Alle inzendingen over cultuur natuur nijverheid

8637 resultaten.

Sorteren op:

Reiger

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 763
We noemen hem de blauwe reiger Maar aan het water oogt hij grijs In zijn stofjas: een erkend zwijger Zijn roep is niet meer dan gekrijs. Hij houdt zo van die stille waters Hun diepe gronden en wat er leeft Onder het oppervlak, de praters Daarboven negeert hij beleefd. Zintuigen gericht op ’t kleinste teken reageert hij als het water zich…
Gerard Vlaar26 februari 2007Lees meer >

Tussen avondrood en morgengroen

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 788
de nacht wacht niet kust slechts de randen van het avondrood om blozend aan te vangen langs die randen loop ik de dag nog wat te rekken tot onverbiddelijk het licht tot schemering zal doven kleuren verzoenen zich met elkaar, rode klaprozen verkleden zich in het zwart en nestelen zich in het grijsblauwe decor ik zie de vergrijzing…

Oneindigheid

hartenkreet
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 941
In de tempel van het woud tussen beuken bruine kathedralen doodstil mijmerend fluistert het lover onhoorbaar het geheime verhaal van regendruppels de dromen van de wind En over de wijde heuvels verborgen valleien lome rivieren zeilen zwijgend de wolkenschepen met boven hen het verre niets het lied van oneindigheid…
Troebadoer10 november 2007Lees meer >

Storm.

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 862
Storm laat de bladeren ritselen in mijn onrustig hoofd.…
Peterdw.26 november 2007Lees meer >

Groeiend uit het zwart.

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 774
Zwart naakte aarde. Geploegde akkers, dicht vloeiend groen tapijt. Ingezaaid door de mens. Goudgeel golvend graan, bewogen door de wind. gerijpt door verguldende zonnegloed. Groeiend tot ons voedsel, het brood. Geoogst, gemalen graan. Het leven uit zwart geploegde naakte akkers.…

De storm en wij.

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
Storm. Donderend rollen de golven met schuimende koppen over elkaar. Kussen de kust en stuivend zand met schelpen dwarrelen door de lucht. Een zilte geur vermengt zich met vlagen van mist over het strand. Ik wandel met jou hand in hand. De storm heerst over het land!…

Het huisje aan de overkant

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 628
scheef staan de houten luikjes, waaien heen en weer met de wil van de wind scharnieren piepen hoorbaar schor haast in koor met het druppen van decemberregen op de dakpannen waar een vervallen nest onbewoond nat op een zwangere lente wacht, meer te kunnen zijn dan een hoopje takken…
Free@Bird15 december 2007Lees meer >

Grashalmen in een veld van wilde bloemen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 518
Wuivende palmen dansen in een open zee van felle kleuren…

Het wordt warmer

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 818
Koude ijsbergen Drijvend naar een warm klimaat Kille frustratie…
MVE30 december 2007Lees meer >

Kleine onderzoeker

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 758
Vol bewondering onderzocht jij de tuin Van vrouwenmantel tot cichorei In jouw ogen een klein wonder Geluidloos trekt een wolk voorbij Serene stilte daalt op ons neer Alles houdt zijn adem in Kijkend met zijn grote ogen Volgt hij nu een kleine spin Van een afstand laat ik jou Één worden met de natuur Ik zie de mooiste bloem die zich ontvouwt…
MVE10 januari 2008Lees meer >

Vier seizoenen

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 952
in vreugdedronken van zacht fluweel doorwoel, omarm ik de natuur stapvoorwaarts wat mijn oog bekoort waaien de geuren van het voorjaar als nimfenelfen die met gesluierde tred van nevelzachtheid in teder gedruis over het plantenleven waken en laten het zaad ontkiemen tot volle overgave onder invloed van kosmische krachten schenkt het verzadiging…
Quicksilver9 februari 2008Lees meer >

Verweven gebalanceerd

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 799
maan was vannacht flonkerend zilverwit werd ik al vroeg overmand door het witte grasbeeld en door silhouetten van de magnolia die steeds meer vorm krijgen door de gesloten bloemknoppen is het buitengewoon decoratief een zichtbaarheid verschijnsel van perfectie in mijn tuin is dit verweven gebalanceerd met het seizoen van moeder natuur…
Quicksilver12 februari 2008Lees meer >

Een land stroomt traag de herinnering in.

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 989
In dieper adem speelt de zon met schaduw langszij een buizerd in fluwelen lucht voor mij dwaalt een dal groen overladen een gedrapeerde toonzaal omringt de beek Mijn oog kijkt op een levend ver verleden uitgerust kleurt ontluikend de sleutelbloem herinneren trekt met hondsdraf mij het dal in verliefd leiden zwaluwen mij langs deze wegen…
MarLoes18 april 2004Lees meer >

klapwiekt vrijheid in lucht

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 995
waarom zit je zo stil met vleugels die trillen kom, fladder wat rond er zijn bloemen genoeg die jouw neerstrijken willen ze openen hun hart om met jou hun wereld te kleuren breng ze wat stuifmeel en ga met je lippen hun stampers eens keuren ik zie in je ogen het speuren je lijfje vult zich alert met de meest verleidelijke geuren je…

fluistert zomer in geluid

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 955
je raakt mijn huid de wind waait rimpelend je warmte fluistert zomer in geluid je maakt kringen zichtbaar achter moegesloten ogen vibrerend geel danst hemel tot geheel randen neigen rood van het verbranden buitencirkels zijn aan het ontvlammen in een vage pijn je smelt een gat in mijn gedachten ik laat je gaan met open ogen…

magma is mijn hart

netgedicht
3.4 met 31 stemmen aantal keer bekeken 7.509
je vingers op de rots een hand met energie geladen tastend naar de lijnen die potentieel laten verdwijnen in een wisselende stroom het lijkt een droom om alles weer te weten tijd als factor te vergeten in steen vloeit de geschiedenis tot heden weer ineen magma is mijn hart zee en wind koelen hitte van mijn huid in vogels vinden zich…

De kleine ark

netgedicht
4.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 993
Dit is het stukje aarde Dat ik mijzelf heb toegeëigend En dat ik deel Met alles wat er leeft Waarvan ik weinig zie Maar des te meer kan horen: Gefladder en geklapwiek in de bomen, Gescharrel en geritsel op de grond En stilte vol gekwetter Dat overgaat in kreetjes van paniek Wanneer een kat of een verdwaalde vos Het territorium betreedt.…

De populier

netgedicht
4.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 949
Als afgekeurde stek Vanwege krom en veel te spichtig Bij toeval in de tuin beland En daar voorlopig ingekuild, Was ik hem even uit het oog verloren. Nu, Dertig zomers later En nog meer meters hoger, Kan ik er moeilijk nog omheen: Ik denk dat hij hier blijven zal Op deze plek Waar ook ik wortel heb geschoten. Ik vraag me enkel af Wie…

de verte mist in wervelend zand

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.793
stippen op een kale vlakte de verte mist in wervelend zand wind kuift wit op vale zeeën jaagt hen op met straffe hand de hoofden zijn gebogen in eerbied voor natuurgeweld of ter bescherming van de ogen de storm heeft het niet verteld hij duwt het grijs in groene golven giert uithalend spetterend nat zag een wandelaar zeer verbolgen kijken…
wil melker26 december 2003Lees meer >

water zich met lucht vergist

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.297
ik zie patronen in de regen sluiers weven nattigheid die neerslaan op tapijt dat buiten heet en in zijn kleur van de seizoenen weet druppels rijgen zich tot stromen en ontmoeten zo elkaar al spetterend vertellen ze spontaan van waar ze ooit gescheiden zijn van warme zon en oceaan ze rollen dollend in een meer rust keert weer in onderduiken…
wil melker29 december 2003Lees meer >

Onze zomertuin

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 935
Een zonnige dag, een vroege morgen ontwaken zonder zorgen blij dat ik er zijn mag. Het vijverwater rimpelloos de goudvisjes nog stil onder het dauwige lis daarnaast de ontluikende roos. Plots wordt alle rust verstoord een statige reiger loerend als een tijger komt tot aan de boord en snel als een havik zijn snavel wijd open en alle…

wuiven traag als oud publiek

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 710
hij dwarrelt rond je hoofd en golft je lange haren vertelt verhaaltjes aan je oor en gaat er met je stem van door hij ritselt in het bos de blaadjes los de takjes laat hij dansen dennen met hun groene piek wuiven traag als oud publiek zuchtend kijkt hij onder donkergroen en tilt de takken op de bosmuis vlucht een vogel wiekt een schreeuw…
wil melker22 januari 2004Lees meer >

Echt waar gelogen

hartenkreet
3.8 met 29 stemmen aantal keer bekeken 4.979
Op zijn puurst is een erotisch vers een lichaam op zijn naakst. Woorden, zinnen dus zoals arm voor de borst hand voor de schaamstreek wenkende vinger glimlach die de passie preekt. Een zucht van ongestild verlangen die taal aan stukken breekt hoorbaar en zichtbaar wordt op weg naar het hoogste punt zout smaakt, zich verliest blote huid…

waarom streel je mijn gezicht

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.072
waarom streel je mijn gezicht met warmkoude handen wil je zachtjes met me landen duiken in het wuivend licht je vlaagt in mijn gedachten wervelt spoken door de nachten in de onrust die je waait of, zijn het ideeën die je zaait draag me met je krachten als ik storm kan verwachten dwarrel toekomst voor mijn oog vlucht met de herinnering…
wil melker1 februari 2004Lees meer >

WONDER

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 867
Aan de zee en op het strand, daar wil ik graag zijn. Dat is heus mijn ware land, daar voel ik me fijn. Rollende branding, hagelwit, de zee met al haar kleuren, golven hoog, met zoveel pit, de heerlijke zilte geuren. Nooit zal ik mij hier vervelen, dit gevoel is zo bijzonder, Met iedereen wil ik dit delen, het is een waarlijk wonder…
Sokkel21 februari 2004Lees meer >

Nocturne

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.210
Starend in de nacht de luisteraar in zichzelf een uil de eerste wacht en daar een ster. Dichtbij en dan ver een dromerige blik vooruit vaag geritsel, opgeschrikt geluid. De stilte is lang niet altijd op haar plaats zo hier, sluipt natuur’s gang langs oor voorbij.…

gewoon in donderstralen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 757
breek licht nee, niet in kleur dat is geweest gewoon in donderstralen kauw dat geluid zo, dat je oren openspringen licht kan binnendringen door het tochtig gat nee, niet dat, wind heeft al te vaak gedwarreld met geur gescharreld die is uitgebeest terug naar het breken, gebroken licht, vertel ons wat me moeten weten of, donderstraal…

De zee is mijn aarde

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 624
De zee is vrij en werpt frisse lucht op het strand. Meeuwen krijsen en krassen hun kreten in de vlucht. De zee is wassend water. Zij blust, loutert, doorbreekt. Wolken vatten vlammen, oranjerood de onblusbare zon. Al mijn papieren verbleken. Inktzwarte zonden spoelen weg. De zee is heilig vuur. Zij woedt, verteert, zegent…

Troosteloos

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 667
zandstralende schurende scherpte schrijnt in hoopjes tegen het glas hier veegt het oud papier in knispers over een voorbije zomer ritselt het vergeten verhaal over ondersteboven tafels opgewonden schermen en standjes niet te troosten parasols hebben hun rokken gestreken in zedigheid daarachter plaagt de zee de kust vleit en komt…