Alle inzendingen over sterven

2935 resultaten.

Sorteren op:

adem happen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 471
een stukje mozaïek dat los laat de context verlaat ademloos in harde grond geraakt plaats maakt voor de boreling die naar adem hapt met argeloos gemak in een nieuwe context wordt geplakt stukje bij beetje sterven heeft weinig om het lijf hoe moeilijk kan het zijn hoe moeilijk…
J.Bakx4 september 2020Lees meer >

Zo fijn vertakt

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.029
heb het blad toch omgekeerd las de nerven in het sterven van het groen zo fijn vertakt gaf jij voorjaar in veelkleurig chlorofyl groeide warm je ziel in lange zomerdagen nu wintert slechts profiel mag ik in het lengen van de dagen weer lente van je vragen…
wil melker3 februari 2008Lees meer >

Als gewas

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 503
Wij zijn allen als bloemen geven mannelijke sporen af om voort te planten zij laten ontstaan en groeien wij bloeien in al onze kleuren zoals wij onze liefde en leven geven en vooral om te sieren wij verwelken en sterven.…

Luister en ontwaak

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 667
ik heb een hoge boom zien vallen plof in een klap neer hij slaapt nu al zo'n zeven dagen verder doet hij niets meer het enige geluid is zijn ademhaling zijn takken zijn beschadigd zijn wortels liggen bloot maar zijn kruin baart mij de grootste zorg hij is op sterven na al dood…
Dianah17 juni 2017Lees meer >

Gras

snelsonnet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 644
We staan aan allerlei gevaren bloot, We zullen ongetwijfeld ooit eens sterven. Toch laat ik mijn humeur niet graag bederven, Ik denk ook nooit voortdurend aan de dood. Alleen wanneer ik grasmaai denk ik even: Gelijk het gras is ons kortstondig leven.…

Claustrofobia

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 730
op de bühne een schimmendans voorbij verloren deuren als in harde klanken om adem om lucht om leven een zwarte oorlog woedt ik wil niet maar ik moet een beetje sterven tussen allen in het donker bidden om wat licht…

Dood en leven

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 744
Het is veelal niet de angst voor de dood maar de intrinsieke angst voor het sterven voor de pijn, de pijntjes, het lichaamsverval daar kunnen mensen echt doodsbang voor zijn het zweet kan ze uitbreken de flauwte nabij het zou flauw zijn dat te ontkennen ook voor mij na deze gedachten aan hartenkreten te hebben toevertrouwd ga ik weer aan…

HERDENKINGSTIJD

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 707
Het is november, herdenkingstijd voor allen die in Zijn vrede rusten terugkijken hoe elk leven verglijdt Het is november, herdenkingstijd het leven leren loslaten , ten spijt moeten wij in het sterven berusten het is november, herdenkingstijd voor hen dien in Zijn rede , eeuwig rusten…

WZC

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 287
WZC wachten op morgen wachten op ontbijt wachten op toilet wachten op medicatie wachten op middageten wachten op bezoek wachten op avondmaal wachten op slaap wachten op sterven.…

Pthirus pubis R.I.P.

snelsonnet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 721
Als schaamluis kunnen we het niet meer klaren Ons biotoop is danig aangetast Door uitrukking verliezen we houvast We smachten schaamteloos naar een paar haren Die kale neten zijn ons veel te gladjes Gedaan met ‘t luizenleven van de platjes…

Elocutie

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 527
De morituri geven 't oude jaar een schop onder de kont et cetera in 't tranendal klinkt missa vetera 'verlichtte Lux ex ténebris ons maar' Een cryptomaniak in fortunáta belooft met bonzend hart tussen z'n handen een huis met fee om van te watertanden met bitcoin shiba inu persiflata en etheréum een verborgen munt in tijden van bananenruggegraten…

Licht en duister

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 735
Grijpende schaduwen vangen de dageraad schuiven langs aarde schilderen muren grijs Tastende vormen omhelzen elkaar, in gemeenschap maken zij het stille schemer Groeiend naar het duister dat ooit weer sterven zal, als het diffuse licht haar zacht de dood inleidt…

mijn wereld ontwaakt

hartenkreet
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.066
als de hunkering naar liefde ontluikt in een hart het verlangen door dromen zoekt naar zichzelf mijn wereld ontwaakt in één enkele zucht de kleur van dromen mij zachtjes omhult hoor ik het stille sterven van een schreeuw in verlangen als de nacht mij vol liefde jouw tederheid schenkt…
danny cant.21 november 2003Lees meer >

Mentor

netgedicht
2.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.167
Leven is niet van deze tijd, sterven des te meer. Verpulver de bergen, drijf ze in zee.…
Ditheke10 januari 2005Lees meer >

In Memoriam

netgedicht
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 637
wat ik nog wil zeggen kent geen lettergreep laat staan een gebouwd huis uit schrijfstenen vergaard onzichtbaar voor daglicht of uitzicht op de maan wat ik wil zeggen is niet meer geaard uit stof is zij enkel ziel geworden tot een eeuwige gedachte verheven het is niet uit te leggen ieder heeft weet dat ook in het ademen sterven wordt…

oudjaar

hartenkreet
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 938
oudjaar, het is over het is bijna gedaan er resten je nog enkele uren afscheid doet lijden mijn hart doet pijn velen hopen reeds op het nieuw laten het oude onterven ik kan het niet meer aanzien zoals bij alles in het leven is het ook voor jou zo… alle schoonheid moet sterven vaarwel … tweeduizend zeventien!…
jonhy donovan31 december 2017Lees meer >

Napoleon

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.122
meer om zijn tijd is voorbij gegaan in de eenzaamheid van de ban beschouwt hij nog eenmaal al zijn roemruchte daden voor altijd te worden erkend hij bereidt zich voor in stilte, zonder koor van jaknikkers, belagers van zijn onbeschermde eer niet langer te heersen over onderdanen, hij is het regeren voorbij, nu is het tijd om te sterven…

Oceaan

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.089
Zware olie doet je tranen, doet je huilen, doet je sterven. Daar is het verdriet: de pijn, om wat je bent en straks zult zijn.…
Henny Blaak17 februari 2006Lees meer >

Kristallisatie

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 753
het is maar een kleine ijskristal gevormd door afstand te nemen van meer dan pilaren konden dragen sterk en vastberaden bereid om wat te smelten maar niet meer tot een plas de kristallen om haar heen bewaken de oplossing gerijpt door ondervinding haar druppels vallen ’s nachts onzichtbaar voor de vrieskou en sterven een warme dood…
Nina Laverona10 februari 2007Lees meer >

LOT

hartenkreet
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.288
In mij is er een kracht die met mij mee leeft elke dag de pijn verzacht dat is het geloof in God eens zal ik zeker sterven niemand die het overleefd daarom berust ik in mijn lot.…

lekke tijd

netgedicht
3.6 met 27 stemmen aantal keer bekeken 829
er is een lek in de tijd de tijd loopt leeg er blijft steeds minder over resterende gaat steeds sneller lopen mensen leven,worden oud en sterven snel beschavingen ontstaan en verdwijnen,totdat er geen tijd meer over is eeuwen veranderen in een planeet met wassen beelden…
klaes26 oktober 2007Lees meer >

over een leven onder water

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 565
de vis die ik vanochtend vond zijn schubben zwaar gehavend zijn kieuwen volgeschept met zand hij fluisterde mij toe met drooggetrokken vissenmond zwem niet zwem niet in deze zee ik ben er naast gaan liggen langzaam open langzaam dicht maar vergat erbij te sterven het had wel iets van poëzie…
anno16 augustus 2008Lees meer >

Uitzichtloos

netgedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.083
De sterren sterven nachten in zonverduisterd licht roepen verwaaid naar toekomst naar waar de einder zich verdicht. (c) chatfant 14-9-2008…
Chatfant14 september 2008Lees meer >

Schizocidaal

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.287
Afwisselend wil ik voor en door jou sterven je uit mijn hart verbannen en je namen er in kerven Maar als ik lig te peinzen over strop, gif, trein of toren laat naast instinct en goed fatsoen mijn liefde van zich horen Want als ik bungel, braak of spat kan ik mij niet vergeven De wrede ironie: ik wil ook voor en door jou leven…
Oculus Noctis11 november 2008Lees meer >

tijden

gedicht
3.0 met 38 stemmen aantal keer bekeken 13.762
Als men terugkomt is men een ander denkt men terwijl men het huis sluit het licht ingepakt de zomer verzegelt het tuinhek prijst om zijn ijzer deze slak op de drempel zal er nog zijn de ijskast zal blaffen de hitte blaten de hond zal zuchten en zijn sterven hervatten als men terugkomt denkt men ------------------------------------- uit:…

Grafschrift van mijn hondje Gekkie

poëzie
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.006
. ---------------------------------------------------- niet meer af - niets anders over en de weer’ld was niet bedorven - en de wereld zou er niet slecht mee af zijn storven - zouden sterven…

ik klamp me vast aan de ijzeren poort

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 562
ik klamp me vast aan de ijzeren poort en voel mijn grenzeloze onmacht besloten is zonder een enkel woord dat we niet samen mogen zijn vannacht ik kan het knarsen van het sluitend slot nog horen het sterven van stemmen en stappen op het grind ik heb de strijd gestreden en verloren ik heb de pijn geleden maar bemind…

laatste inlevingsvermogen

netgedicht
3.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.225
poëzie is op sterven na dood laatste woorden sleept zij omzichtig uit de trouw van haar strofen perst het voedsel naar boven kruimelt letters in verzen meandert langs uitgevreten paden komt tot stilstand op het kerkhof waar nog toekomstdromen werden geschreven in het laatste inlevingsvermogen…
klaes1 november 2009Lees meer >

herfst

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 595
nu de dood weer langzaam in het leven kruipt en alles kleurt in bonte tinten alsof sterven feesten is nu de weemoed glijdt tussen mijn regels en mijn tranen regenbogen nog nooit zag ik je uit deze hoek ooit had ik je ontzettend lief en nu ik ouder word zie ik je door totaal andere ogen…

In de groene vogeltuin

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 606
ik mis je temeer nu het zomert in de groene vogeltuin het is er zoet zoet als de lepel kandij in de kop zwarte koffie in dit jaargetij beleef ik de kracht schoffel ik het onkruid en och toch draag ik het vraagteken zal het blad zich wederom opmaken om te sterven tot in vergaande nerven ook weer veel te vroeg…
Hilly Nicolay1 september 2013Lees meer >