1872 resultaten.
Reiziger
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.364 Uw Ster heb ik gevolgd,
Uw kribbe is mijn deken.
U, pasgeboren Kind
kunt nog niet met mij spreken
maar nergens heb ik
zo’n goed luisteroor
en U van zo nabij gehoord.
Heer, laat mij U aanbidden
met mijn handen op Uw kribbe
en licht mij door de wereld voort.…
De Noorderzon
gedicht
3.3 met 15 stemmen
5.684 In de nacht,
duizenden slapen,
maar duizenden liggen ook wakker,
staren naar het plafond,
draaien zich om,
maken aanstalten,
draaien zich nog eens om,
maken nieuwe aanstalten,
staan op,
gluren tussen gordijnen door -
het is donker,
geen ster die valt of zelfs maar flonkert -
gaan weer naar bed.…
Tussen piek en kruis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.014 groen zijn zinnen
woorden geuren
vleugjes dennenboom
strofen kleuren
in licht onderscheid
de kerstfeestdroom
tussen piek en kruis
huist nog de nostalgie
van vroeger dagen
ooit bracht een ster
het licht van ver
met vrede en het kind
maar de stal
is al lang opgeruimd
herders met de schapen klaar
kerst kan beginnen
maar diep…
Grijs gebied
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
474 wees op de hoede
in het licht der waarheid
en niets dan de waarheid
bij elke grote stelligheid
bij het rechte eind
in het rijk der fabelen
in het zicht van een zwarte ster
de spiegeling in kronkelend water
of kromming van aarde
in niemandsland tussen uitersten
als amorfe silhouetten in het veraf:
Zwaartekracht verbuigt rechte lijnen…
Dichter
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
515 je reinste nachtmerrie
al die herrie in je hoofd
je zult het maar zijn
niemand die aandacht schenkt
aan wat jij creëert
of misschien word je juist geëerd
krijg je alle aandacht
als je dichter bent
ben je een mooiewoordenfabriek
je overdondert gewoon jouw publiek
met de mooiste metaforen
als je dichter bent
ben je de mooiste ster…
Moest je
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 Ooit een glimlach verliezen
met je ronde, zachte en intelligente ogen
Lippen gelijk de golven van woeste manen
net een stuurloos ruiter
de nachtelijke ster die de weg baant
door je lange zijdeachtige vacht
je postuur die me vertederd
moest je..…
Hemel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
650 Want elke ster daar aan de hemel,
is een zieltje dat werd geplukt.
Het zijn de kleine vlinders,
onze dierbare aan de wand.
Het zijn de stralende lichtjes,
van dat verre vreemde land.
Als sterren konden praten,
ze zouden zeggen slaap jij nu maar gerust.
Om ons hoef jij niet te treuren,
iedere nacht worden wij opnieuw gekust.…
Grenzen
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.367 Stap voor stap
struikelend
vallend en weer opstaand.
Een weg zoekend
langs smalle paden
vaak onbegaanbaar.
Plotseling
onmetelijke vlakten
vol kleuren en licht.
Ruimte!
Leven!
Vol verlangen
het grijpen naar nieuwe draden.
Heel bewust
oude draden loslaten.
Met de herinnering
veilig verankerd
in mijn hart.…
Beurs van 't Leven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.565 Zwevend op de vallende bladeren van de herfst
Die pril is.…
de beelden II
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
735 duinen bedolven hun doornen
de muziek zweefde over helm
en aardsterren, ik keek verdwaasd
hoe haar vingers dansten, hoe
ze hier was geraakt langs slikken
en graven van oude vissersboten
zoveel gezichten legde zij bloot
vreemde namen klonken het land in
waar de hazen zich ingroeven voor
de komende winter, dorpjes stillekes
onder het vallend…
Sterrenkijker
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.061 lang ik je kon zien
voorbij het vallen van de dag
waar jij in sterrenzee verscheen
die door jouw lichtjes werd gedragen
op jouw hand waar ook de wereld
die ik liefde zo in lag
Je hield me vast aan gene zijde
waar de tijd lag onverslagen
net zo lang om mij te zien
voorbij de lakens van de nacht
waar jij in sterrenvuur verdween
en gaten vallend…
Heb mijn stekels opgezet
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
571 een vallend blad
zijn tijd gehad
bijeengeveegd met velen
jij zag dat mijn kleur
anders was de vorm
meer kartels had
ik heb mijn stekels opgezet
toen ik begon te krimpen
het pril al eerder afgelegd
groeide langzaam en
ben lang heel groen gebleven
volwassen word ik nooit
koos verkeerde luchten
zag herfst voor winter aan
verwisselde…
Koos verkeerde luchten
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
672 een vallend blad
zijn tijd gehad
bijeengeveegd met velen
jij zag dat mijn kleur
anders was mijn vorm
meer kartels had
ik heb mijn stekels opgezet
toen ik begon te krimpen
het jonge had ik eerder afgelegd
groeide langzaam en
ben lang heel groen gebleven
volwassen word ik nooit
koos verkeerde luchten
zag herfst voor winter aan
verwisselde…
septembergedachten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
804 is het ‘t vallend dwarrelend
blad dat me somber maakt?
zijn het de kleuren geel bruin rood
of is het de geur
van verschralend blad
dat me zo weemoedig stemt?…
Waarom?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
564 vragend leven,
terwijl de hemel nog glinstert van de dag
en mijn ogen blind zoeken in het verstilde licht,
waarbij elke schaduw
als een doffe hartbons
strompelt door mijn lijf,
woorden nog nagalmen,
mat, doof, leeg, zwervend verloren,
sleuren en trekkend,
uiteindelijk geknakt en totaal gebogen,
tot mijn adem stolt
en ik mij los maak
uit vallend…
Uittreden
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
892 ik hoorde muziek
iets in de sfeer
van vallend water
kreeg daar spirituele
gedachten bij
van hogere orde
de zon scheen
kleine dartelende
regenbogen
in de vloed van
deze muziekaal
gekleurde parels
die met hun
bedwelmend
geestveruimend
vermogen alle
emoties op een
hoger plan brachten
achteraf ben ik
meer dan een uur de
hele…
Sol Iustitiae
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
284 Zon der rechtvaardigheid
Oorsprong des levens
Glans van het eeuwige
Licht in de duisternis
Allerverduldigste
Minnaar van zuiverheid
Waarheid en schoonheid
en eeuwige wijsheid
Minzame hoeder
der broeders van zonden
van stenen des aanstoots
van ledigheids oor kussen
listen des duivels
van onkuise deernen
en vallende vrouwen
Zon…
Regendauw en vlinderwolven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
14 Elke gang was een culinair geheim
langzaam door de werkelijkheid ontrafeld,
terwijl buiten de wereld vervaagde
in een nevel van koel, vallend licht.
Zelfs het dessert verscheen nog vrolijk,
maar onder onheilspellend kaarslicht
dansten bizarre schaduwen
over het zilveren tafelkleed—
waarop reeds wat jus was geknoeid.…
Hier zoen ik je
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.339 ...hier zoen ik je
in lentebed en paardebloemen gele ogen
bemin ik je in zachtheid van deze warme ster
laat mijn leven in jouw handen draaien
en mijn hart touwtje springen om je navel
...hier zoen ik je
in geruis en sappen van ontwakende aarde
als kersenbloesems die menuet dansen
laat mijn ziel in jouw glimlach draaien,
blootsvoets twee…
Vrij
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
4.065 Glimlach ik traag
En antwoord dan: Ik ben vrij
Ik ben de felste ster
In de donkere lucht
Ik ben de begeerde hoop
Waar ieder naar zucht
Ik ben de bergpiek
Niemand die mij raakt
Ik ben de zwartste pijn
In heel m’n naakt
Ik ben de heldere visie
In mijn donker denken
Ik ben de zoetste droom
In mijn gedenken
Ik ben mijn…
verzamelt beelden van glas
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
667 zestien toen ik je ontmoette
jij ging de wereld begroeten
de benauwdheid verbogen
door stralende ogen
ambitie en twijfels
de toekomst nog ver,
liefde die weifelt
maar jij wordt een ster
je gedachten zijn zwervend
verkennend en vrij
toch ben je verbonden,
met spinsels aan mij
met wie kan je praten,
wie luistert naar jou
wie…
kerststal
hartenkreet
4.6 met 27 stemmen
3.215 Een winterkoning
donker vel
weggestuurd op hoog bevel
geen ster of eerbewijzen
noch zoeken hem de wijzen.
zijn moeder wordt zijn huilen moe
en dekt hem met wat lappen toe
slechts daar vindt hij erbarmen
in moeders warme armen
Een sterrenregen onverwacht
is alles wat de kerst hen bracht
wat zullen zij zich wensen?…
jouw lach
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
2.188 als jij naar mij lacht
voel ik me even zonder zorgen,
jouw huid zo zijdezacht
mooier dan het begin van een nieuwe morgen
als jij naar mij lacht
lach ik altijd terug,
wetend dat ik je nooit zou krijgen
slaak ik ook tegelijk een zucht
jouw lach,
mooier en feller dan de felste ster
al het goud bij elkaar straalt nog minder ver,
met jouw…
Kleintje
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
1.562 Er straalt één ster hoog aan de hemel,
Zie ik die dan zie ik jou.
Dan weet ik dat je heel dicht bij bent,
voel ik weer hoeveel ik van je hou.
Al is het nog zo lang geleden
jou vergeten doe ik niet.
Soms kan ik je horen lachen,
het geeft een bijzonder warm gevoel.
Ben ik weer even met mijn gedachten
zo ongelofelijk dicht bij jou.…
Zoals ..voor een vriendin.
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
783 Als een ster in de nacht zal je
warmte en liefde gaan stralen,
zal je over ons waken, kracht
sturen in de moeilijke dagen.…
het eindigt niet
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
706 twee kraaien
in een nog kale boom
het schemerlicht valt uiteen,
rolt een nieuw gevoel uit voorjaarsverte, de wenk
is zichtbaar
ze kijkt
en weet zich eenzaam
wacht tot wind
haar adem verdeelt en golven achterlaat
in het zand dat er ligt
blijf staan, zegt ze
het verleden vindt houvast
tussen de jaren, intiem
wanneer een ster zich…
Apocalyps
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
667 Ik zag in m’n lucide dromen
op m'n reizen van de geest
reuzen groter als een ster
richting zonnestelsel gaan--
ik zag apocalyptische ruiters
erger dan megavulkanen en
grote meteoriet inslagen--
ik zag dat de dood het wist
hij poetste zijn beenderen
in een hoek van de wereld--
ik dacht 't zijn maar dromen
tot ik op de reisfoto…
December 2015
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
699 Hoe afgeknepen klinkt mijn stem
Wanneer ik hem eens horen laat
Waar is mijn assertiviteit
Rondom de ster van Bethlehem
Het bannen van geweld en haat
Het is mijn pen die voor mij schreit…
Meditatie
gedicht
2.9 met 19 stemmen
14.870 Geen rots geen ster geen waaien en geen wiegen
doch overal het loerend water onder zee
geen vis geen vin geen stilgezonken schip
alleen het groen, het onbeweeglijk net
waarin mijn adem stokt, mijn hand niet meer durft dwalen.
En alles valt nu stil: mijn bloed, mijn blik
mijn blakende gedachte.…
Vrijheid
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.530 je kunt me blinken zien
als een zeiljacht of een schip
varend aan de zilte kim
niet meer dan een verre stip
mijn verhalen die zijn stil
mijn tranen zijn onzichtbaar
de straffe wind is met me mee
mijn zeilen zijn onklaar
mijn angsten zijn verborgen
geen maan of leidend ster
het anker overboord gegooid
maar de bodem is te ver…