2012 resultaten.
IK BEN DE HAZEL-NOOT
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.055 . - Een bleke, weke made
bewoont mijn kamer, en die blind is, en die knaagt.
Ik ben die van mijn zaad een duisternis verzade.
En 'k word een leêgt', die klaagt noch vraagt.
'k Verlaat me-zelf; 'k lijd aan me-zelven ijle schade.
Ik ben 't aanhoudend maal, in een gesloten kring,
van ene domme, duldeloze, ondankb're made.…
de deur (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 landt een woord zachter
zonder iemands stem
als je alleen maar
met inkt zou spreken
je met slechts dunne
potloodlijnen schetst
wat doet het woord
onder een vernislaag
de worsteling met
het verzwegene
brandt het verleden
onder de glanzende schijn
wil het zich uit je borst
scheuren om zich te
bevrijden van die
blinde kwelling…
in een koperkleurig woud
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.125 ik heb mijn vleugels
weer versteld
de flarden opgelapt
mijn kleuren bijgesteld
en kan weer vliegen
je had me weggetrapt
ineens was ik oud vuil
te min om naar te kijken
in blinde haat ging
je agressie over lijken
je ogen openden het weten
niet vergeten hoe het was
we spiegelden de uren
en braken muren af
liepen constant uit de pas…
Solide?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
365 het aardse slik
op wuivende stengels riet
wat trilt, niet wankelt in haar
evenwicht, niet in de heetste
zonnehitte, de zwaarste storm
of de stilste stilte breekt het
uiteindelijk niet, valt het
terug op geloof van geduld,
was dat wat ontbrak aan je
vragende blik, maakt dat er
meer was in alles wat je ziet,
maakte dat ons doof en blind…
warme zoenen in een koperkleurig woud
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
801 ik heb mijn vleugels
weer versteld
de flarden opgelapt
mijn kleuren bijgesteld
en kan weer vliegen
je had me weggetrapt
ineens was ik oud vuil
te min om naar te kijken
in blinde haat ging
je agressie over lijken
je ogen openden het weten
niet vergeten hoe het was
we spiegelden de uren
we braken muren af
en liepen uit de pas…
Waterval
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
622 De dwazen blind.
Ik wou dat ze zagen hoe hard ik huilen kon.…
Verrekken
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
322 Hun stemgedrag getuigt van blinde vlekken
met holle frasen wou men
't leed afdekken
laat zo - schandalig! - kinderen verrekken
Hoog tijd dat wij hèn uit
hun slaap gaan wekken!…
LAIS CCLXXIII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Een hart van goud dat sterft, wordt weer orgaan
dat in het lichaam klokt, slokt, blind en lomp.
De hemel is een dunne laag bestaan
in ’t leeg heelal dat ons is aangedaan.
De groene nijd bevrijdt met nijpend zuur
de winst uit onze lijven en elk uur
verschrijft men vast tot data in metaal.…
Vriendschap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 Zonder te weten waar
Is het zoek geraakt
Dat wat je vriendschap noemt of
Blind vertrouwen
Het schitterde in een potje van kristal
Dat fonkelende in alle kleuren van de Regenboog
De scherven liggen dof bijeen
Onherstelbaar uiteengespat
Glansloos kansloos
Overschaduwen zelfs de mooie Herinneringen
die oplosten in een waterval van onbegrepen…
Ik beloof je
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
323 Ik beloof je
geen gouden bergen te bouwen
op slappe grond, ik beloof je
geen liefde voor het leven
uit blinde lust
ik beloof je
geen grote daden
maar oprechte
te doen wat ik kan
te zijn wie ik ben
dat is: jouw
wijsheid wanneer je boos bent
weerwal om je angst
hand onder je hoofd
nest voor je verdriet
ik ben jouw
begrijpende antwoord…
Oude jas, nieuwe tijd
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
684 Als vissen konden praten
en bomen konden lopen
als mensen zouden zwijgen
dan hoor je vogels lachen
Als Onze Vader
die in de hemel zijt
op aarde terug zou keren
krijgt hij spijt van zijn schepping
Iemand valt van zijn geloof
een ander valt van zijn stoel
de stad is blind en doof
hoop raakt zoek in het gewoel
Niets is wat het lijkt…
Waar de hemel is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
724 Niet langer ben ik ziende blind.
Steeds beter kan ik door tijd en ruimte zien,
waarom ons leven zijn eigen wetten kent.
Leven, dat ik met hart en ziel wil leven.
Wetten, die ik zonder ze te kennen, dien.
Ik zie hoe liefde blinde haat verdringt.
Ik onderga mijn laffe tegenstrijdigheden,
in een wereld vol contrasten.…
Aan R. te Lelydorp
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
509 Een Lelydorpgoeroe
Is der dagen zat
Hij slaapt en hij snurkt
En hij krabt als een kat
Hij miauwt en hij wauwelt
En stinkt uit z'n bek
Hij is niet slechts doof
Maar ook nog eens blind
Hij raaskalt en kwaakhalst
En stuntelt en prutselt
En stoorvogelt ongevraagd
Andermans vers
Hij noemt zich rala
Maar zegt dan "noem mei maar
Stupide…
Tot dan de stilte
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
9.720 Ik zal je hier niet met name noemen
maar ik wil eindelijk eens weten hoe
en dus kom ik morgen naar je toe
met in mijn armen verse bloemen
als je mijn hart niets geven wil
zullen ze verdorren en gebogen treuren
maar bij een verlangen avonden geuren
en bloeien gelijk onze liefde stil
omdat zij alt’ de waarheid vertellen
vaar ik blind op kleur…
NIEUWJAARSMORGEN
netgedicht
2.6 met 387 stemmen
69.292 Praat het daarom met die blinde
man daarginds en helpt zijn pleiten?…
wasvrouw-het gevecht met de engel
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.344 op zoek naar ogen
die alles zien en leven
uit putten delven
was het een wasvrouw
die in ochtendkantoorlicht
langs mij sliep op straat
ik zag haar niet blind
geslagen me zelf te groot
lichaam op barsten
moet wakker waken
gleden er vannacht geen twee
ogen gele maan
ik haat het vechten
moet morgen glimlach maken
mensen die praten…
Dansen en vergeten
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.267 misschien is er nog tijd
misschien nog enkele dagen
we spreken verleden tijd
zonder een woord van spijt
maar zolang het nu nog gaat
dromen we extra dagen
blind voor de werkelijkheid
die ons naar het einde leidt
kom nu dansen deze nacht
zoals de eerste keer, willen we meer
speel voor mij nu deze nacht
het is de laatste keer, daarna nooit…
De hoedster
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 ik wist dat
jij de hoedster was
van vele goudgerande
schapenwolkjes
dat deze volkjes
het blauw als
leefgebied hebben
geadopteerd
samen met hun vriend
de wind die blind
vaart op wat jouw handen
hem hebben geleerd
jij opent in
het ochtendrood
waar de wol nog bol
staat van de warme nacht
pas als de zon
zich na de klim weer
hoger…
Donderdag 20 maart 2003
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.069 Gedenk het geronnen bloed
dat markeert de wonden
door de “bevrijder” geslagen
in onschuldig vlees
van jonge martelaren
onder dwang gezonden
om op velden de leider
uit “beschaafde staten” te vergelden
welke in blinde macht
te beheersen tracht de bronnen
van het zwarte bloed
om dit in eigen land te pompen
in de daar geslagen wonden…
De toekomst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.321 onbedachte waarden overbrengen
maar het meeste is alreeds gezegd
en toch, voor zwijgen is het nog geen tijd
Vroeger beefde onze aarde
voor de winden van Gods stem
de wind is nu alleen maar lastig
oud geluid en geen verstand meer waard
Het is zoals gewenst, dus logisch
grafisch voor te stellen
heel voorstelbaar in getallen
wind is voor het blinde…
De wraakgodin
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.038 De kou sluipt heel zacht naderbij
zo zacht dat zij het nauw'lijks voelt
't is als de komst van het getij
dat stiekem met de stranden kroelt
Het is er en verdwijnt ook weer
als ijs en sneeuw en zon en wind
de kilte doet haar hart zo zeer
dat eenzaam is en onbemind
Een hand van ijs beroert haar oog
dat het licht daardoor niet ziet
en blind…
De lessende dorst
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.137 Je ogen dulden mijn blik,
ik schuif me blind in jou.
Samen helen we de wond
die de tijd telkens splijt.
Als een spons zuig ik je op
en jij knijpt me weer uit.
Als slakken slinkt ons slijm
in de hitte van zomerse schijn.
Er blijft ons niets meer over
dan ons volkomen leeg te drinken.…
Verliefdheid heb ik nooit bemind
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.534 Verliefdheid heb ik nooit bemind
de liefde des te meer
verliefdheid maakt je ziende blind
de liefde niet zozeer
Gedachten verlaten hun rechte lijn
gevoel komt als vlinder aangevlogen
alles lijkt zo mooi te zijn
niets meer zorgvuldig afgewogen
Het duurt een week, een maand of jaar
maar nooit je hele leven
dan zie je wie ze is zomaar
kun…
Visus
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
573 Nederlanders
Door lockdown toch behoorlijk werd ontwricht
Werd bange hoop de bodem in geslagen
Toen aan het eind der tunnel nog geen licht
Noch aan de horizon een stip kwam dagen
Hetgeen ons zichtvermogen wat verlicht
Het OMT raadt Rutte wat het wil
Het kwaad dat dag aan dag aldaar geschiedt
Is dat men veel door 'n niet geslepen bril
In blind…
Annonce
gedicht
2.6 met 19 stemmen
7.839 Wind water en buitenvergiet
druppel keer op keer onaangekondigd
zonder oponthoud maar geruisloos
in groen geheveld gras,
als de zomer wegkrabbelt
die de blinde mol het eerste zag
Bevend inderdaad zonder twijfel
wakkeren de herfstvuren aan
zodat geurige harten
licht laten spelen
in de mossige schaduw
aan weerszijde loef en lij
Onvernieuwd…
Vlaanderens scholen
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.165 Ja, meer nog hoort er het Vlaamse kind -
Verlichting, vraag ik onverholen,
Maakt die ons Vlaams verstand zo blind,
Dat het bezwijkt voor Franse wind?…
Opgebouwd onvermogen
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.639 Het was te laat voor jou
om het te zien
Of je hield je blind
-heel misschien
Ik heb je laten voelen
Het geschiedde kwaad
Voor jou de overwinning
-heeft mij kapot gemaakt…
huis-houden-smart-lap
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.449 de gouvernante is ontslagen
de werkster al vijf jaar ziek
de kok is van de kook geraakt
de tuinman gevallen over zijn riek
de chauffeur een blokje om gereden
de secretaresse verliefd op een blind typje
de accountants onzichtbare inkt omstreden
de klusjesman lijdt aan een roestig piepje
het huis heeft gelukkig stand gehouden
de witte tornado…
herinnering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.054 de klimop in mijn tuin
vol bijen en vlinders
oktober
de dagen vliegen voorbij
gedachten
zit op de top van een duin
en kijk naar de beelden
die langzaam voorbijgaan
groeiende halmen
een vreemde stap in het donker
je ziet het niet
stapt blind over de duinen
nachtblind
we lachen
de zee achter de duinen
lichtjes schitteren op de golven…
Van echte liefde
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.007 De cynicus in mij lacht zijn wrange
lach, de moralist drinkt zich liever blind,
dan te moeten kijken, hoe verlangen
de trouw van echte liefde overwint.
Ik hou mezelf niet voor de gek, ik hou
van één, die niet de mijne is, en zij
van mij, al heb ik dan een mooie vrouw,
die beter heeft verdiend dan hoererij.…