9511 resultaten.
Over bergen en door dalen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.398 Door de dalen zal ik dwalen
over bergen zal ik gaan
door tunnels zal ik dolen
maar voor open bruggen stil
gaan staan.
Ik zal het licht zien in de
duister, ik zal de stormen ook
trotseren en zal mijn armen heffen
om vloedgolven te keren.
Dat is de weg die ik zal gaan
want ik wil niet langer dwalen
ik wil alleen de bergen zien en
niet…
de uren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
520 De uren waarin ik
zonder antwoorden leefde
deuren op een kier liet staan
tederheid vleugels gaf
ziel kon blazen in de dood.
De uren waarin ik
slechts zong
het praten achterwege liet
de diepte van de stille nacht beleefde
verlangde naar wat voorbijgaat
De uren waarin ik
uit sterrenstof bestond
me mee liet nemen
en langzaam van je hield…
Angst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
594 Toch is elke dag
de moeite waard
te strijden
ook al brengt ze veel lijden
want de verlichting komt
op een moment
dat je het vrezen
niet meer kent.…
Ego
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
559 Dit is mijn huis en tuin, mijn stad, mijn land,
mijn man, mijn kind, mijn vader,
die held’re ster zo ver,
die schijnt op mijn verstand, mijn ader.
Maar van wie de lucht,
die zich met bloed verbindt,
van wie de kracht die zich in ‘t lijf bevindt,
van wie de woorden uit mijn mond,
van wie het helen van een wond?
van wie het koren op de akkers…
Immuun?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
626 waarom vloeit er nog inkt
harte vocht, in kanalen bedwongen
naar oceanen van papier
altijd weer die eendere golf
vervluchtigde monding
vergleden strandzand
wat me krimpen doet
mijn zinnen ontdoelt
afgedreven wrakhout
ergens aangespoeld
op tijdloze klippen
zonder ondervloed
verlaten, verwezen
mijn pen
leeg geschreven…
zo
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
406 het kan elk
moment en echt
elke dag of uur
en dat wat je niet
wilt zeggen of
nooit zegt of misschien
zeg het alsjeblieft
of ik ga huilen terwijl
de regen altijd weer
valt oer oud water
de vuilniswagen passeert
en ik word wakker, althans hier
vergeef mij, vergeef mij…
wandeling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 Vandaag las ik iets over Kant
alweer een tijdje geleden
dat ik iets over hem las
vraag mij echter wat hij dacht
zal ik zeggen dat hij elke dag
dezelfde wandeling maakte
maar wat dat heeft dat dan
met zijn denken te maken ?
Waarschijnlijk alles
Maak dus elke dag
dezelfde wandeling
en je begrijpt Kant…
Engelse dagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 Mijn buur maait
ijverig zijn gazon
de stilte stuift uiteen
en decibels doen mij
als een krekel
uit zijn zomerdromen
springen voor de mier.
Alles kortgewiekt vliegen
de laatste zonneresten
als gefnuikte bloemen
verstrooid in het rond.
Aangestoken start mijn
overbuur zijn machine
met vermanende vinger
de laatste droge dag.
Een mens…
Baai van Rapello (naar Nietzsche)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
449 zomerlang heb ik gezongen
minnestreelde liefde als be-leven
woorden aan Zuiderwind gegeven
weemoed ver verdrongen
mijn longen vol gezogen
met bossen en wild geurende weide
de drang die me leidde
naar volmaakt vertogen
op mijn doelloos dolen
dingen gekoesterd en beluisterd
achter tonen van violen verscholen
duizend namen heb ik gefluisterd…
Voorbij de huizenrij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 voorbij de huizenrij
blijf ik dralend staan
in ieder ervan had ik een bestaan
herinneringen verschimmen tot allerlei
vrees voor heldere kinderstemmen
die mijn ziel beroeren
en naar de avond voeren
tonen die in schemer zwemmen
een ommegang van gezang
met slepende tred
bij iedere doorgang
gevangen in het drijfnet
huizenrij mijn kruisgang…
De nacht valt in
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 de straten
het woord valt stil
wat zeggen wil
er valt niets meer te praten
een lamp gaat aan
zo'n schamper licht
het heeft geen kleur
geen geur
het zal natuurlijk
nooit echt duren
de nacht valt in
een schaduw velt zich
rekt zich over alledaagse zaken
het zal mij niet meer raken
langzaam sluit ik alles af
mijn hopen…
als een oude boom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Als een oude boom
zo wil ik worden
Vol met knoesten,
littekens van afgebroken takken
Een schuilplaats biedend,
aan rondtrekkende vogels
Een veilig nest,
voor hen die rust nodig hebben om te broeden
Ik laat de stormen over mij heen komen,
maar groei door
Met mijn stevige wortels,
voed ik mij met alles wat moeder aarde in zich…
begrip
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 er zijn dingen
die ik niet begrijp
hoe een rups
een vlinder
kan worden
om eens wat te noemen
maar als ik dat
al niet snap
wat dan wel
een lelijk ding
wordt een mooie vlinder
maar kan waarschijnlijk
ook precies omgekeerd…
twijfel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
576 ik twijfel
zo vaak twijfel ik
en er is geen ding
waaraan ik
niet twijfel
ik denk
dus ik ben
dacht ooit
een filosoof
om aan de twijfel
te ontkomen maar
je voelt makkelijk
het vergeefse daaraan
als je de regen
hoort vallen en
de wind voelt die
over het land giert
en de stemmen hoort
die zogenaamd alles zeggen
behalve…
- Hemelhoog boven mij -
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
675 Hemelhoog roept de liefde
schuiven artistieke ambities opzij,
bovenmatige behoefte aan bewondering
wijkt tijdelijk uit, naar meer van mij.
Gekrenkt boven het firnamentenboog,
staat een clichématige vicieuze cirkel,
dagelijkse werkzaamheden, die ik veranderen zag.
Jij kon niet blij voor mij zijn,
niet gelukkig was je, dagen met je zelf…
Levens loop
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 De dag
fluistert licht
zo vreemd
ik heb mijn ogen
in het oude dicht
mensen praten
in verhalen
alles leeft
om terug te gaan
in het grut
die na ons zaten
zie ik spiegels
in mezelf staan
ik gooi een steen
het water rimpelt
in vertraging verder
het leven kabbelt
naar de oevers
van een klein respijt
aan het eind
raak ik alleen…
- Onrecht synoniem alleen -
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
591 Onrecht gaat gebukt rechtop
draagt in nare oude wandelgangen
nauwe schoenen
de hele dag tekent onzichtbare pyjamas
door het wijdopenstaande venster
van afbladderende louvre luikjes
speelt dag en nacht muziek
in stilte
lacht onrecht van hoge felle muren
zonder het ongemakkelijke gevoel
onrecht synoniem alleen
platgedrukt staren…
Bevrijding
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.110 Het dorp de rug gekeerd,
niet meer omgekeken
Lots lot voor ogen
Nimmer komt een wending
opgeslorpt in groter gebeuren
waarbij dode bladeren
verzeilen in riolen
Het wordt stil
in de herfst van leven
alleen het hart
heeft nog te lijden
van dit verlaten
stille dorp…
Grafschriften...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 zagemeel al vissenvoer
verzonken in vale vijvers
doorboorde eksternesten,
onttroonde kruinen,
verlaten lijsterplaatsen
alleen kraaien krassen
de ziel met grafschriften
anderen dan ik vergeet je niet
landman gaat stil voorbij
hier rust een leven
totaal vergeten
laat me zonder vergeven
vergroenen door regen
en ontij
mijn naam…
Reizen: deel I Oosterpoort
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
414 Aarzelend sijpelt morgenlicht
doorheen nachtelijke resten,
verdringt duisternis uit grondvesten
kleurrijk ochtendconcert: zo helder aangezicht.
Morgenslierten verademen tot blauwe einders
terwijl zon en land elkaar omarmen
geuren en tinten het leven verwarmen
nieuwe dag, alles vergeten over vroegere winters
Doolhof van het leven, wit en…
mooi
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
525 Wat is mooi ?
Alles wat je mooi vindt
Oke, ik vind vrouwen mooi
hadden ook mannen kunnen zijn
Vrouwen en mannen zijn we
hoewel we niet weten wie we zijn
Dus inderdaad
gaat het daar niet om
Je moet er even over denken
en doe dat dan ook maar
dan weet je wat je mooi vindt
of je weet het bij God nog steeds niet
Kan overigens…
Zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Rustige Sint Jansnachten
die het licht bewaren
voor komende dagen
mystieke verbonden sluiten
als zachte nachtzoen
bange bloemen belovend
aan de einders tot
het noorden toe
feeërieke vuurvlinders
te laten dansen.
Als de laatste vogelzang
de stilte van een slaapplaats
heeft gevonden
schittert de vroege Arcturus
als vaste berenhoeder…
tijd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 op weg
naar de pont
ging de ketting
er af van m'n fiets
ik moest steppen
als een kind om
op tijd te komen
op mijn werk
en ik was zo kwaad
dat die ketting er af ging
zo kwaad op mezelf
maar ook op de tijd
die alles er af laat lopen
oke, is toch mijn fout
alles is mijn fout, zoals
men zegt, ik geef dat ook toe
maar ik verlang…
vakantie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 zo uitgesleten
zijn de traptreden
die je moet beklimmen
onder het licht
van de brandende zon
kijk je omhoog
naar een kasteel
en daarna omlaag
naar een rivier
kanootjes
en kinderen
eeuwenoud landschap
waar wij net zijn
of niet eens…
openbaring
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
489 Ik zag zijn glimlach
als van één die weet
in het brandpunt van een judasoog
dat hij misschien vergat te sluiten
misschien ook niet.
Ik dacht
ik ben een vrije geest
de tralies voor het judasoog
kunnen me niet weerhouden.
Maar
het judasoog
was in beweging
mijn aanloop was niet snel genoeg.…
bewogen bewegen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
993 ben ik
de bewogen bewegende
rusteloos zwervend
tussen eb en vloed
angstig speurend
van kustlijn naar einder
of ben ik
de aangespoelde vondeling
treurend en dolend
eindeloos zoekend
ginds en dichtbij
wie zal het zeggen
https://www.youtube.com/watch?v=tryI72ExYaI…
schildpad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
519 daar gaat
langzaam
de schildpad
je vraagt je af
bijna alle genen
gemeenschappelijk
blijkt uit onderzoek
toch zou ik
de schildpad liever
een harde trap geven en
daarna een liefdesliedje zingen
het schild van de schildpad
is zoiets als cultuur en trap eens wat
en dan breekt er iets
maar ik trap niet
als ik haar zie
en als…
Herman Vader
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
635 Zij spraken op het wad
met de bootjes achter zich
in ondiep water en de
zon naar het Westen toe
haar kracht verliezend
valt in stijgend water.
Over wat er gesproken werd
op het intussen ondergelopen wad?
De bootjes dobberen weer,
het anker gelicht, golvend
de koers zeewaarts aangehouden,
verdwijnen ze samen met de zon
in de nacht…
Drijfveertje
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
553 Wat drijft ons mensen voort?
Over het land en over zee.
Door wie worden we gedreven?
Ooit zijn we uit de zee ontstaan.
Wind stroomt nog door onze longen.
Water is in ons bloed gebleven.
Een mens leeft als een veertje,
dat drijft op een diepe oceaan.
Zie, hoe veertjes zeilen gaan!…
Verdraagzaamheid
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
601 Stel wij zijn allemaal reïncarnaties
-dit lichaam nu heeft 'n eeuwenoude ziel
die zich verplaatst door alle generaties-
maar ons geheugen werd gewist, 't verviel..
Dus niemand weet, niet in zijn stoutste dromen
dat hij of zij hier eerder is geweest
En steeds weer blijven nieuwe zielen komen
verbonden met de collectieve Geest
Op een bepaald…