2308 resultaten.
Berlijn, 1968
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
730 In de kou
van de strijd
tussen oost en west
tussen nacht en ochtend
tussen corps en revolutie
vocht de groep studenten
zich door drank en principes
Op zoek naar waarheid
trots op idealen
blij met de koelkast
werd de muur al zachtjes gesloopt
Buiten regeerde angst
in de ondergrondse zweeg je
Het spel van de namen
de glazen wijn…
groende je het blauw
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
650 natuurlijk groende
je het blauw
in ruimte en het zicht
de aarde in een flits
jou deerde nooit de kou
jij kon bloeien
altijd groeien
in de liefde die
je wist en nee jij
hebt je nooit vergist
het was vertrouwen
waar jij huizen
mee hebt kunnen bouwen
zon en maan zijn
mijn getuigen
zij kennen ons
in dag en nacht
ook…
Hun bevroren muziek
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
573 mijn viooltjes
speelden vandaag hun
bevroren muziek uit
de eerste sneeuwwitte
partituur van het jaar
in een kleurig
afstemmen moesten
zij wel wennen
aan hun nieuwe plaats
op het seizoenpalet
juist in de herfst
waren het groentjes
pas in de kou onder
het vorstig winterblauw
mochten zij kleur bekennen
na stormachtige buien
van…
Broddelleven
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
811 Zacht stop ik vertrouwen in
toegedekt door een winterdeken
gekleurd en wel onder de warme wol
verstrengeld, opgewonden
maar tegelijkertijd geknot
wachten twee breinaalden geduldig
tot de eerste steek valt
en het ophalen kan beginnen
ik sla mijn sjaal nogmaals rond
mijn ranke hals om elke kou
buiten te sluiten en vraag
me af wanneer…
Oktoberbos
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
1.217 jij , juist jij
vertelde het geheim
van de spin en haar web
van het espenblad
dat wachtte tot het langzaam
ochtend zou worden
of van de herfstwilg
kronkelend door zijn
verloren geboorterecht
jij, juist jij
die een warme golf opende
in mijn verward geloof
laat mijn ogen weer
verzanden in tranen
van vluchtende bomen
in ijzige kou…
Hooi parfumde
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
438 zij bergde
als plattelandse
de wolken voorbij
verschoof met
de wind het
uitzicht naar vrij
runde in blauw
de zeven mijlen
door stralende kou
wist van de sloten
met het duiken
als ultieme stunt
waar zomers
hooi parfumde
warmde mest
de stallen werden
zo slagers hun
speklap gegund
is zij de boerin
met de stadse blik
die het…
Ademden mystiek
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 hij was geen tovenaar
maar bezat de magie
om mensen te bevrijden
van de remmingen
waaraan zij vaak lijden
hij stal hun blikken
nam ze mee naar
onbekende plaatsen
liet ze warmte en dan
weer strenge kou ervaren
zij zaten op het
puntje van hun stoel
om als eerste zijn
emoties te voelen in
een hemels evenaren
zij ademden mystiek
toen…
Behoud
gedicht
3.7 met 30 stemmen
19.183 Vergeet waarvoor je in de kou
wou staan en sterven
toen je dacht dat de wereld een lente
was of een vrouw.
Verwacht dag en nacht
maar vergeet de vrees die je was.
Betaal geen rente voor je gedrag.
Morgen versnelt.
Gisteren zwelt
liefde doodt, gaat niet dood.
Behoud geen resten.
Stap over haar schreef.…
koning winter
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.476 Koning winter
wanneer kom je
met je betoverend
witte winterkleed
waar blijf je met
je heldere nachten
je fonkelende sterren
waar we zo lang op
moeten wachten
waar blijf je
met je maagdelijk wit
besneeuwde takken
die glinsteren
in de gouden zon
Oh, ik wou dat ik
toveren kon
waar blijf je met je
winterse kou
je serene stilte
koning…
Opstandige golven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
517 ik spiegel me
in water met nog
een kleine rimpeling
het egaal geluk
kwam pas veel later
was in het
diepe gedoken
kwam proestend boven
met schrik en
de kou op mijn huid
leerde na jaren
rustig laveren
tussen opstandige golven
die mij met hun
massa’s bijna bedolven
tot jij verscheen
met ogen en lach
het water bedaarde
mij de spiegel…
Sst...
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.824 tot de zon schijnt ik sus je
ik sus al je kou
tot het bliksemt ik kus je
ja liefje ja jou…
Tien
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.266 voeten op andermans land
krijtwitte hinkelbaan
steentje in de hand
zwiepend touw
draaien, spinnen, springen
barsten van de kou
glijden, vallen, sneeuwbal
handen blauw
stalen buizen sprietlopen
passen, meten, evenwicht
zondag zoethout kopen
appels jatten, belletje trekken
schuilen, lachen, gezien
de weg was onze straat
Oh, was ik nog…
De mooiste bellefleuren
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
470 ik heb de lente
aan het bloeien gekregen
met wat zon en milde regen
pas toen de kou
achterwege bleef kwamen
de zomerse tekens van leven
hij straalde het groen
tot volledige wasdom
bloesemde volop naar vrucht
in lange dagen
zindert hij warmte die
de oogst rijp zal maken
nog zijn er hindernissen
te nemen zoals onweer
storm en hagelstenen…
Pit zonder vrucht
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
532 Je komt liefde te kort, een woord
waarom gelachen wordt, het
blauw wordt ijs, daarna grauw,
niet in meer staat innerlijk te bloeien,
in de kou wordt alles ontkent
een pit zonder vrucht, een
kale boom op een oude prent.…
Morgenstond
netgedicht
3.2 met 31 stemmen
796 De kou van de morgen
laat in een roes
van verrukking
zijn klamheid los.
Stralen glinsteren
vanuit ontloken dagenraad
tussen de reten
van halfgesloten gordijnen.
De wereld neemt
een nieuw begin,
maar droomt
nog even door.
Het warme witte dek
verlaat dan zacht
de sponde der aarde
opdat de krokus bloeit…
De overpeinzing
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
523 Regen, kou en duisternis.
Een enkel licht, een ritseling.
Voorzichtig fluiten van een vogel,
toch is er stilte.
Betonnen warmte,
massieve geborgenheid.
Gekrioel geleid in goede banen,
groet of glimlach, vluchtig doel.
Zovelen bij elkaar gepropt,
een concentratie van talenten.…
Een ijzige greep
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
702 je voelde
kou opkruipen
jou omsluiten
met een ijzige greep
de warmte
was snel vervlogen
toen bronnen
uitgeput verdroogden
reserve en vitaliteit
verdwenen in alle
systemen naar een
voltooid verleden tijd
leven bij de dag
in de terugslag van
een nacht die weer
wakend was doorgebracht
wij wisten je verscheiden
bescheiden na zoveel…
Een ritme zonder schikken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
466 wij tuurden samen
naar de einder
ik zag nog zon en jij zei
dat het donkeren al begon
het zachte licht
bescheen warm je gezicht
jij rilde even alsof
de kou je al deed beven
wij zijn gaan lopen
ieder in zijn eigen pas
op een ritme waarin handen
zich niet samen wilden schikken
nog overbrugt mijn lach
het niet meer kunnen raken
onafhankelijkheid…
Asiel
gedicht
3.0 met 10 stemmen
6.736 Hoor dan ons kaal en puur applaus
of wij al lang begrepen hebben
dat wij de schuld zijn van hun kou
en wat er meer lijkt op verdriet.
Zij spelen het gedreven of wij van
de wind hier op dit lege plein
voortaan wel hadden kunnen leven
als zij blijven konden, anders niet.
------------------------
uit: 'Gaandeweg', 2009.…
Nat-Blad
hartenkreet
3.7 met 20 stemmen
884 Geelgroen en bruin
bezaaid over straat
Regen ,wind, mist
waar je gaat of staat
Bomen laten los
elk blad haar verhaal
Groeven diep gesleten
hun voeder bijna kaal
Ruilen van seizoen
de warmte nu voorbij
Bijna onopgemerkt
in het nieuwe jaargetij
Ik snuif de lucht op
van nat blad en kou
De geur die mij beroerd
herfst ik hou van jou…
Toonsetting,
netgedicht
1.8 met 12 stemmen
489 tussen treden en de spijlen
op een toonladder waar de
mist op de setting heeft
gewacht,het waard vond dit
te beschrijven, verdwijnt
als onvoltooid, gebroken
en verwaaid, met rijp getooid
in een composiet, waarin het
slotakkoord een nieuwe toonsoort
werd aangeboord, een lichte
klank wordt sterfelijk,
versteven in en door de
kou…
Tweesprong
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
562 de schrijfpen trilt op het papier
aanblaast 't gedicht
hier-en-nu
mijmeringwoorden druppelen
waaien open
aan de linkerhand
(doet mij de wintersneeuw,
de kou vergeten op de achtergrond)
zucht ik naar de eerste Lentewind
als klankgazelle
aan m’n rechterhand
dat ik bemin, vol lichte geluidjes
puur en pril
op de wijzers van licht
dag…
De drup van regen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 zag de klinkers
glinsteren in het neonlicht
verdwaald door koude regen
had haast maar
wist niet meer waarheen
kwam verder niemand tegen
hoorde stemmen in paniek
uit een groezelig portiek
in passeren werd gezwegen
voelde hoe de wereld sloot
kou het bot verkilde
omdat de dood mij wilde
zag licht bewegen
in een opklarend raam
de wenk…
Pigmenten van de geest
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 heb mijn leven geschilderd
jaren in kleur aangezet
maar kon er uiteindelijk
geen juiste vorm aan geven
penseelde lijnen
in verlopende einden
cirkelde speels met
pigmenten van de geest
het doek was te groot
verdwaalde in miniaturen
van creaturen die
leefden van de goot
schetste in blauw
mijn ontsnappen
moest terug door de kou
met…
Meer dan duizend sterren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 Meer dan duizend sterren
in de donkere avond kou
teveel om nog te tellen
te verscheiden om indruk
te maken op jou
Ze schitteren en zweven
zijn een geheel met
de ruimte die hen draagt
wat inleving en aandacht
dat is alles waar
het universum om vraagt
Meer dan duizend kleuren
daaruit ben ik gebouwd
te divers om
in een blik te vangen…
Vurige winterbloem
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
601 Argeloos
raap ik de kou van de grond
als steen en grind
de aarde verborgen houdt
Ik verberg de woorden
in mijn mond
als de wind
mijn adem komt stelen
De zon maakt hulpeloos licht
in gesloten ogen
en mag nu
het uur der waarheid spreken
Ik zal met de liefde spelen
in het hart
van een vurige winterbloem
We zullen…
Je wispelturigheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
508 druppels tranen
zwaar hangen ze
aan zomerbloemen
vol kleurige verhalen
vullen snel
de kleine breuken
in de droge herfstgrond
ik kus de
donkere wolken
van je natte mond
laat jouw lach
niet meer verstikken
door je wispelturigheid
zie de lage zon
weer lichten
in je ogen
zij helderen
nu stralend blauw
ondanks het tikje kou…
nacht mis
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
562 de kerkbank absorbeert gevoel
lichte schijnheiligheid geurt als wierrook
rond hun aureool
samenzijn verplaatst zich, als het lied
een koorrijk hallelujah brult
dan lukt het wel
want vandaag is deze kerk gevuld
buiten school de kou in eenzame hoeken
maar hier binnen is het warm
komt allen tesamen
vier de hoogtij van een oud verhaal…
huiverlangen
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
752 een heimweeblauwe hemel en
straten die adembenemende kou
in zilveren glitters verglanzen
de wolkjes aan de lucht zijn niet
voor de zon doch zinnen die lachen,
wollige wasems van winters plezier
schouw schittersneeuw en witte waters
waarop geliefden vol vertrouwen in
geluk zich wagen op het gladde ijs
maar het venster lijst 't plaatje…
Heerlijk he? Die zon!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
597 Liep u ook buiten, in de heerlijke zon, te ontdooien
na al die kou en nattigheid
Had u vandaag ook zo het gevoel, van die zon,
die willen we nog niet kwijt?
Zag u ook al die mensen genieten van de zon,
van het buiten van de warmte?…