7748 resultaten.
Fatum
gedicht
2.5 met 20 stemmen
16.928 Hoe komt het dat, die de drift verstond,
werelden, oceanen door te trekken,
eilanden, poolgebieden te ontdekken,
desnoods gestrand, versmachtend in de brand
van pampa's 't wit gebeente uit te strekken,
maar nooit, nooit terug te gaan, nu als een hond
binnen het veeg moeras lig te verrekken
van dit mijn onvolvloekbaar vaderland?
Hoe komt…
Afstand naar het einde
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
748 Een kleine afstand naar het einde
jouw woorden in mijn lege maag
rommelen, onweer verwacht
een statige ontvangst in de nacht
mijn dagen zijn geteld
de overige dagen ook
met een staart tussen
de lang ontlaste tenen
beweeg je de stilte
in ademnood, mijn lief
ik adem jouw hart
aan horizon en beter leven
gezonder, aarzelend
zal ik…
Begin
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
542 mij is uit overlevering
en van de buurvrouw
bekend
waar het einde is
maar ik mag hangen
als ik iemand kan vinden
die mij weet te vertellen
waar het begint
ik ben altijd te laat…
degeneratie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
725 uiteindelijk
is de schrijver
niet meer bij zinnen,
ten dode opgeschreven
ondanks zijn roze bril
draait de wereld
een dag naar de nacht
collega-scribenten
spartelen, sputteren tegen
een onherroepelijk eind
we gaan er aan
allemaal naar de maan…
Eind in zicht
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.349 Moeilijke tijden komen
Gaan niet
Lopen in elkaar over
Beheersen mijn dromen
Nooit eerder zo dichtbij
Zoveel pijn
Verdriet
Machteloosheid
Geen oplossing meer
Geen licht
Geen lucht
Enkel wachten rest weer
Even, een moment
Afleiding, een lach
Het kan nog, het mag
Denk niet dat het went
Rinkelende telefoon
Stemmen
Leegte
Eind…
Aan de overkant
gedicht
1.9 met 14 stemmen
7.261 Aan de overkant
wordt een boom omgezaagd
op de kade liggen takken
de boom ploft neer
het licht valt op de stenen
vier mannen in oranje overalls
leggen stalen kabels om zijn bast
hij wordt opgehesen
de boom komt langs het raam
de kamer verdwijnt in zijn schaduw
de mannen schreeuwen
de boom trekt verder door de lucht
die blauw is als een poppenoog…
Ik geef haar groot gelijk
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
780 Een einde kwam aan een idylle.
Geen tijd wou ze aan 'm verspillen.
Ik snap die Yolanthe:
'k wens óók niet met Jan te
verkeren, al zou hij het willen.…
Getijden
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.023 zullen dagen lengen wanneer de zomer
een regenjas draagt
worden nachten korter wanneer ogen
niet omzien naar uren
die tussen zon en maan verbleken
luiden klokken de lauden in of worden
korte metten gemaakt
met lofzangen en psalmen wanneer
in het raamkozijn
schaduwvleugels worden gestreken…
moedeloos
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
2.546 het is over en voorbij
liever nu een einde met veel pijn
dan veel pijn zonder einde....…
Loslaten
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.212 Jij pakt je koffers
Ik mijn egoïsme
Vertrek en aankomst
Begin en einde
Nulpunt
Celsius of Fahrenheit
maakt niet uit
Een tabula rasa is het…
Ballade van de man
gedicht
2.3 met 147 stemmen
30.595 Zijn dood een blauwe waterval
van grauwe staar, zijn einde zoek,
een druppel in een cataract.
Spijt hangt in de plooien
om zijn navel, tochtend stopcontact.
ontkoppeld met een koude knip -
sindsdien een satelliet op drift,
vervloekt en vloekend eeuwig zoekend
naar het moederschip.
------------------------
uit: 'Alle goeds', 2003.…
herfstmarathon
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.292 verkleurde bladeren
dwarrelen door de lucht
strooien hun melancholie
voor mijn voeten neer
die landen om te zweven
ze hebben dat geluk
lopen naar het einde
het is nog ver genoeg…
verloren
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.135 Mijn gevoel
Onbekrast maar toch zo verloren
Glans is helder nieuw
Roest schraapt ‘t weg
Belangrijke dingen een risico geworden
Geen uitgang geen weg
Wachten wat ’t lot mij zal brengen
Volhouden tot we zijn uitgestreden
Afgesloten einde…
Het jaar 2012
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
670 Het einde zal komen als een dief in de nacht
Voorafgegaan door rampen en geweld
Zoals het in Gods woord wordt vermeld
Het komt wanneer niemand het verwacht.…
laten gaan? of toch niet...
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.808 Een einde maken aan deze pijn?
Of nog even doorgaan?
Even nog een laatste keer?
De strijd met mijn gevoelens nog één keer aangaan?
Of wordt de pijn dan alleen maar meer?
Zonder jou
kan ik nog niet.
Mijn gevoel, dat alles anders wou.
Maar mijn geweten, dat het anders ziet...…
Tweelinghart
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
634 In stuivend zand ver overzee
zullen wij een rustplaats vinden
voor ons geteisterd tweelinghart
De wind neemt onze parels mee
om ze tot een snoer te binden
rond de oesters van de smart
Ik krijg antwoord op de vragen
over al wat ik niet wist
nu jouw wijsheid is bezonken
Aan het einde onzer dagen
zijn wij als nagels in een kist
onwrikbaar…
Aarde
gedicht
2.3 met 102 stemmen
25.586 Zoals ze leefden zo liggen ze hier
ook begraven, dicht op elkaar, bijna
hand in hand.
Spandiensten verleent men elkaar
tot op de rand van de dood.
Blinde paarden draven erheen,
met koetsen maar zonder koetsiers.
Het is het geheim van de hemel.
Zo hoog komen de mussen niet,
waar de zwaluwen buitelen, tuimelen
door de geweldige ruimte.…
Levensdraadje
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
982 Hoe fragiel is
het levensdraadje
van de
ter dood
veroordeelde mens,
het is
het koord
van een strop
die niemand
ontkomt.…
slotstuk
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
1.130 avond tikt voorbij
finale zwelt glorieus
het einde doemt op
senryu…
omdat het niet uitmaakt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 schrijf ik er nog eentje
zet ik voor, mijn beste,
links, rechts, een beentje
en u doet mij een geste,
door mij te lezen
mocht ik hier wezen
einde bericht
net gedicht…
Als de Dood
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 Mijn vriend wordt mijn einde
er is niets meer dan dit.…
Omkering
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
738 Voor Paul B.
Het zijn extreme tijden
in secondes wordt over miljoenen beslist
ja, dollars en mensenlevens, heel gewoon
volle stadions wereldwijd
orkanen van geluid op de gladiatoren
”FUCK, KILL, HELL!!”
levensgrote schermen overal
vol van de onrustigste beelden
als je goed kijkt zie je jezelf
zwaaien.
Het zijn uiterste beproevingen
vloedgolven…
Verzoening ?
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
849 vloeibare
bovenaardse regenbogen,
zo volkomen waarbij
de laatste zilveren
druppels stromen in
de palmen van het hart,
met tederheid bespeeld
het smachtend water,
waaruit de lichamen
van de wereld zijn
gedeeld, weerspiegeld
verlangen hemelsbreed,
toch aarzelen je lippen
te drinken uit een oase
van verzoening, te klinken
op het einde…
eindliefde
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
504 hij is tachtig
zij moet nog zes maanden
hij raapt haar op als ze
weer eens te snel is opgestaan
maar zij kookt nog als een prinses
ook al weet ze dat hij
eigenlijk niets meer lust
een perfect paar
ze passen, bij elkaar…
De overtocht
poëzie
3.8 met 12 stemmen
7.033 de tocht naar het eeuwige land
door een duisternis somber en groot
in de nooit aflatende angst
dat de dood het einde niet is.…
Liefde's einde
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
691 er is niks op tegen
op je bek te vallen
daar word je groot van
zolang er maar iemand is
die de boel weer oplapt
zonder eeuwige trouw
te verlangen…
Einde verhaal...
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
912 Bijna is het zover
dan zijn we niet meer samen
Beter..dat wel
geen ruzie meer, geen tranen
hooguit van gemis...
als de spanning er af is
komen we vast weer bij elkaar
Voor 'n bakje koffie
'n maaltijd of spelletje scrabble
Wat ik zeker weet is:
dat ik er altijd voor je zal zijn
en ik hoop jij ook voor mij
Jammer dat het niet werd
wat we…
Hoogtepunt van het feest
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
1.704 Betekende dit soms het einde
van 't feest, op z'n hoogtepunt zijnde?
Een vriend van me legde het uit
en zinniger bleek het besluit:
ze waren te lang weliswaar
getrouwd, echter niet met elkaar.…
Fantasie
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.065 Het enige wat kan gebeuren is het einde.
Het einde dat ik niet voor ogen had.
De droom is te ver geleefd om nog grip te hebben op de realiteit.
Er lijken dagen vergeten.
Vergeten omdat ze niet waren zoals ze leken.
Ze leken zorgeloos en gelukkig.
Maar er hangt nu een zwarte wolk boven.
Alles was nep en lijkt nooit geweest.…
SPOEDIGE SLUITING
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 De Eftelingpoorten zijn in het najaar
moe van haastig getrippel, kindergekrijs
onder hun gewelven, waar wachters de prijs
laten klinken bij een schuivende mensenschaar.
't Komende herfstgrauw maakt een vertrouwd gebaar
voor Sprookjesbos, klein huis of paleis:
"Bezoekers verdwijnen ras, dan galmt een wijs
uit handen, die jullie sterk houden…