1296 resultaten.
El Zonius
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
148 *
Beste Elzonius, zoals gezeid
zit hij verscholen mogelijkerwijs
verborgen tussen krassen op een rots
en op een arm of twee, als teken gods
gij zoekt doch vindt hem niet; is hij op reis
met al die andere ware poëten
nomaden van de geest die beter
weten
dan wat men tegenwoordig ziet
als "wijs"
en dag aan dag in rafels redekavelt…
wang van as
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
4 distels en graven
van jongens die ik zelf heb getekend
met vieze nagels de koning eet zand
en wacht tot ik durf te bieden wat brandt
In de schemer ruik ik de glans die weg is
mijn hand mist de huid die er niet ligt
lichaamstaal breekt af middenin de zin
ik wil jou geheel maar de averij zit vast
in mijn botten en ik wacht niet meer
De zomer rot…
de dode burnier, de rotte lucebert, de levende johanna
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.447 rozen bloeien niet in de wind,
geen kind van welke leeftijd ook
zal nachten - welke nachten? - met strikken binden,
geen stervende zal dagen met stokken slaan
geen gek zal knechten wat vergaat en is vergaan,
geen dode vrouw zal rust en onrust vinden,
rozen bloeien geenszins in de adem van een kind.
alles wat deugt is weerbaar,
wat niet weerbaar…
jarige job - van harte
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
479 als jarige vent sta je daar dan
een krachtig mens vol levenslust
naast de rots en trots in jouw branding
die jij jouw liefste lief noemen mag
met haar reis je de reis van het leven
als minnende man en liefdevolle vader
avontuur, dat zit jouw in het bloed
is het niet als ondernemer ondernemend
dan wel een verkenner van de wereld
die nu ook…
Pa (in memoriam)
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
2.453 Een rots was je, in de branding niet te breken,
mijn kinderlijke vertrouwen lag veilig in jouw hand,
die, hoewel krachteloos onder de ziekenhuisdeken,
mij stevig vast bleef houden in de vaderlijke band.…
angst in jouw liefde
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.645 ik voel angst in jouw liefde
je durft mij niet aan te raken
de zon in je ogen straalt zonder kracht
ik voel fundamenten kraken
je woorden zijn behoudend
zoeken echoënd een wand
de rots van liefde in de branding
brokkelt af aan het strand
ik voel hoe een weg van samenzijn
zich langzaam opsplitst in twee
hoe een keuze gemaakt gaat worden…
Kanaal
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.115 Een vlies van pollen, rotte bladeren
De wijnfles dobbert langs de kademuur.
Dol ben ik op het stille water,
de diepte die je vermoedt
de plons als je een kassei over de reling gooit.
Ik wil duiken in haar duisternis, de bodem strelen
een minuut de adem ophouden
en dan drogen in de hoogtezon.…
Verlangen
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.128 voel ik mij beroofd
Als vrouw voel ik mij verkracht
Als mens voel ik mij verdoofd
Ik ben hongerig naar het onbekende
naar iets wat nooit meer zal komen
Naar het kind dat werd weggerukt van de moeder
Naar stukgegooide dromen
Afrika voor de Afrikanen, een veel gesproken zin
Maar voor de westerse Afrikanen
is er geen ongeschonden begin
Onze "roots…
nieuw leven
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.570 een liefde kapot
na bijna 6 jaar
is het einde dan daar
ik voel me rot
en toch ook niet
allang was ik bang
dit duurt niet meer lang
ik weet dat hij het ook ziet
en nu, weken later
ben jij ineens daar
al jaren bevriend
er zijn voor mekaar
maar nu is het anders
gevoelens voor mij
ik vind je geweldig
jij maakt me nu blij
maar moet…
Om een dierbaar iemand te missen
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
3.052 Bij iedere gedachte aan jou
voel ik weer hoe rot het is
niemand kan die leegte opvullen
weet dat ik je iedere dag nog mis
Soms vergeet ik dat je er niet meer bent
ik zou je dan zo weer op willen bellen
of even snel naar je toe op de fiets
ik heb je nog altijd zoveel te vertellen
Gewoon nog even met je praten
over nieuwe mensen die ik heb…
Misverstand?!
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
4.313 Ik bouw een wankel luchtkasteel
Op de vesten van de nacht
Ze heeft het over een concept
Ik jank en juich over dorst
En hoe je buik en brein verzoent
Het is de stuip van een vorst
Die door de broze knieën zakt
De strop trekt strak
Rond de rots in mijn maag
Zo word ik een versteende tak
Tot ik knarsend vraag
Zal ik er een keurige streep…
Toen Moeder Aarde beefde
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.270 Stranden werden besmeurd met puin en krotten
en opgeblazen lijken die rotten.
Bootjes meren aan in straten en bomen.
Auto’s parkeren op zee en stromen
mee tussen huizen als Lego-blokken.
Witte maskers, dichtgeknepen neuzen.
Lijkzakken vol grauwe, naamloze buren
ploffen in de grond, verteren in vuren.…
Westerschelde
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.811 nauwe veenriviertje
promoveerde tot zeearm
werkloze Brugse reders
voeren voor Hollands loon
Brabo bevrijdde de Schelde
van de tollenaar Antigoon
het riviertje zwol tot stroom
tot ader Vlaand'rens welvaart
maar prikte met zijn doorn
in de ogen van den Spanjaard
en ook bij Calvinisten
weerklonk geen feestgejuich
hun Amstel en hun Rotte…
het is een beetje waar
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.916 het is 'n beetje waar gebeurd
in dit wat aangedikt verhaal
ach, u begrijpt het wel
'n dichter spreekt 'n and're taal
een agent met diepbruine ogen
is een blauw oog geslagen
een wildslaper in een hertenhok
sliep daar al rustig enkele dagen
dat kan natuurlijk niet
de agent maakte hem wakker
de wildslaper schrok zich rot
het was een…
Nachtmerrie
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.027 gezichten, bange ogen
kromme ruggen, heel veel pijn
had ik nu maar het vermogen
om hier niet te hoeven zijn
plots wordt de stilte weer verbroken
de wekker rinkelt heel erg luid
voor het eerst in m'n leven
ben ik dankbaar voor dat geluid
ik word wakker en zucht diep
schud de spoken van me af
ik ga weer een mooie dag in
en laat hen rotten…
Kanteklaar
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.352 En wie zijn regeltjes bederft
moet maar het rotte graan gaan eten !
Parmantig stapt hij van zijn troon
en blinkt een kloek zijn aaltig bot
Heel waardig wisselt hij zijn kroon,
op naar het buurhok... want hij is God !…
Het zwijgen van de golven
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.868 Hoog boven de golven
torent een begroeide rots.
Lucht, warmte en wind
fluisteren met
het laatste licht,
aarzelend verdwijnt
het vergezicht.
Verbonden met
het dromende land
herinneren mijn blote voeten
het parelwitte zand.
Ik staar naar de sterren,
in uren en dagen.…
Daar gaan we weer
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.032 Mag het ook niet van "zijn oom"
Maar het klaart wel de lucht
Nu hij niet ver valt van de boom
En blijkt toch een rotte vrucht.…
RAAM-LIEDJE
poëzie
3.1 met 7 stemmen
2.243 Doch diep in de tuin
Hangt alle loof schuin,
Druilt of pruttelt van neen;
Och, de arme bloemen
Verbeuren haar roeme,
En hoorden nooit van geween –
En wat was een roos,
Niet een bolleboos,
Een rijke, een trotse, een vlotte;
Nu klont tot een prop
Er iedere knop
En moet in schamelheid rotten.…
HOUVAST
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
720 Op de woeste zee van het leven
al uitkijkend en hopend zwemmen
moeizaam tegen waterbergen stijgen
daarbij steeds weer neervallen
tenslotte vertoont zich een hechte klip
geeft nieuwe moed en veilig oponthoud
de sterke rots is vol belofte
van trouw en sterke bescherming
stervend schuim spoelt tussen de blokken
baart behouden rust - lijdzaam…
Het herfstbos
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.748 In een vijver diep in het bos
komt wat rotte eierengeur los,
onverteerbaar spuit een merel
zijn blauwzwarte bessenrest
op mijn splinternieuwe vest.
Overal hangen rode bessentritsen
glimmend aan een struik te blitsen,
een laag zonnetje verzilvert
schuine stralen naar de grond,
waar op het kleurig tapijt
zoeven nog mijn schaduw stond.…
de alleenheerser
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
586 draait dreadlocks in mijn hersenen
en als ik ze wil ontrafelen knoopt hij de metaforen
met een stevige zeemansslag vast
zijn ringvinger wijst naar gisteren
hij verzwijgt het graf en ik
het weten van
met lange poten vlekt hij een giraf over een rotte wond
ik raap de vallende bladeren en kijk met argusogen
hoe hij honderd poppetjes…
Buigen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
464 Het buigen was in vroeger tijd een wijd verbreid gebruik,
men deed het voor de Koning dan wel Edelman met pruik
en als je het vergat, welaan dan schopten ze je rot
of erger nog, als ’t tegen zat dan wachtte het cachot.
Er is zelfs een historie van de Kardinaal van Luik
die buigen niet voldoende vond, het volk moest op de buik.…
de alleenheerser
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
588 de alleenheerser
draait dreadlocks in mijn hersenen
en als ik ze wil ontrafelen knoopt hij de metaforen
met een stevige zeemansslag vast
zijn ringvinger wijst naar gisteren
hij verzwijgt het graf en ik
het weten van
met lange poten vlekt hij een giraf over een rotte wond
ik raap de vallende bladeren en kijk met argusogen
hoe hij…
Jacob Ruijsdael, Gezicht op Haarlem
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
570 Dan oogsten vrouwenhanden al het taaie vlas
en roten, braken, spinnen, weven, daarna pas
is daar het witte laken, beeft stille rond
de vijver op de blekersweide, baan na baan,
de duurste stof. De mensen hielden even stand.
En Ruijsdael pakt de wolken die nooit vergaan,
de stralen die verleden licht voor ons behielden.…
VERGROOTGLAS
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
873 Zien ze niet
Wat ze aan het doen zijn
Zo maak je iemand
Gewoon kapot
Men let op jou
Op al jouw stappen
Het maakt onzeker
Je voelt je rot
Nooit eens gewoon
Een complimentje
Geen pep-praatje
Of bemoedigend woord
In plaats daarvan
Vallen over kleine fouten
Lullige dingen
Randzaken
Waar niemand zich aan stoort
Maar weet wel
Dat sneue volk…
De aardbei
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
951 Het verwaandste is een aardbei, want…
Zij maakt het delicaat verschil op veel traktaties,
Toetjes, cake, gebak en taartjes
de wilde aardbei is een Koningin,
heel hoog, geworteld in wat schrale aarde,
tussen blokken rots van woest gebergte in,
toont zij zich een onvervaarde,
schuilend onder fijn generfde groene bladeren.…
Aan een Dichter
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.094 Dichter, van uw zachte woorden
waar gij omgaat begeleid,
aan de nooit betreden boorden
zwervend uwer eenzaamheid,
uit de weelderige wegen
van het leven tot de rots
van uw vast geluk gestegen
langs de paden van uw trots,
als de morgenzon gerezen
boven damp en duisternis,
Dichter, uit de streek der vrezen
in het rijk, waar vrijheid…
Ik vrees geen kwaad
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
476 Ik vrees geen kwaad, want U bent bij mij
Ik kan mijn leven aan U toevertrouwen
U bent mijn Rots waarop ik kan bouwen.
Ik vrees geen kwaad, want U bent bij mij
U mijn God, dank voor alle goede dingen
Waarmee U mij steeds wilt omringen.
(Psalm 23 vers 4)…
een vader betekent
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 een vader betekent
zoveel dingen voor mij
een begrijpend hart is hij
een bron van kracht en ondersteuning
die mij vriendelijk doordacht aanmoedigend
dan wel mopperend corrigerend en vergeeft
met zijn eeuwige bereid om te helpen
een krachtige berg is hij
een rots in de branding van het leven
die mij steeds weer de juiste weg wijzend
toch…