1511 resultaten.
communicatie
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
892 communicatie - jij levend schepsel
verjaagt woede, verdriet,
somberheid en angst
tussen de mensen
honger en pijn
en al dat lijden
zullen in jouw bijzijn
door jouw woorden
uit zichzelf verdwijnen
zelfs het stilleven
neemt het woord
en communiceert
zijn geschiedenis
van toen de zon er was
van toen de maan verscheen
van toen de regen…
Plotseling emotioneel vertrek.
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
926 ik staar vertwijfeld naar
de sterrenhemel
zie je gedaante als het ware zitten
achter het stuur van je auto
je betraande gezicht, vertrokken
van woede en emoties
de harde woorden die onverwacht
zijn gevallen dreunen na
in mijn hoofd
ik weet niet eens meer waarom
maar mijn gedachten zijn bij je
elke beweging van het voertuig…
verboden handen in intimiteit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
742 je breekt voorzichtig
uit herinnering
handen bloeden pijn
schouders zijn wat smal
zouden breder moeten zijn
je glimlach
legt vertrouwen neer
voor een ontwapend contact
woede balt geen vuisten meer
ontspanning wordt je kracht
je oogt wel sterker
als je kwetsbaar antwoordt
op tal van rare vragen
je laat je niet uitdagen
door een…
Het leven gedicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
453 Soms kust ons het leven
zacht als een zwoele zucht
op een warme zomerdag
vriendelijk vleiend formuleert
de dichter en geeft lucht
in een verleidelijke lach
aan wat leven ons toedacht
soms slaat ons het leven
heel hard in het gezicht
en de woede die even
aangewakkerd oplicht
schrijft schrijnende
schurende woorden
in droefenis…
ik zag je opengaan
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
854 je stond temidden van
de bloemen, ik zag je opengaan
je bloeide heel kortststondig
een vonk magie raakte me aan
ik liep betoverd naar je toe
je lach omhelsde mij
voelde hoe je handen praatten
ze maakten me zo blij
ze pelden lagen van verbittering
streken angst en woede weg
ogen kregen weer de schittering
die je altijd in je woorden legt…
jij was godin en ik een god
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
1.858 je lippen krulden pijn
er vonkte woede
in je ogen, maar
je stem fluisterde fijn
je daagde uit met mij
de grenzen te passeren
het gevaarvolle genot
van balanceren te proberen
je lichaam vroeg me
het te breken, zo dat je je kon
overgeven en op de toppen
van je zenuwen kon zweven
ik heb je niet gespaard
en rauw genomen we gingen…
Bodhi boom
netgedicht
1.6 met 14 stemmen
485 Ik zit onder de bodhi boom
bladeren van een grote tak
vormen tegen de zon een dak
verlichting vormt zich als een droom
harder gaat de wereld kolken
woede woelt tot hoge wolken
hongerend naar van alles meer
de waarheid wentelt warrig neer
met zovelen vals verlangen
waarmee mensen zich behangen
ik vind mij in oneindigheid
voor mij…
Rambam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
103 Het komt nooit meer goed
Het is gedaan, de woede woedt
Het volk, van raad en rede wars,
Stampt zijn wij-zijn-tegenmars,
Roert verongelijkt de trom
En blaat het onderbuikgegrom
Van een wolf in schapenvacht
Die in zijn rechtervuistje lacht
Het blieft geen Trias Politica,
Het gelooft in Pias Democratica
Een sterke man met rechte rug
Brengt het…
Eerste vriendschap
hartenkreet
4.7 met 19 stemmen
3.827 Tranen vallen
Terwijl ik nooit huil
De woede wint
Terwijl ik nooit boos ben
Ik hoor je stem
Voel je aanwezigheid
En krijg je steun
Vertrouwde niemand
Zoals ik jou vertrouwde
Hield van niemand
Zoals ik van jou hield
Je geeft je advies
Spreekt je gedachten uit
En laat me denken
Mijn vriendin
Mijn eerste
Echte vriendschap
Geen…
Strijdtoneel
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.512 Het scenario luidt dat de sterkste blijft leven;
zodat het doek lijkt te vallen voor klein en voor groot,
die niet kunnen vechten, maar slechts kunnen kermen
van onmacht en woede om al het verdriet,
dat er is bij de spelers die achter de schermen
hun lijdensrol spelen, zonder dat iemand hen ziet...…
Wilde rozen
hartenkreet
2.9 met 18 stemmen
1.848 Je brak stenen met de macht der woede
en bekogelde mij met je haat
Ik had geen enkel gevoel, ik
liet je begaan maar voor jou was het te laat.…
Woest venijn
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
707 De droogte die eindeloos verzand
Het halstarrig verdorren van vechtend jong groen
De eeuwige woede die verwoestend brand
De vraag verzwijgend, wat te doen
De leegte gevuld met de warmte van een zoen
Het water sijpelt schaars over de rand
Het leven schiet voorbij terwijl het water land
De verlichting, de uitstraling van het regen seizoen…
raap de sluiers van paniek
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
622 de droom vervloog
toen ik de beelden zag in
het vluchten van mijn handen
mijn hart bevroor
ik rilde angst en woede
knarste tanden
blote voeten dansten om
de scherpte te vermijden
voelden messen dieper snijden
staal verkleurde rood
de schaduw werd steeds lichter
in traag bewegen stolde dood
ik zag het wenken van je hand
mijn…
Schemer Licht
hartenkreet
4.3 met 31 stemmen
2.379 De nacht voorbij gevlogen
Schemer licht mijn ramen
Mijn geest helder en scherp
Uren die gedachten namen
Zoete pijn in stilte gedragen
Vervlochten met jouw zijn
Mijn liefde zo intens groot
Jouw hart voor mij te klein
Gevoel te zijn leeggezogen
Van alle energie ontnomen
De waarheid harder dan ooit
Leugens verminken dromen
Woede woelt…
paring van de os
netgedicht
2.1 met 16 stemmen
2.822 langzaam snijdt zich
zerend los
de voering van vermaning
en dwaalt plotsklaps
verrukte lust
getergd door het bos
waar eens het mos
de kaalslag hoedde
het lelijk naakt
verhuld in woede
zich schreeuwend
met de angstdroom voedde
en paarde met een os
hoe krom de weg
is heen gegaan
en voorttrekt
in verdwazing
waar gekke bekken…
Gaza
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.214 Niet groter
dan Friesland
en toch
Nooit niet
in het nieuws
bij mij en jou
zonder
Angst en woede
huilende vrouwen
rennende kinderen
op een steenworp
van elkaar
Behalve dan
zoals nu
met een bestand
dat houdt
Een ademtocht
van verlichting
een zucht
naar meer
dan een dag
Voor de dag die
weer lijkt op
een gewone…
Troost
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
1.530 Schreeuw en Sla ik, alle woede uit mijn lichaam.
Een vernietigende oorlog, die diep zijn sporen achterlaat
Ik gil en huil, bij het besef dat het zo niet langer verder gaat.…
Terug naar mijzelf
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.310 Woed.
Verhit. Zweep op. Bemin. Verleid.
Bevrijd. Bewijs. Beziel. Verrijk.
Begrijp. Vervoer. Verblijd. Leg bloot.
Verlos. Verbaas. Ontketen. Heb hoop.
Vooruit. Voorbij. Paraat. Bereid.
Ver weg. Dichtbij. Op weg... Altijd...…
Schuilplaats
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
728 Als de stormen woeden om ons heen
Houdt U Uw armen uitgespreid
U laat ons dan ook niet alleen
U bent met ons in Uw bewogenheid.
Een betere schuilplaats is er niet
Wij zijn veilig in Uw armen
Met onze vreugde en ons verdriet
U wilt zich over ons erbarmen.…
Ach, blijf met Uw genade
poëzie
3.6 met 11 stemmen
4.267 Neem Gij ons in Uw hoede,
onoverwonnen Held;
beteugel satans woede
en 's werelds boos geweld!…
December, Januari
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
611 Op straat ligt daar
een stervend kind,
dat in de blinde woede
zijn hart vergat
in de schaduw
van beschaafdheid.…
de vlam der liefde
gedicht
2.2 met 67 stemmen
18.662 wat heb ik moeten lachen vandaag
over de diepten van mijn lijden
zo blij was ik
van binnen
uit het diepst van mijn hart
terwijl mijn stille geest
klapwiekt over de oceanen
zonder te botsen
tegen de deur
tegen het raam
het plafond van mijn woede
zonder voorstelling van de dood
zonder na te denken
over de verslaving van de luxe…
Jerusalem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
616 we zagen huizen en kinderen die vroeger
met elkaar gespeeld zouden hebben
de ogen van de oudere mensen bekeken
ons bedroefd...er was geen energie meer
alleen in de nacht heerste er nog
woede en vertwijfeling in de huizen
huizen zonder eigenaar zagen we ook
en ik gilde, zonder stem
in de straten van het oude Jeruzalem
waren we niet allen…
De held
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
662 Word je een held
als je vol woede zit,
vernederd bent,
je huisgezin ziet lijden,
is haat en wraakzucht
iets dat krachtig maakt?
Wie is de lafaard
onder zijn vermomming,
bloeddorstig,
niets, niemand ontziend,
die als een beest tekeergaat,
kapotmakend
uit pure wraak?…
Mijn betere ik
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
575 We voeren dezelfde strijd
jij en ik
we houden elkaar vast
ik jou en jij mij
en we beseffen allebei
wat niemand weten kan
ik zoek mijn betere ik
omdat jij zegt dat
dat het beste is
de woede die ik voelen kan
jij vindt dat niet oké
jouw pijn is meer dan
ik kan dragen
als niet zo lang geleden
woedt er die onmacht weer
mijn kracht…
wij zijn elkaars slaven
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
774 ik zou iedere
vonk in je ogen
aanwakkeren tot vuur
met je laaien en woeden
tot onze binnenbrand
uitslaat en niemand
de vlammen meer
meester kan worden
wij zijn elkaars slaven
vrijheid tot passie verteerd
zinnen gericht op behagen
haast is verleerd
alleen handen spelen
hun spel in beminnen
lippen verwennen
het zachte van…
Kerstsonnet
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
845 Van veiligheid naar woede: gele hes
De opstand van de horden uitgebroken
’t Zijn ordinaire revolutiespoken
Zij waren rond, de geest is uit de fles
De kruk, de brekebeen, de oude bes
Zij voelen zich totaal niet aangesproken
Bij hen is nooit het vuurtje aangestoken
Ze zitten in een onbesprongen bres
’t Wordt weer eens tijd voor een pikant…
volmaakt had zelfs gebreken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
739 stilte tikt seconden
de rust is schone schijn
stofjes dansen in het licht
dat kiert door het gordijn
je ogen neergeslagen
de mond een witte streep
te gekwetst om iets te zeggen
woede houdt je in haar greep
woorden zweven in de lucht
sterven zonder je te raken
je bent in het verleden terug
niemand kan nu met je praten
niets was goed…
in het vluchten van mijn handen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.783 de droom vervloog
toen ik de beelden zag in
het vluchten van mijn handen
mijn hart bevroor
ik rilde angst, mijn
woede knarste tanden
je blote voeten dansten om
de scherpte te vermijden
voelden messen dieper snijden
staal verkleurde rood
je schaduw werd steeds lichter
in traag bewegen stolde dood
ik zag het wenken van je hand
mijn…
de magie van het samen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.167 ik zou iedere
vonk in je ogen
aanwakkeren tot vuur
met je laaien en woeden
tot onze binnenbrand
uitslaat en niemand
de vlammen meer
meester kan worden
wij zijn elkaars slaven
vrijheid tot passie verteerd
zinnen gericht op behagen
de haast is verleerd
alleen handen spelen
het spel van beminnen
lippen verwennen
het zachte van binnen…