Netgedichten

netgedicht (nr. 89.588):

Utrecht.

ik had nog geen piano gespeeld
de vingers zochten de toetsen niet te raken
al vroeg voelde ik me verveeld
en bezocht zomaar de stad om te ontwaken

van de doorsnee dagen, van de dampende lucht
ik moest mijn verstard eelt verplaatsen immers
de dag mag best eindigen in een luchtige zucht
ik wilde het licht van mijn ziel weerkaatsen

en spoorde over het ijzer naar de plek die aan mij trok
immers de doorsneedagen werden saai en stil
in de stad van mijn voorouders kwam ik tot leven
en genoot van rijke schakering aan beelden

van mensen en sferen in beweging, in sferen
ja, dan denk je even niet aan de gezapigheid van het zand
ik wilde mijn weg bekeren, een afslag zoeken langs grachten
desnoods meren, maar wel in het midden van mijn oude land