Alle inzendingen over ruisend blad

2623 resultaten.

Sorteren op:

een zacht nieuwjaar

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 673
ik hoor zachtheid nog voor de winter kraakt zachtheid van zomaar vensters die flonkeren in donkere straten ik zie mensen fluisterend praten binnen branden kaarsen getemperd licht vervaagt de rimpels in een oud gezicht onherbergzaam gaat de weg langs kreupelhout en rottend blad toch zijn de geuren vers en fris alsof er in het afgelopen…

Overgewaaid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 445
Een waternimf, ze springt van blad tot blad. De Eem blikt mild, in haar zilver en haar stilte. De buizerd gilt guitig, de koekoek roept We werpen witte of rode rozen in het water, samen met de donkere stenen die ons tweede chakra verstoppen. We bliksemen onze blokkades. Zwart is de zwaan die zwierend voorbij vliegt.…

vlinders

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
waar goudgeel de zon van het groene lover de koele schaduw grenst zilveren in duizendtal vlinders moeder natuur zijdezacht getooid prachtigen zij de dag glimmend gelijk edelmetaal met zorgeloos flaneren van blad tot blad zo geluk regenend dwarrelen als parels zij geluidloos het leven met groeiend verlangen naar vrijheid van zijn…

0machtig de bloem die een schitterde

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 413
Wanneer het laatste blad zijn plicht opzegt, sterft het wonder langzaam in zijn laatste licht; onmachtig de bloem die eens schitterde in het licht tussen andere groten.…

Zomergenoegens uit het verleden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 542
Blad na blad sla ik om en met een blijde blik koester ik dit verleden, en hoor ik de roep der meeuwen, en voel het klotsen van de zee tegen mijn gebruinde enkels. Nog even snuif ik diep de zilte lucht van dit zomergenot tot mij, tot dat mijn voeten badje en met een heerlijk drankje door zuster Anne weer heerlijk wordt aangevuld.…

De laatste ril

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.210
het regent in het park met druppels vrij van vorm ze tekenen een gezicht dat verwatert in een storm bomen verliezen blad meegenomen door de wind grijze haren in de nacht maakt geloven verder blind ergens valt de onrust is het meer dan stil spreekt verleden aandachtig vlucht de laatste ril…

hier ontspruit je

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 848
Hier ontspruit je nieuwe liefste Nieuwe liefste die ik ken Hier ontspruit je uit het niets Hier ontspruit je uit mijn pen Hier ontspruit je uit het blad En in de verte uit de kiem Hier ontspruit je in je woorden Hier ontspruit je pantomiem Hier ontspruit je dan uit alles Hier word je bedacht Je hoeft hier enkel maar te zijn Meer wordt…

Gloria voor Jellema

netgedicht
3.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 5.857
Voorbij de jeugd het blad gelijnd en half vol geschreven ziet hij de kinderen aan en zich bezeren aan het leren van wat belangrijk lijkt Een twijfelachtig stempel drukt van jaren her Het langzaam wennen aan de dood die wenkt en wacht en trouw is als een goede vriend die sterven kan en daarom leeft op grootse voet…

Boom

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 951
Kijk verder dan jouw herfst waarop je 't blad laat gaan. Hef op je kruin, een nieuw gewaad komt er nu heel snel aan.…

SLOOT

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.198
Zo oud niet of hun jeugd treurt in de wilgen, het water spiegelt ze nooit rimpelloos, het gladde blad en niet bladerloos, het is een dak waarover zij zich spreiden, waarop een eend in landschap weggezakt, met een gevluchte in de grond bevriend, laag water zoekt en boven water tracht een nieuwe eend te vinden die haar dient…

Verstrengeld

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.046
jouw woorden in de mijne op het hoekje van het blad waaraan ik schrijf gemurmel en gekir ik dek ze toe met stilte en geduld gejengel strekt mijn armen uit maar keert me om en sluit de deur ik ben er niet ik hoor ze niet ik zie ze niet ik wil ze niet ze krijsen het nu uit getergd neem ik ze dan maar op omzichtig tussen…
Rina van Dijk26 februari 2006Lees meer >

Langs de vloedlijn

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 914
Licht tipte zand, ogen bogen en het strand raakte bedolven onder een lange adem, de oceaan een nachtsonate van geruis en wij keerden op onze schreden over gouden duinen, wuivende palmen indrukken achterlatend later dwaalden vingers tussen schouder en blad een levensloop van stiltewoorden.…

Ouder worden.

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 939
Het groen is bijna vervaagd langzaam verkleurt het blad. Aan de stam wordt al gezaagd de beste tijd heb ik gehad. Nu kan ik slechts nog dromen van alles wat ooit eens was. Niets kan nog terug komen vergeelt het groene gras.…

In koeler groen

netgedicht
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.128
in koeler groen vertel ik jou van het gevallen blad van de wind die zucht omdat de lucht niet wilde klaren dan rapen we de vruchten onder de stambomen en planten ze terug in vruchtbaarder grond waar respect de voedingsbodem is voor onvoorwaardelijke liefde op een nevelloze dag in ’t koele groen van nieuwe kweek…

Hoop

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 814
ik kan er niet mee zitten doe mijn eigen ding afstand kerft groeven in mijn hoofd dat ligt te rusten op een bed van paarse tulpen verwelkt, uitgewaaierd afgedankt maar dankbaar fluistert de wind zoete zinnen op onbeschreven blad…
Marianne22 februari 2007Lees meer >

ochtendgloren

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.408
De aarde rust onder een deken van mist en is voor even uitgewist voorzichtige zonnestralen spelen een spel en laat alles zweven contouren komen langzaam tot leven dan ontwaakt de aarde uit de donkere nacht als een blad gedragen door de wind komt zij tot volle glorie in al haar pracht als een nieuwe dag weer begint…
ria14 oktober 2007Lees meer >

Dagdroom

gedicht
3.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 12.017
ik sta op het balkon met de wens een blad te zijn, behorend tot de populieren, zwierend in een wind van zon sloom danst mijn schaduwvlek, onder het gewicht van de hemel, met de dofgroene spiegeling van het vetglanzend bladerdek door mijn fijn vertakte aderen welt wit spuug van goden, het chlorofyl voor de mensen het bloed van de bladeren…

Onaards concert

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 930
wijd zijn de gespreide vleugels die speelse woorden dragen vederlicht vluchten klanken langs vingervlugge handen tot een volmaakte melodie ik vang gretig, en adem tijdloze muziek uit nevelnerven van het ongebleekte blad bespeel het heelal in koralen vervlochten met trompetgeschal van hemelse engelen, zeven in getal…

Censuur

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 727
Waar de dichters sneuvelen Verdroogd schreeuwend de pen Krult het onbeschreven blad In tijdloos durend witte stilte Dan is daar de oorsprong Die zich verontwaardigt profileert In razernij en zoet gezang Ontrukt hij de vlerk een veder Toomloos is zijn gedender Niet aflatend de stroom Braakt gewraakte zinnen Geboren is het schrift…

Onweerspiegeling

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 778
Een waterval spoelt mij de mond: een stilte in een stilte tussen licht en tromgeroffel en het blad onder mijn aandacht neemt bezit van mij.…

langs de Leie

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 616
Ik kan niet bij haar geraken overal is de rivier te breed zijn de meanders uitgesleten gelijk mijn handen in haar het blad sterft op de oever geur van humus dringt door tot een verlegen donkerte in mijn hart, pindraad streelt de koebeesten, aait mijn vel het water ruist, speelt met de naakte vissen, zilvert dan stillekes de gouden zon…
Rieg28 augustus 2008Lees meer >

Als rondvliegend glas

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
chaos vlaagt heftig in brekende takken lopen emoties huizenhoog op in donkere luwte ritselt vervaarlijk het blad loerend op kansen uitschietend in kracht woorden snijden als rondvliegend glas verwonden geliefden met een hysterisch gelach nog is de storm niet bedaard maar goede medicatie heeft ons de orkaan bespaard…
wil melker14 september 2014Lees meer >

Zij

netgedicht
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.115
Een blad valt. De clou is, met een lange pauze, verloren tussen wees en een moeders groet. Werelds; als een lang verwacht rapport dat deuren opent. Tijd om uit te prikken, maar de gong verdringt de kinderen van graan, als de zon, wat lacherig, aankondigt dat het tijd is om dag te zeggen. Want dat is het.…

Zoals het u belieft

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 964
raakt het soms te hard begonnen met een valse start zoals alles moet vallen op mijn pad vallen als een blad zoals bladzijden moeten bloeden voordat rozen ooit uit kunnen bloeien voordat wij paden en zaden uit broeden vrienden schrijf wat u belieft en gelooft want zonder woorden zijn wij uitgedoofdt…

Seizoenen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 575
Vol van het groene blad dan het geel met de kaal wordende takken. Als de herfst komt met zijn storm zal hij in mijn hart gaan luwen. Heel langzaam het vertrouwen in mezelf weer zal gaan hervinden. Dan zal er ook voor mij weer een nieuw seizoen beginnen.…

het bittere brood

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 541
ik proefde zware tijd, gevuld met zwart en zoute dagen en mijn bloemen bloeiden niet, er lag verdriet op elk gouden blad leegte vulde langzaamaan het gat dat voortkroop door de nacht en waar de ochtend leven gaf- bracht het daglicht de teneur van immer hol gestelde vragen…
switi lobi27 augustus 2010Lees meer >

Poëzie met een hart.

netgedicht
1.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 583
Het ene na het andere blad verdween in de prullenbak vol met geschreven woorden die weer werden herschreven. Ik wilde gaan verwoorden, emotie, warmte en verlangen. Als dat door de lezers gevoeld zou worden was mijn doel bereikt omdat ik graag Poëzie wilde schrijven met een hart.…

Na het harken

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 498
In de zweefstoel wegebbend onder de zon of ik jou bewegen kon even maar mijn lust te snoeien welke jouw profiel omlijnde en mijn hart bevolkte jij ontpopte haastig boven het laatste knisperend blad als flits in ons verfijnde krokussend op jouw lippen voelde warmer dan het was beneveld op het natte gras.…

Een ongewenste last

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 512
ik heb model gestaan voor het bestaan eerst naturel een onbeschreven blad dat later inhoud en omslag nodig had alles is al aangemeten gegoten heeft het nooit gezeten voelde als een ongewenste last op zeldzame momenten ben ik het even zat leg alles van me af ervaar in spiegelbeeld wat mijn geboorte heeft gegeven een huid die feilloos…

Dromer

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 773
Geur prikt in mijn ogen Geluid drijft op de wind De kleuren zijn onzichtbaar Ik voel me een klein kind Zwart- witte levensstijl Eentonig in de nacht Ik proef de herfst op mijn tong Ik had hem niet zo vroeg verwacht Een blad valt op mijn haren Gevangen in een droom Maar als ik morgen wakker word Is alles weer gewoon…
Pam Ackermans31 augustus 2011Lees meer >