6320 resultaten.
IX Stofwisseling
gedicht
2.9 met 11 stemmen
5.281 Vergeet de groente
vergeet het vergeten
vergeet de vergankelijkheid
eet wat je ziet
weet wat je vergeet
vergeet wat je ziet op de wandeling
vergeet het licht op de wereld niet
eet het licht drink het
als wijn tot het stroomt
door je bloedsomloop
tot al het vergeten weten
je uit de vingers bloeit.
----------------------
uit: 'Ontij',…
Voedertijd
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
831 In de bus naar Soesterberg
liet ze het flapje
naar voren vallen
als een ophaalbrug.
De opgezwollen borst
keek bevrijd en vrolijk
om zich heen met een
keihard, lokkende tuit
om mijn eeuwige dorst
even te tarten, want
het gelukkige hummeltje
plakte er snel aan vast
zoals ik zonder glas
mijn biertjes drink.
De moeder knikte naar mij,
had…
De verstrengeling van engelen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
766 Ik lach het buiten uit dat in mij wil
Het reine deel dat leeft van u, vernielen:
Mijn leed, uw beeld staat immers eeuwig stil,
Het is van glas & spiegelt onze zielen.
& Wat naar binnen wil beweegt te veel,
Om door te dringen naar mijn deel in u,
Dat in u ik & u in mij tot deel verdeelt
Van een onbreekbaar heel, een wij, een kei,
Die op de…
Fiets
gedicht
2.9 met 23 stemmen
7.797 Hij is een zwijgzaam dier van staal en lucht,
zo zul je hem bestijgen en bedwingen:
je benen springveer, voeten vogelvlucht,
de wind zal samen met je spieren zingen,
je hijgt het ritme, achtergrondgerucht,
ik maak en breek mijn evenwicht,
ik trap mijn val onder mij weg, ik schrijd
op jonge wolken door de stad, ik rijd.
------------…
Handen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.142 Jij vraagt mij om een arm
maar ik heb alleen maar handen om te geven
twee stuks, tot op het bot doorleefd
ze kunnen have en goed met je delen
een luxe, voor wie alleen maar rijkdom heeft
ze kunnen grijpen, wassen, strelen
de muggen rond je hoofd wegslaan
de autosleutels uit je jaszak stelen
onwrikbaar aan je zijde staan
ze passen in het…
Kinderlijk.
hartenkreet
0.3 met 3 stemmen
877 We denken hetzelfde.
We praten hetzelfde.
we lopen hetzelfde.
We eten hetzelfde.
We poepen hetzelfde.
We plassen hetzelfde.
We worden gewassen.
We worden aangekleed.
Jij bent een
Ik honderd en een.…
LENTE SCHOONHEID
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.026 Blote benen onder ’t kort rokje
straalden jeugdig optimisme uit
Mannen zagen dit lekker brokje
mogelijk als misgelopen bruid
Lentebenen, al een beetje bruin
oogden smachtend de wereld in
Lentetopjes, met een roze kruin
kerels droomden van die godin
Blanke borstjes in haar bloesje
juichten uitdagend bij elke stap
Mannen probeerden dat snoesje…
Mijn bed
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
2.224 Dat bed, dat heerlijke warme bed, mijn zijn, naar mijn gevoegde lijf, dat bed, waarin ik stap als de dag ten einde is, om ’s morgens die heerlijkheid te verlaten, noodgedwongen, omdat er een soort van plicht roept, een plicht die ik liever zou verzaken, omdat dat heerlijke naar mijn lijf gevormde bed als het ware mompelt, blijf toch gewoon hier, dat…
overal
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
805 verward
door stralend
bruine
stoere blikken
oneindig verlangend
onvermijdelijk
binnendringend
vallen in haar
bodemloze
hart
zacht dwingende
lust kust
haar lijf
onrust
blijft…
Huid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
917 Sommigen hebben zwart
anderen hebben wit
sommigen zeggen geel
is beter dan rood
Maar hoe wordt het na de dood?
Is het dan niet allemaal gelijk,
de kleur van het stinkend, rottend lijk?
Grauw, grijs, met gaten gevuld,
al die jaren voor niets over kleur geluld.
Het sterft af, groeit ook weer aan.
Pas na de dood zal het echt vergaan
In feite…
De steen te ervaren
gedicht
3.3 met 18 stemmen
6.183 Iemand legde een steen
op haar hoofd, maar ze wou
dat het een hoed was.
Ze droeg hem als een hoge hoed.
Zulke hoeden zijn zwaar,
ze verplichten.
De steen droeg in zich
de tijd die haar hals sterkte
en rechtte en haar wekte:
ze droeg een steen.
Het gelukkig moment
de steen te ervaren
als een bot van de aarde,
voornamer…
Son of a beach
gedicht
3.4 met 16 stemmen
13.870 Zee, het zeer wijde gevoel
van te klein, bijna overbodig
ouder wordende billen waarin
nog iets trilt en schommelt
lopend naar de rommel die hij
heeft gevonden: wier, dooie
vis, slijm. Bukt, tot waar
het wit wordt tilt de wind
haar jurk op: zacht vlees. Kijk
naar de zee.
-------------------------------------------------…
dagje ouder
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.014 Stram en stijf
je voelt dat je ouder wordt in je lijf
daar is niets op tegen
maar je kunt je minder snel bewegen
ach, en daar zie ik weer een rimpel erbij
gladstijken wordt nu een heel karwei.
Maar ouder worden heeft ook zijn charme
met je kleinkinderen in je armen
en zeker als ze tegen je zeggen
oma wat doen die sneetjes in je gezicht
ik…
zij in stilte lijdt
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
688 Ik dacht de nacht te horen vallen
in duister waar het was gebleven
zo zorgzaam was de dag en nu
verlaten schimpt de schim
dwars door ‘t donker heen
geen sterrenlicht voorziet
in dromen geen akker omgeploegd
waar velden dun bezaaid met bloemen
de ware trots van slechts de éénvoud zoent
hoezeer de rust van binnen stilt
de storm de bomen…
Lentezon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
885 Voor mij mag de zon altijd schijnen
hij laat mijn klachten soms verdwijnen
het is z'n heerlijke warmtebron
ook al mag ik niet in de volle zon
maar het maakt mij vrolijk en blij
ik geniet van dit jaargetij
de donkere wolk wordt langzaam roze
ik krijg via natuurlijke weg een metamorfose!…
De donkere nachten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
779 Hoe komt het toch dat
in 't duister van de nacht
alle hersenspinsels,zijn:
zwarter dan zwart?
Hoe komt het toch, dat
zodra de dageraad zijn licht verspreid,
je praktisch ontdaan bent
van alle narigheid,
die je in de nacht wakker houdt?…
SLANK ZIJN
hartenkreet
0.6 met 5 stemmen
898 Verschrompeld zag haar jonge vel
omdat haar lichaam almaar kromp
Aan de gevolgen dacht zij geen tel
ze achtte zichzelf nog altijd plomp
Uitgedroogd verdorstte haar huid;
botten staken erachter duidelijk af
Iedere dag ging zij verder achteruit
daardoor stevende zij richting graf
Verleppen deed haar verharde vel
elastisch was ’t voor geen…
De grote boom
gedicht
3.0 met 19 stemmen
5.221 Een nieuwe Nurejev is opgestaan.
Blote voeten raken amper de grond,
de volmondige contouren gloeien
als wangen van een opgewonden
kind. Weinig bindt hem aan de aarde.
Zon en regen, hagel en storm
zijn rampspoed noch zegen.
Geen adders onder het gras krijgen
grip op die stam. Dit is de plek waar
hij heerst, opgepoetst en…
JONGOGEND BLIJVEND ADVIES
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
742 Als je je levens-zaad laat opdrogen
ontkiemt je veroudering scheutiger!
Deze hartenkreet draag ik op aan alle mannen vanaf de vijftig!…
Okk dat nog
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
814 De pijn gaat dwars door mijn ziel
hij blijft bij me
hij is als een rots die het water belemmert om
door te stromen
mijn hart gaat tekeer
mijn hoofd bonkt
mijn lichaam vecht maar tevergeefs
dit is een hopeloze strijd
ik kijk naar buiten
ik zie dat de ruiten
niet gewassen zijn
ook dat nog.…
Orthopedie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
686 Tenen gaan vreemd
een obscene
tinteling bekruipt me
geslepen raast de vibrator
over de muis van mijn voet
en beveel ik
met vriendelijke groet
aan gestoorde genen
waar tenen
zich schrikachtig plooien
vormen de voetzolen zich
tot een geleefd oud gezicht
zo verschrikkelijk bloot.…
Handig
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
661 Ze heeft zich met hand en tand verzet
tegen automatisering: uit de tijd zegt ze
tenminste, dat zegt ze altijd
ze heeft handen als kolenscheppen
zit op handarbeid, plukt handappels
dol op handwerken maar naaien en
afwerken doet ze met haar linkerhand
handen wassen begint ze niet aan!
heeft te veel in handbagage
doet aan handbal, handstand…
SONNET
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
624 VLEES, op menig duffe deur heb ik geklopt,
Liep menig middernachtelijk paadje uit,
Zocht langs de vloer, heb tegen muren aangeschopt,
Drukte in blinde hoop op de verlichte vensterruit,
Maar steeds vergeefs, hoewel wanneer de maan
Vol aan de hemel stond op volle zee,
Kwam er een wijsje uit mijn lijf vandaan
Gespeeld door Schoonheid in het staminee…
Zelfportret
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
665 De duistere schim is vogelvrij
bestaat bij de gratie van het licht
schaduwen leven weerloos
in het schijnsel van een bron
Gekneveld aan vaste vormen
die traag over vlakken trekken
een wolk lost ze voor even op
totdat de wind ze weer wekt
Grillig lentegras voert mij mee
als een kwetsbare afdruk
en als een vertaling van een gloed
Met…
Teder
gedicht
3.5 met 17 stemmen
4.211 Letters schrijven op je rug,
met mijn vingers op je huid,
ik wil je zoenen, niet te vlug,
nachtenlang zonder geluid.
Als je slaapt wil ik je strelen,
je ademhaling horen, raken,
met je vingers wil ik spelen,
steeds proeven hoe je lippen smaken.
Zonder parfum ruik je heerlijk,
en als ik mijn ogen rust,
zeg ik je meest allereerlijk,
dat…
ANGST
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
894 Weldra een heupprothese, geen fijn vooruitzicht
Ik weet even niet wat voor me ligt.
Haaks door de zure appel bijten, met felle tegenzin
Een poos stoer blijven, al is het hartje wel wat min.
Toegegeven,'t smaakt bitter en wrang
Ja, ik ben bang!
Afhankelijk zijn, terug leren lopen
Later, leukere zaken, ik mag het hopen!
Vaak ontving ik…
De leegte beneden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
740 weet
de onschuld
gewassen met
scherven van glas
hoe in bloed
jouw vrouwelijkheid
in een oud ritueel
genomen was
ook zonder hijgen
kun jij als
de man dat wil
nog kinderen krijgen
nooit is er gebeden
voor de leegte beneden
wanneer stopt dit
ontmenselijken van leven…
Het vergrootglas
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
884 Geen gedonder
maar schouders eronder
geen geklaag
maar doorgaan gestaag
het zit niet mee
maar sterk zijn voor twee
Helaas wil dit niet altijd lukken
lijkt alles als loodzwaar te drukken
voelt 't kleinste ding als mokerslag
op zo'n "alles zit tegen" dag
Terwijl je diep van binnen weet:
dit is het vergrootglas dat vermoeidheid heet…
pro peuk
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
855 Wanneer het leven bij 't ontwaken je hart nog steeds doet slaan, waarom zou je bij de koffie dan je peukie laten staan?
Tot aan je laatste hartslag beleef je telkens pret, bij het opsteken en roken van shag of filtersigaret.
Nu zijn er echter velen die deze rook echt niet benijden,
hoewel ze bijna dagelijks achter de stadsbus zullen rijden.…
Grijze haren.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.053 Ja, die grijze haren,
Die vertellen je leeftijd in jaren.
Jammer als men dat gaat bederven,
Door ze in allerlei kleuren te verven,
Het blijft een wonderlijk ervaren.…