2623 resultaten.
een zacht nieuwjaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
673 ik hoor zachtheid nog voor
de winter kraakt
zachtheid van
zomaar vensters die flonkeren
in donkere straten
ik zie mensen fluisterend praten
binnen branden kaarsen
getemperd licht vervaagt
de rimpels in een oud gezicht
onherbergzaam gaat de weg
langs kreupelhout en rottend blad
toch zijn de geuren vers en fris
alsof er in het afgelopen…
Overgewaaid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Een waternimf, ze springt van blad tot blad.
De Eem blikt mild, in haar zilver en haar stilte.
De buizerd gilt guitig, de koekoek roept
We werpen witte of rode rozen in het water,
samen met de donkere stenen
die ons tweede chakra verstoppen.
We bliksemen onze blokkades.
Zwart is de zwaan die zwierend voorbij vliegt.…
vlinders
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 waar goudgeel de zon
van het groene lover
de koele schaduw grenst
zilveren in duizendtal
vlinders moeder natuur
zijdezacht getooid
prachtigen zij de dag
glimmend gelijk edelmetaal
met zorgeloos flaneren
van blad tot blad
zo geluk regenend
dwarrelen als parels zij
geluidloos het leven
met groeiend verlangen
naar vrijheid van zijn…
0machtig de bloem die een schitterde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
413 Wanneer het laatste blad
zijn plicht opzegt, sterft het wonder langzaam
in zijn laatste licht; onmachtig de bloem die
eens schitterde in het licht tussen andere groten.…
Zomergenoegens uit het verleden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Blad na blad sla ik om en met een blijde blik koester ik dit verleden, en hoor ik de roep der meeuwen, en voel het klotsen van de zee tegen mijn gebruinde enkels.
Nog even snuif ik diep de zilte lucht van dit zomergenot tot mij, tot dat mijn voeten badje en met een heerlijk drankje door zuster Anne weer heerlijk wordt aangevuld.…
De laatste ril
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.210 het regent in het park
met druppels vrij van vorm
ze tekenen een gezicht
dat verwatert in een storm
bomen verliezen blad
meegenomen door de wind
grijze haren in de nacht
maakt geloven verder blind
ergens valt de onrust
is het meer dan stil
spreekt verleden aandachtig
vlucht de laatste ril…
hier ontspruit je
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
848 Hier ontspruit je nieuwe liefste
Nieuwe liefste die ik ken
Hier ontspruit je uit het niets
Hier ontspruit je uit mijn pen
Hier ontspruit je uit het blad
En in de verte uit de kiem
Hier ontspruit je in je woorden
Hier ontspruit je pantomiem
Hier ontspruit je dan uit alles
Hier word je bedacht
Je hoeft hier enkel maar te zijn
Meer wordt…
Gloria voor Jellema
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
5.857 Voorbij de jeugd
het blad gelijnd en half
vol geschreven ziet hij
de kinderen aan en zich
bezeren aan het leren
van wat belangrijk lijkt
Een twijfelachtig stempel
drukt van jaren her
Het langzaam wennen
aan de dood die wenkt
en wacht en trouw is
als een goede vriend
die sterven kan
en daarom leeft
op grootse voet…
Boom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
951 Kijk verder
dan jouw herfst
waarop je 't blad
laat gaan.
Hef op je kruin,
een nieuw gewaad
komt er nu
heel snel aan.…
SLOOT
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.198 Zo oud niet of hun jeugd treurt in de wilgen,
het water spiegelt ze nooit rimpelloos,
het gladde blad en niet bladerloos,
het is een dak waarover zij zich spreiden,
waarop een eend in landschap weggezakt,
met een gevluchte in de grond bevriend,
laag water zoekt en boven water tracht
een nieuwe eend te vinden die haar dient…
Verstrengeld
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.046 jouw woorden
in de mijne
op het hoekje van het blad
waaraan ik schrijf
gemurmel en gekir
ik dek ze toe met stilte en geduld
gejengel
strekt mijn armen uit
maar keert me om
en sluit de deur
ik ben er niet
ik hoor ze niet
ik zie ze niet
ik wil ze niet
ze krijsen het nu uit
getergd
neem ik ze dan maar op
omzichtig
tussen…
Langs de vloedlijn
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
914 Licht tipte zand, ogen bogen
en het strand raakte bedolven
onder een lange adem, de oceaan
een nachtsonate van geruis
en wij keerden op onze schreden
over gouden duinen, wuivende palmen
indrukken achterlatend
later dwaalden vingers
tussen schouder en blad
een levensloop van stiltewoorden.…
Ouder worden.
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
939 Het groen is bijna vervaagd
langzaam verkleurt het blad.
Aan de stam wordt al gezaagd
de beste tijd heb ik gehad.
Nu kan ik slechts nog dromen
van alles wat ooit eens was.
Niets kan nog terug komen
vergeelt het groene gras.…
In koeler groen
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
3.128 in koeler groen
vertel ik jou
van het gevallen blad
van de wind die zucht
omdat de lucht niet wilde
klaren
dan rapen we de vruchten
onder de stambomen
en planten ze terug
in vruchtbaarder grond
waar respect
de voedingsbodem is
voor onvoorwaardelijke
liefde
op een nevelloze dag
in ’t koele groen
van nieuwe kweek…
Hoop
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
814 ik kan er niet mee zitten
doe mijn eigen ding
afstand kerft groeven
in mijn hoofd
dat ligt te rusten
op een bed van paarse tulpen
verwelkt, uitgewaaierd
afgedankt maar dankbaar
fluistert de wind
zoete zinnen
op onbeschreven blad…
ochtendgloren
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.408 De aarde rust onder een
deken van mist
en is voor even uitgewist
voorzichtige zonnestralen
spelen een spel en
laat alles zweven
contouren komen
langzaam tot leven
dan ontwaakt de aarde
uit de donkere nacht
als een blad
gedragen door de wind
komt zij tot volle glorie
in al haar pracht
als een nieuwe dag
weer begint…
Dagdroom
gedicht
3.0 met 23 stemmen
12.017 ik sta op het balkon
met de wens een blad te zijn,
behorend tot de populieren,
zwierend in een wind van zon
sloom danst mijn schaduwvlek,
onder het gewicht van de hemel,
met de dofgroene spiegeling
van het vetglanzend bladerdek
door mijn fijn vertakte aderen
welt wit spuug van goden,
het chlorofyl voor de mensen
het bloed van de bladeren…
Onaards concert
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
930 wijd zijn de gespreide vleugels
die speelse woorden dragen
vederlicht vluchten klanken
langs vingervlugge handen
tot een volmaakte melodie
ik vang gretig, en adem
tijdloze muziek uit nevelnerven
van het ongebleekte blad
bespeel het heelal in koralen
vervlochten met trompetgeschal
van hemelse engelen, zeven in getal…
Censuur
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
727 Waar de dichters sneuvelen
Verdroogd schreeuwend de pen
Krult het onbeschreven blad
In tijdloos durend witte stilte
Dan is daar de oorsprong
Die zich verontwaardigt profileert
In razernij en zoet gezang
Ontrukt hij de vlerk een veder
Toomloos is zijn gedender
Niet aflatend de stroom
Braakt gewraakte zinnen
Geboren is het schrift…
Onweerspiegeling
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
778 Een waterval spoelt mij de mond: een stilte
in een stilte tussen licht en tromgeroffel
en het blad onder mijn aandacht
neemt bezit van mij.…
langs de Leie
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
616 Ik kan niet bij haar geraken
overal is de rivier te breed
zijn de meanders uitgesleten
gelijk mijn handen in haar
het blad sterft op de oever
geur van humus dringt door
tot een verlegen donkerte
in mijn hart, pindraad streelt
de koebeesten, aait mijn vel
het water ruist, speelt met
de naakte vissen, zilvert dan
stillekes de gouden zon…
Als rondvliegend glas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 chaos vlaagt heftig
in brekende takken
lopen emoties
huizenhoog op
in donkere luwte
ritselt vervaarlijk het blad
loerend op kansen
uitschietend in kracht
woorden snijden
als rondvliegend glas
verwonden geliefden
met een hysterisch gelach
nog is de storm
niet bedaard
maar goede medicatie
heeft ons de orkaan bespaard…
Zij
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
3.115 Een blad valt.
De clou
is,
met een lange pauze,
verloren
tussen wees
en een moeders groet.
Werelds;
als een lang verwacht rapport
dat deuren opent.
Tijd om
uit te prikken,
maar de gong
verdringt
de kinderen van graan,
als de zon,
wat lacherig,
aankondigt
dat het tijd is om dag te zeggen.
Want dat is het.…
Zoals het u belieft
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
964 raakt het soms te hard
begonnen met een valse start
zoals alles moet vallen
op mijn pad
vallen als een blad
zoals bladzijden moeten bloeden
voordat rozen ooit uit kunnen bloeien
voordat wij paden en zaden uit broeden
vrienden schrijf wat u belieft
en gelooft
want zonder woorden zijn wij uitgedoofdt…
Seizoenen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 Vol van het groene blad dan het geel
met de kaal wordende takken.
Als de herfst komt met zijn storm
zal hij in mijn hart gaan luwen.
Heel langzaam het vertrouwen in
mezelf weer zal gaan hervinden.
Dan zal er ook voor mij weer
een nieuw seizoen beginnen.…
het bittere brood
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
541 ik proefde zware tijd, gevuld met zwart en zoute dagen
en mijn bloemen bloeiden niet, er lag verdriet
op elk gouden blad
leegte vulde langzaamaan het gat
dat voortkroop door de nacht
en waar de ochtend leven gaf- bracht
het daglicht de teneur
van
immer hol gestelde vragen…
Poëzie met een hart.
netgedicht
1.3 met 10 stemmen
583 Het ene na het andere blad
verdween in de prullenbak
vol met geschreven woorden
die weer werden herschreven.
Ik wilde gaan verwoorden,
emotie, warmte en verlangen.
Als dat door de lezers gevoeld
zou worden was mijn doel
bereikt omdat ik graag
Poëzie wilde schrijven met een hart.…
Na het harken
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
498 In de zweefstoel
wegebbend onder de zon
of ik jou bewegen kon
even maar mijn lust te snoeien
welke jouw profiel omlijnde
en mijn hart bevolkte
jij ontpopte haastig boven
het laatste knisperend blad
als flits in ons verfijnde
krokussend op jouw lippen
voelde warmer dan het was
beneveld op het natte gras.…
Een ongewenste last
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
512 ik heb model gestaan
voor het bestaan
eerst naturel
een onbeschreven blad
dat later inhoud
en omslag nodig had
alles is al aangemeten
gegoten heeft het nooit gezeten
voelde als een ongewenste last
op zeldzame momenten
ben ik het even zat
leg alles van me af
ervaar in spiegelbeeld
wat mijn geboorte heeft gegeven
een huid die feilloos…
Dromer
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
773 Geur prikt in mijn ogen
Geluid drijft op de wind
De kleuren zijn onzichtbaar
Ik voel me een klein kind
Zwart- witte levensstijl
Eentonig in de nacht
Ik proef de herfst op mijn tong
Ik had hem niet zo vroeg verwacht
Een blad valt op mijn haren
Gevangen in een droom
Maar als ik morgen wakker word
Is alles weer gewoon…