1969 resultaten.
REÏNCARNATIE
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
714 Heel voorzichtig krijt wegvegen
in de wervelende stofjesregen
silhouetten, gedaanten uit vervlogen tijden
herkenning, voorouders
familieband geeft rust
droombeeld en realiteit
glijbaan van leven naar leven
abrupt een halt een veel te nauwe kraag
snoert mijn adamsappel af
het musket is zwaar heel zwaar
al schietend, de dood tikt op mijn…
De magie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 ben jij
de schepper van de beelden
die je aanreikt in woorden
de god
die uit het niets
een werkelijkheid creëert
of schenk jij ons
met stem en ogen
de ongeziene wereld van vandaag
met highlights
en een andere modulatie
raak jij ons met nieuw elan
alleen poëzie
heeft dan de magie
van het luisterrijk bekijken…
ZORGVULDIGHEID
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
607 De zorgvuldigheid ligt
in de met zorgvervulde eeuwigheid
waarin de onrust tot rust
de zorg berusting zal worden
in het waardevolle even,
dat het leven vertegenwoordigt
in de aanwezigheid van je naaste,
die het begrip heeft, dat nodig is
om het leven te voltooien
zo huldig je met de bloemen van het veld
zing de liederen van de hemel,…
KNOTTEN WOL
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
695 De knotten wol
liggen verward
alle kleuren door elkaar
te wachten op ontrafeling
geen mens ter wereld zal het doen
dit onbegonnen werk
het nut wordt niet meer ingezien
en toch ..............…
Overstappen zonder haasten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 zijn trein
denderde door
al jaren lang
zonder te stoppen
natuurlijk
reed hij weleens
op vals spoor maar
altijd zonder brokken
aankomsten met
kus en armzwaai
bleven joviaal tot aan
het laatste fluitsignaal
een fraai emplacement
om bij te komen
met een rangeerterrein
vol ooit gewenste dromen
de lichten zijn gedoofd
coupés verlaten…
Ze bewoont de stilte.
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
560 Ze bewoont de stilte,ze
bedrijft haar moraal
voor mij in een nog
te ontdekken taal.
Hoe is het wonen in
de stilte, vroeg ik haar?
Geen geluid kwam
over haar lippen,
toch antwoordde zij:
- Als ik in de stilte
van de sterren woon
is er geen stem
meer nodig om de
alles omvattende
leegte te verwarmen,
daar buiten heerst
alleen…
de wijze zwijgt
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
856 een vraag op je antwoord
een antwoord op je vraag
oneindige lus
het hart in de palm
van zonneschijn
spreekt niet over vrijheid
het zwijgt
ik ben
een pad zonder einde…
KENNISMAKEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
672 Vannacht lag de dood naast mij
met de rust die bijna hemels was
Hij noodde mij naar het generlei
ver weg boven dit aards moeras
Daarna reikte de dood zijn hand
alsof ’t eind reeds gekomen was
Je bent op aarde slechts passant
sprak hij kom, ik ben je kompas
Waar is mijn God vroeg ik hem
die wacht tussen ‘t hemelgewas
Vervolgens brak dan…
EEN ENGEL HIELD MIJ STAANDE
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
812 Een engel hield mij staande
zij legde haar hand op mijn schouder
ik was verrast en geschokt
een niet alledaags gebeuren
probeerde het te begrijpen
zonder een woord te zeggen
nam ze me aan de hand
in de volle drukke straat
viel dit voorval niemand op
waarheen gingen we en waarom
we belanden in een groot park
dat ik nog nooit had gezien…
Dwalende schaduwen.
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
666 Schaduwen in de nachtelijke uren
dwalend tussen sterren en maan
ogen die zoeken naar een weg die
hen zal leiden naar het eindpunt
waar ze vrij zullen zijn van alle pijn.
Engelen zullen hen daar ontvangen
als ze staan voor de gouden poort die
open zal gaan en hun verwelkomen
met muzikale klanken hen omarmen
met de warmte van het eeuwige…
Door witte guirlandes
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
518 woorden vielen
in waaiers uiteen
door vuurwerk van de zin
strofen
schoten als pijlen
naar ongekende hoogte
cirkelden daar
in steeds snellere vaart
tot een veelkleurig begrijpen
als apotheose werd het gedicht
met een oorverdovende knal
door witte guirlandes uitgelicht…
mistflarden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
465 jouw naam wordt niet geschreven
jouw naam wordt in lentelicht geweven
ongebroken in stralende takkenbomen
geef jij mij de zon, mag ik bij je komen
jij bent de bosnimf van mijn dromen
aan de rand ligt een weiland te stomen
daar is het voor mij bij gebleven
en het vee lijkt te zweven…
Bloemen
gedicht
3.2 met 36 stemmen
16.938 Als alle mensen eensklaps bloemen waren
zouden zij grote bloemen zijn met lange snorren.
Vermagerde vliegen, dode torren
zouden blijven haken in hun haren.
Tandenstokers, steelsgewijs ontsproten,
zouden zwellen tot gedraaide tafelpoten,
katoenen knoppen zouden openscheuren
tot pluche harten die naar franje geuren,
En op de bergen zouden…
Nachten vol maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
459 ik ben
aan de haal gegaan
in nachten vol maan
zonder bezem of tapijt
maar geleid door
kosmische krachten
maakte me leeg
bevrijd van aardse ballast
dreef ik op duizend gedachten
in een groots perspectief
openbaarde zich schoonheid
loste tijd op in zijn
zag de maan
langzaam ontkleuren
in het goud van de zon
de morgenstond…
DE KRISTALLEN BOL
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.067 Mijn handen liggen op een kristallen bol
de tinteling verwart mij, beeldvormend
komen herinneringen in mij op
trillend, sidderend, ik transpireer
zuig krachten op, zie een andere weg
mijn geest verzwelgt de kristallen
brandend van verlangen, nu splijt de bol zich
duizenden glinsteringen stralen mij aan
ik beleef de fusie van de krachten…
Mijn verlaten strand
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
596 Verlangens spoelen aan
op mijn verlaten strand
gevangen in illusies
verworden ze tot spiegels van de ziel
Mijn tranen wellen op in jouw ogen
jouw mond spreekt mijn woorden
sterren schrijven jouw naam
in stralen van goud
kristallen sluiers lichten op
als een glimlach van de eeuwigheid
overweldigende schoonheid
tijdloos universum
Muziek…
DROMEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
652 Dwalend langs de stilte
van mijn dromen
ver voorbij
de weemoed van "het zijn"
zweef ik naar het land
van stil verlangen
naar volmaaktheid
en naar liefde zonder pijn
Vluchtend voor
mijn horizon van tranen
voor de zwarte sluiers
van mijn ziel
vind ik rust
in nevels van verrukking
en dans verwonderd
langs het licht van mijn bestaan…
DROMENDANS
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
698 De glazen dansvloer
van mijn dromen
met muziek sereen en zacht
neemt me mee
naar stille verten
waar jij vol verlangen wacht
Hand in hand zweven we samen
van alle last en druk bevrijd
langs het licht
van duizend sterren
door de grenzen van de tijd
Begeleid door zang van koren
ijl van zuiverheid en pracht
dansen wij
langs zilveren golven…
ALS DE HEMEL BESTOND
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
885 Als er heus een hemel zou bestaan
waarom zou er dan ook een hel zijn
Was die hemel dan niet zo humaan
iemand te nemen van buiten de lijn
Als er nu echt een God zou bestaan
waarom zou er dan ook kwaad zijn
Kan die God dan dit kwaad niet aan
of resideren zij in het eigen domein
Als er heus een hemel zou bestaan
waarom zou er dan zoveel leed…
Als de stilte visioenen schept
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
592 Droom het sterrenkind in mij
in vlagen van bewustzijn
aan een ander wereld
Wij ontmoeten onze nachtzijde
waar onze zielen waken
Als het vuur het gruis
verteert dat onze
liefde omarmt
tillen we ons kinderleed
moeiteloos over vulkanische
erupties heen
Intuïtief en doortastend
wordt ons verlangen in
talende gebaren hoorbaar
vervult…
Boodschap?
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
767 De boodschap trof haar als een dolk,
een pijl die trillend in de roos blijft steken,
soms gaat zij varen op een grijze winterwolk
gehuld in sneeuw, langs witte hemelbeken,
koos zij voor het zonlicht in haar hand, die
haar een helder en fonkelend uitzicht bood,
door liefde overmand een altijd brandende
diamant, die zich liet ontvallen uit haar…
Strofen
poëzie
2.3 met 10 stemmen
3.086 Liever is liefde mij dan de geliefde,
liever het lam dan de drachtige ooi,
liever de schicht die de voorhang doorkliefde
dan het vertrek met zijn weeldrige tooi.
Slaap in de schelp van uw marmeren nissen,
goden en helden, door niemand betreurd.
Water en wind zal uw namen uitwissen
tot een geheim waar de nazaat op speurt.
Wie in de straten…
Tastend naar het licht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
588 Begraaf ons in
een dek van woorden
met een warmend gebaar,
waar zielen moeizaam zuchten
genageld aan
ernstige schemering
en de leugen wordt
gedoogd in blinde ogen
wiekt nog een laatste
vleugelslag richting hemelrijk
Voordat de dood
ons inhaalt en ons
schaduwend verleden opeist
heeft leven's liefde
ons gegeten en beproefd…
Zielekruimels
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
594 Zij heeft haar rondingen bloot
in een horizonloze verwachting,
ze nam de blanke sneeuw uit haar
boezem, verdeeld tussen zon en
maan in de levende en de naakte
nachten, zekerheden ver van haar
vandaan, geketende geheimen
door anderen verteld, ze streelde in
gedachten de mildheid van de dromen,
nipt met de lippen van het bloed uit
de…
Het licht verstrengelt zich..
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
610 Zoals wel vaker, wanneer het stil zich laat horen
het licht hem strelend aansprak, treffend vermeden,
trok zijn mond genoegzaam wat schuin,
wie kent deze koesterende figuur?
Zijn gelijkenis stempelhard in gebroken wit
blijft ongeëvenaard, een schaamteloze glimlach
onwerelds zacht gedragen tot op heden.
Eeuwig geluk draagt zwaar, onvermoeibaar…
Duisternis
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
695 Ik ga mezelf nu verbergen in de
duisternis,
want de dagen slopen mijn gestel,
maken mijn identiteit kapot
en ruïneren mijn spirit.
Ik heb mijn engelenvleugels
om jouw ellende heengeslagen,
maar je wil me liever doden.
Dat bedoel ik nou. Waarom geef
je me niet de liefde, die mij
toekomt? Doe je zo wreed en
extreem het tegendeel, sirene…
Meesterhand
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
895 Ze kneedt haar klei, in de ogen
van verwondering, omlijst door
een ranke schoonheid, polijst
door ranke handen.
Geroerd door water uit de schaal
van broosheid, het aanzweet gestileerd
tussen schuld en goedgelovigheid,
in de creatieve verwachting te zwerven
door haar onschendbaarheid.
Het licht laat dolen door de toekomst
van…
het land van nergens
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.232 eens vloog ik door een huiver van herkenning
van levensmoed gespreid
en hemels wijd
synchroon aan de hartslag van de adelaar
naar het land van nergens
en er was geen bestemming
noch was er voor de vlucht een doel om na te streven
zo blind te vliegen in de hoge lucht
de adelaar gelijk
zo hemelsbreed en rijk
maakt tomeloze dingen klein…
Lorelei
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
525 Er moet een tanker worden geborgen,
hij maakte slagzij, ligt nu ondersteboven
en de nimf van de Lorelei, die was erbij,
immers: als je de verhalen moet geloven,
stond zij op de rots te zingen daarboven
men raakte in de ban, tja dat komt ervan,
als vrouwelijk schoon je in de ban houdt.…
Nacht
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
703 Als de wankele vormen
van de verlopen dag
verstillen in zijn ogen
en in zijn armen doven
toont hij zich, de nacht.
Met een handje gapende gaten
uit angsten tot vergaan
stanst hij tijd en ruimte
tot nieuw eendaags bestaan.
Niemand hoort het kraken
van de nieuwe stenen daken
of het spannen zelf
van het hemelgewelf.
Als de nieuwe wereld…