voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 90.593):

Stemmen uit Amsturia

De straten ademen in grijs en groen,
waar yuppen aan hun dure koffie nippen,
terwijl de armoede haar best moet doen
om door de mazen van de stad te glippen.

Een omgedraaide pas, een haperend brein,
de geur van bonen in de vroege middag.
De dromen van de straat zijn vaak heel klein:
een tweedehands bankstel en een milde lach.

Men spaart er zegels voor elkaars gemis,
en vist het leven uit de vuilnisbakken.
Wat voor de één de overbodigheid is,
is voor de ander om weer op te pakken.

De Bonte Krant gaf taal aan dit bestaan,
waar Joop van Teil de wanhoop heeft beschreven,
totdat de inkt hem te diep was gegaan
en hij bezweek onder het rauwe leven.

Jeroen kijkt toe met een haviksoog,
terwijl de groene parkparkieten zweven.
Een slipje in de rozenstruik, een boog
van kleine dingen die passeren in het leven.

De klok tikt door, de avond valt nu snel,
een gin-tonic op de rooktafel geschonken.
De mensen zijn geen potloden, dat wel—
hun stemmen zijn nog lang niet uitgeklonken.

Schrijver: Florian van Driesteveld
19 oktober 2026


Geplaatst in de categorie: woonoord

4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 18

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: