3400 resultaten.
Stilstaan gaat verder dan stoppen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.162 Soms lijkt kiezen niet een optie
Soms is beslissen ongegrond
Alsof je zoekt naar een plek die niet bestaat
Maar waar je net nog stond
Soms is doorgaan zwaar
En stoppen nog veel moeilijker
Alsof je wegloopt naar nergens
En het lijkt er makkelijker
Soms is het beter om
Even stil te staan
Goed om je heen te kijken
Jezelf echt goed te zien…
Inscriptie
gedicht
3.1 met 22 stemmen
11.363 Een wereldbeeld ontsnapte ons
toen wij een halfrond vergden
om er alleen te zijn,
het andere bleven bewenen.
Wij legden achter ons leven
een tuin aan, ook een register
van allen met wie wij nog zouden
bijpraten, staren, verhelen.
Wij meden de liefde
en lieten de tastzin,
schreven hooghartig
de toekomst af.
Zoek ons niet meer,
wij…
Het oude gebod
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
1.153 jij loog mijn leven
tot een machteloos schreeuwen
en ik tastte naar het kind
op de achtergrond
ik klom trappen omhoog
langs gespannen schaduwen
zocht de waarheid
in een open mond
in ogen zonder zonde
kleedde jij de nakende dag
jij sprak niet over morgen
een belofte dicht bij de dood
jij voedde me gebogen
liet geen geloven over
en…
Kleine ramp
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.144 In de tuin lag een schoorsteenonderdeel
Het stuk aluminium heet nu lamp
Het heeft een deukje van het landen
En omgekeerd deden zijn handen
‘Werk licht maken handen veel’
In de kamer hangt een lamp
Het lijkt wat op mijn leven
Het geeft mooi licht aan het geheel
Nu ben ik meer zoals die lamp, maar even
Was ik echt dat schoorsteenonderdeel…
Opluchting
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.099 Zwart in een kleine ruimte
Wazige vlakken door het raam
Druppels rollen langs mijn wangen
Het wordt te warm
Mijn ogen sluiten en openen
Adem in mij nek
Weg uit deze beklemming
Wapperende haren
Tranen rollen over mijn wangen
Van de harde wind
Uit het geopende raam…
Viswedstrijd
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
774 Er zat een visser in het park
op leeftijd, bontmuts op het hoofd
de grijze poedel die hem vergezelde
was op de kou gekleed in rode trui
'Waarom laat u uw hond niet los'
beginvraag van zijn monoloog
'Omdat hij vast zit aan de riem'
maakte mij klaagmuur en publiek
de wereld kende geen geheim
hij had het hier nu wel gezien
zoon van zigeunerin…
Naast jouw mond
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.662 jij pakt mijn hand
loopt langs de vrouw
en op het dorpsplein
luister ik naar iedere stap
van mij naar jou
je draait je om
laat ogen kleden
en onder oude bomen
staar je naar het meisje
met een kortgerokt verleden
niets beweegt
geen droom, geen beelden
en als ik omkijk
van mij tot jou
verzamel ik de vrouw
in het heden…
Ik heb een held ontmoet
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.037 wolken, op God gevest
strekken naar de hemel
en weven een zachte sluier
rond het tere, grijze blad
dat door licht omringd
zich nog verdiept
in de wijsheid
van zijn aardse zijn
net zoals leven en dood
kruisen poorten
zijn trage wereld
waarin hij dromen bouwt
rond vermoeide schaduwen
van zijn jeugd
maar waarin hij ook
woorden…
de skyline als mistig verleden
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
806 ik rijd door velden van mijn jeugd
de skyline
ach,.... mistige velden doorkruis ik
het zijn de polders
in Mondriaan-termen geschetst
ik weet dat, maar zie het nu niet
en stuur haar vooruit, zoals vroeger
nu echter wat ingehouden
kan ik hem nog vertrouwen
lijkt zij te denken
de leidsels enigszins gevierd
ruimte geef ik haar
ik voel haar…
Terug naar jezelf
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
1.244 Diep
in jou
kwam ik mezelf
toch weer tegen als
vreemdeling
Ver
van mezelf
wat doelloos zwervend
had ik moeite met
herkennen
Terug
naar jezelf
de lange weg
van vreemd naar weer
vertrouwd…
Albanese Bona
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.102 als ze praat, hoort men taal
doorleefd en ietwat vreemd
zij is een buitenlandse op
bezoek tijdens haar leven
in ons kleine wereldland
de eigenaardige klanken
vervullen het hoofd met dromen
over weidse vergezichten en bergen
die dringend verkend dienen
misschien wel volgende zomer
waar geitenhoeders nog tellen
met droge witte…
Zwerftocht
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
893 Ver weg de ruimte grenz'loos ontstegen,
m'n blik op oneindig zwerven gericht,
verkrijg ik plotseling een nieuw inzicht;
heeft mijn horizon een einder gekregen.
Mijn odyssee komt er tot een stille stop
en eindigt waar zij ooit is begonnen.
Ik heb ook m'n hoogtevrees overwonnen
en vrees niet meer de klim naar de top.…
Dag & Nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.048 Proef de sinecure, menig ander ging je voor.
Het is de val van de vraag.
Lik de kinnesinne, ik moet er nu vandoor.
Het is de val van vandaag.
Ik dwaal als een herder zonder gêne,
zeef de stralen uit de dag.
Ik laat me kosteloos verwennen,
leef op ieder anders lach.
Proef de weemoed, menig ander ging je voor.
Het is de vlucht van…
Men kwam en ging. Men was en bleef...,
gedicht
4.0 met 27 stemmen
10.360 Men kwam en ging. Men was en bleef
die nam en gaf. Die bad en at.
Bezat. Bedreef. Men las. Men schreef.
Men nam en ging. Vernam. Vergat.
Je kwam en ging. Je was en bleef
die nam wie nam. Die gaf wie gaf.
Het was te geef. Ik las. Ik schreef.
Je ging. Je gaf. Gaaf en onaf.
------------------------------------------
uit: 'In een mum van taal…
de man in het zwart
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
872 hij is lang van stuk
deze man
voortstappend in een
doortastende pas
gedragen door
zijn zwarte jas
waaronder, onzichtbaar,
zijn schraal postuur;
een lopend skelet alras
zijn bleek gelaat
met ingevallen wangen
en uitstekende botten
lijken de ogen achter
tralies te hebben gevangen
en de geest te verrotten
zijn vilten hoed
ruim…
ditten en datten
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
932 te pas en te onpas
draait mijn mallemolen rond
niet zomaar
of afgepast
nee zo, ja zo onbepaald
hevig, zoals ik altijd vond
maar nu gaat het gericht
weliswaar buiten zicht
en ongekunsteld
maar minder beladen
als een gang van minder
innerlijk verraden
ach, wij componeren wat af
zo hersenloos vaak
denken is een beerput
van borrelend…
De muur
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.845 Het leek zo simpel
maar de weg was stijl
zelfs voor een waaghals
een diep ravijn
je kan je verstoppen
en de pijn laten
maar het gaat
zoals het gaat
was er een kans
voor deze koortsachtige dans
de muur te breken
die ons gevangen houdt
dus ga nu maar liefste
ga…
Breken
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
875 Moeilijk, nee kunnen zeggen
kan je opbreken.
Nooit nee kunnen zeggen
kan je breken.
Breek dus met de gedachte
dat nee zeggen fout zou
zijn.
Wanneer je nee hebt leren
zeggen,
doorbreek je de lijn,
van voor jezelf te kiezen!…
Ik ben
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.413 Mijn tranen - ze hebben plezier in het vallen -
Ik ben
De zon die op mijn tranen schijnt
Ik ben
De atmosfeer die warmte krijgt van de zon
Ik ben
De aarde die in leven blijft door de atmosfeer
Ik ben
De ruimte die aarde omgeeft
Ik ben
De zwaartekracht die ruimte bij elkaar houdt
Ik ben
En zoals ze vallen, ze laat vallen
Mijn tranen…
ongelieke hogte (eigen dichttaal)
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
857 op gelieke hogte
sie icke um mie hinne
is da wa icke sogte
dun grotste ende
diepste sinne
skonner ende
errug himmels
gemaeckt
nee, geschaepe
mien hande rieke
naer oe, maer
jie kiek allene naor
folmaeckte knaepe
och
icke kenne mieselfe
in toekomede maete
ende ontdeckte immer
mere kaese gaete…
carnaval des visages
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.117 ik schraap
mijn masker af
deze dagen
het bestaat uit
vele menselijke lagen
die soms mijzelf
een glimlach schenken
of verkrampt
mijn verdriet dragen
maar ook rimpels
men zegt van het denken
als ik mij tenslotte
voor de ander
kwetsbaar weet
blijkt ieder zich
inmiddels te hebben
verkleed…
Dapper
gedicht
2.3 met 70 stemmen
32.935 Meer nog dan een ochtendzoen
heb ik 's morgens moed vandoen.
Wakker worden is geen kunst.
Dat gaat.
Van kwaad is beddengoed
zich niet bewust
en koude slaapt niet graag
onder een deken.
Het is de mat die
met de wereld vergeleken
veel te klein is als begin,
en zelfs met mij er middenin,
een beetje knelt.
Ik aarzel lang, rechtop in bed,…
Van opzij
gedicht
3.0 met 20 stemmen
10.715 Even van opzij aangelicht
zodat blonde haartjes telbaar worden
op de wang van een meisje
dat nergens speciaal naar kijkt
en dan in een supermarkt verdwijnt
nog even trilt haar gestalte in het staatbeeld na
Kinderen dansen zichzelf naar de dood
elegant precies
spelenderwijs
gebaar na gebaar.
------------------------------------
uit:…
Roet van mijn leven
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
793 de kaarsen werpen schaduwen
die als doeken alles afdekken
de ramen glanzen vermoeid
alsof ze langzaam
in diepe vergetelheid
wegzakken
als je dan
je hoofd wegdraait
gloeit je haar rood
in het schemer
ik zie alleen contouren
en ben onzeker
over het bestaan ervan
jouw vormeloosheid
in de schaduwen
is de weerspiegeling
van mijn onkunde…
De spijker
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.098 De spijker in de muur
hoopt berustend
dat vergankelijkheid
hem vergeten zal
en tijd blijft hameren
hem de kleuren geeft
niet veroordeelt
tot roest om oud ijzer…
Nog dieper dan voorheen
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
917 schaduwen
worden dieper langs
de oevers van het meer
ik vraag me af
hoe je in open wonden
eenzaamheid kan herkennen
ik kan niet inademen
en ademhalen
vlaag na vlaag
ik zal weer aan
mijn eigen stem moeten wennen
het water lijkt bijna zwart
zo naakt…
LIED VOOR MEZELF
poëzie
3.6 met 9 stemmen
4.683 Mijn Heer, mijn schip is op de zee.
Ik vraag U niet: laat kalm zijn de baren nu;
wie klaagt, draagt hij niet met zich mee
bestendig een poel die eens zich sluiten zal over zijn hoofd?
Mijn schip zal niet liggen blijven aan de ree,
te luisteren naar het spelemeien van der tijen eb en vloed,
niet onder morose regenzege, noch onder…
Gevecht met spiegels
gedicht
3.7 met 19 stemmen
7.141 Wat doet daar deze woede, wat dit
gevecht op leven en dood, wat
dit stuurs gezicht, wie
is hier nu eigenlijk de leugenaar?
Is het waar
dat ik een gevecht met spiegels voer?
De oorzaak van de strijd,
dat gezicht van mij,
zal ten slotte, dat weet ik,
mij tot dichter maken.
Waarom dan, o waarom
heb ik toch steeds dat stuurs gezicht?
-----…
standpunt
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
463 wie is de ‘men’ in het woord mening
hoe zachtjes moet men tasten om
in het duister de waarheid te vinden
zoekt überhaupt iemand nog
wie is de ‘we’ in het woord werkelijkheid
wiens woord wordt gehoord
wat zou ‘nooit meer’ zijn zonder ‘ooit weer’
wat staat tussen de regels geschreven
bestaan er monsters in het meer
voor wie blaffen honden eigenlijk…
Aan een man in de supermarkt
gedicht
4.0 met 36 stemmen
12.811 En toen, gifmuze, kroop hij in mijn blik:
een man, klein, dik, met onbemand gezicht
die keek alsof hij Ron of Ruud moest heten.
En alles wat hij dacht was mij bekend:
belasting, voetbal, Emma, missverkiezing,
broccoli, koffiefilters - heel zijn mond
een dunne brief vol blanco levensdrift.
En ik was in verwachting van een scheef
gedicht, wou…