2935 resultaten.
adem happen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
471 een stukje mozaïek
dat los laat
de context verlaat
ademloos in harde
grond geraakt
plaats maakt voor de
boreling die naar adem
hapt met argeloos
gemak in een nieuwe
context wordt geplakt
stukje bij beetje
sterven heeft weinig
om het lijf hoe moeilijk
kan het zijn hoe
moeilijk…
Zo fijn vertakt
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.029 heb het blad
toch omgekeerd
las de nerven
in het sterven
van het groen
zo fijn vertakt
gaf jij voorjaar in
veelkleurig chlorofyl
groeide warm je ziel
in lange zomerdagen
nu wintert
slechts profiel
mag ik in het
lengen van de dagen
weer lente van je vragen…
Als gewas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
503 Wij zijn allen als bloemen
geven mannelijke sporen af
om voort te planten
zij laten ontstaan en groeien
wij bloeien in al onze kleuren
zoals wij onze liefde en leven
geven en vooral om te sieren
wij verwelken en sterven.…
Luister en ontwaak
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
667 ik heb een hoge boom
zien vallen
plof
in een klap neer
hij slaapt nu al
zo'n zeven dagen
verder doet hij niets meer
het enige geluid
is zijn ademhaling
zijn takken zijn beschadigd
zijn wortels liggen bloot
maar zijn kruin
baart mij de grootste zorg
hij is op sterven na
al dood…
Gras
snelsonnet
5.0 met 1 stemmen
644 We staan aan allerlei gevaren bloot,
We zullen ongetwijfeld ooit eens sterven.
Toch laat ik mijn humeur niet graag bederven,
Ik denk ook nooit voortdurend aan de dood.
Alleen wanneer ik grasmaai denk ik even:
Gelijk het gras is ons kortstondig leven.…
Claustrofobia
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
730 op de bühne een schimmendans
voorbij verloren deuren
als in harde klanken om adem
om lucht om leven
een zwarte oorlog woedt
ik wil niet maar ik moet
een beetje sterven
tussen allen in het donker
bidden om wat licht…
Dood en leven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
744 Het is veelal niet de angst voor de dood
maar de intrinsieke angst voor het sterven
voor de pijn, de pijntjes, het lichaamsverval
daar kunnen mensen echt doodsbang voor zijn
het zweet kan ze uitbreken de flauwte nabij
het zou flauw zijn dat te ontkennen ook voor mij
na deze gedachten aan hartenkreten te hebben toevertrouwd
ga ik weer aan…
HERDENKINGSTIJD
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
707 Het is november, herdenkingstijd
voor allen die in Zijn vrede rusten
terugkijken hoe elk leven verglijdt
Het is november, herdenkingstijd
het leven leren loslaten , ten spijt
moeten wij in het sterven berusten
het is november, herdenkingstijd
voor hen dien in Zijn rede , eeuwig rusten…
WZC
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
287 WZC
wachten op morgen
wachten op ontbijt
wachten op toilet
wachten op medicatie
wachten op middageten
wachten op bezoek
wachten op avondmaal
wachten op slaap
wachten op sterven.…
Pthirus pubis R.I.P.
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
721 Als schaamluis kunnen we het niet meer klaren
Ons biotoop is danig aangetast
Door uitrukking verliezen we houvast
We smachten schaamteloos naar een paar haren
Die kale neten zijn ons veel te gladjes
Gedaan met ‘t luizenleven van de platjes…
Elocutie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
527 De morituri geven 't oude jaar
een schop onder de kont et cetera
in 't tranendal klinkt missa vetera
'verlichtte Lux ex ténebris ons maar'
Een cryptomaniak in fortunáta
belooft met bonzend hart tussen z'n handen
een huis met fee om van te watertanden
met bitcoin shiba inu persiflata
en etheréum een verborgen munt
in tijden van bananenruggegraten…
Licht en duister
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
735 Grijpende schaduwen
vangen de dageraad
schuiven langs aarde
schilderen muren grijs
Tastende vormen
omhelzen elkaar,
in gemeenschap
maken zij het stille schemer
Groeiend naar het duister
dat ooit weer sterven zal,
als het diffuse licht
haar zacht de dood inleidt…
mijn wereld ontwaakt
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.066 als de hunkering naar liefde
ontluikt in een hart
het verlangen door dromen
zoekt naar zichzelf
mijn wereld ontwaakt
in één enkele zucht
de kleur van dromen
mij zachtjes omhult
hoor ik het stille sterven
van een schreeuw in verlangen
als de nacht mij vol liefde
jouw tederheid schenkt…
Mentor
netgedicht
2.5 met 18 stemmen
2.167 Leven is niet van deze tijd,
sterven des te meer.
Verpulver de bergen,
drijf ze in zee.…
In Memoriam
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
637 wat ik nog wil zeggen
kent geen lettergreep
laat staan een gebouwd huis
uit schrijfstenen vergaard
onzichtbaar voor daglicht
of uitzicht op de maan
wat ik wil zeggen
is niet meer geaard
uit stof is zij enkel ziel geworden
tot een eeuwige gedachte verheven
het is niet uit te leggen
ieder heeft weet
dat ook in het ademen
sterven wordt…
oudjaar
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
938 oudjaar, het is over
het is bijna gedaan
er resten je nog enkele uren
afscheid doet lijden
mijn hart doet pijn
velen hopen reeds op het nieuw
laten het oude onterven
ik kan het niet meer aanzien
zoals bij alles in het leven
is het ook voor jou zo…
alle schoonheid moet sterven
vaarwel …
tweeduizend zeventien!…
Napoleon
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.122 meer om
zijn tijd is voorbij gegaan
in de eenzaamheid van de ban
beschouwt hij nog eenmaal
al zijn roemruchte daden
voor altijd te worden erkend
hij bereidt zich voor
in stilte, zonder koor
van jaknikkers, belagers
van zijn onbeschermde eer
niet langer te heersen
over onderdanen, hij is
het regeren voorbij, nu
is het tijd om te sterven…
Oceaan
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.089 Zware olie
doet je tranen,
doet je huilen,
doet je sterven.
Daar is het verdriet:
de pijn,
om wat je bent
en straks zult zijn.…
Kristallisatie
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
753 het is maar een kleine ijskristal
gevormd door afstand te nemen van
meer dan pilaren konden dragen
sterk en vastberaden
bereid om wat te smelten
maar niet meer tot een plas
de kristallen om haar heen
bewaken de oplossing
gerijpt door ondervinding
haar druppels vallen ’s nachts
onzichtbaar voor de vrieskou
en sterven een warme dood…
LOT
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
2.288 In mij is er een kracht
die met mij mee leeft
elke dag de pijn verzacht
dat is het geloof in God
eens zal ik zeker sterven
niemand die het overleefd
daarom berust ik in mijn lot.…
lekke tijd
netgedicht
3.6 met 27 stemmen
829 er is een lek in de tijd
de tijd loopt leeg
er blijft steeds minder over
resterende gaat steeds
sneller lopen
mensen leven,worden oud
en sterven snel
beschavingen ontstaan
en verdwijnen,totdat
er geen tijd meer over is
eeuwen veranderen in
een planeet met wassen beelden…
over een leven onder water
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
565 de vis
die ik vanochtend vond
zijn schubben zwaar gehavend
zijn kieuwen volgeschept met zand
hij fluisterde mij toe
met drooggetrokken vissenmond
zwem niet
zwem niet in deze zee
ik ben er naast gaan liggen
langzaam open
langzaam dicht
maar vergat erbij te sterven
het had wel iets
van poëzie…
Uitzichtloos
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.083 De sterren sterven nachten
in zonverduisterd licht
roepen verwaaid naar toekomst
naar waar de einder zich verdicht.
(c) chatfant 14-9-2008…
Schizocidaal
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.287 Afwisselend wil ik
voor en door jou sterven
je uit mijn hart verbannen
en je namen er in kerven
Maar als ik lig te peinzen
over strop, gif, trein of toren
laat naast instinct en goed fatsoen
mijn liefde van zich horen
Want als ik bungel, braak of spat
kan ik mij niet vergeven
De wrede ironie:
ik wil ook voor en door jou leven…
tijden
gedicht
3.0 met 38 stemmen
13.762 Als men terugkomt is men een ander
denkt men terwijl men het huis sluit
het licht ingepakt de zomer verzegelt
het tuinhek prijst om zijn ijzer
deze slak op de drempel zal er nog zijn
de ijskast zal blaffen de hitte blaten
de hond zal zuchten en zijn sterven
hervatten als men terugkomt denkt men
-------------------------------------
uit:…
Grafschrift van mijn hondje Gekkie
poëzie
2.8 met 16 stemmen
3.006 .
----------------------------------------------------
niet meer af - niets anders over
en de weer’ld was niet bedorven - en de wereld zou er
niet slecht mee af zijn
storven - zouden sterven…
ik klamp me vast aan de ijzeren poort
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
562 ik klamp me vast aan de ijzeren poort
en voel mijn grenzeloze onmacht
besloten is zonder een enkel woord
dat we niet samen mogen zijn vannacht
ik kan het knarsen van het sluitend slot nog horen
het sterven van stemmen en stappen op het grind
ik heb de strijd gestreden en verloren
ik heb de pijn geleden maar bemind…
laatste inlevingsvermogen
netgedicht
3.1 met 21 stemmen
1.225 poëzie is op sterven na dood
laatste woorden sleept zij omzichtig
uit de trouw van haar strofen
perst het voedsel naar boven
kruimelt letters in verzen
meandert langs uitgevreten paden
komt tot stilstand op het kerkhof
waar nog toekomstdromen werden geschreven
in het laatste inlevingsvermogen…
herfst
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
595 nu de dood
weer langzaam
in het leven kruipt
en alles kleurt
in bonte tinten
alsof sterven
feesten is
nu de weemoed glijdt
tussen mijn regels
en mijn tranen
regenbogen
nog nooit zag ik je
uit deze hoek
ooit had ik je
ontzettend lief
en nu ik ouder word
zie ik je
door totaal andere ogen…
In de groene vogeltuin
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
606 ik mis je
temeer nu het zomert
in de groene vogeltuin
het is er zoet
zoet als de lepel kandij
in de kop zwarte koffie
in dit jaargetij
beleef ik de kracht
schoffel ik het onkruid
en och
toch
draag ik het vraagteken
zal het blad zich wederom
opmaken om te sterven
tot in vergaande nerven
ook weer veel te vroeg…