
Zonder kraan…
Deze stad
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
506 meer talen
dan dagen in de maand
Ik ken de stad op mijn vingers
de straten liggen aan mijn voeten
ik ken de pleinen, parken en kroegen
de stad groeit uit zijn voegen
Stad van wiegende bruggen
en schapen over de dam
stad van Melkweg en Paradiso,
de mooiste poptempel van het land
Mokkum: stad van Godenzonen
coffeshoppen en ruisende rokken…
heem
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
12.139 met blote handen
restaureer ik de oude foto van ons huis
en de kleur neemt toe
een veegje speeksel
verwijdert een vlek
kaal de linde,
bruin de beukenheg
geen dahlia’s meer
de rok van m’n zus bolt
en vader staat pal
aan de weg
ik strek m’n armen,
vogel met m’n mouwen
de dakpannen zijn te blauw
ingekleurd onder de grauwe lucht…
Tijd voor een sigaret
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 met klagende sirene
Doet mij een verte beseffen
Die ik zien, voelen
En ook niet doorgronden kan
Ik vergeet alles
Tijd om me weer op de liefde te storten
Nog één keer vullen dat leeg
Wanhopig ongewassen kopje
Met de roep van de verre sirene
t Is tijd voor vrienden denk ik zo
Die mij vertroosten voor de toekomst me vindt
En met mij roken…
Hiaten
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
798 Omdat ik wilde weten waar je was
Zocht ik naar jou in onbekende straten
Waar oude huizen donker en verlaten
De echo galmden van mijn trage pas
Daar hoorde ik jou achter muren praten
Je stem klonk zacht maar scherp als snijdend gras
Ik trad behoedzaam in het gebroken glas
Van mijn herinneringen, zelfs hiaten
Werden stilaan gevuld met rook en…
idefix
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.093 ooit
kauwgom
en andere niet fysieke dingen deelden
als ziektes
de kleur in je haar
de vlekken om mijn mond
na een bord spaghetti
de vlekjes op je zonnemelk witte huid
details
die een schilder niet bedenken kan
tenzij de onze
die ons schildert met mijn hand
die het blikje cola iets te schuin houd
je blik in mijn ogen in onwetendheid
je rok…
fragment
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.505 ik hou mij vast
aan de reling
steeds verder uiteen
in onderdelen
zwaargewond
aan het hoofd
woorden rijden
zich klem
in de korst
van mijn keel
ze hebben verleerd
hoe een vrouw
planmatig te bedaren
het onvermogen
is totaal
verdwaasd kijk ik
naar hemel en aarde
mijn klamme voeten
vatten vuur
rook verast
de kleur van mijn…
Inversie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.153 Alle liefde is ernstig bekoeld,
vuren roken een uitgedoofde macht.
De bomen naakt en zonder kleed
happend naar zon, loos bikkend
de steenhouwers van uitgeputte hulp.
Ik weet niet wat nog wordt gevoeld
aan waarde, aan echte levenspracht.
Ik vecht door al is het wreed,
zonder hart en bloed likkend
als vampier, terug in mijn schulp.…
Na gloeiend rood
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
446 op de verste
horizon
bubbelde
loeiend heet
licht van
het zwart
dat transparant
blauw tot
kern had
het regende
zonder zich
tot bui te
transformeren
druppelde
slierten rook
uit kleine
afvalproducten
op de grond
die als
sterretjes nog
even flikkerden
voordat zij
sissend doofden in
na gloeiend rood
in dit contrastenspel…
Jouw lied
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
455 wij hebben
heel lang met
vonkjes gespeeld
die als zij oversloegen
lading hebben gedeeld
wij zagen de
kleuren roken het
avondlijke van geuren
die hoorden bij een
teveel aan ozonritueel
toen onze blikken
intensiveerden en wij
de afstand decimeerden
bronde nabijheid steeds
warmer verlangen
in de bel van
liefdeskracht zongen
onverwacht…