10964 resultaten.
In speels laveren
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
496 het dwarrelt
naar omlaag
jacht en jaagt
in speels laveren
ook de wind
lijkt snel te leren
hoe zij de kristallen
flonkerend kan draperen
de horizon verdwijnt
geluid dempt uit respect
voor de snelheid
waarmee wit alles bedekt
de aarde
licht weer op
na een donker herfstig leven
rust zij onder winters zachte deken…
dit voertuig
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 dit voertuig
wij zitten daar wij zitten
in het schip…
De eerde doomt
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.433 De eerde doomt, de biezen leken
van de vroege morgenbrand,
die, in 't Oosten opgesteken,
bijt in 't baardig weideland.
Grauw is 't over nacht gevrozen ;
over dag, van 's morgens vroeg,
viert en vonkt het zonneblozen
fel, maar nog niet fel genoeg,
om het koele graf te ontsluiten,
waarin 't zaad geborgen ligt,
wachtende, om opnieuw te spruiten…
Ruimtepuin
snelsonnet
3.9 met 7 stemmen
816 Als DA14 ons wél had geraakt…
Wat zou er nu dan uit aan ‘t sterven zijn?
Iets groots, iets logs, een wezen soeverein
Dat, even nog, van zelfvertrouwen blaakt
Misschien is wel het antwoord op die vraag:
De man. De ware dino van vandaag.…
Wat is de hel?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
808 Wat is de hel,
Vraagt men zich
Voortdurend af,
Ervan uitgaande
Dat de hemel
Daadwerkelijk bestaat,
Het antwoord kan kort
En simpel zijn, zegt
De filosoof die
Wetenschap bedrijft -
De hel is niet meer,
Ook niet minder,
Dan de plaats waar
De mens liever wil zijn
Dan in leven hier op aarde
Dagelijks tot uitschot
Verklaard te zijn…
Mama
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
907 Zijn we met z'n allen verdwaald
in de jungle van machteloos en mateloos?
wat is nog niet verkracht
en houdt nieuwe kaalslag de wacht.
wou dat ik zelf eigenhandig
een woestijn kon verhinderen
voor onze geliefde kinderen.
Och neen, we zoeken gewoon de zon
want al dat gebrom vinden we erg dom.
Slaap rustig en leef lustig
we houden het…
Kennis is onmacht
snelsonnet
3.0 met 2 stemmen
660 Wanneer ie komt vergaat de hele boel
Zo'n asteró...(of toch astéroïde?)
Daar valt bepaald geen weerstand aan te bieden
Vanwege een gebrek aan terajoule
Vervloekt is het moment waarop wij hoorden
Van deze feiten en van deze woorden…
Goed en kwaad gewist
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
598 het licht is gebroken
de poorten van hel geopend
goed en kwaad gewist
nu sist en schuifelt
gebroed met
opgekropt gemoed voorbij
de apocalyps gemist
gist angst en pijn
als venijn in het bestaan
radeloze ogen
breken in onvermogen
om verder te gaan
de klok is blijven staan
toen de mensheid
aarde de das heeft omgedaan…
Jouw dieprode glans
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
481 heb de flonkering
van licht in leven gezien
nog niet alle facetten misschien
speels is de setting
danst in de nacht
zijn reflectie in unieke pracht
pas na vele jaren zoeken
vond ik jouw dieprode glans
in de verre lichtval van sterren
jij vervolmaakt nu de krans
zoals in de schepping beloofd
hemel en aarde aan een levensboog…
Samenspel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
525 herhaalde
zijn vraag
moest nadenken
en kwam er niet onderuit
te reageren
moest eerlijk zeggen
dat ik zeeën op peil houd
en soms tsunami’s veroorzaak
en mijn zon zei:
dat hij zou proberen
ze op peil te houden
door verdamping
ik wil hem omarmen
maar toch ben ik bang
voor verbranding, bevingen
en overstromingen
dan krijg ik mijn aarde…
meest vergeten moeder
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
2.141 soms zag ik de sneeuw op je smelten
heb mijn zaadjes diep in je gelegd
heb ook geschopt tegen jouw kluiten
wat is goed en wat is slecht
nu ik weet wat jij hebt te bieden
kan ik niets anders voor je doen
ik begrijp wat jij kunt verwerken
lieve moeder, ik wil je groen…
Homo sapiens
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
737 Misschien zult ge er ooit in slagen
en wordt alles veiliger hier op aard
als gij u als de dieren gaat gedragen.
Wat u dan waarschijnlijk zorgen baart
is dat ge wellicht horens moet dragen,
of misschien erger nog..., een staart.…
Lente
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.300 Wat is 't dat we willen,
Dan de kranke aarde in 't
Zonlicht te tillen -
Als een arm ziek kind…
De zon
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.377 Ik ben de aleeuwig-brandende flambouw,
Die 't groot Heelal gestaag komt toebedelen
Het licht en 't leven, die op aard komt spelen
Het wiss'lend spel van wolken en landouw.…
Vergankelijkheid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
511 zelden breekt sereniteit
pas als eeuwigheid
weer lange vingers krijgt
wordt onrust geboren
geen inbreuk
op de tijd
het aardse is begrensd
door haar vergankelijkheid
pijlsnel kiest een ziel
zijn mogelijkheid
om in aards stof
vorm te nemen
een nieuwe mens
betreedt het heden
net nog zonder verleden
nu al potentiële werkelijkheid…
Organische eenheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
531 wij zijn nooit
het paradijs uitgejaagd
maar hebben er
in onze hoogmoed
zelf om gevraagd
dachten de top
van de schepping te zijn
maar in samen leven
konden wij geen empathie
aan het aardse geven
beschouwden in onkunde
alles lager en
minder van soort
van een organische eenheid
begrepen wij geen woord
in het streven naar
goed beter…
SCHORS
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
567 Ik ben om jou heen
in gedachten terug
naar jouw geboorte
waar jij ontkiemde
traag ouder werd
nu trekken wij met elkaar op
in weer en wind
is het niet alleen maar
betasten over jouw ruwe huid
waaraan ik voel
dat jij nog steeds leeft
groene aarde
die ons in leven houdt
laat mij je omhelzen
sterf niet door ontbossing
begrijp jouw…
De hemel zoende eens de aarde.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 De hemel zoende eens de aarde
toen ik in je ogen keek.
Buiten ons leek niets meer van waarde,
alles om ons heen verbleekt.
Samen dansten wij de tango,
dag en nacht in ons bestaan.
Volgens wetten, eindeloos,
zijn wij verder voortgegaan.…
kleurrijke tulpen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
700 De Nederlandse aarde
gevuld met kleurrijke tulpen
er fluistert zachtjes een wind
tussen de molens z'n wieken
vlinders genieten van de zoete nectar
gele tulpen zijn net zonneschijn
vel rode tulpen wekken vurigheid
maar witte tulpen schijnen
als een licht vanuit duisternis
de Nederlandse aarde
gevuld met kleurrijke tulpen…
Van U is de dag en de nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 O grote God, van U zijn alle dingen
U hebt de hemel en aarde voortgebracht
De ganse schepping met praal en pracht
Hoe kunnen wij Uw grote naam bezingen?
Dank Heer voor al het goede ons gegeven
Van U zijn ook de vele zegeningen
Waarmee U ons steeds wilt omringen
Geef dat wij ook naar Uw wil mogen leven.…
Vrede
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.050 “Vrede op aarde, in mensen een welbehagen”
Zingen we graag met de kerstdagen in de kerk
Maar het is hier en daar nog steeds een strijdperk
Hoelang moeten de mensen het nog verdragen?…
ZON, MAAN EN AARDE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
738 waarde,
die hoort niet op onze mooie aarde…
Dag aan dag draagt Hij ons
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
739 God, U bent de bron van alle leven
U hebt hemel en aarde voortgebracht
En aan al Uw schepselen gedacht
Dank voor alles wat U hebt gegeven.…
Gasbel
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
827 Hoe eindig zijn de gasbel en ons leven
Ach, elke dag wordt het een beetje minder
De tijd vliedt heen, het gas vloeit steeds gezwinder
de bodem uit, men voelt de aarde beven
Ook trrilt de eigenaar van menig’ woning
Het eind is zoek in de provincie Groning!…
Homo sapiens
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
769 De mens is het slijk
dat uit zijn handen gleed
toen hij nietsvermoedend de maan verplaatste
de grote beer verwekte en water bij de vissen deed
terwijl een moddersculptuur zijn armen strekte.…
Haar lichaam lijkt de volle rijke aarde
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.842 O zie haar nu de volle benen strekken,
En de hoge machtige armen rekken,
Langs de zeeën, als de bergen der aard.
O zie op haar de duizendtallen beelden
Van hare kindren, - in haar moederweelde,
O zie de blik waarmee zij op ze staart.…
Mannen in jurken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 Mannen in jurken tezamen,
een handjevol
zij delegeerden bij gebrek aan tijd
Ze hadden nog zo’n klein rond dingetje over
vier vingers, nee vijf!
Hersenen schonken ze, een gift
sommigen beschadigd
anderen besmet met nacht
of ijspegels, de vrieskou
De creatiefste verzon
guitige diersoorten
slurven, wat geestig!
vliespoten, natuurlijk…
Ode aan de vrouw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.371 Ik zie door haar de zon
de aarde onder mijn voeten
mijn liefste avondrood
tijdens ons ontmoeten
Ze glimlacht me toe
het gezicht bij volle maan
die schitterende ster
zie ik hier voor me staan
In het midden van de nacht
voel ik haar zachte bries
ze ademt het nu moment
waar ik grif voor kies…
De haan kraaide twee keer
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
743 de haan kraaide twee keer
en nog eens
de nacht ontsliep in de dag
de zoekende zon achtervolgde
verzengde de nacht
strooit de wederkerende as in
de wassende dageraad
en de dag ontrolt zich langzaam
krom als een oude atlaskaart
tot het moment
dat de aarde zich keerde
tegen de dag
en de titaan haar in liet slapen
vredig in de schaduw…
Ons laatste avondmaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
580 ik breng geen groet
aan duizenden
in een stampvol stadion
met geestdrift en applaus
leid de kudde niet
die zonder herder
voedsel zoekt en
enkel slaapt en poept
mijn woorden heb ik
aan de lucht gehangen
om in weer en wind
ieders aandacht te vangen
duurzaamheid is
de nieuwe kwaliteit
geen snel consumptiegoed
maar liefde en medemenselijkheid…