Alle inzendingen over ankers verleden

5636 resultaten.

Sorteren op:

Hertme in wintertooi

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.551
een mooi stukje verleden tijd dat langzaam door de vingers glijdt…

Als de dag van gister

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 603
gister herleeft in elke dag met telkens de vraag of ik ooit eens “morgen” als zuiver beleven mag iedere keer opnieuw plak ik de verscheurde krant om te zien of oud nieuws eens zal verjaren of het verleden een keer verzandt al was het maar dat zwarte inkt in een grijze tint op zou klaren als ik op mijn kussen de ogen…

Ik zie.

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 591
Als ik kijk naar mezelf in de spiegel dan kan ik niet ontkennen dat wat ik zie geschiedenis kent. Ja, het is waar mijn ogen liegen niet.…
Sanne L26 januari 2013Lees meer >

Vertrek

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.684
De overgebleven losse eindjes slurpen de laatste restanten energie conditioneel en emotioneel wrakhout blikken verwonderd naar elkaar blijven drijven alles eruit op tijd klaar overbodige woorden zouden nu dubbel hol klinken in het nu lege huis hoor ik de stemmen van negentwintig jaar leven galmend in mijn hoofd opkijkend vanaf de…
frans schuit28 februari 2013Lees meer >

Wens

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 616
De dichter van een lach en een traan dat was de wens van mijn leven en zo zou het ook gaan het ging anders en op die manier beschreven lijkt het op dat vreselijke ding dat boven de schoorsteenmantel van mijn oude tante hing maar goed, dit wilde ik zijn een gekweld en eenzaam schrijver achter een vies en versleten gordijn maar nu ben…

De vlucht des tijds

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.301
Dát kan mij vaak weemoedig maken, Dat ons de tijd zó snel ontvaart, Dat, eer zij 't Heden recht mocht smaken, De ziel reeds in 't Verleden staart. Het zaligst uur, sinds lange jaren Verwacht en vurig afgebeên, Het komt gelijk een klank van snaren: Hij ruist, verrukt, en—vliegt daarheen!…

Beginselen

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 537
De beginselen begreep ik uit wat voor handen was uit hemelse bron er was een schaduw zonder verlangen er kwam zonneschijn zonder schaduw en in de stilte hoorde ik jouw naam onuitspreekbaar alsof er niemand jou kende was je alleen soeverein teder aangetast door sentimenten riep je mij naamloos terug in het verleden.…

toekomst?

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 855
zou willen dromen nooit meer bij willen komen fantasie de hoofdrol laten spelen niet meer de wonden hebben die maar niet helen zou willen weten hoe verder het verleden te vergeten een stap vooruit en niet constant blijven staan niet meer dolend maar daadwerkelijk ergens heen te gaan…
wim..25 april 2013Lees meer >

Bevrijdingsdag

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 543
Heb ik wel genoeg woorden op stal staan om onze vrijheid te vieren het kan nooit genoeg zijn heb ik wel voldoende gevoel om iets te vieren waarvan ik het waarom niet weet ik heb immers altijd in vrijheid geleefd of juist daarom moet ik de vrijheid vieren omdat ik niet beter weet of omdat mijn vader altijd zei vier het voordat je het…

Keuze

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 588
De keuze is aan jou en dat maakt je bang of je vooruit gaat waar je het verleden achterlaat of dan toch terug waar treurnis geen onbekende is de keuze is aan jou hij wacht al zo lang.…

In memoriam matris

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.104
.' Haar rimpels betoveren haar glimlach, het verleden staat op een kier. Heel even kijkt een meisje naar een oude meisje in een hof van Eden. ------------------------------------------- uit: 'Het geduld van de dingen', 1996.…

De doos van Pandora

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 699
Mijn leven in een notendop Wat spullen in een doos.. Pandora stond er bovenop En nooit was er iets loos Totdat ik em dus opentrok Gretig, achteloos... Ikzelf was nu de zondebok Op mij was ik nu boos! Veertig lange jaren Keken van onder op mij neer Van ongeboren haren Naar biddend tot den Heer Van liefdesbrief tot noden Elke kerst…
wouter7 augustus 2013Lees meer >

Het ruige leven

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 490
De wilde zee met haar woeste golven ik zwem maar word er bijna onder bedolven ik bereik het land, maar zelfs het zand proeft zilt de zee, zij blijft wild eenmaal rustig op het land ver ver weg van het zoute strand zie ik die stormachtige zee en ik besef, bijna nam zij mij mee.…

Onbevlekt

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 534
Je doet maar wat je leeft je leven en loopt over een onbevlekt pad het heeft een reden een ieder volgt zijn eigen weg en maakt zo zijn eigen verleden.…

De wiskundeles

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 944
Er zat niets anders op dan naar school te gaan met een schooltas vol met boeken en voor de zoveelste keer een plaats te zoeken in het wiskundelokaal dat ik zo haatte wiskunde was voor de apen ik zat daar volop te gapen totdat ik onoverkomelijk de beurt kreeg en ik er niets van bakte en ik uiteindelijk dan ook zweeg de hoofdaap stuurde…

Onze Gezamenlijke Tijd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 508
Ons vertrekpunt behoort aan het heden, Het einde is toekomstig het verleden. Een reis door momenten, geen ogenblik rust. Puur en slechts overgave, De tel waarin jij mij kust. Geen verschil tussen oogwenk en uur, Het einde is aanvangend avontuur. Wij worden zijn en waren. De onderbreking lag al vast, Besloten in het eeuwig ongrijpbare.…

Verborgen groei

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
Gravend in het verborgen verleden, een zoektocht naar wat ooit was. Het vult hem van binnen, geen ruimte voor iets anders. Gedachten aan vroeger, toonbaar in emoties van nu, verleden verenigd in heden. Klimmend uit het dal, de tijd van toen, ooit verdrongen, maar niet uitgewist.…
Anthony27 oktober 2013Lees meer >

Schemering is het doodgaan

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.959
Plekkend beschenen witte heerlijkheden van dag de morgen, en onbevreesd zich trekkend was daaraan op, 't hart dat nu is zich rekkend uit wanhopig naar de vreemde leegheden van de avond en zijn gemaskerd gezicht, - maar de dingen die hem zullen behoren houden hun ogen nog zo vragend gericht; en de verledenheden hebben verloren hun glans, en…

Ruïnes

gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 4.297
Ze keren langzaam terug naar onbehouwen staat en in verwering brengt zich iets ontzaglijkers aan het licht, dat ook in het gezicht van doden over een verleden leven triomfeert.…

Het geluk

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 600
Spijt van het verleden. Spijt op de achtergrond. Spijt moeilijk om te delen. Spijt dat ik ooit voor je stond. Het geluk staat geportretteerd. De eeuwige lach van mijn schat. Geluk op één foto geïllustreerd. Maar spijt heb ik nooit gehad.…

Te lezen bij sneeuw

gedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 7.068
Een paar hoeken om en je staat in de stilte op een bodem, tussen oude muren, lagen metselwerk in zomaar een winter. Uit de tijd gestapt. Het vriest. Kinderen - theemutsjes op lompe beentjes - rapen takken en sneeuw van de grond net zoals zij eeuwen geleden deden tussen de stenen het gemetselde lapwerk in het zwijgen van het hof waar als je…
Esther Jansma27 november 2013Lees meer >

Mis mij

gedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 13.582
nu zoveel jaren later is er steeds meer wat jij niet weet van mij steeds meer wat ik vergeet van toen wij samen gingen kwamen je stem trilt haast niet meer in mij je gezicht wordt zacht en vader je glimlach wint het van de ruzies die we deelden overschaduwt het venijn van toen we samen speelden wat ik je vertellen moet wordt groter…
Hans Hagen18 december 2013Lees meer >

Puinhoop

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 842
Stilte valt als regen tegen de ramen eens waren wij samen nu zijn er alleen nog de tranen stilte bloeit als onkruid in een slecht onderhouden tuin mijn leven ligt in puin ik moet mijn weg daarin weten te banen alles wat blijft is de stilte de oude stad draagt de regen en jouw kilte.…

Achter schuiltakken

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
in stilte achter schuiltakken rust ik uit maar de bladeren zijn gevallen langs mijn huid onbedekt trotseer ik alle blikken weer doet het zeer dat vragend prikken ben nog niet klaar om het heden open tegemoet te treden hardnekkig spookt de pijn uit mijn verleden…
wil melker12 februari 2014Lees meer >

Het Leusveld

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Dwalend langs de lanen van Het Leusveld waar de adem van het landhuis vertederend ritselt en de morgens bedauwt waar bij elke stap het stof van het verleden opdwarrelt en neerstrijkt op de dromerige dreven van Oeken die languit luieren tussen kanaal en rivier het jachthuis heeft zijn gevaren ingepakt verpulverd ligt het restant van vroegere…

'De wijsheid in pacht hebben'...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 641
De toekomst voor ogen houden is goed, maar af en toe ook wat kijken naar het verleden. En bovenal het heden niet vergeten... Er zijn nog zoveel mensen die hebben nauwelijks te eten en te drinken! Dus onze futuristische gedachten wat laten bezinken en dit bekrachtigen, laten verzegelen door aan de wereld van nu aandacht te besteden!…

Van lieverlee

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.071
De stenen letters spreken over eeuwig en zacht rusten maar voor de overlevenden van de pijnlijke scheiding voelt het eeuwig maar niet zacht Doch al lijkt de pijn nog vers de bloemen zijn reeds lang verwelkt er bloeien nieuwe planten die hoop en warmte vragen Dicht daarom van lieverlee het zwarte gat van het verleden open de zware binnendeur…

URETERP VALLAAT

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 594
Naast het nieuwe geroezemoes van Drachten leeft de kleine oude, verstilde buurt, in zichzelf gekeerd, door wijze zorg bestuurd, sluimert steeds vol dankbare gedachten. Trotse hoeve, bescheiden huis verwachten sterke bescherming, die voor altijd duurt. Hemels blauw, met zonlicht doorweven, tuurt door forse eiken, wil muren verzachten. Koele…

Droomtijd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
vergeet mij niet ik moet mijn appels nog terugplukken mijn geest nog in de fles praten er zijn al zoveel seizoenen voorbijgegaan in nachten, uren, wachten, eten, drinken vergeet mij niet er komen herinneringen als echo's er liggen dagen in het verschiet…
Iniduo28 juni 2014Lees meer >

In dat pakhuis

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.865
In dat pakhuis lag alleen nog verstarring opgeslagen in onwrikbare rekken lagen de gereedschappen aan elkaar geklonken en in een hoek stond rechtop een roestige overall met niemand erin. -------------------------------------------- uit: 'Een staanplaats aan zee', 2000.…