4146 resultaten.
Vertrouwen...
hartenkreet
4.0 met 17 stemmen
1.312 Van hoe ver moest ik komen,
hoe diep ben ik gegaan,
hoe ben ik ondanks alles
er steeds voor blijven gaan
Wat is het nut van vechten,
als weet dat je het niet redt,
je alles hebt gegeven,
en bergen hebt verzet
Hoe kan een mens zo blind zijn,
je niet zien zoals je bent,
zo dichtbij laten komen,
en je dan nog niet kent
Wantrouwen en ongeloof…
In mijn hoofd
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.292 Nog hoeveel momenten
om in mijn dwaze
hoofd te prenten
dat dit alles
niets is en dit niets
alles, dat het leven
geen “joke” is en dat
jij niet perfect bent,
dat je de enige
bent, dat je m’n
ziel verkent,
dat je m’n waanzin
kent.…
Mijn liefde voor jou
hartenkreet
4.4 met 28 stemmen
3.503 Mijn liefde voor jou kent geen grenzen
Het gaat over bergen
Langs blauwe luchten
Nog verder gaat mijn liefde voor jou
Zo diep als de wereld zeeën
Zo wijd als de steppen
Maar vooral ook heel klein
En warm bij jou
Zo samen dicht bij elkaar
Zonder woorden, die ik niet kan vinden
Gewoon een blik naar elkaar
Dat zegt genoeg, lees het maar…
Het klein touche
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
437 ik heb
lippen gekust
in alle kleuren
emoties gevoed
ook weer gesust
in dagelijks gebeuren
het klein touche
proefde in delen
leven en dood
in de abrupte
wisseling van
veilige schoot
waar hergeboorte
geen familie kent is
toekomst onbekend
toch smaken
kussen altijd
weer naar meer
opdat zo de mens zijn
medemenselijkheid…
Zo zie ik jou
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
3.117 De laatste keer
Zoals je was
En ons verliet
Zo zal jij altijd bij mij blijven
Jouw laatste blik
Die laatste lach
Die niemand kent
Zo zal ik jou in mijn dromen volgen
Mijn liefde voor jou
Is verankerd in mij
Jouw licht blijft schijnen
Zo zal jouw ziel blijven bestaan
Het leven gaat door
Is in een seconde voorbij
Maar je moet weten…
Ik fluister zwarte grond
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
2.284 De tijd kent hier geen woorden
maar tikt op zijn gemak
want die heeft niets te vrezen
het laatste blad valt van een dode tak.
Herinneringen leven voort
omdat het leven ooit in jou geweest is
de liefde en je altijd aanwezige lach
is voor nu verdwenen en een echt gemis.…
Zijn stukjes hemel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 patroon
eerst ze op vorm
en kleuren schikken
de lagen meten van
emoties tegen vergeten
toch vallen er
een paar uit de toon
zij zijn uniek in
verbeelden en droom
alsof zij zomaar uit
een ander dimensie
zijn gegleden in een
ultra creatief moment
zij dateren verbazing
en verwondering
omdat ook het gewone
zijn stukjes hemel kent…
Dierentemmer
netgedicht
3.6 met 28 stemmen
914 Het is hem door zijn moeder verteld
dat hij omgekeerd werd geboren en
hoe de vroedvrouw met de zweep
om zijn voeten hem naar buitenwereld trok
en zei ze nog, het zou niet gebeuren
als hij niet in de buik, gelijk een man,
wilde staan, wat op zich weinig goeds belooft
want wie het dierlijke niet kent die is
ook van de menselijkheid vervreemd…
uitgedoofd
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
1.985 zijn hart kent de kilte
die tocht onder de deur
al jaren terug gesloten
voor degenen die beter niet
maar het kan nog bloeden
druppels zonder kleur
opgeleefd en uitvervaald
een verschoten orgaan
dat enkel nog kan slaan
vanuit zijn eigen natuur
levend, maar veel te zuur
spreekt hij in azijn
de taal van verdord
met in zijn herinnering…
Residu
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
683 Wat komen moest en wat verloren ging,
elk spreken kent zijn vastgesteld traject:
het woord bepaalt de vorm van ieder ding -
slechts dat, wat na het spreken overblijft, is echt.…
Meisje lacht
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.980 Een meisje lacht,
maar omdat ze haar lach kent,
Het meisje kan weer lachen,
Omdat jij er weer bent.…
het snoer van rozen brak
netgedicht
3.8 met 30 stemmen
710 er vallen vlinders op
mijn mond
en ik breek, braak
de vleugels in aangevreten
luchten
het kent
geen einde meer
de oorlog zonder rozen, de stilte
aan het kruis en buiten zwijgt
de ochtend
ik hoor nog slechts gekerm
natgeregend, nabij
de wind
die lege spiegels waait
doorheen verdreven woorden
tijd verbrandt en ik wil…
wel haar glimlach
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
915 Bloemen plukt ze
Armen vol bloemen
Ze loopt blootsvoets
Door het gras
Haar tranen
Zijn als druppels dauw
Vallen op haar handen
Tranen uit haar ziel
Wie zou ze kunnen zeggen
Wat haart hart beroert
Ze gaf hem op
Om hem de ruimte te geven
De vrijheid
Die hij nodig heeft
Om verder te kunnen leven
Zelfs hij ….kent niet haar pijn…
Waardig
netgedicht
3.2 met 63 stemmen
3.063 Het leven als mysterie,
met haar kan bespreken
kent in diepste zin, geen
aanwijsbare gebreken.
Haar begrijpen steeds
weer de moeite loont
om schrijdend evenwicht
te laten rijpen beloond
en steunt op de pilaren
van een inzichtelijk gewelf,
zij is de waardigheid zelf,
waarin ook de omgeving
wordt gekroond.…
Mijn zus
hartenkreet
3.6 met 45 stemmen
25.425 Ik wil je even zeggen
hoe bijzonder jij niet bent
jij die vanaf het begin
mij het allerbeste kent
Ik wil je even zeggen
dat ik je nooit zou willen missen
Je in mijn hart bewaar
nooit uit zal wissen
Ik wil je even zeggen
dat ik je enorm bewonder
Mijn grote zus
ik kan niet zonder
Ik wil je even zeggen
dat ik heel trots ben op jou
Ontzettend…
good morning
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
443 de gracht is stil
in ’t prille ochtendlicht
waar in de avond
vermaak en vrede worden verschaft
er kraakt een deur
een reus verschijnt
diepzwart en hemelsmooi
met dweil en bezem
hij reinigt gang en stoep
wenst mij mij vriendelijk
een good morning toe
hij kent mij
ik loop hier elke dag
de kortste weg naar mijn kantoor…
later
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
799 later wanneer je de wereld beter kent,
later wanneer je beseft dat je bent uitgebuit?
later, later is terug kijken naar gister,
het besef dat je die dag niet meer terug kunt draaien.
later is terugkijken naar gister met een kater.…
Een ongewone dag
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.435 Hier lagen wij dan:
dicht tegen elkaar aangedrukt,
zorgeloos dwalend door het vlakke
land van onze gedachteloosheid;
opengeslagen, verlangend naar
een sterk antwoord; niets was onmogelijk,
wie kent zijn geheim niet;
het leek erop, dat het zo gewild was,
bij voorbaat alles geregeld, vaststond.…
Kerkert in de ketens
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
511 mijn geest is vrij
maar kerkert in
de ketens van mijn lijf
naadloos aangesloten
op het protocol van leven
waarin de lentebloei is vergeten
in schuren en dwingen
proberen we meer
eigen invloed af te dingen
losgelaten blijkt
dat vrijheid is begrenst
geen nieuwe horizonnen kent
godzijdank is er verlangen
zijn er dromen in ontsnappen…
tussen het toetje en de vaat
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
510 mijn toekomstige gedichten
zijn nu nog ongeschreven
maar ik voel ze in me leven
als volhardende intentie
met het hevige verlangen
op te lichten tot presentie
tussen het toetje en de vaat
is bijvoorbeeld zo’n moment
waarop het woordenloze woord
ineens precies zijn letters kent
de deur naar het onzegbare
staat dan even op een kier
en leegte…
Aardbeving in China
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
547 ik zie stijgende rivieren
en klimmende handen die alles grijpen
die het lichaam kunnen dragen, smachtende blikken
die de dood willen vermijden
het geraas van de aarde kent talen
die we niet begrijpen
het verstaan van woorden die schreeuwen
zijn onhoorbaar
het vluchten deelt het lijden
met beelden op het journaal
en ik, ik kan slechts…
Cadans
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
1.177 Door twee hoefijzers gebrandmerkt
leg ik weerom mijn krijgstooi af
op de bloemen van je ruiten
zeg mij dat onze liefde werkt
in de cadans van volle draf
naar een binnen zonder buiten
mijn hart kent nu geen harnas meer
in de dooi van droeve dagen
wend ik de teugels van mijn paard
het is de allerlaatste keer
voor de allereerste vragen…
Een drempelloos entree
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
565 zij opent deuren
zonder handen
kent een drempelloos entree
legt geroezemoes
in ogen blik aan banden
neemt zacht de aandacht mee
ontwapent snel
het vroege oordeel
innemend met een lach
heelt zinnen
met gelaagde kracht
tot gedichten vol mystiek
zij is langs geweest
nog hangt hier de wierook
van haar magisch grote geest…
haar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
475 Het Woord zegt dat de Lieve Heer,
geen haar van mij laat vallen,
zonder Zijn wil en bovendien
kent Hij ook de aantallen.
Nu rijst bij mij toch wel de vraag,
en die mijn ziel gaat kwellen,
als Hij mijn haar niet vallen laat,
hoeft Hij ook niet te tellen.…
Geketend
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
628 mijn ziel spiegelt zich
aan hedendaags licht
van de verloren oceaan
in den beginne was er zicht
wazig weliswaar
nu, scherper
doch vaker en dieper
ervaar ik
de kleur van nieuwe maan
ook al is de aarde
vol van monden,
kent het ontelbare
wouden met handen
een mens wordt
ongevraagd heengezonden,
is aldoor verdwaald
en als…
Aangenaam
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
780 Esther, dit is Klaas
jammer dat je 'm niet kent
Hij is een beetje raar
maar écht een leuke vent
Dan die stortbui
in éne keer
Jéézus!
riep ik uit
Ja, 'Je zus'
Nu weet ik het weer…
Angstbos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
674 zijn hoofd wordt steeds roder
hij kent geen online pokergeluk
zij heeft een plasmahersenpan
nog platter dan haar dure televisie
hun vergeten zoon dwalend in
een pikdonker angstbos schreeuwt
schreeuwt om een vlijmscherpe
bijl want hij haat de bomen
die hem de toegang blokkeren
naar een zilveren pad leidend
naar een huis vol liefde…
Mijn klein hoopje mens
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
543 kende je gezicht
in je ogen was
de wereld ontwricht
pakte je hand
maar kon jouw
gevoel niet bereiken
sprak onze woorden
de zinnen gingen
als wind langs je heen
zag je verstijven
paniek in kramp
de overhand krijgen
jij gaat verliezen
mijn klein hoopje mens alleen
op een wereld die jij niet kent…
V(rede)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
464 Vrede, een prachtig woord, waar de "rede" inzit
maar die is ver te zoeken op dit moment
delen van de wereld worden geteisterd
door armoede, aanslagen, landjepik,
macht en geweld
dat z'n weerga niet kent
waar onschuldigen de dupe van zijn
Er is veel onrecht en on-vrede
verdriet en pijn
Vrede, een prachtig woord
maar waar blijft de "rede"…
Bij mijne afbeelding 1790
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.266 Mij schonk ’t geboortelot, bij flikkrend Dichtvermogen
Waar ’t oude Griekenland zijn eigen geest in kent;
(Voorvaderlijke vrucht, op d’echte stam geënt,)
Een hart, voor ’t woest gekrijs der menigte onbewogen:
Een ziel, aan tijd, noch lot, noch mensenwaan verkleefd,
Die de Almacht en zich-zelv' alleen tot rechter heeft.…