3511 resultaten.
op drijfhout van hoop
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
616 En dit is haar land
geblakerd door het vuur
En dit is haar hoofd
onder as en twijfel
De laatste nachtvlinder
vloog door het raam
Dit was het huis
met treetjes zonder deur
Stilte ritselde over het papier
vrede schreef haar droeve hand
Het gedroomde land waar
niemand van liefde omkomen zou
Vrede schreef haar droeve hand…
meditatie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.203 ik zag iemand gekleed in een pyama
het raam uit het luchtruim in lopen
tralies waren op zijn lichaam geschilderd
ik zag een kurk drijven van een waterval
waar ik geen handvol van kan bewaren
vergeten waren de dingen voor een ogenblik
ik zat stil en liet het water drijven
in sluiers door mijn gedachten heen
opdat mijn landerijen vruchtbaar…
Vlucht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
732 Misschien zag ik in
het raam van de trein
jouw gezicht wel stralen
en hoe je sprak over mij
kon ik niet horen
Misschien sprak je wel
helemaal niet over mij
en heb ik je stralende gezicht
als een hond de angst
enkel maar geroken
Misschien was het fout
om jou te gaan zoeken
en tijdens een aardse reis
te menen dat
je me wilde ontmoeten…
nog kind
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
2.175 Er is een droom, adiafaan:
Ik ben nog klein, een kind
en ik sta voor het raam -
over de vensterbank geleund,
hoor ik een smal geluid.
Spreekt iemand in de
diepte daar iets uit?
Mijn vader, hij staat hele-
maal beneden en hij wenkt
zonder een woord.
Ik weet:
Ik ben bedrogen,
hij is dood,
er is geen stem.…
Rust
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.209 In mij
-Een lege hoek
Een lange boog
Een rode lijn
Een groot wit vlak
Beschenen licht
Als zonneschijn
Een ronde vorm
Dat warmte zoekt
Langzaam verglijdt
Een open raam
Levend groen
Verdeelt evenwichtig
Trillingen in rust
Gedachteloos
De geademde lucht-
Sust alles stil…
Ik.
hartenkreet
3.8 met 47 stemmen
3.253 Open ramen en deuren,
maar zit opgesloten.
Richt me naar de zomerzon,
maar voel geen warmte.
Ik kijk in de spiegel naar mezelf,
maar zie vreemde ogen.
Zoek in mijn lichaam en ziel
naar mijn eigen ik.
Wanneer ben ik die verloren
en wanneer vind ik die terug.…
Jouw heilig huisje
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
789 ik heb je van
de pilaren gehaald
waar je sokkelde
met ingenomen heiligheid
je warmde in de zon
van eeuwigheid
in het licht van
gebrandschilderde ramen
een traan door
wierook gelaten
gelovigen riepen devotie
in litanie steeds je namen
maar ik heb jouw
heilig huisje geslecht
nee niet in gebeden samen
gewoon door te gaan voor…
in mijn eentje thuis - dijksgracht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
805 de finse rondjes
met hooggegist mosselbier
en walnoottaptoe
vooruit nog een bier
wanstaltig grote olijven
en privé poëzie
voor het raam drijven
slagroomsoezen en zwarte drop
te druk om te koken
glazen lambrusco
en opgeklopte liefde
op franse tv
blik ratatouille
zakjes aardappelpuree
daar doe ik het mee…
Nachtvlinder
netgedicht
4.1 met 32 stemmen
1.185 de wind fluit
een wiegelied
langs roerloze takken
die zoeken naar de maan
neem me mee
zingt het zwijgend kind
neem me mee
handen volgen barsten
in het koude raam
takken worden vingers
die zoeken naar de maan
stil zingt de stem
van het zwijgend kind
wiegend op de wind…
Suites voor Annemieke XXXXI
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
565 zit en buig het hoofd
in de donkere spiegel
van de piano
je krijgt geen kussen
voor ik je het huis uitdrijf
ik ben verlaten
gloednieuw brengt dat ding
toch maar duizend euro op
en wat geeft de gek
witte haren -
in het duister achter het raam
recht overeind -
sonatine 100
ligt op de pianoklep
half ingestudeerd…
In vriendschap voor Floortje
hartenkreet
2.9 met 15 stemmen
2.553 Ik weet jij gaat de weg alleen,
dan is het tijd
om duidelijk te spreken: de dokter
die er is voor kleine dieren
brengt je de rust
die voor eeuwig is beloofd -
ik open de gordijnen, laat bonte vogels
vliegen voor het raam
en wanneer ik straks moet graven
in de aarde, draag ik een eenvoudig hemd
uit eerbied voor je leven.…
Ruwheid voor de Stilte
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
968 Door de ramen zoeft van alles
van de wereld in vlekken voorbij
groene streep, boom of weiland,
grasspriet of bloem..
Dat alles gesplinterd uitéén
in dimensionale beelden
vervormd, als een lachspiegel,
stilte na "ka-boem"!…
huiswerk
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
3.352 Daar zit ik dan op mijn kamer,
ik open de ramen en ga leren voor een tentamen.
Boven op mijn bureau is het een troep.
dus ik roep...
Ik moet huiswerk maken,
hou op met praten.
Ik begin aan mijn huiswerk ,
en zie ik buiten op de tegels een kunstwerk.
Er staan kinderen bij,
ze kijken en praten over mij.…
als het uur slaat
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
993 zo zal het zijn
en nooit anders dat
men van een dichter niet wil horen
hoe het verlangen
zichzelf neerschrijft in wisselwoorden
vreemd aan rust
zijn handen liggen stil, nog wachtend
op vlagen doodslag, met de vuist omhoog
averechts, alsof het in iets geloven
het duister zou oproepen
zo zal het zijn
dat het raam steeds gesloten…
Onze papa is een ster
hartenkreet
3.8 met 36 stemmen
3.312 Als je `s avonds voor je raam gaat staan
Zie je daar onze papa staan.
Je mag gerust even naar hem zwaaien,
Dat doen wij ook heel trouw.
En als je dan de wind voelt waaien..
Weet dan... Onze papa zwaait naar jou.…
Voel me zo alleen
hartenkreet
4.9 met 16 stemmen
1.524 Verlangen naar jou
Het gemis van je aanwezigheid
Doet pijn
Het niet in je armen zijn
Een gevoel wat ik niet kende
Nu je niet hier bent
Verlang ik zo naar jou
Het vanzelfsprekende is er niet
Te gemakkelijk steunen op jou
Die er altijd is
Voel me zo alleen
Verlaten zit ik voor het raam
Hopend dat je gaat komen
Kan alleen maar dagdromen…
Bestaan
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.063 Vrijheid
heb het nooit gehad,
Zit vast tussen muren
Alleen door het raam
Naar buiten gluren,
Praat hardop in mezelf
Onzichtbare mensen
Om me heen
Lijken één voor één
In eenzaamheid gestorven
Voel me totaal alleen
De hoop een stap in vrijheid
Te zetten
Nooit meer alleen…
maar één keer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
717 ik droomde dat ik wakker werd
op deze nieuwe morgen
en door mijn raam heel in de vert’
zag ik de zon verborgen
verschijnen in het ochtendlicht
over een witte aarde
ze scheen op mijn ontwaakt gezicht
dat kalm naar buiten staarde
ik hoorde bomen sprekend stil
mij vragen om te zwijgen
want dit moment en deze dag
zal ik maar één keer krijgen…
Koude liefde
hartenkreet
3.5 met 34 stemmen
3.068 Sneeuw waait in mijn gezicht;
De wind snijdt langs mijn lijf;
Mijn voeten zijn ijsklompen;
En mijn handen worden stijf;
Lang sta ik voor je huis;
Staren naar jouw raam;
Je kijkt door het venster;
En schrijft in de beslagen ruit mijn naam.…
Miniatuur
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
658 en altijd zal de nacht
alle zijden omringen
van het open raam
ik fluister enkel
een waaiende ruimte
dieper dan geluid
mijn handen zijn
immers te klein om
je toe te dekken
vergeef me
het onmogelijke
ik ben niet groot genoeg
ik had zo graag
naast je willen liggen
nachtenlang
dagenlang
en willen waken
vergeef me mijn…
tot kunst verheven
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.617 dansend op akelig lange stelten
waaien ze naar binnen
schuifelend langs de stoelen
flessen omgooiend
van de gedekte tafel
bedrukt kijkend door de ramen
hangend de jassen aan de kapstok
het hoofd verloren op hol
in gedaanten verschijnen
jouw woorden in een signaal
waarin kijken
tot kunst is verheven…
stamceltransplantatie
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.135 fel steekt hij af
tegen de witte hemel
een wolk van rood omkranst
door zilveren slangen
als een druppel langs het raam
glijdt de rode cel
gedreven door de zwaartekracht
langzaam naar beneden
het eindpunt nadert snel
vol ingehouden vreugde
brengt hij nieuw leven
in het oude lijf…
Onderweg
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
488 We liepen door straatjes
waar de huizen
ruimer zijn
mensen elkaars gelijke zijn
hun hoofd bedekt
tegen
brandende zonneschijn
niet creperen
het wanhoopsvergif niet
laten zegevieren
we liepen door straatjes
met geopende ramen
zagen brood en wijn
op tafel staan
met slechts de liefde als
beschermengel tegen de dood…
Herschrijving van Ulysses
gedicht
3.6 met 17 stemmen
8.305 Stephen Dedalus wordt wakker, ziet
het omliggende land en de ontwakende
bergen uit zijn raam.
Denkt: 'Wat boeiend.' Trekt het dekbed
over zijn hoofd en slaapt weer in.
Die hele dag in 1904.
Wordt de andere dag uitgerust wakker
en vraagt:
'Heb ik iets gemist?…
Toch weer even samen
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
699 Haar oogleden trillen
als de vleugels van een vlinder
verder slaapt ze bijna bewegingsloos
de droom vindt plaats
achter gesloten ogen
de wind fluistert zacht
vanachter een half geopend raam
de maan weet van haar dromen
waakt over haar
en daar in het wonderlijke
van haar nacht
ontmoet ze hem
hij die weer bij haar is
en haar lief had…
Bonheur-du-jour
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
515 Wanneer bomen zijn ontbladerd
dagen bleek in grauwe ramen staan
zit zij het opgejaagde hert
verscholen in de stilte op haar
taboeret voor haar bonheur-du-jour
Zij schrijft niet fragmentair
houdt van fraicheur en franchise
Een gedicht met licht in het land
van de eenzamen. Een vrolijke noot
een dans als een Franse quadrille.…
Nooit meer stilte.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
859 Glazig kijkt ze uit het raam,
Waar de landschappen aan haar voorbij zoeven.
Amper bewust van haar omgeving.
Amper bewust van zichzelf.
Duizenden gedachten,
Vliegen door haar hoofd.
Daar waar het voorheen zo veilig was,
Is nu een plek van onheil.
Ze durft er niet meer te zijn.
Ze durft niet meer te zijn.…
Verlossing in de alchemie(?)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 Je vouwt je handen zacht samen
geboeid en gekneveld in een eeuwig amen
Je kijkt met betraande ogen door
de verregende ramen
De wind tekent striemen op de verweerde muur
op dit steenkoude uur van waakzaamheid
Je bent getekend door een christelijk stramien
Dan kies je liever geen kruisiging
aan een crucifix
maar een martelgang door de dierenriem…
Tulpen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
595 In jouw brieven zwijgen dromen
taal der liefde,
bij het raam in de keuken
planten nieuwe buren, tulpenbollen,
het huis hiernaast wordt ontruimd
de straat ligt vol met gevallen herfstblad
ik doe nog een poging jou terug te schrijven
maar als de stilte blijft dromen
zal ik verse tulpen kopen.…
Kleine liefdesverklaring
gedicht
2.4 met 150 stemmen
33.367 Ik ben al bijna dood, en ik
zal nooit aan mensen wennen;
zo meen ik ook geen ogenblik
je werkelijk te kennen,
maar soms, tezamen in het huis
en in één bed tezamen,
met het behoedzame geruis
van regen langs de ramen,
heb ik wel eens een kort moment
gedacht dat ik doorgrondde
hoe ondoorgrondelijk je bent,
en dat al veel gevonden.
---…