Alle inzendingen over in foetus houding

10242 resultaten.

Sorteren op:

dochter

netgedicht
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 613
je bent nu zo lang weg, vervaagt in mijn verbeelding rond het ouder worden door de tijd jij draagt en ik ik ben het kwijt, hoe dat nu moet mijn boete doet er niet meer toe, ik lijd nog altijd dit verlies kies je voor het nu, of voor het eeuwigdurend jong zijn? deze pijn vergaat niet in een dag een week een jaar we zijn er, eeuwig…
switi lobi29 augustus 2014Lees meer >

Roggebrood

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
Goed en degelijk, Dat behoort het nieuws Te zijn in een doorsnee krant - Roggebrood in plaats van Luxe pistoletjes, dat wil dit land: De tierlantijnen laten we wel over Aan tijdschriften en weekbladen, Waarin je maar naar het Gewone nieuws moet raden…

Onrust

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 615
Ik ben dat kind dat overal buiten ging staan en ik keek: waar kwam die chaos, die onrust vandaan het was de stroom, die wervelwind van gevoelens waarmee God vanuit de hemel de aarde wakker kust.…
Petra Hermans14 september 2014Lees meer >

Heremetijd, ik ben jaloers!!!!

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
Kom ik er vandaag toch achter, dat een minder fijne karaktertrek zich in mij genesteld heeft, wat me toch bezield? Nooit geweten dat, terwijl ik mezelf als grote meid toch bezighield, ik gezellig zit te kletsen met de wachtenden met mij in een wachtkamer. Tegenover mij zit een echtpaar, zij een leeftijdgenoot van mij zegt; mijn…
An Terlouw2 oktober 2014Lees meer >

O, WARE IK MAAR EEN MAAIER.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 911
O, ware ik maar een maaier. Ik ging waar frisse kruiden staan 'k Zou ze allen vrolijk nederslaan... Heisa, tjink, tjank, taioh! Ik droog die rijke bloemenvracht, Tot haar, die speelt in mijn gedacht En die misschien mijn wens veracht... Maar, God, ik ben geen maaier. Heisa, tjink, tjank, taioh! O, ware ik maar een jager, ik trok…

Tussen hemel en hel

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 591
Aan flarden geschoten humaniteit, Mens die zijn naam dreigt Te verliezen aan zijn eigen onmacht, Niet in staat zich te verweren Tegen het kwaad dat alles in Zijn vaart meeneemt, hartstochtelijk Op weg naar de hel - Met in het achterhoofd nog Een paar laatste flarden hemel, Waarnaar hij wanhopig op zoek is Om te redden wat er te redden…

Hart op de goede plek

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 560
Geoogst van goudgeel graan, Gehaald van land bezaaid Met menselijk mededogen, Bemest met onvoorwaardelijke Liefde voor land en plant; Basis voor het allerfijnste deeg, Met vaardige hand flinterdun gekneed Voor de ontelbare laagjes In 's lands lekkerste croissant Die hier onweerstaanbaar Voor je op tafel ligt, Korrel met een hart…

Karkas

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Kabaal verstoorde de morgenstond, zagen beukten erop los, de takken van die prachtige bomen, waren ineens de klos! Het enige wat restte is een kaal karkas wat nu al weken het pad ontsiert. Begrijpen doe 'k het niet, wat deden ze nou dan toch verkeerd? Kabaal verstoorde de morgenstond, inmiddels twee maanden geleden, de bomen…
An Terlouw25 februari 2015Lees meer >

Niet Perfect

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 718
Het Universum is nog niet perfect als het dat was, kon het vandaag wel stoppen de Aarde draait, maar wie draait aan de knoppen is dat de Huurder of de Architect? Een Huis moet stevig zijn, dat is bekend om de Bewoners zekerheid te bieden opdat hun streven rust op een solide maar tegelijk flexibel fundament Er is een tuin, en er is stromend…

Zes

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
bladeren dansen op het ritme van de wind, aangelicht door de zon, wachten zij op het juiste moment om te schitteren, vele pirouetten te draaien voordat ze zachtjes landen zullen, in de schoot van Moeder Aarde zes jaar later dansen nieuw geboren bladeren op het ritme van de wind, wachtend tot het juiste moment zes jaar geleden spreidde…
LadyLove2 november 2020Lees meer >

Alles wat is

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 469
Met bezonken ogen Te laat ter wereld Gekomen, door niemand Was op hem nog gerekend, Verbaast hij zich Tijdens zijn onverwachte Leven over alles wat is, Want wie hij zelf is Heeft ie nooit geweten, En als er al sprake was Van een eigen ik, dan is hij Door iedereen en Door zichzelf vergeten…

Droomloze dagen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 544
Wat heb ik Gesnakt naar Nachten zonder dromen, Droomwereld die mijn Dagelijks bestaan Met wurgende regelmaat Op zijn kop zet, Met het juiste stofje Is het eindelijk gelukt - In een soort van overkill, Ook mijn dagen zijn Nu zonder dromen, Niets te verlangen, Geen wensen, zacht en stil…

Ze is een beetje triestig

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 599
Ze is niet in haar hum vandaag, ook niet in haar element, ze is niet zo lekker dus ik vraag: is er iets waar ik je mee verwen? Nee, doe mij maar niets vandaag ik ben niet in mijn sas, evenmin ben ik erg lekker dus als dat nou alles was? Ze zit niet lekker in haar vel vandaag, toch heeft ze dat meer dan genoeg, maar alles doet…
An Terlouw1 september 2015Lees meer >

Aangeraakt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
Hoe veel jaren al Heb ik deze deur, Deze sleutel In dit huis Aangeraakt, En als ik er niet Meer ben zal ze Me nooit gekend hebben - Maar deze steen, Gevormd naar mijn hand, Een gezicht gegeven Door mijn aandacht, Door mijn tijd, Zal voor altijd Een indruk geven Van wie ik geweest ben…
Bert Weggemans10 september 2015Lees meer >

Alfabetisch experiment in A groot

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 332
AMSTERDAM / ANTWERPEN Als alles aan het aanzien anders was Alles A.D. MMXXV alterneerde Alternatief zich aandiende voor A als aanvang van 't alfabet, een Aap die noten op de leesplank leerde Als amsterdam geen amstel had wat zou er dan geworden zijn van Amstel bier, de zuidas, ajax en de abn Amsterdam was nooit Amstelodamènsis…

In de winter.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.044
Ginds op de heuvel Onder de beuken, Dor en ontblaard, Zit nu de winter; Wit is zijn kleding, IJs is zijn baard. Donzige vlokken Strooit hij op aker, landhuis en heg; Hand doet hij worden 't Water der vlieten, 't Zand van de weg. Krassende raven Vliegen in 't ronde, Bol van de kou; Nevel en mistdamp Hullen de velden…

Ria

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 483
ik had een ster voor je geplukt ze straalde als kristal en vond haar vorm in jouw hart nu ben ik al mijn woorden kwijt ik zoek ze onder tafel tussen hopeloosheid en verdriet het stof vervilt tot kleine beelden die als je achterom ziet zachtjes sterven ze zwerven door de echo’s van vandaag ik zoek ze en ik ren er middenin maar ja daar…
switi lobi7 november 2015Lees meer >

Hemelrijk.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
Mensen verschillend en toch gelijk. Maar dan gezien in het perspectief vanuit het Hemelrijk.…
martin valk14 augustus 2020Lees meer >

Bejaarden Zorg

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 675
Oud en broos afhankelijk van hulp Mijn pillen liggen door elkaar Mijn lijf trilt en is zo zwaar Ik woon zo graag in mijn eigen stulp Er wordt het uiterste gevergd van mijn krachten Kwaliteit in de zorg...... Ik kan niet wachten!…
Tinkelbel18 januari 2016Lees meer >

Raketten.

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.781
Op volant, omhoog, omhoog! Vlug naar boven Heengestoven, Op volant, omhoog, omhoog, Vlug naar boven en uit mijn oog. Weg, volant, weer in de lucht, Op en neder Telkens weder Vangt 't palet hem in de vlucht, Kijk, daar raakte ik de bal geducht. Opgevangen door 't pale, Mogen ballen Nimmer vallen, Handig moet dat steeds…

Handvatten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 502
Ik loop over straat Ik zie je daar staan Jij ziet me niet Wat een verdriet Ik loop toch weer door Daar staan mijn vrienden Het is weer gezellig Ik ben weer mezelf Dan ga ik naar jou toe Ik kruip uit mijn schulp Als ik nou zeggen wat ik wilde zeggen Jou kon laten voelen wat je wil voelen Dan is de wereld van mij En maakt niks anders me…
Victorieee16 februari 2016Lees meer >

Voelbare liefde.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 750
Ik voel het: bij de omarming van een kleinkind. Ik voel het: bij de armen van mijn kind. Ik voel het: bij het wakker worden, als manlief me zachtjes over mijn hoofd wrijft. Ik voel het: als ik eventjes opzij kijk. Ik voel het: als hij triomfantelijk binnen komt met een klein bosje bloemen. Ik voel het: als hij, na even weg geweest te zijn,…
An Terlouw21 februari 2016Lees meer >

De geboorte van vandaag

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
Tussen het oranje en het grijs in een ouverture van stilte schaduwmomenten van een eerste meeuw met de weidsheid van zwangere luchten neemt bij mij de spanning af de leegte en de kilte dag jij was nog niet geboren ik wachtte al op jou in slapeloos zuchten langzaam wordt het duidelijk wat al zo lang zat te zeuren maar verbleekt…

draadjesvlees

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 548
maakt de spin niets uit als er maar een mug invliegt of een vlieg inluist…

bij hoog en bij laag

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 509
tussen eb en vloed verdween je geruisloos in afstromend water heb nog vele dagen je naam geroepen en gezocht bij hoog en bij laag maar tevergeefs je wilde het tij niet meer keren…

als zwanen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 478
je ogen dansen wimpers op en neer ik klap met tranen reik mijn nek en meer…

uit mijn schaduw

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 707
na zonsopkomst heb ik mijn schaduw gedragen tot over de grens en liet hem af en toe even over het randje kijken naar daar waar mijn rest ooit verblijven zal hij vertelde mij over het vredig mooi zodat ik straks met een gerust hart ongemerkt als de zon op haar hoogste punt is mijn schaduw in alle rust kan verlaten gewichtloos laat ik me…

Marhaba

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 422
Hé, marhaba Goedendag Het leven is feest, van Mekka tot Jeruzalem Dat het kán Vredestichters Samen vochten Gewapend, met gezag Na wederzijdse terreur Dat het mág Twee geloven Zonder kussen maar met groeiend respect Tijd ontknoopt' de verwarring Ongeloof (Geen duivel tussen...)…