3511 resultaten.
Ondraaglijk
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
786 hoe een dag
deel wordt van een kinderboek
waarin zwarte pennenstreken
een vissenoog omzeilen
er dwarrelt iets
van droogte door het raam
en de geur van kaneel
hangt al dagen aan de lijn
het dobberen van de kleine kajak
legt het oeverloze bloot
van water dat blijft stromen
een boek eindigt waar het ooit begon
in de moederschoot…
met liefde
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
1.393 het raam gaat open
en ik draai rond
verdwijn voortdurend
in de wind, gekruld
zoals een zee-adem of een woord
van trouw dat minnend
tot mij komt
het zal zacht zijn, zachter
dan de binnenvleugel van
een vogel
die geen
andere naam heeft
dan die waarmee hij geboren is
uit het blauwe
uit het lichaam van het licht
in de…
lentethee
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
633 oranjebloesems en jasmijn
een geurige verwekking van wat lacht
zonnig, als de witte buiken van
een vlucht vol hoge ganzen
de lucht gebroken door hun kracht
en taal, voor altijd in mijn oren
buitenland
je roept jouw warme naam door ieder
open raam dat wind vangt, na de morgen
al mijn zorgen
waaien mee……
Glas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
472 ze is van glas
van een doorzichtige kwetsbaarheid
de ceintuur van haar jas
houdt het tengere lijf bijeen
aan de overkant
achter het raam slaat hij haar gade
de wind wakkert aan
ze versnelt haar pas
haar voeten
lijken de grond niet te raken
ze verdwijnt in het landschap
niet langer te onderscheiden
hij grijpt naast het glas
dat breekt…
La Plus Belle Langue Wèsslànss
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
943 Voor ik Frans sprak
zag ik
heel ver hier vandaan
op een tegel
in het raam
een tekst
onbegrijpelijk
wel krachtig
“””””””””””””””””
Soches En Savons
Sachies Belle
Se Nu Pas Jent
“””””””””””””””””
maar nu
zo vele
jaren later
nog steeds niet echt
het Frans machtig
gaat de schel
en
versta ik
de tekst wel…
De oude kerk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
557 De oude Ierse kerk
op de oever langs de rivier
onder een donkere wolken hemel
is in het verstrijken
van de uren
vervallen
tot spinrag
en stof
van het mediteren
van de monniken
resten nog
verbleekte gebeden
Eeuwen geleden gesproken gebeden
om het verdeelde leven
dat aldoor één is
te helen
Een zonnestraal golft door het raam…
tussenkomst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
470 als ik een vlinder leven laat
door slechts haar vleugels uit te vouwen
in pastel
dan schijnt geluk door ramen
en mijn open deur
laat lichte uren binnen
daar dan teken ik
een ziel in broze schetsen
tot de glimlach van de tijd
ons bij elkaar brengt
in de dromen van vandaag
och
wat zie ik graag
een zomerbloem in wintermaanden…
koude voeten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
802 (eerst dan trok ik mijn kousen uit)
een dubbele buurt met alle ramen open
samenlopend langs de weg
waar ooit het water van een polder liep
torent steengroei bovenuit: een wirwar onder daken
maar daar onder schuilt nog, wat
mijn hart wil raken
zachte bloei
en tenen in het gras
een eindeloze zwaluw en het witte
van de was…
Het warme welkom
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
547 ben het huis binnen gegaan
dat ik een jaar eerder
heb moeten verlaten
zonder praten
want een afscheid
was me niet gegund
moest de wereld in
met een lijf vol strijd
samen leven met zijn ongelijk
heb de ramen geopend
kamers verfrist met
vertrouwen dat ik zo heb gemist
er was geen drempelvrees
voelde het warme welkom
alsof ik nooit…
oeverloos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
467 als dan de brug geen voortgang biedt
en slechts het water kan
beschutten…
er drijft een simpel blad
zijn sterven kleurt naar dode huizen
ieder raam weerstaat de glans
van hemelsluizen
daar blinkt nog de dans van
duizend kleine bloemen
als ik ze wil noemen
zwevend, boven buigend gras
zie ik
de wolken kruisen…
Zondag
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.103 de muziek stond zacht aan
het bankstel stond stil te staan
in de koninklijke kamer
ik weet niet hoe het kon gebeuren
dat plotseling het bankstel alleen was
terwijl de muziek zich voegde
bij mijn blik
zo durfde ik wel
uit het raam te kijken
naar een wolk die trilde
als was hij net aangeraakt
door een geheime hand.
------------------…
De wereld in beweging
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 De hele wereld was in beweging
Eerst heftig schokkend
Daarna golvend en trillend
Een trap zweefde
Een buis golfde
Een elektriciteitspaal voerde een onvaste dans uit
Heel langzaam herstelde de wereld zich
Totdat een volgende trein voorbij zoefde
En een nieuwe lading water tegen het raam opspatte…
Hard geworden tijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
508 Voor Selma
Probeer de ramen van
Mijn leven te wassen
Met lauw water en
Het fijnste sop;
Modderlagen, aangewaaide
Klei en verschroeiend
Saharazand verdwijnen
Voor mijn ogen - maar dan
De laatste laag die zich niet
Verwijd´ren laat!…
De eerste ijsbloemen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
509 ik wist dat jij
de eerste ijsbloemen
zou vriezen op het vroege uur
als de zon net opkomt
om jouw bloem te kleuren
als juweel van de natuur
ik smelt terwijl
zij verder groeit en
haar kristallen liefde bloeit
in warmte zijn wij opgegaan
maar jouw transparante afdruk
staat nog te schitteren op het raam…
Shots vol ellende
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
524 nog staat
een raam te klapperen
waarin gordijnen
scheuren door glas
hoorbaar sijpelt
dood en stilte
uit een wijk die
ooit springlevend was
een beeldverslag
van slachting die
toen gaande bleek
gaat achteloos voorbij
shots vol ellende
zijn er tientallen op rij
met de knop omzetten denken ze
gelukkig zijn wij daar niet bij…
raamwerk
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
467 Raamwerk van het leven
Vensters
Met glas
Open ramen
Met gordijnen
Scherven
Op de grond
Kleuren in de scherven
Met lachende gezichten
De zee ver weg
Die speelt en ruist
tegen het avondlicht
Komt er donder
De straten blank van de regen
Een auto stopt onderweg
Een blikje bier
Raamwerk van het leven…
Concert at Sea
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
758 Ontwaken met een open raam, een zilte zeelucht
Kan me niks meer wensen, zucht....
Hoor een zacht briesje en een schreeuwende meeuw
Een ontspannende geeuw
Veel familie om ons heen en een stralende dag te gaan
Helemaal in de CAS waan
Bluf en Rowen Hèze, daar verheugen we ons op
Ruik de bakker en sta maar eens op…
Bittergarnituur
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
404 Ik vroeg
het raam om vergezichten
tussen lamento en bittergaar
er is geen ontwaken
geen opstaan, geen vlucht
uit de dodengalerij op
de rug van roemloze slaap…
Moeder
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.176 niet alleen later
ook nu
is zij mij
ik leun in haar
de gebaren die ze maakt
haar ogen en de wind er omheen
ze leert me het leven
en de dingen die gebeurd zijn
hoe je moet vliegen en een deken legt
om het ene, dan weer het andere
ze zegt het me met handen
vooruit in tijd
handen die ze achterlaat
op een stoel, door het raam
in…
Net binnen zonbereik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
484 kristal berijpt hangt
een schitterend spinnenweb
net binnen zonbereik
nog zijn ramen beslagen
vragen om onze namen in
een licht ontdooiend hart
als je voorzichtige lach
in de koude ochtendlucht
lieflijke wolkjes dampt
zie ik je ogen smelten
door dit eerste moment
van zoveel winterse pracht…
De frisse wind van Zembla
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
553 Zet ramen open.
Wie Zembla heeft doorstaan,
is moedig en stormbestendig.
Wie van Zembla heeft geleerd,
heeft het goed gedaan!…
de lente priemt
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
581 wanneer de zon straalt in mijn kamer
en de vogels zingen hun mooiste lied
dan weet ik dat de winter mij verlaat
omdat lente voluit bloeien gaat
dan open ik alle ramen en deuren
en zing ik uit volle borst mijn… lied
terwijl ik volop kan genieten
van een jonge lente die priemt...
in al zijn geuren en kleuren…
virtueel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
503 Je ziet dat bijna niet meer
iemand die zich verspreekt
en daarna alles ontzegt
alleen een luizige sorry
tegenwoordig is alles in
is schrijven een vensterbank
in demi weerklank op het scherm
semi inblazing
op ‘s anders gedachte
luchtig als een blad papier
dat doorloopt over tafel door het raam
tot in de horizon over de rand
dot com Helsinki…
onzichtbare golflengte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
454 Ik heb een leven
als een luifel
zonder dwarsregels
ik zwelg in de zon
ik verzuip in een zee
van ruimte
En al het licht
dat me tegemoet komt
door het raam
in de kamer
de stoel waarop ik zit
scherp afgelijnd
ook van licht gemaakt
Ik verdrink in de lege kamer
want ik ben zelf van licht
maar ook zonder licht
scherp afgelijnd vlak voor…
tussen droom en daad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
424 de ochtend ontwaakt
en ik, liefste,
open in gedachten
alle ramen
zonder vertoon
of aanstellerij
bied je me een
leeg universum aan
in de proloog van
het prille leven
vloeien vuur- en
watergeesten binnen
de dag verschuift
met de zon naar
het hoogtepunt tot
de bel gaat
een wrede god
maakt voor
de gesloten deur
zijn…
Avondwonderen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Op sterrende ramen staan pinksterend
de antwoorden van vallende vragen.
Ondanks de kortwiekende maansikkel
bereiken die meteoren toch mijn oren.
Stil weergalmen luid in mij
de vreugdeklokken.
Gonzend doen ze konde van
een blijde boodschap ...…
Oktober
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
863 Nu is weer een ander duren
in de plooien van een tijd
met vroege schemeruren
en dakloze bomen
in hun houterige pose
ben ik weer gevangen
in een vreemd verdriet
om dat achterlaten
van wie of wat ooit kwam of ging
in vreemde traagheid
sluit ik ramen en deuren
de avond kijkt me aan
met koolzwarte ogen
ik moet met het donker
de herfst weer…
Zienswijzen
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.124 Zoiets moois dat krijgt een plekje bij het raam en stoel in huis.
Mijn moeder heeft niet eens een bril en kan zonder kijken zeggen:
Dat mijn tekeningen prachtig zijn...
Is dat nou knap, of moet zij door een bril als die van oma leren kijken?…
Haiku plus #4
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
612 Stilte kijkt door het raam
een zwanenpaar zwemt voorbij
ze zijn zacht voor elkaar.
Achter de horizon
springt het touw een gat in de dag
hoger dan de hemel.
Mensen praten luider
dan parkieten - heel de dag lang
lawaai is hun masker.
Ik til je op in mijn hoofd
op het ritme van een liedje
gedragen door de wind.…
je bent niet eens hier
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
403 je bent niet eens hier
toen tijd in het raam verscheen
verlegde ik mijn blik van zin tot zin
oh ik wist de hele tijd dat ik het was
ik ging voorzichtig naar beneden
tot aan de onderste tree om
na te denken gewoon om daar te zijn
te treuren en te ademen
de nacht was gevallen
zonder dat ik het gemerkt had
zou je op me wachten
voor eens…