3008 resultaten.
Verloren passie
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.535 In de passie van mijn liefde
Ligt duistere eenzaamheid verscholen
In de kracht van hart
Staat waakzaamheid paraat
In het duister van de nacht
Loop ik, alleen rond te dolen
In het heetst van de stad
Ligt mijn passie dood op straat
In de straten van mijn stad
In de steegjes van mijn hart
Struint een vrouw heen en weer
En maakt mij wezenloos…
Valencia
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.326 Niet in deze stad.
Want, wat is nou Valencia?
Ongewoon,
zo ver verlaten
en niemand die zijn woorden nog verstaat.
De uren en de dagen,
die soms als maanden voelen
in deze wereldse stad,
ze dreunen als vuisten op deuren,
als handen op trommels,
als zon op water ook.
Een kaartje met de groeten,
met liefs, met liefde en plezier.…
Raven kondigen een doodse stilte aan.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Raaf zwarte onheilspellend-
heid overvalt een eenzaamheid
voorbij de grote stad.
Een kluizenaar wordt gespijzigd
door de raven. Wolven op de vlakte
doen zich aan de kadavers te goed;
aan wat resteert mogen de raven zich
straks laven.
Een luguber pact van de opruimers
na de dood, na het wolvenwerk is
de trek van de raven immer groot.…
Nacht van bloed en tranen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
635 een zwarte nacht van bloed, angst en tranen
vluchten de mensen door deuren en ramen
knallen de kalasjnikovs als vuurwerk voort
wordt over de wereld d' angstkreet gehoord
wordt Parijs ooit nog die mooie stad van licht
of hangt daar nu blijvend het terreur gezicht
wordt Parijs ooit nog die prille stad van liefde
waar haat plots harten tot in…
Goudse gevangene
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
492 Gek genoeg bemin ik ook de oude beelden van
mijn stad, zoals de Tiendewegpoort, die ooit
als ingang van de binnenstad schitterde en
waar men misdadigers gevangen hield.…
Goudse gevangene
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
465 Gek genoeg bemin ik ook de oude beelden van
mijn stad, zoals de Tiendewegpoort, die ooit
als ingang van de binnenstad schitterde en
waar men misdadigers gevangen hield.…
Waar kan ik leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
631 Ik kan niet leven in een stad
Waar lawaai heerst en kwade dampen,
Waar huizen als konijnenhokken
Op elkaar zijn gebouwd van steen en beton
Waar men geen zon aan de kim ziet rijzen
Nee ik kan niet leven in de stad
Ik kan niet leven in het bos
Met zicht alleen op bomen
Al ziet men stammen groen van mos
En kan men zomers daar tot rust komen…
Moedergodin
netgedicht
4.5 met 30 stemmen
639 In de stad waar lang geleden mijn leven begon
De stad waar jouw aardse leven eindigde
Vandaag een jaar geleden
Brand ik een kaars voor jou
Op die plek waar wij elkaar zo vaak zagen
De plek waar de Moedergodin de kerstening overleefde
Een pelgrimsoord
Voor ieder die diep van binnen weet
Dat de Moeder van God een Godin is
Ik dank…
rouw die rechtop gaat staan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
312 de stad ademt rook
sirenes snijden de avond
knieën op nekken
wetten op lichamen
dit is geen orde
dit is gewicht
van een staat die leerde
hoe hard stilte kan drukken
op asfalt liggen namen
geen labels
George
Breonna
zoveel anderen
hun adem bleef achter in de straat
we zagen vuisten omhoog
niet om te slaan
maar om lucht te…
Herfst in Amsterdam
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
109 Het is herfst in Amsterdam, de vogels verlaten de stad.
De oude wijken lijken rustig, de dag ligt weer op zijn gat.
De vroege avond dwingt tot zoet verlangen voor degenen
die niets hebben, dat staat geschreven in de zwijgende boeken
die liefdeloos wachten in de stille boekenkast.…
Utrecht.
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
195 ik had nog geen piano gespeeld
de vingers zochten de toetsen niet te raken
al vroeg voelde ik me verveeld
en bezocht zomaar de stad om te ontwaken
van de doorsnee dagen, van de dampende lucht
ik moest mijn verstard eelt verplaatsen immers
de dag mag best eindigen in een luchtige zucht
ik wilde het licht van mijn ziel weerkaatsen
en spoorde…
de vlam
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
8.262 Ik zag je in de stad
mijn hart vatte vlam
het doofde direct
toen ik zag met wie je kwam.
ik zei je gedag
je keek me vreemd aan
Het was om haar dat je mij liet staan
ik liep door met een gloeiend hart
en wacht op jou met smart.…
bijmerplein
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
3.756 het druilt in de stad
somber en alles is nat
Op de kille vlakte van plas en steen
hippen een kraai en duif rond een oliebol
omzichtig gepik van deze twee en hoopvol
dansen twee spreeuwen eromheen
even sta ik stil en aanschouw het tafereel
dan ga ik mijn weg als evenzoveel…
Kaaspop
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.499 Dorpsgevoel
nèt buiten de stad
in de muziektent
speelt Thé Lau
met band
onweer
heeft vannacht
de lucht geklaard
warme geslotenheid
open gemaakt
het is afgekoeld
hier op straat
feestgedruis
maskeert
een slecht moment
ik geef me over
aan de roes
van de muziek
en geniet
van wat het leven
mij biedt…
Slaap lekker
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
758 Het is het vallen van de nacht
De uitgestorven stad
De sluimerende stilte
Die zegt, 'welterusten schat'
Het is de uitnodigende warmte
Melatonine die begint te stromen
De pauze welverdiend
Die zegt, 'tijd om te dromen'
Ik ben al moe vanaf de ochtend
En het is al bijna nacht
Ben haast niet te genieten
Dus ik zeg, 'slaap zacht'…
Ontsluimeren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 langzaam kruipt de zon uit haar schulp
als zij zich uitrekt over wegen en landerijen
om in alle schoonheid de mist te verjagen
de bladeren hun kleuren terug te geven
genieten de dieren in de duinen nog van
geruisloze stilte voordat de stad
werkelijk ontwaakt en zij deze kalmte
zwijgend verruilt voor geluiden van alledag…
nooit thuis
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.038 als de geboortestad
een neon paradijs
toch mijn thuisplek
de tijd zich
groeven slijt in de huid
de sneeuw nooit went
bosmensen uit het warme woud
de stad op hun handen tellen
de tranen in mij een vloed
terwijl ik vrolijk dobber
de trein te vroeg
te laat vertrekt
het is de tijd
gevat in mij
ongrijpbaar altijd…
Mama
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
3.817 Een telefooncel, stad bij nacht
Een jonge vrouw, koud en nat
Een trillende hand die haar afkomst reeds begroef
Toetst een nummer in als laatste troef.
Een vreemde stem die informeert
Of mevrouw de kosten accepteert
En dan de zin die een moeders' hart doorklieft
Mama... kom me halen, alsjeblieft…
Poort
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.007 De poort van de stad
gesloten
wapens
op scherp
kleuren vervagen
in zwart en wit
angst voor overgave
regeert
negeert de schoonheid
van kwetsbaarheid
zoals een vlinder
die ontpopt
maar het bloed, het bloed
verliest zijn vuur
nooit
spreid je vleugels
en vlieg, vlieg
dwars
door het
verweer…
voor altijd
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.259 Zal jij nog aan me denken, soms
Zoals ik aan jou
Als de dagen korten
en de maan nog steeds daar
blijf jij ginds leven
In je mooie droom
en de mistige stad
En ik hier, veilig, veraf
Zal je het je herinneren
hoe vrij ik me voelde
jouw onsterfelijkheid
van zo dichtbij te zien
zal je nog aan me denken, soms
zoals ik voor altijd…
De sterrennacht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
895 ondoorgrondelijk de taal
welke hemellichamen schrijven
met 'n sierlijke schildersstreek
wiegende cypres in maanlicht
steekt hoog boven
de verafgelegen stad uit
houdt zijn kobalt
ons in de ban
sedert zonsondergang
~* Geinspireerd door De sterrennacht is een schilderij van de Nederlandse postimpressionistische kunstschilder Vincent van…
kus
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
841 Zie zie zie bloemen zicht
vele woorden een gedicht
geuren en cliché
kleuren doe je mee
stadse bomen
water stromen
pak je beet
de zon is heet
knieën botsen
blote kosten
kleding aan
het lied is gedaan
kus.…
Hondsdol
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
417 Smeek ik wederom om vergiffenis
Moest slechts even de stad in, tot mijn spijt
Help dit baasje weer op het goede spoor
Anders timmert Geert er vast een dorp voor…
brandgrens
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
579 Mijn stad heeft ooit in brand gestaan.
Een vage haat aan moffen heb ik er
van meegekregen en verhalen die
inmiddels van anderen zijn.
Duizenden tegels in de stoep
met licht erin als bommetjes
bewaken de herinnering.
Je kunt ze uit de weg gaan
erop hinkelen kun je
als een kind dat van niets weet
zoals mijn vader toen.…
De overkant
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 Aan de overkant, de overkant,
daar was de stad, hier lag het land.
Oversteek voor houwen, trouwen;
altijd wel wat voor de boeg.
Aan de overkant, de overkant
daar lag zijn beloofde land.
Met het pontje naar haar mondje
dat om duizend kussen vroeg.…
van die avond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
474 bloemen
zing ik iets van die avond en die rozen
als het donker wordt
september alweer september
ik kijk naar de maan
en vraag me af wat ik zie
de maan
en onder dat zwakke licht
loop ik van hier naar daar
een wandeling
zo mooi is ze zo mooi
en ik denk dat ik gelukig ben
in het oude park
met z'n scheve bomen
door de stad…
Wildernis van ziel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
539 De dagen,
verloren geen schoonheid
tussen eiken, beuken en wilgen
groeide ik
uit mijn hemd
en uit mijn dromen
in rookwolken
nachtwouden
speelde ik
indiaantje met mezelf
tegen blanke betweters
ik verbond mijn geest met vrede
in deze wildernis van ziel
liep ik weg uit de stad
van de dwaasbeschaafde mensen
om in het wilgenwoud…
Levenselixer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
619 een engel vliegt aan
uit het oosten, landt
op mijn balkon
met verschroeide linkervleugel
haar pijn is voelbaar
"in Aleppo raakten projectielbommen vlammend
de Moskee en mensen in de stad"
verbijsterd vraag ik wat nodig is
"breng mij eerste dauw
op het blad van vrouwenmantel,
het gebed van een schuldeloze,
het prille lachje van…
Fantasieloze kinderen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
698 Fantasieloze kinderen, dwalend door het leven, lijken de moed al te hebben opgegeven
Fantasieloze kinderen, als eeuwige toeristen, dwalend door hun eigen stad
Ze verdwalen, ze vergeten de weg. Alleen kunnen ze geen stap ondernemen, ze zoeken altijd naar een helpende hand
Fantasieloze kinderen verdwijnen langzaam in ’t zand…
Bergen, 1971
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
818 Met wankele benen
van de dronken boot
nog zonder een plek
om te verblijven
In kou en regen
van haven naar stad
vluchten naar het museum
de warmte van de kunst
Zalen met schilderijen van Munch
Wij kenden niet eens zijn naam
wisten wij veel…
van hem, dè Noorse schilder
van het licht en het duister
van die eeuwige schreeuw…