3444 resultaten.
stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 stil eens
hoor ik daar de stilte
hoor ik de stilte
die ons ontstolen is
die ons de ruimte gaf
om te bezinnen
hoor ik de stilte ronddolen
de stilte van ooit
uit den beginne die ik nu mis
hoor ik die stilte
op zoek naar een plek waar
ze zich kan verholen
of droom ik haar slechts
voor ons te kunnen winnen
door simpel opnieuw te beginnen…
in eeuwigheid
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
631 ik zal je blijven zoeken
door ruimte en door tijd...
in diepe spleten of kromme hoeken,
ja, zelfs tot in de eeuwige eeuwigheid!…
achterblijven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
496 in het open luchtruim
dansen vogels zich bijeen
cirkelend boven het
standvastige gebouw
van koper en graniet
boven de ingang
prijkt Mozes in
steen gebeiteld
samen met de
tafelen der Wet
in een gesloten ruimte
op de bovenste
verdieping wachtte
de galg
niemand keerde terug…
waarin verliezen huist
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
807 waai mijn blosjes weg
bevries de glimlach
breek mijn lippen
is er meer
ijzig is je adem
je kille stem
verschraalt mijn lijf
waarin verliezen huist
muren zonder kamers
handen afgekapt
ogen die verbouwden
alles wat ik was
je ruimte stond me aan
ze liet me gaan
ik droom niet meer
om koud te wonen…
De geboorte van ruwe schaduw 8
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Dit is geen ontkenning,
Hier staat alles in ruimte.
Bloesems neuriën,
Vlinders minnen,
Ruwe schaduw!
Ruwe schaduw!…
Lichaam III
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
501 Lief lichaam
Van geboorte tot dood
Leef ik in jou
Soms voel je log en zwaar
Soms als een open ruimte
Van Gogh schreef
Dat hij geen dubbeltje
Om het leven zou geven
Als er niet iets oneindigs,
Iets dieps en werkelijks was
Dit palet aan schoonheid
En gruwelijkheden
Op dit canvas vereeuwigd
Met onstuimige penseelstreken
Is het genoeg…
Loskomen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
411 Misschien worden we
onsterfelijke vogels
die door de ruimte
zweven en komen we
los van ons vleselijke lijf.
We houden ook niet rafelige randjes
en van kwetsbaarheid…
De stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
429 De kracht van de ruimte,
Het stille vertrouwen,
Waar prachtige dromen,
Zich roerloos ontvouwen.…
Hervertelling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 Oude rouwende stemmen
Schenken ruimte
Aan mijn hervertelling.…
absolutitijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
72 als ik alles terug kon draaien
recht werd krom en andersom
dan ging de tijd kapot
het avonturenweb
op zijn beurt verscheurd
kwam los in draden ruimtetijd
zelfs Aragog en Sebastiaan
zouden niet beginnen aan herspinnen
van het wederwaardighedenweb
dus laat ik recht en krom
zonder spijt, ruimte en tijd
accepterend wat ik had en heb…
Aromatico en kleur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
80 Kijken met de ogen van een kind
Vreugde die het van treurnis wint
Ik kijk naar buiten door de keukenruit
In de kleine ruimte die naar koffie ruikt
Een lange dag staat voor de deur
Begonnen met aromatico geur en kleur…
Luchtig vaarwel
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
2.779 De wereld zal ik terug gaan geven,
aan de mensen en de ruimte.
De uitkomst van mijn plot.
Want de wereld is te vol,
met mijn ik erbij.
Keten me, bedwing,
maak de aarde vrij.
Laat het maar weer ademen,
zuchten van verlichting.
Zonder mij…
ACH WAAROM?
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
3.000 Spelend in de open vlakte
vlaagjes wind
het zand verstuift
staat zij
met gesloten ogen
peinzend
eenzaam
heel ver weg
denkend aan die mooie dagen
het kinderspel
die vreugd van toen
levend verder
onbegrijpend
in de ruimte van het verstand
zal zij stilstaan
in niet kunnen
smekend vragen
ach waarom?…
Het schouwen en het schouwspel
gedicht
3.4 met 35 stemmen
13.210 Vanuit het onbeweeglijke
is de beweging
zij gaat in cirkelgangen
die geen ruimte zijn
haar vloeden in de tijd
zijn beelden van het tijdloze.
Slechts in de as beleefbaar.
Slechts in het punt volstrekt.
Ter plaatse roerloos, het schouwen.…
oogwit
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
101 er gaat niets boven
lucht die ruimte verplaatst
die landschap tastbaar maakt
en het uitzicht eindeloos
het is mogelijk naar kleuren
te luisteren, om blind te gaan
het verleden van aarde te ruiken
geduld te proeven
we begeven ons naar ginds
in gebroken lijnen van een tunnel
het oppervlak van ogenblik en
kijken door samenknijpen…
Jouw tatoeages
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
478 langzaam
kleurt pijn
jouw tatoeages
met hart en
ziel gezet in
jaren overleven
waar nu
nog ruimte
zou moeten zijn
blijken vorm
en schaduw die
te hebben gevuld
jouw vooruitziende
blik heeft die vrijheid
niet willen beperken
in samen gaan
gaf diepe pijn het
onbegrensde groeien aan…
verstorven gemis
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
692 als het gebroken licht
zich plooit naar
het romaans venster
valt ook de stilte binnen
vult de ruimte zich
met mijn afwezigheid
van aardse zinnen
het niet ervaren
van mijzelf
vertaalt het machtige
niets
doordrongen in
ieder gewelf
een glazen pilaar
opgericht terzijde
van een verholen nis
is mijn verloren ik
verbeeld als het
verstorven…
herinneringen
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
634 mezelf heb ik hervonden
in de weerslag van jouw wezen
laat het blijven tussen ons
denk niet dat het niet zou kunnen
in onze ruimte is een plek van belang
waar nieuws besproken blijft
wat de krant niet haalde
bewaren in de oude doos van geheugen
zodat herinneringen nog eens
opgehaald kunnen worden
en het verzwegene…
Hunkering
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.128 Ik wist het wel,
je zag me graag in
tijdloze ruimten, en
tussen ons in een
zacht vlinderend aanraken.
Mijn schoonheid reeds
verwelkt; je hield
me standvastig in je hart,
wou niet dat ik ging,
ook al was de tijd gekomen.…
Voltooid verleden tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
784 rond de gerijpte boom
tilde ik gebroken tegels
uit vergangen grond
geplette wortels
rauw geschuurd onder blinderend grijs
ontsnapten rafelend
aan het patroon
van gesmoorde vrijheid
later, veel later
na vergruizing van kil beton
dekte ik de open ruimte
met jonge aarde toe…
Gemis
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.404 De kroeg was leeg
jij was er niet
De muziek zweeg
jij was er niet
Kaarsen brandden
het licht zo kil
mensen praatten
de ruimte stil
Koud mijn handen
bevroren mijn hart
kleurloze wanden
mijn hoofd verward
Wijn was water
gezelligheid koel
vooraf de kater
emotieloos gevoel…
DUALISME
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.180 iets dat zich in de ziel bijt
Iets wat onze innerlijke tempel ontwijdt
Waar je met zoveel moeite tegen strijdt
En dat zich tergend langzaam uitspreidt
Waardoor het hart zich pijnlijk openrijt
Positiviteit is iets dat de geest verblijdt
Iets dat je vredig en blijmoedig belijdt
Waardoor het gezichtveld zich verwijdt
Al gun je het maar de ruimte…
wens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
671 de man aan de zelfkant
voorbij alle sprookjes
wil voor zijn arme donder
nog wel in een vallende ster
uit de ruimte geloven,
zonder poespas
de hemel als strohalm, redding misschien
in de ster die eraf waait, suizend
het firmament achter zich laat
gloedvol repeteert hij zijn wens
en staart in een leegte
voortdurend…
fatale kus
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
2.168 Onschuldig begin
Speelse plaagstootjes
Aftastende ronde
Glimlachende knipoog
Klikkende woorden
Verkleinende afstand in ruimte
Groter tijdbeslag
Warme knuffels
Troostende kus op de wang
Vier ogen afspraak
Groeiende magneetband
Geheimenverklap
Blootgelegde zwakheden
Fatale kus…..…
De vlinder op haar lijf (2)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
680 Het beeld blijft hangen
waar geluk
meer dan eens
fladdert door de ruimte.
Het is zonder twijfel
dat de liefde bestaat
die verder gaat
dan je nu kan inzien.…
Schouwspel
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
452 Schouwspel
Op excursie door zijn leven;
een schouwspel,meer niet,
als een afgelegde huid:maak
de geest los,spreidt haar uit,
zoals vleugels fladderen in volle
vlucht door de vrije onbegrensde
ruimte;naar zee,op zee:
uitgemergelde vrede van het
woelige water,niets meer dan zee:
hetzelfde als een doodsverlangen;
rust,van de wijde watervlakte…
In de wolken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
503 ik wist dat jij
in de wolken was
heb je gemist
zag je gezicht
met welkom lach
in blijde vervoering
omhelsden elkaar
spraken zonder taal
in wederzijdse beroering
openden naar buiten
straalden liefde door
de ruimte die ieder gaf
het was een eindeloze dag
waarin de zon ons alle
warmte gaf die hij in zich had…
WAAROM?
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.045 Spelend in de open vlakte
vlaagjes wind
het zand verstuift
staat zij
met gesloten ogen
peinzend
eenzaam heel ver weg
denkend aan die mooie dagen
het kinderspel
die vreugd van toen
levend verder
onbegrijpend
in de ruimte van het verstand
zal zij stilstaan
in niet kunnen
smekend vragen
ach, waarom…
Draken van de nacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
815 De draken van de dag spoken door het hoofd
spuwen vuur ieder nachtelijke uur
en wanneer ik dan toch ontspan,
knaagt het die rat toch aan mijn elan
Giftige gedachten houden mij wakker
verstikken de ruimte van mijn zijn
ondermijnen het geluk, de levensvreugde
Morgen tem ik de draak dan sta ik mijn man.
Geef me een zwaard.…
Recycling
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.439 Ruimt eens op dat kastje van verleden
Trekt open die laden met hartzeer
Veegt het weg uit alle hoekjes
Het is voorbij het is niet meer
Gedragen verdriet is goed
Altijd weer wellende tranen niet
Dempt deze met mooie herinneringen
Leeft nu in het heden niet zoals je het liet
Recycle het kastje…