2552 resultaten.
Zonder franjes
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
480 bijna fluisterend
hoorde ik zacht
stilte spreken
een vreemde stem
die ik toch ergens
uit verleden kende
hij intoneerde
met bekende klank
dat schiep een band
ik voelde hoe
hij mijn herinneringen
vluchtig passeerde
probeerde de echte
waarheden zonder
franjes te etaleren
ik wist het
zwarte gat dat ik
altijd verborgen had…
Stemmen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
408 En met die klanken
keert dan even
de poëzie weer
van het eerste lied
dat we leerden -
als muziek in de nacht,
ver weg,
langzaam
verdwijnend...…
MAANSVERDUISTERING
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
653 tijdens de nacht van 18 op 19 november 1975
Vannacht dringt een beschonken
maan diep in mijn heelal
wij drinken grote glazen
witte wijn
klinken ritmisch bijna
op Gérard de Nerval
die in de Hallen ging
en zachtjes zong
en danste
in het
schijnsel
van duizend
klanken
die in de Hallen
hing
geborgen voor de hondse
koude van een…
Voor als de woorden komen...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Voor als de zinnen zich aaneenrijgen:
proef de klank, het bitterzoet.
Ogen starend in de verte, oren luisteren
naar zoetgevooisd gedachtegoed.
Voor als de tranen komen:
vormgegeven zoutrivier,
gebed in woorden, wier
zilte oevers het hart omzomen.…
Een muze aan mijn zij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Een muze hoorde ik zingen
een muze zag ik dansen
met klanken van viool en harp
vermengd in wervelend gedicht
een muze heeft mij zacht gestreeld
en heeft mijn lippen geopend
ze heeft mij hartstochtelijk gezoend
deed mijn hart van liefde overlopen
helaas is mijn muze heengegaan
maar heeft haar zang achtergelaten
zodat ik nooit met een mond…
Eens was ik pelgrim
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
617 Eens was ik pelgrim
Toen ik op weg was
naar het verpleeghuis
als een pelgrim met een boodschap
van opbeurende troost en liefde
in een klankvolle symfonie gevat
als een sprankelend lied
dat ik zong alleen voor hem
die ik zo liefhad
de klanken klonken zoet en sereen
hij proefde het als bitter water
die zijn vergetelheid onderdompelde…
Laveren op stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
498 ik zag je gehuld
in eigen muziek
laveren op stilte
pure schoonheid
in sprankelend
speels samengaan
nog zong
de wind zijn
stervende tonen
leidde geluid weg
van gelezen boeken
en begraven dromen
waar woordloos
klanken hun vele
stemmingen etaleerden
sferen kleurden
met pigmenten
uit lichaamstaal
in jouw verschijnen
paarden…
nocturne
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 restanten licht strekken zich lui
spelen met wolkenflarden
drijvend boven het rode uur
dat langzaam de ogen sluit
schaduwen verlengt en
voetstappen tot stilte maant
de wind zingt een requiem
op het ritme van ritselend blad
tot elk geluid verstilt
wanneer een onzichtbare mond
zich opent. hapt
en kleur en klank vermaalt
tot de kleinste…
Uit warme kelen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
486 ik heb voor jou
koren kleuren
laten zingen
daar waar aan
het prille groen
de mooiste
tonen ontloken
zo dirigeerde wind
als speels kind
de nieuwste loten
naar de schatkamer
van melodieën
waar zij op de knieën
zwarte aarde hurkten
later slagerden
de koren in volume
toen het kleurenlied
zijn specifiek klank
ritme kreeg in gezangen…
Seizoenen Haiku
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
558 Moeder Natuur zucht
Vier seizoenen in één week
Dat is wel wat veel
Libellen paren
Terwijl de paddestoel groeit
Bomen kleuren geel
De struik aarzelt nog
Krokus weet het ook niet meer
Wordt het koud of warm
Nieuw blad in de knop
Naast het vallende blaadje
Vivaldi fronst diep
Dan speelt de viool
Klanken van alle kleuren…
Dansende herinneringen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
440 op de beslagen ruit
schrijft ze het wilde ritme
van haar dansende herinneringen
ze wordt overspoeld
door de snelle klanken
van haar verleden
met oneindig geduld
probeert ze het wilde tempo
te veranderen in adagio
uiteindelijk cirkelt ze rond
in een langzame wals
één twee drie
één twee drie
ze pakt de hand
van haar verleden…
Onze liefdestaal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 wij hebben ons
de woordenschat
van geliefden eigen
gemaakt met
sprekende blikken
ook de syntaxis
van onze liefdestaal
was er een vol
zachte tederheid in
klank en kleur
waarbij niet de
kennis van belang
was maar wel
de manier van
overdracht
vaak maakt een
begrijpende lach
het hoofdstuk af
waarbij gelezen en
begrepen inclusief…
Ze danste de tango
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
371 op de beslagen ruit
schrijft ze het wilde ritme
van haar dansende herinneringen
ze wordt overspoeld
door de snelle klanken
van haar verleden
met oneindig geduld
probeert ze het wilde tempo
te veranderen in adagio
na een langzame tango
cirkelt ze rond in een wals
één twee drie
één twee drie
ze pakt de hand
van haar verleden…
Hellingshoek
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
389 met
de hellingsgraden
zij overstemmen
het metrum van
herhalingen die
in mij blijven golven
glimmende schoenen
trekken zilveren strepen
door het
verklonken gewicht
groeperen zich
tot dragende bogen
waarin de inspanning
blijft klinken
het absolute gehoor
volgt een doorlopend
zicht vanuit een
bijzondere hellingshoek
waar klank…
Vacuüm
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
8.935 Daglicht troebelt tussen het
mistpoeder en woekert weg
niemandsland in gelijk de plek
waar klanken verdampen
voorbij het laatste bereik
het ochtendlicht snijdt langs gordijnen
onweerbaar de kamer binnen
het trekt mijn ogen in
zuigt mij de slaap uit
een wederkeer in dag en lichaam
mijn naam mijn oog mijn zinnen
ze waren er vannacht…
In mij...
hartenkreet
4.7 met 50 stemmen
2.335 Wanneer mijn grauwheid begint
te kleuren,
door de vrolijke klanken
van jouw stem,
en in mijn verlangen
geen moment valt
te bespeuren,
waarin ik jou niet
in alles herken....
dan weet ik zeker,
héél zeker,
dat je heel dicht bij me bent,
in me bent,
en van me bent....
jij alleen...…
Leonard Cohen
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
1.157 ooit draaide ik hem in mijn jonge
jaren op een oude pick-up
volledig stuk
verslond de liedjes die hij zong
vol sobere klanken en gelaten
akkoorden
tot ik hem vandaag weer hoorde
zijn stem als vanouds bezwerend
door de kamer klonk
en ik -net als toen- vol weemoed
meezong: dance me to the end of
love, dance me to the end of love…
ik nodig jou
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
957 toch
je bent zo welkom
in mijn ogen
ervaar de milde blik
die jou aanschouwt
en kleurt
met kristallen bogen
kom maar
geef even je hand
dan zal ik hem
vluchtig raken
mijn vingers
zullen je huid
bespelen
voel dan
het ritme van
de melodie
die we samen
maken
luister
hoor een stem
die het zwijgen
bezingt
geen klank…
wegdroommeisje
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
808 benen
onder het plooien rokje
zedig overeen gekruist
reikt ze bedeesde lachjes uit
wanneer de jonge hanen reageren
in haar ogen geen belofte
aan nadere contacten
met haar bronstige medestudenten
uit het noorden afgezakt
spreekt ze vreemde tongvallen
dus zwijgt ze liever om te horen
waarin ze nu weer is beland
ze droomt in Noorse klanken…
Vroeger.
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
899 ik weet nog moeder
vroeger
als ik de slaap niet vatten kon
omdat de regen aan de ramen ruiste
de avond door de kamer liep
dat jij kwam zitten
bij mij
en zacht een liedje zong
totdat de slaap begon
te knagen aan mijn ogen
en dat heel traag een droom
uit klanken steeg
die ik nu nog kan horen
wanneer de regen ruist
en het mij lijkt of jij…
Geronnen licht
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
883 vurig likt de vroege morgen aan de nacht
dorstig en hunkerend naar geronnen gloed
violen klagen modder aan
die langs mouwen druipt
de duisterval laat sporen na
op blondgeverfde treden
valsspelende
klanken
glijden
langs
leuningen
omlaag
eindigen in een weerspannige schoot
wanen zijn bezeten
van achtervolging
tegenbeelden krijsen…
fantoompijn
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
732 op de einder
van verwachten
langs wolken grauw
en regenstormen
krommen
schaduwen in mijn hand
zuivere klanken
in tweeheid gedeeld
waaien dovend
als was ik terug
het stille kind, gestraft
ergens buiten de wereld
want waar begint of
eindigt pijn als
lijfstraf van leven
van liefde
wanneer stilte
niet meer zingt
of neuriet…
De buik
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.099 Hier is het vooronder
de plek van het kleine bewegen
het snakken naar ruimte en lucht
met jouw ogen op mijn hielen
heb ik de vracht gelost,
de vingers zochten kieren van het luik
je stierf soms nachtenlang en
ik zong iedere avond weer dat lied
de klanken liggen in mijn
vlees verstorven zeg je
zwijg maar de tekens bedriegen niet…
Als er niets meer is
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
2.844 Ik zocht akkoorden
waarmee ik een melodie
kon componeren
klanken
vragend dragend klagend
vloeiend tot een waardig
afscheidslied
ik hoorde
maar verstond het niet
ik zocht naar zinnen
waarmee ik tekst
zou kunnen schrijven
woorden klinkers letters
die mijn onbegrip
konden weerleggen
maar ik zweeg
wist niets te zeggen
Ik zocht…
De zomer gekaapt
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.518 je woorden van groot geluk
want uit mijn mond zweefde
een glimlach naar de Japanse zomer
een oud geheim
nu op alle winden vrij
ik weet dat toen de nacht viel
tussen het klavier en romantiek
jij verder droomde in je eigen zonnetuin
en ik met mijn laatste zekerheid
de ogen sloot en onder zachte regen
de letters vergrootte
in de klanken…
Woestenij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
496 Witte muren
dragen sporen
van raak
etterend in
verdampte jaren
onderhuids
als dat al kan
klinken klanken
als roepende wanhoop
in die éne woestijn
waar zand allang
geen vijand meer is
geschoten in gevangen lucht
vlucht het alfabet
langs kindergeesten
overleven is de
eerste letter
van de schrift
kom maar
kom van links of rechts…
Onstuimig hart
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
816 ze lieft de zee
de golvende hartstocht
de branding
die haar hart doet kloppen
haar bloed doet stromen
ze voelt de horizon
in onstuimig verlangen
zo lieft ze ook de soulmuziek
met tranen in haar ogen
kan ze luisteren
naar het timbre van diepe stemmen
het lokken van klanken
haar voeten dansen
haar handen vangen
de diepte
het ritme…
Dag Jan de Haan
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.362 Vandaag is de dag
dat jij in eeuwigheid zal zwijgen
al had jouw mantel
je al verlaten en kreeg
de nieuwe kou al vat op jou
jouw gekrijs is nu onhoorbaar
al zullen de klanken van je stem
zich voort blijven dragen in een herinnering
van gelukkiger jaren
jouw sterven prijst het leven
dat je droeg en ik zal
je veders bewaren tot de tijd…
Lief
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
655 terwijl de sneeuw verliefd voor 't venster danst
spreekt hij met tere kleuren
de tinten sterven uit op het einde van zijn zinnen
lichte lettergrepen als zangerige toverspreuken
de rustgevende klanken voelen aan
als een zachte warme knuffeldeken
ze voeden mijn honger naar tederheid
woorden zo dun zo breekbaar zo vluchtig
als meeuwensporen…
Mocht ik ooit
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
516 mocht ik ooit voorgoed verdwijnen
zoals het licht overgaat in de nacht
wanneer ik niet meer lente zal schrijven
de vorstenwinter mij verwacht
lieve lief beloof me niet te treuren
als mijn klanken eens zullen doven
zoek en vind mij rond de kleuren
in de stille bloemenhoven
daar, waar zon en schaduw
elkaar tegen komen
sta op en ga…