2838 resultaten.
Duftrosen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Twee rozen
letterlijk
twee regelrechte
rozen
december
sneeuw en ijs
gaat komen
die nog blozen
knip ik af
ik prik mij weer
tot bloedens toe
de zoveelste keer
ze geuren nog…
sms
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
523 ze smste mij
ik zit weer
te studeren
ik ben moe
en wil slapen
dat lees ik dan van haar
met een beetje kippenvel
denk ik daardoor aan Joyce
en de oneindigheid van het heelal
sneeuw die over het land
valt 'all over Ireland'
ging ook over een vrouw…
Cocon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
455 het omhulsel
dat familie heet
hangt bungelend
aan een boom
gelijk verse stappen
in de sneeuw
betreedt een ziel
deze wereld
haar ontworsteling
immens
zo rijst de vraag meer
dan eens
is er licht aan 't eind van de tunnel…
op een afstand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
483 zo lijkt de lucht een ademveld,
versteent het land tot
rots die in regen oplost
als een wijkagent in de verte
wacht,
met de sneeuw van populieren
waait het daglicht uiteen
dat leunt tegen de vallende
schemer, nergens verder…
Sparen voor het weer!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
651 Stel dat je korting kreeg op regen,
dat je zegels kreeg op sneeuw
dat je airmails kreeg op wind,
dat je een staatslot kreeg op storm?
Maar als het droog is, zijn we de
nattigheid vergeten! Dus zijn
zegels nutteloos! Sparen eveneens.…
Mam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 kijk
kijk dan Mam
de familie pimpelmees
is op visite
een roodborstje hangt in de lucht
om zo van de dennenappel
te snoepen, in een decor
van aangevlogen sneeuw
Mam kijk, ik geloof dat de aarde
bedekt is met witte tranen…
Kerst is voorbij...
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.207 de schuld van de wereld op zich
hoelang zal haar naam blijven bestaan
Mensen zingen over vrede op aard
vrede in hun hart
laten wij allen hopen met elkaar
dat het overal vrede wordt in het nieuwe jaar
Geen sneeuw
een stille kerst
geen samen zijn
kerst is voorbij…
Winter
netgedicht
2.7 met 20 stemmen
1.353 in de zon
een enkel spoor van ganzen
maar onder dat tapijt van sneeuw
daar wachten nieuwe kansen
Al lijkt het dood, zo is het niet
God heeft ons troost gegeven
de winter leert mij telkens weer
al wat dood lijkt, zal weer leven…
Le col de l'homme mort
gedicht
2.8 met 33 stemmen
8.098 schemeren
de tijd was niet te vatten
we gaven aan de dingen namen
we deelden vragen met elkaar
we zegden, kijk, een buizerd
geen spijt maar dromen en gedachten
kwamen neer als sneeuw
eerst kleine vlokken, twijfelende
dan grote die gestaag en eensgezind
het landschap overdekten.…
Onverwachte weersverandering in het zuiden
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
819 te staan
thans staan ze stil
met hangende toppen
in een vreugdeloze
witte tooi
ze kleuren nog wel in
vermoedelijke verwachting dat het
sneeuwen rap zal stoppen…
Groot verlof
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
637 De oudste zag de sneeuw als een teer wonder
Ik neem het mee dacht ze, 't is zo bijzonder
't Is net een sneeuwklokje of madelief
Dat sneeuw een kleed is,
werd haar nooit verteld
Waaronder leed schuilt
dat onzichtbaar smelt…
Zwarte sneeuw onschuldig Lam
hartenkreet
5.0 met 31 stemmen
697 Grote Geest,
De Thora die spreekt:
”Wie één leven redt, redt de hele wereld”
mensdom en dierenrijk zonder
onderscheid
Zwaar beladen,vrijdenkende schuldvragen
wereldwijd belasten
Schaamte ontlasten
wereldwijd vasten
Vrijzinnig bewoorden
Bronwater verzachtende zinnen
wonders in sprankelende volzinnen
de mens zonder inkeer,zonder bezinnen…
Internet dating
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.640 Ieder doet zich anders voor
op zoek naar ego-streling
Sommigen puur uit spanning
een enkeling uit verveling
Het lijkt allemaal zo ideaal
daten met een "voor-selectie"
Ieder naar zijn of haar smaak
zoekt een partner met perfectie
Uiteindelijk maar één ding
wat na bezinning echt blijkt
Bij het hele internet-dating
is niets echt wat…
sporen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.020 Gevangen in de manestralen
roerloos bezinnend zijn aards bestaan
herkent de ziel weer het oerbegin
jaagt hij op het leven van zijn zin
gesterkt om doelbewust door te gaan
rent hij gezwind zonder te dwalen.
Zo leeft de wolf intens zijn leven
drijvend op het maanlicht gaat hij door
standvastig volgend het juiste spoor.…
Slag der tijd
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
702 Gewichtig in het begin,
Eisend in het midden
Bezinnend aan het einde.
Voorgestuwd,
Maar tegen de stroming in,
vragend over een leven leiden.
Spraakmakend, vertekenend,
Door de emulsie,
Wat een troebel beeld schept.
Wees niet ongerust, maar ook niet gerust,
Want tijd is een gegeven,
Beïnvloed door het heel even.…
Laatste eer aan Don Bosco Alkmaar...
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.104 Een kerk die geen kerk meer mocht spelen
omdat er geen plaats voor een monument was
Bulldozers komen de kerk ontheiligen
Laten de muren omvallen in een ruïneplas
Amen
Grondvesten die bescherming boden voor iedereen
Waar men bezinning kon ervaren in sereenheid
Een schuilplaats was voor de eenzamen van ziel
Don liet het licht schijnen en maakte…
In retraite
gedicht
3.0 met 24 stemmen
33.197 Stilleven, waarop ik mij blijf bezinnen:
het bord met mes, broodsneden op de schaal,
het helder glas bezij mijn oud missaal,
en rode meidoorn op het tafellinnen.
Het koele zonlicht schijnt sereen naar binnen;
de wielewaal zingt hoog en madrigaal,
accoord met het Gregoriaans koraal;
en ik wil vredig mijn ontbijt beginnen.…
anoniem
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
2.014 winter sluimert over de wereld
traag klinkt de winterhoorn
mystiek in eindeloze nevel
bomen zwarte silhouetten
zweven boven dit witte niets
tegen de vervagende bossen
oergeluid in een lege wereld
weemoedige bezinning
op deze verre stille heide
straks komt het licht
in de diepste winterdag
schreien in een verre stal
zingen d’engelen…
de mijne
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
927 van mijn onstuimig hart,
ik streel zijn zachte huid, ik kus,
gek van verlangen, zijn zachte mond,
ja, gek word ik van elke sensatie
die ik proef, monden, zijn mond,
mijn tong, zijn tong, tongen,
hij laat niets merken, maar ik,
ik ben niet gek, adem versnelt,
zijn lichaam trilt met mijn lijf,
het schokt en schokt, ik kom
weer tot bezinning…
Improvi-chaos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
602 Overvallen door situaties
elke dag weer een nieuwe noodzaak
op je hielen om te draaien
weer een bocht om in te wringen
nooit de tijd eerst te bezinnen
want die wereld raast maar door.
Zeven sloten tegelijk
en geen zee mee te bezeilen
bij de open kraan staan dweilen
en te hopen dat iets lukt.…
Hartwoud van de geschriften
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
769 In hoeverre je echt bij me bent
wanneer je leeft in mijn gedachten
durf ik niet uit te leggen
door middel van de geschriften
het oude schrift staat vol met citaten
die ik ooit schreef voor mijn hart
een verlangen naar authentieke devotie
en ware bezinning voor mijn lusten
het grijze schrift heeft veel hiaten
die ik verzwolg met mijn smart…
Denkbeeldige steen?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
643 Hier huist een uniek ontwerp,
lijdend van een lang bezinnen,
verkoos het gezegde, geen
deelwoord bleef onvoltooid
Nog voor haar stem zich verder
kon verheffen,werd zij door
overmacht gekooid, verwoei
haar kracht in een verfrissende
wind die zijzelf had gesticht
in een welving van een aards gazon,
die ik in elk voorjaar beween, een…
Luchtballon van bewustzijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
656 Diep van binnen
komen
zoveel sterke krachten
uit een oneindige zee
van gedachten en gevoelens
in alle denkbare tonen
vormen en kleuren
helder en zuiver boven drijven
Nimmer ongrijpbaar of gevangen
verborgen of vervlogen
juist intens
onmiskenbaar stralend
als bakens aan de oppervlakte
die telkens beschermen, benoemen, bezinnen, bewegen…
Noem mij hypocriet
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
504 Als wij in deze tijd van bezinning
(want dat moet in december)
de balans opmaken
en gezellig doen met elkaar,
rondom een dode boom
die wij luguber versieren,
voel ik me altijd ergens
een schijnheilige huichelaar.
Bomen horen buiten
met de voeten in de grond,
niet als een kadaver opgetuigd
als middelpunt van een huis.…
Omlijsting (3)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
749 Beschermt achter het glas
geef jij mij een dynamisch inzicht in ons houvast
terwijl de aanraking van een afstand transparant voelt
mijn poriën zuigen jouw souvenir
door middel van verzachte tintelingen tijdens mijn bezinning
en trekt de spanning uit het lichaam zoals jij het altijd hebt bedoeld.…
Het juiste perspectief?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Bezinning, geef mij je woorden terug,
kwetsbare huid van perkament,
soms een lege windbuil op de rug,
om overzichtelijk te blijven in
mijn blindheid op papier, het
is me aangepraat misschien, het
bit te strak tot de laatste hindernis,
te streven naar de juiste strofen
waarvan ik de inhoud nog niet zie
mij op de private tekst verlaat…
In volle overgave aan het nieuwe avontuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 In een volle overgave aan
het op het nieuwe avontuur bezinnen.
De volle overgave aan het nieuwe avontuur
kent slechts de grip van het ongewisse.
dat zoekend wending geeft aan het stuur;
maar zich mogelijk ook kan vergissen.…
hervonden waarheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
484 waarheid vindt in toedracht van religie gebasseerd
op narcistische waarden onttroont dit sektarische beginsel
met bijl en as, het vuur smeedt het ijzer tot wapen en keert
het restant tot wederkerigheid in het herboren
deze opstanding is slechts een last op de zwaar gehavende
schouder van hen die in hun vlucht moedeloos de obstakels
van bezinning…
Herfst in Groningen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
576 Het wordt nu tijd ons te bezinnen:
De bossen kleuren dieper bruin
en de lila herfstasters beginnen
hun ijle bloemen in mijn tuin,
Het wordt tijd om te bedenken:
De zomer houdt niet eeuwig stand,
die warmte gaf die ons zo wist te behagen,
de mooie gouden dagen gaan nu vervagen
en de herfst komt in fijne kleuren drenken
alle bladeren in ons…
ik geloof nog in jou
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
568 te meer we gedachten erven
van een duivelse dreigement
fiere bomen vallen aldoor om
kwetsbare blaren waaien weg
vooral oud maar ook nog zo jong
ze verworden tot as of zo men verkiest
laten we ze achter bij
de twee engelen met heg
ik voel zelf ook een vrees van binnen
wat is zekerheid toch zo ongrijpbaar ijl
het dwingt ons zich te bezinnen…