Alle inzendingen over gouden stranden

6988 resultaten.

Sorteren op:

Schilderkunst

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 628
mijn hand laat ik leiden door de streken van de wind zo penseel ik liefdevolle wolken aan elkaar laat ik golven dansen hoger dan te voren waarin vissen vogels vangen volgen voetstappen elkaar naar het maanlicht waaraan ik mezelf langzaam overgeef en me in op krul tot de geboorte van 'n nieuwe dag…
LadyLove18 december 2013Lees meer >

Tot het tij keerde

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 491
ik schepte zand maar het bleef niet kleven in mijn hand wilde details uit het leven vorm geven zij rulden weg op het strand heb met de zee gesproken zij heeft haar water vergoten rijk aan herinnering in een vloeiend decor onder zon en wind kreeg mijn visioen zijn gestalte tot het tij keerde de golven zich weerden de creaties wisten…
wil melker20 januari 2014Lees meer >

Alsof lezen zo bedoeld was

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 572
lezen op het strand waar ik niet lees terwijl ik lees waar ik ben luchtschappen driften rustig wind wappert m'n haren en fladdert aan m'n vel golven rollen door m'n oren vogel gekir zonder zin alles is natuur en alles is en alles is weg behalve dat boek, die letters, die ruimte ... alsof lezen zo bedoeld was…
AJ Meer5 februari 2014Lees meer >

nu vrijt het rokje met het zand

gedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.291
nu vrijt het rokje met het zand van hier tot aan de strandzoom trok de branding aan je sokken als dit al kietelt is het ruw en ongekamd (de uitgeklede, meest radicale versie van een buitenland) de einder stroomschok de einder stroomschok de stilte hardrock aan gene zijde de zelfkant je bleef het herhalen: ongeneeslijk (dit ook) en more de…
Astrid Lampe14 februari 2014Lees meer >

Verloren

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.100
Ik meende aan 't strand te zijn geboren, Mijn huis te hebben in het duin. Dat alles is al lang verloren, Nu voer ik meeuwen in mijn tuin.…

Ratio

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.651
Zie ik het strand, hoor ik “de zee” van Trenet golven van verliefdheid die hun Waterloo vinden in het rulle zand Delon tegen Dalida zeggen dat hij het niet begrijpt liefde van alles toch het mooiste is dat er bestaat haar hem toe zingen dat woorden slechts woorden zijn op een nieuwe dag waarin vloed plaats maakt voor eb ik…

Onze sporen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
je sporen zijn niet meer te vinden op het schelpenstrand gebroken liggen ze op mijn hand restanten van hard leven ze kleuren droog vallen op door de vorm van hun boog het knisperen klinkt gelijk in overslaande golven de zee neem ik mee in het grijsgroen van je ogen de schelpen leg ik terug waar zij horen op het zand als onze…

Domein van dromen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
blauw is de lucht geen zuchtje wind in de zomer van herinnering een kind speelt zorgeloos met water wat schelpen en veel zand zacht ruist de zee zijn zonnemelodie uit het eeuwige getijdenlied pas later wordt het strand domein van dromen liggen wij uren hand in hand natuurlijk licht verbrand want wie van liefde weet vergeet waarvoor…

De coup soleil

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 462
ik hoefde je sculptuur niet te beitelen uit het harde zand zacht en met liefde beeldhouwde mijn hand jouw ronde vormen bekleedde met schelpen jouw bloemen die zo nooit zullen verwelken waste met schuim van de golven je haar de coupe soleil was zo klaar samen hebben we de komende vloed lang doorstaan stromend ben je naar zee teruggegaan…

De zee

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
Golvend water, woest gedruis. Stilte gaat verder in wild geruis. Mijn voetstap geeft zijn spoor aan de eeuwigheid. Maar bij de eerste golf is mijn spoor verdwenen. Mijn voet gaat mee in de zee. Mijn eigenheid in de onenigheid. Al mijn gevoelens laat ik gaan, geef ze over aan de zee. De zee, die mij een vrije weg geeft. Al…
CurlyMe15 juli 2014Lees meer >

meer dan een kennis was je

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 720
Een ogenblik lang was de zee zonder branding het strand van beton en scheen de zon met vloeibare stralen huiver over mijn huid. Toen verdween je uit mijn gedachten als een van de dingen in het leven die bewust worden weggeschoven, zoals een overbodige foto bijvoorbeeld.…
chris rockan20 augustus 2014Lees meer >

De golfslag sterft

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
Het is wanneer ik op het strand loop - daar waar zand en water elkaar raken = en de golfslag rond mijn voeten sterft dat ik nadenkend kijk naar waar ik sta de grond die mij eerst stevig droeg lijkt verdronken te verspoelen en aan draagkracht te verliezen onder mijn aarzelende stap maar dan zie ik de lijnen voor me…leidend naar de einder…
sacrajewa13 december 2014Lees meer >

Droog

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
Op het strand van mijn gedachten Lachen de kampioenen mij toe Terwijl de zoogdieren de tepel Van hun moeder tevergeefs zoeken En het kinderknoeiend gelepel Tot enthousiast volwassen Gekir leidt maar zonder Warm en hitsig Gedonder in het vooronder En ik me afvraag hoe De bronstige avond is verlopen in de kastcafés De ruimte is gerond…

En de zee was niet meer

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 643
De houten zee schep ik in blikken emmers drenkelingen worden eruit gezeefd sloepen en boeien werp ik terug op de door eb schoongespoelde bodem een zwoele bries blaast de kleuren droog dolle meeuwen storten zich op een zeekaart zonder water duinen en dijken kijken werkloos toe in het stuifzand dolen de schippers er valt vers licht op eeuwenoude…
Kees Keizer18 februari 2015Lees meer >

Een vaarwel van hartjes

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 503
ik wierp met zand bloemen naar de hemel zij waaierden uit op de wind ik ving hun blaadjes als kind gaf ze water met zee maar ze wilden niet bloeien zij schuimden verdriet en de vloed nam ze mee heb met schelpen een vaarwel van hartjes gelegd en tegen mezelf gezegd morgen ben ik er weer maar dan bij eb…

kinderpaard

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 709
Hij, ik, het paard, het strand en alles om ons heen, de streling van de wind, zo warm en licht en vrij, zijn een. De pony hinnikt als we keren. Mijn dijen klemmen rond het in-uit van haar ademhaling als we versnellen, draf en dan galop. De paardenjongen rent en hijgt zoals hij ’s nachts zijn lief berijdt.…

Zomerzoenen

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 549
Ze lagen minnekozend op het Groetse strand Hij was verliefd op haar tot over beide oren En zo te zien kon hij haar mateloos bekoren Door ‘t strelen van haar huid met anti-zonnebrand En met een rugschelp door een inktvis ooit verloren Schreef hij als blijk van liefde uit de losse hand Een hart met pijl en ~I Love You~ in ’t warme zand Terwijl…

tot dood verdronken

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 436
het gemoed wankelt nu het onwelgevallige van dood en verderf ver weg gezaaid ons machteloos slaat ook nu nu dit kind waarvan een de ogen onbevangen straalden ons de harten openbreekt schermutselen wij met vergeefs tumult wegkijkend van de wereld schreeuwen wij haar stil het schuldig geweten met de wijzende vinger ook nu nu dit…

Stuurloos

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 527
Ik herzie mijn leven Op een afstand Voor een ogenblik Slechts heel even Het kruipt als los zand Door mijn handen En sluipt stuurloos langs mijn benen Verdwijnt dan vluchtig Op een verlaten strand Kriebelt plagerig tussen mijn tenen Ik herzie mijn leven In een vogelvlucht Voor een ogenblik Slechts heel even…

Bijdehandje ik

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
ik zag ze spelen met zand in overvloed op strand een licht misverstand over emmertje en schepje water en gieter gaven al snel het eerste piepen ook de kleurkeuze hield niet zo heel lang stand toen ik even niet keek had bijdehandje ik alle spullen ingepikt heb het opgeruimd wat bleef was zand zij speelden hand in hand…

Sporen in het zand

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.373
Met jou in mijn gedachten, mijn voeten in het zand, de zee hernieuwt mijn krachten, een leeg verlaten strand, een zon die niet wil schijnen, een schelp die open is, de krabben die verdwijnen, naar eeuwig duisternis.…

Geen ruïnes

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 447
wij kenden het spel van eb en vloed met zand en de golven bouwden de dijkjes wisten bij voorbaat dat water er over heen slaat begonnen weer zonder woorden opnieuw maar iets verder weg er waren geen ruïnes het strand bleef intact alsof ons plezier geen geschiedenis had we zagen in schuim hun overwinningslach op zand van maagdelijke…
wil melker2 augustus 2016Lees meer >

Uitwaaien

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
Konden we maar altijd hier op het strand zijn. Ja of het nu eb is of toch vloed. Bij die grote zee zijn dat voelt pas goed.…

Zeelucht

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.001
In duzend stukkies vlieg ik door het zwerk. Een hartklep hier, een dijbeen daar, straks leg ik nog het loodje! Een pittig vrachtje plak- en puzzelwerk voor strandwacht, eerste hulp en twintig naaisters, wat een zootje! Zeewaardig, comfortabel, vast van koers en beresterk, beloofde mij die handelaar, m’n grootje! Ik heb me duid’lijk ernstig laten…
Vin27 oktober 2016Lees meer >

De mooiste

snelsonnet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.019
Hij staat dik honderd jaar in storm en regen, Maar zijn rood-wit is Ameland nu kwijt. Door ongekende creativiteit Lijkt Ameland het aards niveau ontstegen. Nu is bereikt waarnaar steeds werd gestreefd: Dat Ameland gewoon de mooiste heeft.…
Wim Overweg24 november 2016Lees meer >

Nooit gekust strand

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 427
golven rollen om in zand en schelpen kijken gekuifd naar de zon voor zij ondergaan het is geen herhaling want ieder is anders hervinden vorm in een altijd weer nieuwer ervaren delen herinnering door het strelen van nooit gekust strand met het weten van cirkels van leven uit het aards bestaan opgeslagen in het silicium…
wil melker11 januari 2017Lees meer >

Opeens valt keihard de hamer

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 699
Ja maan we komen" Omstrengeld liggen op het strand. steeds dichter komt de rand laat ze maar komen de golven Laat ze ons overspoelen laat het toe, laat ze haat ze, maar laat ze komen Het zout vermengd de tranen hou ons vast Niet meer voelen Nooit weer........…

foto

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
verscheurde foto ergens op het witte zand liefde is gestrand…
metske19 februari 2017Lees meer >

In memoriam Paul van Ostaijen

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.473
Rozegeel en rozerood als gij ziet dat zo de wolken zijn aan de westerkim grijsgrauw paarsgrauw zó gij d'avend voelt aan d'oosterkim aan de westerkim als een gestrande boot aan d'oosterkim als een gordijn van uw kantoor niet als een kanten gordijn van uw salon maar als een vuile store op uw kantoor neem dan uw voorhoofd in de linkerhand…

Zomert langs de kusten

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 529
het was warm in het spel van zon en wind dat zomert langs de kusten verstrooiing geeuwt zijn honger in gedachteloos vervelen schoonheid bleekt in veel gezichten delen drinken is gegund omdat het dorstige tekort wordt aangevuld met bier en wijn voelt verbranden nog geen pijn pas veel later als de vlakte weer verlatenheid blakert…