Alle inzendingen over mystiek

1969 resultaten.

Sorteren op:

REÏNCARNATIE

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 714
Heel voorzichtig krijt wegvegen in de wervelende stofjesregen silhouetten, gedaanten uit vervlogen tijden herkenning, voorouders familieband geeft rust droombeeld en realiteit glijbaan van leven naar leven abrupt een halt een veel te nauwe kraag snoert mijn adamsappel af het musket is zwaar heel zwaar al schietend, de dood tikt op mijn…
Hans Uding11 november 2010Lees meer >

De magie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
ben jij de schepper van de beelden die je aanreikt in woorden de god die uit het niets een werkelijkheid creëert of schenk jij ons met stem en ogen de ongeziene wereld van vandaag met highlights en een andere modulatie raak jij ons met nieuw elan alleen poëzie heeft dan de magie van het luisterrijk bekijken…
wil melker16 september 2013Lees meer >

ZORGVULDIGHEID

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 607
De zorgvuldigheid ligt in de met zorgvervulde eeuwigheid waarin de onrust tot rust de zorg berusting zal worden in het waardevolle even, dat het leven vertegenwoordigt in de aanwezigheid van je naaste, die het begrip heeft, dat nodig is om het leven te voltooien zo huldig je met de bloemen van het veld zing de liederen van de hemel,…
Hans Uding14 november 2010Lees meer >

KNOTTEN WOL

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 695
De knotten wol liggen verward alle kleuren door elkaar te wachten op ontrafeling geen mens ter wereld zal het doen dit onbegonnen werk het nut wordt niet meer ingezien en toch ..............…
Hans Uding15 november 2010Lees meer >

Overstappen zonder haasten

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
zijn trein denderde door al jaren lang zonder te stoppen natuurlijk reed hij weleens op vals spoor maar altijd zonder brokken aankomsten met kus en armzwaai bleven joviaal tot aan het laatste fluitsignaal een fraai emplacement om bij te komen met een rangeerterrein vol ooit gewenste dromen de lichten zijn gedoofd coupés verlaten…
wil melker13 september 2013Lees meer >

Ze bewoont de stilte.

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 560
Ze bewoont de stilte,ze bedrijft haar moraal voor mij in een nog te ontdekken taal. Hoe is het wonen in de stilte, vroeg ik haar? Geen geluid kwam over haar lippen, toch antwoordde zij: - Als ik in de stilte van de sterren woon is er geen stem meer nodig om de alles omvattende leegte te verwarmen, daar buiten heerst alleen…
pama17 november 2010Lees meer >

de wijze zwijgt

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 856
een vraag op je antwoord een antwoord op je vraag oneindige lus het hart in de palm van zonneschijn spreekt niet over vrijheid het zwijgt ik ben een pad zonder einde…
pelgrim17 november 2010Lees meer >

KENNISMAKEN

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 672
Vannacht lag de dood naast mij met de rust die bijna hemels was Hij noodde mij naar het generlei ver weg boven dit aards moeras Daarna reikte de dood zijn hand alsof ’t eind reeds gekomen was Je bent op aarde slechts passant sprak hij kom, ik ben je kompas Waar is mijn God vroeg ik hem die wacht tussen ‘t hemelgewas Vervolgens brak dan…
Ton Rijkers23 november 2010Lees meer >

EEN ENGEL HIELD MIJ STAANDE

hartenkreet
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 812
Een engel hield mij staande zij legde haar hand op mijn schouder ik was verrast en geschokt een niet alledaags gebeuren probeerde het te begrijpen zonder een woord te zeggen nam ze me aan de hand in de volle drukke straat viel dit voorval niemand op waarheen gingen we en waarom we belanden in een groot park dat ik nog nooit had gezien…
Hans Uding23 november 2010Lees meer >

Dwalende schaduwen.

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 666
Schaduwen in de nachtelijke uren dwalend tussen sterren en maan ogen die zoeken naar een weg die hen zal leiden naar het eindpunt waar ze vrij zullen zijn van alle pijn. Engelen zullen hen daar ontvangen als ze staan voor de gouden poort die open zal gaan en hun verwelkomen met muzikale klanken hen omarmen met de warmte van het eeuwige…

Door witte guirlandes

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
woorden vielen in waaiers uiteen door vuurwerk van de zin strofen schoten als pijlen naar ongekende hoogte cirkelden daar in steeds snellere vaart tot een veelkleurig begrijpen als apotheose werd het gedicht met een oorverdovende knal door witte guirlandes uitgelicht…
wil melker30 augustus 2013Lees meer >

mistflarden

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 465
jouw naam wordt niet geschreven jouw naam wordt in lentelicht geweven ongebroken in stralende takkenbomen geef jij mij de zon, mag ik bij je komen jij bent de bosnimf van mijn dromen aan de rand ligt een weiland te stomen daar is het voor mij bij gebleven en het vee lijkt te zweven…
Fred8 december 2010Lees meer >

Bloemen

gedicht
3.2 met 36 stemmen aantal keer bekeken 16.938
Als alle mensen eensklaps bloemen waren zouden zij grote bloemen zijn met lange snorren. Vermagerde vliegen, dode torren zouden blijven haken in hun haren. Tandenstokers, steelsgewijs ontsproten, zouden zwellen tot gedraaide tafelpoten, katoenen knoppen zouden openscheuren tot pluche harten die naar franje geuren, En op de bergen zouden…

Nachten vol maan

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 459
ik ben aan de haal gegaan in nachten vol maan zonder bezem of tapijt maar geleid door kosmische krachten maakte me leeg bevrijd van aardse ballast dreef ik op duizend gedachten in een groots perspectief openbaarde zich schoonheid loste tijd op in zijn zag de maan langzaam ontkleuren in het goud van de zon de morgenstond…
wil melker23 augustus 2013Lees meer >

DE KRISTALLEN BOL

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.067
Mijn handen liggen op een kristallen bol de tinteling verwart mij, beeldvormend komen herinneringen in mij op trillend, sidderend, ik transpireer zuig krachten op, zie een andere weg mijn geest verzwelgt de kristallen brandend van verlangen, nu splijt de bol zich duizenden glinsteringen stralen mij aan ik beleef de fusie van de krachten…
Hans Uding9 december 2010Lees meer >

Mijn verlaten strand

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 596
Verlangens spoelen aan op mijn verlaten strand gevangen in illusies verworden ze tot spiegels van de ziel Mijn tranen wellen op in jouw ogen jouw mond spreekt mijn woorden sterren schrijven jouw naam in stralen van goud kristallen sluiers lichten op als een glimlach van de eeuwigheid overweldigende schoonheid tijdloos universum Muziek…
Ariadne10 december 2010Lees meer >

DROMEN

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 652
Dwalend langs de stilte van mijn dromen ver voorbij de weemoed van "het zijn" zweef ik naar het land van stil verlangen naar volmaaktheid en naar liefde zonder pijn Vluchtend voor mijn horizon van tranen voor de zwarte sluiers van mijn ziel vind ik rust in nevels van verrukking en dans verwonderd langs het licht van mijn bestaan…
Ariadne11 december 2010Lees meer >

DROMENDANS

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 698
De glazen dansvloer van mijn dromen met muziek sereen en zacht neemt me mee naar stille verten waar jij vol verlangen wacht Hand in hand zweven we samen van alle last en druk bevrijd langs het licht van duizend sterren door de grenzen van de tijd Begeleid door zang van koren ijl van zuiverheid en pracht dansen wij langs zilveren golven…
Ariadne11 december 2010Lees meer >

ALS DE HEMEL BESTOND

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 885
Als er heus een hemel zou bestaan waarom zou er dan ook een hel zijn Was die hemel dan niet zo humaan iemand te nemen van buiten de lijn Als er nu echt een God zou bestaan waarom zou er dan ook kwaad zijn Kan die God dan dit kwaad niet aan of resideren zij in het eigen domein Als er heus een hemel zou bestaan waarom zou er dan zoveel leed…
Ton Rijkers12 december 2010Lees meer >

Als de stilte visioenen schept

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 592
Droom het sterrenkind in mij in vlagen van bewustzijn aan een ander wereld Wij ontmoeten onze nachtzijde waar onze zielen waken Als het vuur het gruis verteert dat onze liefde omarmt tillen we ons kinderleed moeiteloos over vulkanische erupties heen Intuïtief en doortastend wordt ons verlangen in talende gebaren hoorbaar vervult…

Boodschap?

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 767
De boodschap trof haar als een dolk, een pijl die trillend in de roos blijft steken, soms gaat zij varen op een grijze winterwolk gehuld in sneeuw, langs witte hemelbeken, koos zij voor het zonlicht in haar hand, die haar een helder en fonkelend uitzicht bood, door liefde overmand een altijd brandende diamant, die zich liet ontvallen uit haar…
pama26 december 2010Lees meer >

Strofen

poëzie
2.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.086
Liever is liefde mij dan de geliefde, liever het lam dan de drachtige ooi, liever de schicht die de voorhang doorkliefde dan het vertrek met zijn weeldrige tooi. Slaap in de schelp van uw marmeren nissen, goden en helden, door niemand betreurd. Water en wind zal uw namen uitwissen tot een geheim waar de nazaat op speurt. Wie in de straten…

Tastend naar het licht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 588
Begraaf ons in een dek van woorden met een warmend gebaar, waar zielen moeizaam zuchten genageld aan ernstige schemering en de leugen wordt gedoogd in blinde ogen wiekt nog een laatste vleugelslag richting hemelrijk Voordat de dood ons inhaalt en ons schaduwend verleden opeist heeft leven's liefde ons gegeten en beproefd…

Zielekruimels

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 594
Zij heeft haar rondingen bloot in een horizonloze verwachting, ze nam de blanke sneeuw uit haar boezem, verdeeld tussen zon en maan in de levende en de naakte nachten, zekerheden ver van haar vandaan, geketende geheimen door anderen verteld, ze streelde in gedachten de mildheid van de dromen, nipt met de lippen van het bloed uit de…
pama9 januari 2011Lees meer >

Het licht verstrengelt zich..

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 610
Zoals wel vaker, wanneer het stil zich laat horen het licht hem strelend aansprak, treffend vermeden, trok zijn mond genoegzaam wat schuin, wie kent deze koesterende figuur? Zijn gelijkenis stempelhard in gebroken wit blijft ongeëvenaard, een schaamteloze glimlach onwerelds zacht gedragen tot op heden. Eeuwig geluk draagt zwaar, onvermoeibaar…
Rob van Tol11 januari 2011Lees meer >

Duisternis

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 695
Ik ga mezelf nu verbergen in de duisternis, want de dagen slopen mijn gestel, maken mijn identiteit kapot en ruïneren mijn spirit. Ik heb mijn engelenvleugels om jouw ellende heengeslagen, maar je wil me liever doden. Dat bedoel ik nou. Waarom geef je me niet de liefde, die mij toekomt? Doe je zo wreed en extreem het tegendeel, sirene…

Meesterhand

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 895
Ze kneedt haar klei, in de ogen van verwondering, omlijst door een ranke schoonheid, polijst door ranke handen. Geroerd door water uit de schaal van broosheid, het aanzweet gestileerd tussen schuld en goedgelovigheid, in de creatieve verwachting te zwerven door haar onschendbaarheid. Het licht laat dolen door de toekomst van…
pama12 januari 2011Lees meer >

het land van nergens

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.232
eens vloog ik door een huiver van herkenning van levensmoed gespreid en hemels wijd synchroon aan de hartslag van de adelaar naar het land van nergens en er was geen bestemming noch was er voor de vlucht een doel om na te streven zo blind te vliegen in de hoge lucht de adelaar gelijk zo hemelsbreed en rijk maakt tomeloze dingen klein…

Lorelei

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 525
Er moet een tanker worden geborgen, hij maakte slagzij, ligt nu ondersteboven en de nimf van de Lorelei, die was erbij, immers: als je de verhalen moet geloven, stond zij op de rots te zingen daarboven men raakte in de ban, tja dat komt ervan, als vrouwelijk schoon je in de ban houdt.…
An Terlouw14 januari 2011Lees meer >

Nacht

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 703
Als de wankele vormen van de verlopen dag verstillen in zijn ogen en in zijn armen doven toont hij zich, de nacht. Met een handje gapende gaten uit angsten tot vergaan stanst hij tijd en ruimte tot nieuw eendaags bestaan. Niemand hoort het kraken van de nieuwe stenen daken of het spannen zelf van het hemelgewelf. Als de nieuwe wereld…