31786 resultaten.
't Is lang geleden (4)
poëzie
1.8 met 12 stemmen
1.991 Die Joden - Ja; die waren vreeslijk raar.
En lelijk ook; heel zelden zag je mooien.
En zo opzichtig! Jurken schots-bont-rooien
Trokken de meisjes aan, niet Zondags, maar
Op Zaterdag. En 't was ook stellig waar,
Want iemand had 't gezien, dat ze de dooien
Zonder gevoel zo van de trappen gooien,
Wanneer ze op Sabbat sterven. Dat was naar.…
't Is lang geleden (5)
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.460 Vaak wou 'k een Jood zijn, om de Zaterdag:
Dan hadden we een dicté, en dan mocht Koos
Niet schrijven, en keek rond; en na een poos
Zei meester: 'Koos mag weggaan!' En ik zag,
Afgunstig, hoe hij met pedante lach
Heel langzaam wegging. Eens zei iemand, boos,
Omdat 't mooi weer was: 'Jood!' Dat vond ik voos:
'Jood!' - 'Paap!' te schelden…
't Is lang geleden (6)
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.125 God's wijze liefde had 't heelal geschapen:
Vol lente, net als de appelbomen bloeien;
Weldadig-groen liet voor het vee Hij groeien
Het gras, voor ons doperwtjes en knolrapen,
'T varken om spek en ham, om wol de schapen,
Om boter, kaas, melk, leer, vlees, been de koeien;
Waar steden zijn, liet hij rivieren vloeien;
Het zonlicht spaarde Hij…
't Is lang geleden (7)
poëzie
3.4 met 25 stemmen
2.591 Dan denk ik aan 't konijntje, dat ik zag
Als kind vóór Sint Niklaas achter het glas
Van dure speelgoedwinkel. O! dat was
Zo'n prachtig beestje, grijs en wit; het lag
Gezellig in zijn mandje in mooi-groen gras;
En als 'k van school kwam, bleef ik iedre dag
Staan kijken, bang, dat 't weg zou zijn. En, ach!
Eens was het weg; en toen begreep…
HOELANG
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
2.051 Hoelang…
Voetstappen sterven weg,
een stem eindigt als
enkele fluistering
herinnerend aan toen…
Stilte trapt pijnlijk op mijn hart
niets is nog te horen
alleen de tijd die meedogenloos rimpels
van ouder worden achterlaat…
Een leegte vult de kamer
de woorden van ‘nooit meer zijn’
bonzen ongedurig op de deuren,
ik laat ze binnen……
't Is lang geleden (9)
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.503 De Zondag kwam altijd net als een feest;
Of eig'lijk: Zaterdag begon het al.
Om elf ging Koos; dan werden we half mal,
En meester zei: zo'n drokke, oproer'ge geest
Was in geen school ter waereld nog geweest;
- Want meester sprak geleerd. - En niemendal
Beviel hem dat zoethout; 't leek wel een stal;
Dat kauwen op zoethout deed zelfs geen…
't Is lang geleden (10)
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.193 Dan las ik weer van 't lel'ke, jonge eendje:
Eerst zwom hij blij door 't groene licht op 't water,
Toen joegen ze hem weg met kwaad gesnater,
En gooide een jongen naar hem met een steentje;
Toen plaste hij rond met één bevroren beentje
'S nachts in een kolk; en toen ontmoette hij, later,
Bij de oue vrouw, die deft'ge, wijze kater.
En…
't Is lang geleden (11)
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.129 Ja, laat heb ik 't ontdekt: Ik ben een zwaan:
Mij heeft uit poel van dof, smartelijk leven
Het stilgegroeide Godsgevoel geheven,
Aardse gehechtheid heb ik weggedaan;
Mijn vleugels zijn weer wit en waard te slaan
In Brahman's licht; want wat van slijk bleef kleven,
Met blijde tranen heb ik 't weggewreven:
Nu mag, nu durf, nu kan, nu moet…
't Is lang geleden (12)
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.356 Nog scheurde wijdjagende valk met schaars
Geroep uw stilte, mijn Veluwse grond!
Uw zwijgen, vol van diep verleden, schond
een dom rumoer van steedse beuzelaars;
Nog flikkerde 't hert door uw struiken rond;
Nog brandden geen lupinen, kaars naast kaars,
Hun gele blijdschap in uw tragisch paars,
Met stroeve bossen tot de horizont;
Nog lag…
't Is lang geleden (13)
poëzie
2.0 met 1 stemmen
1.310 Ruik ik daar niet de lucht, die wrang en sterk
En warm en prikk'lend van uw heide waait,
Als wolkenloze Augustusmiddag laait
Op glinst'rend zand en wit-zwevende berk?
Ik zie, hoe, vonk na vonk, 't bedrijvig werk
Van bijen om pas bloeiend heikruid draait;
Ik hoor 't point d'orgue, dat de wind die me aait,
Meedraagt uit 't spar-bos, bruingezuilde…
't Is lang geleden (14)
poëzie
2.9 met 12 stemmen
2.002 Want met Poseidaon's hoogzwalpende haat
Worstelde lang Odusseus' heldendom,
Tot hij door spleet in muur van branding zwom,
Waar gunst van stroomgod hem tot effen straat
Zijn glazen wildheid gladstreek, en gewaad
Door dragend water hij op de oever klom,
En bukte in krakend riet, en kuste stom
De heilige aard', geefster van 't voedend zaad…
zo vonden wij elkaar na duizend jaar
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.324 we kropen in elkaar
het hoge duin, de zon
een zwarte bui verdronken
in de geur van hennahaar
onder het hemeldak
een bank met uitzicht op de
rand van regen, de zee blauwt
branding aan de koele kant
we liepen onze jaren terug
terwijl konijnen speelden
de duinen zich verveelden
en vluchtten voor de wind
de zee kwam verder
met een…
Als jij zegt....
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
885 Als jij zegt: "later",
Hoeveel tijd gaat er dan voorbij?
Als je zegt: "straks",
Hoor je dan eigenlijk wel dat van mij?
Als je zegt: "Nu even niet"
en je laat me het niet uitleggen
en jij zegt:"luister eens even"!
Wat moet ik dan zeggen?…
de klok van de baas
hartenkreet
1.4 met 12 stemmen
7.335 dagen zetten zich
als vanouds
neder op klanken
van de maand
zacht van geest
en vriendelijk
van manen
en dat terloops
predik niets
om vervolgens
als heer en meester
ongeloof te spreken
dit jaar is
als dat het was
maar laten we het
maar snel vergeten…
Witte borden
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
963 Op onze witte borden lagen
mosselen, eens jong, nu gemarineerd
in lentegroene olijfolie van eeuwenoude bomen
naast stukjes wijnrode paprika
te zonnen in een streepje licht.
We hadden zojuist de Rialtomarkt gemist.
Rondom ons terras werden de kramen afgebroken.
Een vissenkop lag in de goot,
een darm verdwaald wat verderop,
terwijl de straat…
de tijd is menselijk
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.172 de grootste vijand
van de tijd is eeuwigheid
ze waait zichzelf wind
zij heeft de dag waarin
de nacht verdwijnt omdat
de zon daar altijd schijnt
tijd is menselijk
zij kijkt van uur tot uur
telt alle seconden
ze heeft het leven
lief omdat door dood
geboorte wordt ontbonden
ze vult heel je bestaan
drukt jouw stempels tussen
komen…
ogen delen slagen uit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.102 het is geen spel meer
als de wonden open rijten die
in een lang proces gesloten zijn
ernst brengt nu herinnering
de fout die jij beging
staat weer te kijk, je was
er nog niet van bevrijd omdat
je liefde snel door haat verving
het maakt je kwetsbaar in gesprek
als de draden worden opgewonden
zal de knoop snel zijn gevonden want
de tijd…
Tijdsbesef
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.109 Ik had de tijd niet in de gaten
Keek er domweg niet naar om
Kon er moeilijk over praten
Hield me vaak naïef en dom
Geen seconde nagedacht
Dat ik tijd zo vaak ontweek
Nimmer had ik dit verwacht
Dat mijn leven toch verstreek
Ik had de tijd niet in de gaten
Nooit expres, gewoon spontaan
Het idee ben ik gaan haten
Dat ik in tijd op zal gaan…
Geen tijd verspillen?
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
1.671 Geen tijd verspillen,
alles moet af,
alles moet klaar.
Geen tijd verknoeien,
op de klok af,
nauwkeurig, stipt.
Op tijd zijn,
altijd, overal,
we eisen het van onszelf.
De tijd is er ook naar,
maar we doen het zelf,
we gaan er ook mee door.
Je eigen tijd, tempo
en indeling bepalen,
wie is er voor?…
Tijdreiziger
netgedicht
3.5 met 39 stemmen
10.367 het uur
(in stations wordt tijd
bepaald door treinen en ik
zocht het spoor naar huis
op een perronbank uit
de wind liet ik couperus
rusten in mijn schoot
macht der gewoonte die me
tijdinwaarts ontvoert en ik
sprak écht met hem)
past nergens in…
verstrijkt ze alle dagen?
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.352 kijk me aan
zie wat tijd
me heeft gedaan
de strakte van
mijn huid is weg
haren zijn verdwenen
ogen branden
maar mijn geest wil
nog meer jaren lenen
zon voor mij
de eeuwigheid
gaat niet voorbij
wolken kunnen
minder dragen en
regenen meer vragen
wat doet de tijd
als ik niet kijk
verstrijkt ze alle dagen?…
Zonder jou
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.357 Zonder
de tijd te vragen
dwaal ik met oude vragen
en ben jij
de herinnering die ik
volg
en nooit
meer verlies…
Bemind
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.345 ik beschrijf je niet
zo diep voel ik mij
tot jou aangetrokken
met aan de rand
een vleugje angst
rook van een sigaret
die verwaait in de wind
zou je hand tegen mijn mond
zwijgen en niet meer denken
adem door je vingers heen
voel verbondenheid
een puntje tong
tussen de tanden
van de tijd…
van slag
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.100 mijn hart tikt sneller dan de tijd
door mondig opgewonden zinnen
en ademloos opnieuw beginnen
ben ik het ritme even kwijt…
Alle tijd van de wereld
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.122 Ik heb echt
alle tijd van de wereld.
Ik geloof niet in het uurwerk,
ik geloof niet in doctor Quartz.
Geen boeken ga ik lezen
om te weten hoe laat het is.
Ergens in de wereld is het vroeg..
Daarom heb ik
alle tijd van de wereld.
Nooit moet ik opschieten,
nooit het ik haast.
Geen klok die mij wekt.…
Vriend of Vijand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
927 onverwacht werd hij mijn vijand
jaren lang was ik vergeten
dat hij woekert als een bosbrand
hoe ik hem ook wilde meten
vrienden dreven naar de welstand
spraken met hem als bezeten
over invloed en het hoogland
elke deur werd toegesmeten
kansen werden langzaam vierkant
namen werden aangemeten
door zijn duren en zijn schrijftrant
in historie…
de nieuwe tijd
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.282 ik tel de zegeningen van de tijd
verdwenen zijn de uren van vervelen
met verre vrienden kan ik ‘weemoed’ mailen
een MP3 verdrijft de eenzaamheid
de video verstilde tot mijn spijt
een DVD zou alle wonden helen
een Xbox waar ik dagen mee kan spelen
al kom ik nooit als winnaar uit de strijd
de magnetron ontdooit het hardste ijs
in tram en…
geen besef
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
772 Een langere weg
klaagzang
geen idee waarheen
nergens naartoe
vliegend in de ruimte
geen besef van tijd
liggend in de verte
iedereen verdwijnt
liever staande
elfen en feeën
leven of stilte
luid of dood…
kwart voor zes
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
726 hij zegt dat ik moet gaan
zomaar midden op het pad
tussen basilicum en bieslook
achter mij staat een vijgenboom
met grijpgrage bladeren die
lokt met een vijgenbelofte
maar zijn klok zegt dat het stopt
hij heeft gelijk
het stopt wanneer zijn klok het zegt
de mijne loopt door tot de uitgang
ik kijk achterom en tik rustig verder
hij…
het ene uur
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
921 ze wacht
god weet waarop
ze wacht
eigenlijk nog minder dan dat
ze existeert
in een museaal vertrek
zonder teken van leven, plaats,
van kleur, vorm of gevoel
haar tijd bevroor
tot een onbeholpen klomp ijs
alles in en om haar viel stil
de wijzer van de klok tikt
tevergeefs de tijd weg
het ene uur is het andere
de Big Ben, ach,
op drijfzand…