2413 resultaten.
Corontaine dag 11
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
403 ~ STALEN ROS ~
Ik ga de tuin in en naar buiten
Waar spechten timmeren op stammen
Het stalen ros op, in de benen
Thuis verblijven lijkt bijwijlen
Haast een dwangbuisquarantaine
Dus even in de benenwagen
Karresporend naar Ab Heijn
Het viruswaas met voeten tredend
Handen in de warme moffen
Bij de super snel verruild
Voor 't witte…
als een briesend paard
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
682 Vandaag ben ik een briesend paard
en trap naar al mijn naasten,
blijft u daar liever van gespaard
dan zou ik me maar haasten.…
Door de tijd
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
769 houd ik van de prille morgen
Enkel de vogeltjes die fluiten
Alles rustig en stil
Alleen dan voel ik me geborgen
Wat houd ik van de dag die nog moet beginnen
Weer een donkere nacht voorbij
En een zee van tijd voor mij
Ik wil me heerlijk afsluiten hier vanbinnen
Wat houd ik van de belofte van een nieuwe dag
Ik kan opnieuw beginnen
Zonder haast…
om leven meer gewicht te geven
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
729 tijd met mij
geraapt om leven
meer gewicht te geven
ik ben slechts passant
hun voorland is het zand
de ongeziene korrels
vol herinnering
want eeuwigheid breekt
rotsen tot woestijnen
ik raakte ze, zij wisten
mijn emoties te verkleinen
een handvol zand
glijdt door mijn hand
de steen er naast die warm voelt
heeft even nog geen haast…
Voor Gaas
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 Er is een raas, een graas
het groene als gras, raas
als een haas, op de vlucht
als een dwaas, door de lucht
Er is een razende storm
Een storm die mij dwaast
haast, juist nu naast mij
inhaalt, in huist en gaat.
Terwijl ik, enkele dwaas
verhaast verdwaal als
altijd, terwijl iemand mijn
hart volgt, zoals ik ga, ga
Ik voor gaas.…
OP DE JEUGD
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
524 ----------------------------------
ja, dans maar door de straten
op naar het vuurwerk,
op eeltloze voetjes
van roze hoop
je appt, dus je leeft:
je accu is nog boordevol
geef een - Like - aan het leven,
voordat je niet meer terug
kunt gaan
je hebt nog zoveel tijd te verspillen
aan lange omwegen:
er is geen gedachte van haast
en…
Mer du Sud
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
473 In zijn snelsonnet van hedenochtend heeft Wim Meyles ons het visioen gepresenteerd van een metamorfose: het IJsselmeer als nieuwe Zuiderzee
________________________________
Je zou het haast gaan denken, beste Wim
Had Rome's club destijds
kunnen vermoeden
Van Nijmegen aan zee (wat God verhoede!)…
De logica van stilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
250 En wij,
met onze haast en onze vragen,
staan stil en kijken toe,
hopend dat iets van haar wijsheid
in ons achterblijft.…
De grootte van de pas
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
156 een stap was soms al gezet
voordat duidelijk was
wat die stap betekende
een voet die neerkwam
een hand die wees
de pas lag al vooruit
terwijl de aarzeling
nog achterbleef
een open weg
tegenover een spoor
van iets dat al voorbij was
niemand vergiste zich
het heden droeg
het gezicht van een herinnering
wat voor haar haast was…
Heilsoldaat
gedicht
4.4 met 7 stemmen
4.027 Het was een straat als alle andere straten
Ik zag een heilsoldaat, hoe hij
Haast jubelend zong, of hij 't nooit meer zou laten,
hij keek omhoog en leek onzegbaar blij.…
De trouwste vriend.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.101 Maar ik roem u het meeste dan,
Wanneer gij d'arme blindeman
Geleidt langs straat en wegen;
Gij zijt voor hem haast meer dan vriend,
En hebt daarvoor een kluif verdiend,
Een grote, ja terdege.…
Eduland
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
528 '
'Waar wacht gij op, komaan, haast u, treed aan!
Voor sommigen een trieste zwanenzang
Voor anderen een uitgelezen kans
Hun vleugels uit te slaan naar nieuwe oorden
Een onontdekt terra incognita
Dat op hen wacht 'Komaan,
haast u, treed aan!…
Nog 'n rondje
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
2.171 Elke dag gaat hij iets drinken
In de kroeg op de hoek
En meestal blijft hij zitten
Op andermans verzoek
Bij elke laatste slok
Geeft hij een signaal
Dan doet hij nog 'n rondje
Het gaat haast machinaal
Zwijgend kijkt hij om zich heen
En ziet een wazig landschap
Waarin de lege blikken
Van zijn maten aan de tap
Zijn ogen blijven steken…
Schrift
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
6.321 Een schok van herkenning
Alweer op drift
Een kreet uit het verleden
Vergeten in een schrift
God, ik kan de wanhoop voelen
Het druipt haast van elk woord
Verlopen in geel vergoten tranen
Maar door niemand ooit gehoord
Wat was ik jong toen
Ik zie mezelf nog zitten
Nog zoveel om naar uit te kijken
Nog zo weinig om in te spitten
Verse…
Verborgen smart is halve smart (1900)
poëzie
3.8 met 45 stemmen
7.777 Geen troost, geen mededogen,
Maakt ooit dit hart gezond,
Want zagen nieuwsgierige ogen
De grote, open wond,
En peilden nieuwsgierige handen
Hoe diep die wonden zijn,
Hoe smartelijk zouden ze branden
Met haast onduldbare pijn!
Want iedere blik zou schrijnen,
Wat toch reeds zo moeilijk geneest.…
Het land in mij
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
2.331 Ik adem stil de ruimte in
en ruik haast de verse aarde
die mijn binnentuin rijk is.…
Stenen engel
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.170 Een eind lopen
Even lucht happen
Zonder haast, zonder haat,
Glimlachen kopen.
Ik besta niet
Zeg ik hen
Heel serieus, heel duidelijk,
Onecht verdriet.
Bij beelden stilstaan
Stenen gezichten aanraken
Met passie, met ongeloof,
Vleugels uitslaan.
De mensen staren
Wijzen naar mij
Uit gewoonte, uit afschuw,
Uitgerold garen.…
het is een nacht...
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.138 zonder echt na te denken
weet ik dat het echt zo is
jij kan mij zo bekoren
dat het haast schampachtig is
het fluweel van je huid
laat mij zweven op je benen
de vrijheid die je mij geeft
laat mij genieten als een wees
heerlijk snoepen van al dat zoets
ik geniet volop zoals je voelt
kijk even in je ogen
want ook jij moet genot uitkreunen…
Herfst
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
865 Opeens is daar het licht
waarin het gras veel minder grijs…
een late zwaluw zoekt het zuiden
schapen steken uit hun wol
een koster staat zijn klok te luiden
ergens stierf een mens
maakte veel dagen vol
besloot het leven
in de schittering van water
maar in de haast
heeft niemand tijd voor ’t licht
noch voor ’t geluid
noch voor dit schitterend…
Ster
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
4.818 Clara is langs geweest
het huis ligt vol met sterren
van heinde en van verre
liggen zij uitgezaaid
in de verstuurde brief
die wij van haar ontvingen
liet zij de woorden zingen
het lied van leed en lief
.... en jaren naderhand
als wij zijn uitgeflonkerd,
de schemering haast donkert,
dan lícht er aan de kant
een vonk, een niet-verwachte…
Echt altijd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.750 De tijd dat wij elkaar niet kenden
en niet wisten van elkaars bestaan
is haast niet meer voor te stellen
omdat wij zolang samengaan
Als ik kijk in jouw lieve ogen
je zie, je voel, heel dicht bij elkaar
dan durf ik heel voorzichtig te denken
we blijven echt altijd een paar
Want doordat wij al zolang één zijn
ben ik echt nooit meer alleen…
Vreemde Vrouw
hartenkreet
3.7 met 28 stemmen
1.968 Wonderschoon was de vreemde vrouw
Hij kon zijn ogen haast niet geloven
Haar ronde vormen haar perfecte lach
Een paar borsten die er niet om logen
Welbespraakt was de vreemde vrouw
Ze toverde woorden tot mooie zinnen
Sprakeloos luisterde hij naar haar stem
De hese klanken dansten zijn oren binnen
Onafhankelijk was de vreemde vrouw
Zelfstandig…
dorp onder het zand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
841 hier speelde ik op de dijk
madeliefjes plukken
de pinksterbloem bewonderen
en dan de dijk af rollen
naar onderen
hier speelde ik tikkertje
met de kinderen van de buren
leerde draaien met de tol
geen auto´s die er hinderden
en wat beleefden wij en lol
hier leerde ik schaatsen
op de dichtgevroren rivier
geen tijd die ons haastte…
Twee golven
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
989 Misschien de zee
Een lage maan, een eerste ster
hardvochtig zand, koel en fijn
stap na stap weer uitgewist
alsof wij nimmer ergens zijn
Misschien de zee, waar speelse wind
de leegte vult, haast zinvol lijkt
zelfs zonder jou en al die anderen
door tijd vervaagd en mij gemist
Ja, aan zee heb ik er soms,
twee golven lang
een vleugje…
De mooiste choreografie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
472 het is al
zo lang geleden
dat sneeuwkristallen
langs mijn ramen gleden
dansend op wind
blij als een kind in
elkaar zachtjes raken
spelend inhaken
zij stralen licht in
kristallijne weerkaatsing
voor schaduw geen plaats
in een gebeuren zonder haast
terwijl zij vlagen op
de mooiste choreografie
lijk ik te smelten door de
volmaakte…
spiegelen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
760 de zee bedankt de wind blij
voor de stilte hem gegeven
zodat hij zich kan spiegelen
de wind en de zee
genieten mijn dank
dat ik mijzelf zie
samen wachten de zee en ik
tot de opkomende wind
de spiegeling breekt
lucht wind en zee huilen
druppels vallen op mij
en bespikkelen de rimpels
ik haast me naar jou
in je spiegel bekijk je…
Brazilian Nights
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.106 Gestapelde centraal
warmte genererende
kern bewerkte veiligheids
fortificatie
De nacht haast koel observerend
het geheel aan de voet van de
spontaan omgedoopte tot slaapplaats
verheven gevelpartijen
Voelde een brok in de keel opkomen
bij de gedachten dat door hem alleen
het sterven in golven was aankomen
stromen
De geesten dromen…
dagelijks
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
5.111 omdraaien, zien hoe ze terugkeert
naar het huis en de kinderen en vlak
voor de drempel omkijkt en een gebaar
van haast maakt alsof er wordt gewacht
verlangen en verlies samen komen
zonder bloedbad, maar met zachtheid
het hart triest gestemd, opgewekt slaat
zodra een merel zijn rollertjes maakt
geen weg terug dan zo weg te gaan
om te blijven…
Zag leegte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
611 ik was vertwijfeld
ten einde raad
zocht contact maar
iedereen had haast
kringen vergingen
zonder bericht
had geen perspectieven
zonder dat zicht
ik wist dat
dit moment ooit
dichtbij zou komen
door alles buitengesloten
verstoken van
ieder teken dat aangaf
wie en wat ik was
niemand bevestigde dat
zag leegte
van onbekenden
vond…
Een klein geel blaadje
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
786 Er loopt een oude heer
die wel van wanten weet;
Hij lacht om wat zijn leven
tot hiertoe heeft gegeven
aan vreugde en verdriet,
maar ach, hij weet
dat niemand hem haast ziet
en zeker niet wil leren
van iemand in zo'n oude kleren;
Hij vond het blaadje op de straat
en weet hoe 't ook met mensen gaat:
wanneer de zomerzon verdwijnt
de weemoed…