2928 resultaten.
Kassazorgmedewerkster
snelsonnet
4.1 met 7 stemmen
857 Als ik de kassa schuifelend benader
Dan kijk ik zielig en lijk wat verward
Zo steel ik menig kassajuffrouws hart
En val perfect binnen hun zorgtaakkader
Ik hou me licht dement en dring wat voor
Mijn jaszak vol...en dan er snel vandoor…
Bezoek
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
825 nergens nog vreugde:
als hij haar ziet
is het al avond. als zij hem ziet
herkent zij hem niet.
dat zij toch niet heeft te klagen, dat zij
woont in mooie kamers.
zij kijkt niet op wanneer hij liegt,
zij is vergeten
dat bij het vuilnis van de dag
soms zilver wordt gevonden.
of sleutels en een jas. oud brood
dat zij in water weekt…
GOEDE NACHT AAN MIJNE OUDERS
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.056 Van zorgen afgemat
En alle de onrust zat,
Zult ge ook, mijne ouders! slapen
Een nacht van eeuwen lang,
Waar in men goud, noch rang,
Noch titel acht., noch wapen.…
Verstrooit het licht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
500 je bent van glas
dat in zijn matheid nog
maar vage beelden lacht
waar het bewegen
nog slechts een schaduw
is van het echte leven
je krachtige lijnen
zijn broos en breekbaar
door de tijd geraakt
het kristal transparante
heeft na vele jaren zijn
vitale flonkering gestaakt
nog ben je niet gebroken
maar in de warme middagzon
verstrooit…
Het oude nest
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
774 ik heb
geen vogel
meer in de hand
ze zijn vertrokken
laagvliegend
over het land
natuurlijk
heb ik ze geleerd
zich weg te scheren
pas na een
puberaal proberen
begonnen zij dat te leren
toch zie ik ze
graag cirkelen
boven het oude nest
maar het
te vaak landen
geeft soms wat stress
uitgevlogen naar
eigen huis en haard…
De ziekte van het Kabinet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
646 Het kabinet is ziek, het kabinet is gek
het kabinet heeft weinig te zeggen
en zo is het dus net:
alsof ze driftig aan het werk zijn!
Het kabinet spoort niet, zit niet op 1 lijn
en ik twijfel sterk, heel sterk of dat ooit
het geval zal zijn.
het kabinet gaat namelijk nu even beslissen
of je na een ongelukje van " naast de pot pissen"…
Pappa's kleine meid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.032 En nu ben ik een stuk ouder.
Er is veel gebeurd pap, er is heel veel gebeurd.
Wij staan altijd schouder aan schouder.
Ook al is onze wereld soms zo verkleurd.
Jij maakt je nog steeds veel zorgen.
“Redt ze het wel? In die boze maatschappij?”
Maar pap, tot nu toe red ik elke morgen.
Met een hoop wijsheid van de dag ervoor erbij.…
Nog altijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
693 is het niet te bevatten
het gemis hemelsbreed
vanaf het moment
dat jij voorgoed
jouw ogen sloot
totaal onverwachts
zonder een woord
van afscheid
stelde de dood
ons voor een
voldongen feit
jij zou nooit meer
de zon onder zien gaan
vogels horen fluiten
jouw kleinzoons op zien groeien
de kinderen bellen
nu doe ik dat
maar dan anders…
kruipolie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
536 'een beetje kruipolie
zou me goed doen'
zei m'n vader dikwijls
wanneer de reuma hem
weer eens parten speelde
nu na jaren dato
begrijp ik hem
zoveel beter
want als ik 's morgens uit
mijn bed stap denk ik vaak
'een beetje kruipolie
zou me goed doen'…
Lieve Mammie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
651 Zag ik je weer gisteren
Wat een klap zo door die val
in september nog zo helder
Hoor je muziek nu
Zie je dieren overal
Wat ben je snel veranderd
Van kordaat en zelfstandig
Naar afhankelijk van zorg
Kan je zomaar zijn vergleden
Is er op een dag geen morgen
Nog geniet je van het leven
Van een bloem en van de zon
Van de kaarten, lieve…
De vitale vibraties
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
464 vibraties zijn over
in het geluid van het lover
hoor ik niet meer je bloei
in het tasten naar
warmte voel ik rust
en gelatenheid in de
groen bemoste basten
nog staan ze fier
torenen hoog boven mij uit
in het samen beleven van tijd
is ook voor mij de spirit voorbij
het zachte avondrood
legt lieflijk de waarheid bloot
van een ouder…
Antifoon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 ik zit veilig op de schouders
hoog boven aarde verheven
zo kan ik met mijn armen reiken
naar verleden en toekomende
tijd, samengebonden als
korenschoven in eeuwigheid
alle bomen zwijgen in koor
vergroeid met bekend terrein
ik had nog kruimels neergelegd
die allemaal verdwenen zijn
misschien ben ik verdwaald
of waren de vogels me…
Stilte lachte blij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
465 ik was erbij
jij in het bos
een hoofd vol
met herinnering
lage varens en het
zachte groen van mos
ook zij
van grote hoogte
verbonden met elkaar
ze waren daar
gescheiden uitgestrooid
maar nu weer een paar
stilte lachte blij
jij voelde thuis met
af en toe wat licht
van gisteren dat
verleden filterde in
gezichten van vandaag
er…
Extraatje
snelsonnet
4.1 met 7 stemmen
771 Een paar euro’s erbij...het gaat gebeuren
Het kabinet verhoort onze gebeden
Een godsgeschenk...hoe gaan we dat besteden
Ik ben er blij mee...mij hoor je niet zeuren
Mijn vrouw zegt: “Ik heb een bestedingsplan
We kopen er een huishoudboekje van”…
Wiegendood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
911 Als woorden zouden kunnen troosten
dan zou ik boeken vol schrijven
voor jullie, jullie zulk groots verdriet
een verdriet dat over elke grens gaat
niet te bevatten, wat voor leven doorgaat
zeker dat van een zeer kwetsbare baby
en tegen God zou ik willen zeggen
de God die de hemel, de aarde, de man,
de vrouw en het kind schiep
"Zeg God…
Dochter zijn
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.341 Hij is de eerste man in je leven
Je vader
Als klein meisje vind je alles wat hij doet geweldig
Want hij is groot en sterk
En grappig
En slim
En hij houdt van jou
Als hij er is, weet je dat je veilig bent
Ja, later wil je net zo'n man als hij in je leven
Maar dan word je groter
En als tiener wordt alles steeds stommer wat…
Pas op voor Sinterklaas
gedicht
4.0 met 45 stemmen
32.866 Je hoefde enkel maar te zeggen:
Sinterklaas staat op het dak,
en dan waren ze gehoorzaam
en zo lief en zoet en mak.
Pas op voor Sinterklaas,
hij staat te luisteren misschien
Pas op voor Sinterklaas,
hij staat op 't dak en kan jou zien,
en dan waren ze zo aardig
en zo lief en zo hulpvaardig,
maar helaas, helaas, helaas,
ze geloven nu niet…
bewogen leven
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
733 spontaan,
gaan mijn ogen tranen
wanneer ik denk aan tijd
heimwee cirkelt banen
verlangen voert een strijd
mijn jonge leven flitst voorbij
waar is die jeugd
met al zijn mooie dagen
ik herinner mij momenten
van liefde en welbehagen
maar nu ben ik in mijn leven
veel meer op mijn gemak
want:
ouder worden
is wijzer worden
en dat heeft ook…
Romantische dwaas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
518 het is twijfel die
mij trager maakt
in afwachting
doet zitten of
alles nog wel gaat
ik lach naar zon
droom lente
in een groene waas
maar weet mezelf
een romantische dwaas
nog heb ik
niet afgehaakt
verbaasd over de
snelheid in ontwikkeling
en de enorme haast
het overzicht
is er nog wel maar
hiaten worden groter
biedt zomer nog…
Uur U
gedicht
5.0 met 1 stemmen
8.577 Vader en ik, wij zijn de luidkeelse
zwijgers. Ik hoef maar moeder
te fluisteren, of daar gaan we
met zestig minuten oorverdovende
stilte. Hij was al een man van halve
woorden, maar sinds haar dood
hoeft niets meer uitgesproken.
Af en toe hoor je hem slikken,
glinstert er iets aan zijn ogen
maar zijn gezicht een masker van
papier-maché, een…
de vader van Jeffrey
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Hij zette alles op alles,
met het streven,
om zijn zoon het beste te geven!
Over bergen, over lijken.
want kleine Jeffrey moet de top bereiken!…
Pragma
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
507 Een jarenlange liefde die mag zijn
Van broekzak, hoed en rand, haver tot gort
Waar je spitsvondig, kalm en wijs in wordt
Met rozengeur, zonne- en maneschijn
Een goed beveiligd, warm privé domein
Waar helemaal niets aan mankeert of schort
Een jarenlange liefde die mag zijn
Die voedsel is, verjongend medicijn
Er is genoeg en je komt niets tekort…
Zo lag ik wel
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.417 (Zo lag ik wel
en lig ik nog: liefde
vernieuwt en verdiept zich.
Steeds meer huiden wierp ik af -
nu eindelijk in mijn eigen
laatste vel,
ben ik kwetsbaarder dan ooit)
-------------------------
uit: 'Dichter', 1995.…
Hard hoofd......
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.427 Soms heb ik er een hard hoofd in
in het ouder worden
het ‘krakkemikkerige’
het onhandige
het afwijkende van wat gewent
Maar vooral de stevige pijn
het pijnigen van de hersenen en
van het hoofd, de maag, rug, handen,
voeten, benen, ogen en oren
alles aan het verslijten
richting 'over en uit'
Maar vooral niet van weer doorgaan
we zullen…
Peinzend door de seizoenen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
620 Nog denkend aan die vele jonge jaren
Stoeiend, rennend door het veld
‘k Had nooit gedacht dat ze voorbij zouden gaan
Maar geloofde nog in eeuwige jeugd
Op die plek waar ik ter wereld ben gekomen
’t Is voorbij, de lente en de zomer
De natuur duidt thans het herfsttij
Nu loop ik hier als oude dromer
Mijmerend over de tijd van toen
Op dat pad…
eigengereid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
667 ’s morgens ontwaakte ze
met een helder inzicht
ze trok finaal haar roots uit
legde ze omzichtig maar
doelbewust in de pompsteen
en waste ze quasi vroom
met religieuze gebaren
ze schilde ze nauwgezet
op het huilen af en
deed ze bij de soep
later die dag
kwamen haar ouders
op visite en serveerde ze soep
de vlam sloeg in de pan
met…
Waardering
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
834 (die soms welverdiende en te lang uitblijvende
van een kind voor z’n ouders of andersom)
Waardering moet soms rijpen
als een druif aan z’n struik
De zon moet haar met
licht en warmte bestrijken
Dan in vaten liggen gisten
Rust het daar voorlopig uit
En dan na jaren van beklijven
proeven we wat we nog niet wisten
en niet zagen
Verblind…
Heb je het kind gezien
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.009 dat in zijn onschuld, al werd verguisd
omdat zijn ouders voor moord de doodstraf kregen
en wie bekommert zich nu om zo’n kind?
Heb je het kind gezien?
dat nog eenmaal mocht afscheid nemen
voor zij werden geëxecuteerd
en het hartverscheurend verdriet van beiden?
Heb je het kind gezien?…
De zoon
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.896 Je kijkt in het voorbijgaan in de spiegel
naar een paar dat steeds je blik ontwijkt.
Zij heet je ogen groen gemaakt, je kreeg
zijn mond die nooit je wang heeft aangeraakt.
Ook als je bang weer doorloopt hoor je mat
als achter glas een man zijn ladders zingen,
hoog. En hoger. Tot zijn kopstem knapt
in het voorbijgaan om zich op te dringen.…
Genade
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 nee dat nooit
de tijd leert om genade
te vragen en te geven
nee nooit weer nooit
je was klein jong en stoer
hield je groot een hele vent
nu ben je echt groot ouder verweerd
en weet je dat je soms
maar heel klein bent
en heb je geleerd
het zonder genade leven
is een verdomd moeilijk
te volgen levensparcours…