Alle inzendingen over woonoord

1006 resultaten.

Sorteren op:

BREDA 'S HAL

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 273
In de geweldige zaal van onze stad zitten bij elkaar gebrachte eenlingen te wachten op begeerde meldingen, die meer licht geven over hun levenspad. Binnen een rij hoeken heerst blinkend én mat een mengeling van dansende stemmingen onder voortvloeiende uitleggingen, aangaande moeilijk of duidelijk "WAT?" Ambtenaren, achter schermen gezeten…

Groenteparadijs

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 179
Bloemen lezen geen poëzie zeker niet in de wildernis van de achtertuin waar mijn grijze oudoom woont ver weg in het buitenland hij verzorgt zijn groenten alsof het verwende kinderen zijn zijn hart bleef achter in een naakt verleden een verloren land vol oude rabarber en koolrabi diepe schorseneren in het zand bittere warmoes en snijbiet…

ZUIDJORDAAN-IJSTRAND, IJBURG

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
Ik fiets vanuit de Hazenstraat naar 't waterfront het brede IJ achter het Amsterdam-Centraal lijn 26 brengt me in een kwartier met een klerevaart, klereherrie een klere stuk verder de fiets mag in de tram mee (2,20) naar het nieuwe land; IJburg blaakt wel nog vele nieuwe delen maagdelijk naakt op de oudere groeien de bomen al tot de hemel…

Hodonksepad, 25 juni 2026, 11.15 uur, 32°

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 159
Rijen drogend gras in de vallei van de Zwarte Nete. Hooitijd in juni. Geuren van mijn kinderjaren. Een golf van geluk.…

Sombere stad

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 196
Hier op aarde is de oude vrouw moe haar verlangen kiest voor de droom brieven blijven ongelezen liggen er is geen vertrouwde plek meer slechts herinneringen in een hut waarom speel je die melodie de stad is een wildernis niemand luistert naar jouw gezang niemand wordt rijk van dit hart muziek uit duistere nachten als diep en zwart goud…

Zomer in het asfaltwoud

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 269
Er groeien verse zaailingen in vruchtbare geboortegrond in de argeloze achterbuurt van een gehavende havenstad leven zij somber tussen het beton en grijze stenen zoekt groen een broos bestaan de zwoele wind proeft zilt en zwaar oude muren slaan een warme nevel neer wortels klauwen in diepe grond breken door de asfaltlaag heen de haven…

BREDA ´S LUIE HOEK

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 241
Aan weerszijden van stadssingel horend naar de namen Nassau en Wilhelmina fluistert jong verleden over het zonder-werk-zijn van onvoorstelbare aard de ene oever bewaart geschiedenis in zich van hen die lange tijd moesten zitten in het fraaie koepelgebouw maar strenge gevangenis bij de zijde daar tegenover bezingt zacht gekabbel…
Han Messie21 september 2026Lees meer >

Echo van de Amstel

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 161
Belinda staat aan de kade met een kater en hoort het gejank van die gekke tante een prachtige vrouw die dacht dat de wereld op haar wachtte het water van de Amstel sleept zich voorbij, een bruine stroom vol plastic, zeik en rotzooi net als de tijd van toen en de teringzooi van nu niks verandert de wereld is oneerlijk echoot de stem…
mobar23 september 2026Lees meer >

Grijze asfaltzee

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 199
Neonlicht flikkert in een vette plas blauw baken voor een verloren ziel de tramlijnen snijden door de stad ijzer op ijzer snerpt in de kou de vroege ochtend breekt aan en dromen worden uitgespuugd Op de hoek staat een man met lege handen hij praat zacht tegen een lantaarnpaal deelt zijn dronken wijsheid met het kille licht steegjes ruiken…
mobar25 september 2026Lees meer >

Stad van de schaduwen

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 403
Je zult geen nieuwe landen vinden, geen andere zeeën. Deze stad zal je achtervolgen. Je zult dwalen door dezelfde straten, grijs en kil, en ouder worden in dezelfde wijken; in deze zelfde huizen zul je grijs worden. Er is geen schip voor jou — dat is al lang voorbij — er is geen weg die ergens anders heen leidt. De brieven op de tafel blijven…

Stemmen uit Amsturia

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 79
De straten ademen in grijs en groen, waar yuppen aan hun dure koffie nippen, terwijl de armoede haar best moet doen om door de mazen van de stad te glippen. Een omgedraaide pas, een haperend brein, de geur van bonen in de vroege middag. De dromen van de straat zijn vaak heel klein: een tweedehands bankstel en een milde lach. Men spaart er…

HART VAN MOERWIJK

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6
In Breda 's buurt Hoge Vucht vindt men aan het fraaie overkapte winkelplein een zeer gezellige spijszaal waarin allerlei kout mee zweeft met kringeldamp van koffie en warme dranken kleine maaltijden van veredelde eenvoud laten zich smaken mensen worden bediend met hartelijkheid en kundige hand de toonbank biedt zowel fijn uitgelezen…
Han Messie25 oktober 2026Lees meer >

Waar zal het zijn

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 40
Logeren doe ik in jouw brief in een bed achter de komma slaap ik mijn dwaze dromen waar zal het zijn vraag je, maar we zijn op weg naar nergens we reizen zonder koffers langs de rafelige randen van het voorzichtige papier de verlegen horizon is een rechte streep ver weg van het nu en hier hier tussen de getekende zinnen door…

WINTERMARKT, IJBURG-STEIGEREILAND, AMSTERDAM, en de MARIUS MEIJBOOM

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
Op IJburg wordt menig ei uitgebroed een vanzelfsprekend schoon gebeuren in een jonge prachtig aangelegde wijk ik zelf voel me nog een groentje als vader van Giulia op de Marius Meijboom (MM) een dynamisch woonoord voor beperkten 35 mensen met een meervoudige complexe handicap doch in de meest dood gewone omgeving gerealiseerd door ongewoon…

SPIEGELPAD, Pieterpad als pelgrimspad, Dionne Brussee, ISBN 8789463658652, euro 26,50, Elikser uitgeverij!

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 227
Een kijkje in de bovenkamer van Dionne van zomaar een vrouw, een mevrouw die ik ken als ad-hoc bariton in haar OLVG-ziekenhuiskoor dat ze dirigeert Daar zit ik dan in haar OLVG-Kapel en laat me maar wat graag spiegelen het mechanisch gesprokenen verstoort mijn oor dat is mijn enige kritiek op de presentatie doch het pianospel en haar sopraansolozang…

SARAH, een film door Wolf Maria Mulder, muziek door Apollon Kalamenios

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 215
VINGERVERF Sarah's vingers vertonen vooral vrijheid van verkwikkende bewegingen zich verbeeldend een schilderes te zijn, die met vingerverf haar witte doek vult met heel veel doch vooral haar eigen unieke volle verse vrije verbeelding DE RODE LOPER De rode loper is voor je uitgerold want Sarah, wat kan jij lopen, hopen dat is…