Aan Elzonius
Hij zit verscholen mogelijkerwijs
verborgen tussen krassen op een rots
en op een arm of twee, als teken gods
gij zoekt doch vindt hem niet; is hij op reis
met al die andere ware poëten
nomaden van de geest die beter
weten
dan wat men tegenwoordig ziet
als "wijs"
en dag aan dag in rafels redekavelt
men weet niks van de dichtkunst meer en bazelt
wij kennen hen, maar noemen niet
hun namen
het zijn teveel, je zou je haast
gaan schamen.
Geplaatst in de categorie: individu

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!