6988 resultaten.
Schilderkunst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
628 mijn hand laat ik leiden
door de streken van de wind
zo penseel ik liefdevolle
wolken aan elkaar
laat ik golven dansen
hoger dan te voren waarin
vissen vogels vangen
volgen voetstappen elkaar
naar het maanlicht waaraan
ik mezelf langzaam overgeef
en me in op krul tot de geboorte
van 'n nieuwe dag…
Tot het tij keerde
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 ik schepte zand
maar het bleef niet kleven
in mijn hand
wilde details uit
het leven vorm geven
zij rulden weg op het strand
heb met de zee gesproken
zij heeft haar water vergoten
rijk aan herinnering
in een vloeiend decor
onder zon en wind
kreeg mijn visioen zijn gestalte
tot het tij keerde
de golven zich weerden
de creaties wisten…
Alsof lezen zo bedoeld was
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
572 lezen op het strand
waar ik niet lees terwijl ik lees
waar ik ben
luchtschappen driften rustig
wind wappert m'n haren
en fladdert aan m'n vel
golven rollen door m'n oren
vogel gekir zonder zin
alles is natuur en alles is
en alles is weg
behalve dat boek, die letters, die ruimte ...
alsof lezen zo bedoeld was…
nu vrijt het rokje met het zand
gedicht
3.0 met 4 stemmen
4.291 nu vrijt het rokje met het zand
van hier tot aan de strandzoom trok
de branding aan je sokken
als dit al kietelt is het ruw en ongekamd
(de uitgeklede, meest radicale versie van een buitenland)
de einder stroomschok
de einder stroomschok de stilte hardrock aan gene zijde de zelfkant
je bleef het herhalen: ongeneeslijk (dit ook) en more
de…
Verloren
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.100 Ik meende aan 't strand te zijn geboren,
Mijn huis te hebben in het duin.
Dat alles is al lang verloren,
Nu voer ik meeuwen in mijn tuin.…
Ratio
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.651 Zie ik het strand,
hoor ik “de zee” van Trenet
golven van verliefdheid
die hun Waterloo vinden
in het rulle zand
Delon tegen Dalida zeggen
dat hij het niet begrijpt
liefde van alles
toch het mooiste is
dat er bestaat
haar hem toe zingen
dat woorden slechts woorden zijn
op een nieuwe dag
waarin vloed plaats maakt voor eb
ik…
Onze sporen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 je sporen
zijn niet meer te vinden
op het schelpenstrand
gebroken
liggen ze op mijn hand
restanten van hard leven
ze kleuren droog
vallen op door
de vorm van hun boog
het knisperen
klinkt gelijk
in overslaande golven
de zee
neem ik mee
in het grijsgroen van je ogen
de schelpen
leg ik terug waar zij horen
op het zand als onze…
Domein van dromen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
507 blauw is de lucht
geen zuchtje wind
in de zomer van herinnering
een kind speelt
zorgeloos met water
wat schelpen en veel zand
zacht ruist de zee
zijn zonnemelodie uit
het eeuwige getijdenlied
pas later wordt
het strand domein van dromen
liggen wij uren hand in hand
natuurlijk licht verbrand
want wie van liefde weet
vergeet waarvoor…
De coup soleil
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
462 ik hoefde je sculptuur
niet te beitelen
uit het harde zand
zacht en met liefde
beeldhouwde mijn hand
jouw ronde vormen
bekleedde met schelpen
jouw bloemen die zo
nooit zullen verwelken
waste met schuim
van de golven je haar
de coupe soleil was zo klaar
samen hebben we
de komende vloed lang doorstaan
stromend ben je naar zee teruggegaan…
De zee
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
456 Golvend water,
woest gedruis.
Stilte gaat verder
in wild geruis.
Mijn voetstap
geeft zijn spoor
aan de eeuwigheid.
Maar bij de eerste golf
is mijn spoor verdwenen.
Mijn voet gaat mee in de zee.
Mijn eigenheid
in de onenigheid.
Al mijn gevoelens laat ik gaan,
geef ze over aan de zee.
De zee,
die mij een vrije weg geeft.
Al…
meer dan een kennis was je
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
720 Een ogenblik lang
was de zee zonder branding
het strand van beton
en scheen de zon met
vloeibare stralen huiver
over mijn huid.
Toen verdween je uit mijn gedachten
als een van de dingen in het leven
die bewust worden weggeschoven,
zoals een overbodige foto bijvoorbeeld.…
De golfslag sterft
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
582 Het is wanneer ik op het strand loop
- daar waar zand en water elkaar raken =
en de golfslag rond mijn voeten sterft
dat ik nadenkend kijk naar waar ik sta
de grond die mij eerst stevig droeg
lijkt verdronken te verspoelen en
aan draagkracht te verliezen
onder mijn aarzelende stap
maar dan zie ik de lijnen
voor me…leidend naar de einder…
Droog
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 Op het strand van mijn gedachten
Lachen de kampioenen mij toe
Terwijl de zoogdieren de tepel
Van hun moeder tevergeefs zoeken
En het kinderknoeiend gelepel
Tot enthousiast volwassen
Gekir leidt maar zonder
Warm en hitsig
Gedonder in het vooronder
En ik me afvraag hoe
De bronstige avond
is verlopen in de kastcafés
De ruimte is gerond…
En de zee was niet meer
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
643 De houten zee schep ik in blikken emmers
drenkelingen worden eruit gezeefd
sloepen en boeien werp ik terug
op de door eb schoongespoelde bodem
een zwoele bries blaast de kleuren droog
dolle meeuwen storten zich
op een zeekaart zonder water
duinen en dijken kijken werkloos toe
in het stuifzand dolen de schippers
er valt vers licht op eeuwenoude…
Een vaarwel van hartjes
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
503 ik wierp met zand
bloemen naar de hemel
zij waaierden uit op de wind
ik ving hun blaadjes als kind
gaf ze water met zee
maar ze wilden niet bloeien
zij schuimden verdriet
en de vloed nam ze mee
heb met schelpen
een vaarwel van hartjes gelegd
en tegen mezelf gezegd morgen
ben ik er weer maar dan bij eb…
kinderpaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
709 Hij, ik, het paard, het strand en
alles om ons heen,
de streling van de wind,
zo warm en licht en vrij,
zijn een.
De pony hinnikt
als we keren.
Mijn dijen klemmen
rond het in-uit
van haar ademhaling
als we versnellen,
draf en dan galop.
De paardenjongen rent en hijgt
zoals hij ’s nachts zijn lief berijdt.…
Zomerzoenen
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
549 Ze lagen minnekozend op het Groetse strand
Hij was verliefd op haar tot over beide oren
En zo te zien kon hij haar mateloos bekoren
Door ‘t strelen van haar huid met anti-zonnebrand
En met een rugschelp door een inktvis ooit verloren
Schreef hij als blijk van liefde uit de losse hand
Een hart met pijl en ~I Love You~ in ’t warme zand
Terwijl…
tot dood verdronken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 het gemoed wankelt
nu het onwelgevallige
van dood en verderf
ver weg gezaaid
ons machteloos slaat
ook nu
nu dit kind
waarvan een de ogen
onbevangen straalden
ons de harten openbreekt
schermutselen wij
met vergeefs tumult
wegkijkend van de wereld
schreeuwen wij haar stil
het schuldig geweten
met de wijzende vinger
ook nu
nu dit…
Stuurloos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
527 Ik herzie mijn leven
Op een afstand
Voor een ogenblik
Slechts heel even
Het kruipt als los zand
Door mijn handen
En sluipt stuurloos
langs mijn benen
Verdwijnt dan vluchtig
Op een verlaten strand
Kriebelt plagerig
tussen mijn tenen
Ik herzie mijn leven
In een vogelvlucht
Voor een ogenblik
Slechts heel even…
Bijdehandje ik
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
493 ik zag ze
spelen met zand
in overvloed op strand
een licht
misverstand over
emmertje en schepje
water en gieter
gaven al snel
het eerste piepen
ook de kleurkeuze
hield niet zo
heel lang stand
toen ik even niet keek
had bijdehandje ik
alle spullen ingepikt
heb het opgeruimd
wat bleef was zand
zij speelden hand in hand…
Sporen in het zand
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.373 Met jou in mijn gedachten, mijn voeten
in het zand, de zee hernieuwt mijn krachten,
een leeg verlaten strand, een zon die niet wil
schijnen, een schelp die open is, de krabben
die verdwijnen, naar eeuwig duisternis.…
Geen ruïnes
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
447 wij kenden het spel
van eb en vloed
met zand en de golven
bouwden de dijkjes
wisten bij voorbaat
dat water er over heen slaat
begonnen weer zonder
woorden opnieuw
maar iets verder weg
er waren geen ruïnes
het strand bleef intact alsof
ons plezier geen geschiedenis had
we zagen in schuim
hun overwinningslach op
zand van maagdelijke…
Uitwaaien
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
551 Konden we maar altijd hier op het strand zijn.
Ja of het nu eb is of toch vloed.
Bij die grote zee zijn dat voelt pas goed.…
Zeelucht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.001 In duzend stukkies vlieg ik door het zwerk.
Een hartklep hier, een dijbeen daar, straks leg ik nog het loodje!
Een pittig vrachtje plak- en puzzelwerk
voor strandwacht, eerste hulp en twintig naaisters, wat een zootje!
Zeewaardig, comfortabel, vast van koers en beresterk,
beloofde mij die handelaar, m’n grootje!
Ik heb me duid’lijk ernstig laten…
De mooiste
snelsonnet
3.6 met 8 stemmen
1.019 Hij staat dik honderd jaar in storm en regen,
Maar zijn rood-wit is Ameland nu kwijt.
Door ongekende creativiteit
Lijkt Ameland het aards niveau ontstegen.
Nu is bereikt waarnaar steeds werd gestreefd:
Dat Ameland gewoon de mooiste heeft.…
Nooit gekust strand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
427 golven
rollen om
in zand en schelpen
kijken gekuifd
naar de zon
voor zij ondergaan
het is geen
herhaling want
ieder is anders
hervinden vorm
in een altijd weer
nieuwer ervaren
delen herinnering
door het strelen van
nooit gekust strand
met het weten
van cirkels van leven
uit het aards bestaan
opgeslagen in
het silicium…
Opeens valt keihard de hamer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
699 Ja maan
we komen"
Omstrengeld liggen op het strand.
steeds dichter komt de rand
laat ze maar komen
de golven
Laat ze ons overspoelen
laat het toe, laat ze
haat ze, maar
laat ze komen
Het zout vermengd de tranen
hou ons vast
Niet meer voelen
Nooit weer........…
foto
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
568 verscheurde foto
ergens op het witte zand
liefde is gestrand…
In memoriam Paul van Ostaijen
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.473 Rozegeel en rozerood
als gij ziet dat zo de wolken zijn
aan de westerkim
grijsgrauw paarsgrauw
zó gij d'avend voelt aan d'oosterkim
aan de westerkim als een gestrande boot
aan d'oosterkim als een gordijn van uw kantoor
niet als een kanten gordijn van uw salon
maar als een vuile store op uw kantoor
neem dan uw voorhoofd in de linkerhand…
Zomert langs de kusten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
529 het was warm
in het spel
van zon en wind
dat zomert
langs de kusten
verstrooiing
geeuwt zijn honger in
gedachteloos vervelen
schoonheid bleekt
in veel gezichten delen
drinken is gegund
omdat het dorstige
tekort wordt aangevuld
met bier en wijn voelt
verbranden nog geen pijn
pas veel later
als de vlakte weer
verlatenheid blakert…