4084 resultaten.
VADERDAG 2014
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.231 Zijn vaderdag
Is voor hem een grafdag
Zonder cadeaus
Ontbijt op bed
Geen ochtendkrantje
Of bakkie koffie
Met liefde gebracht
En vers gezet
Hij mag al blij zijn
Voor een geinteresseerde
Die bij hem stilstaat
Nog aan hem denkt
Hij zal vast juichen
Als iemand langs gaat
Zijn steen schoonmaakt
En bloemen schenkt…
Hartbreker
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
551 We wilden ons kwetsbaar opstellen
dus bekogelde ik jou met stenen
de eerste zes raakten je niet
je borst stootte ze af
maar de laatste kwam hard aan
ik zag het aan je mond
die hing scheef aan je lach
ach, morgen leg ik mij voor het oprapen ...…
alles viel uiteen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 het gekwelde leven
onder een duister oppervlak
de vliegende paradox
tegen wil en dank
het stormend stenen hoofd
als wankel monument
luid kloppende harten
gestolde angst in open monden
de afgescheurde takken
van steile rotswanden
alles viel uiteen…
weet je nog
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
449 weet je nog hoe wij
stenen verschikkend
buitenkamers zijn geraakt
op zoek gingen
naar de kleuren
van geurende bloemen
dat stukje blauw
welke wij vanuit
het dakvenster beleefden
ergens verder dan de horizon
met alles wat goed voor ons was
dag morgen hebben gezongen…
Oog voor het verleden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Waar mensen
Hard vloekend
Struikelen over
De stenen die daar
Door de kunstenaar
Met oog voor het
Verleden zorgvuldig
Zijn neergelegd, juist
Om het razende verleden
Niet te vergeten,
Gaat het amorfe leger
Der onverstoorbaren verder -
Ze kijken niet om,
Met het verleden hebben ze
Immers niks te maken…
zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 (aan de foute bestemmeling)
Jij-zomer kwam hier binnen als blauw
Wervelend, kolkend als gindse golven
Ik, zoekend naar mijn steen,
brand in het zoute water
Niets rakend doch alles voelend
Alles horend in de stilte
Kijkt je blik?
Of kleur ik enkel de mijne?…
verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 Mijn hart is van steen.
Het heeft emfyseem.
Het is zwart geworden,
door gebrek aan toevoer van liefde,
die normaal door mijn aderen stroomt.
Afgesnoerd zoals bij een amputatie.
Nu zal ik het aan niemand meer kunnen geven.
Het is dood, het heeft het begeven.
Ik kan niet meer,
heb geen verweer.…
ver van huis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
658 hij leefde op
voet van oorlog
met de zwarte rafelranden
van zijn kindertijd die
dicht op zijn geïrriteerde
huid bivakkeerden
grillig hinkte hij uit de maat
met de wereld
zilte tranen vonden hem
na de stenen door de ruit
zijn schreeuw en gebalde vuist
zij brachten hem ver van huis…
Eertijds
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
399 mijn voormalig purperen
gelaat verzoent zich met
het meer, blauwer dan vlak
rusteloos gesmoord
in onbegrensde hemelkleur,
spuigaten van ademvocht
spiegel tegen het hervonden
licht, drijvend op dromen
in vergeten dagdelen, met
nog een vermoeden van tijd
op een bloemenbodem
van steen, oproepbaar, dun…
horen vallen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
506 kan een hard
woord zacht
vallen als het
in steen
gebeiteld staat
kan men
harde woorden
bezweren met
wierook
totempaal of amulet
hoe vallen
woorden als
men door
een onbekend
landschap reist
kun je
de zachtheid
horen als ze
aarzelend sluimeren
in het harde woord…
Zijkamertje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Als de afstand groter lijkt
wordt de liefde dieper
in het onaantastbare
vangende met je blik
weet je weer wat
pure verliefdheid is
Het cement tussen
de stenen van liefde
die een huis bouwen
van uiteindelijk geluk maar
het onvermijdelijke verdriet
ook een kamer gunnen
een zijkamertje!!…
Waterloop.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 Hier loopt
het water niet
hier wandelt het
de bergen
in de rug
tong op de schoenen
hier wordt halt gehouden
bij bomen
verdwaald in de stroom
druppelt bij
obstakels
in de rivier gevallen
droogt op
tussen vervreemde stenen
bouwgerei, groene waterminnaars
hier loopt
het water
......niet.…
nefelibata
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 over de gang, langs structuurverf,
deuren met hun nummers gesloten
alles inwisselbaar, zweem van bederf,
elk tijdstip in vergetelheid gegoten
lopend met op de rug een stenen last,
weifelend over deze ultieme galerij
zonder zienderogen op de tast;
mijn schaduw is mij het meest nabij…
Soort man
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
555 Ik heb een versteende man in mijn tuin
is een steen beter dan geen?
Heb er ook één van hout in mijn kamer
hij is deel van een kolossaal paar
dat naar elkaar kijkt
of geacht wordt naar elkaar te kijken
Maar meestal kijken ze langs elkaar heen
door uitdroging zijn er grote barsten in hun lijven.…
stenentaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 in de zachte omarming
van een moeras misschien
wie beitelt jouw naam
in een glanzende steen?…
keilen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
605 hij kantelt de platte steen
om en om en om
wit als een bevroren winter
wat had je dan verwacht
vraagt een stemmetje
ik ben de tijd niet, tijd komt uit verlies,
ik draag enkel de tijd
als je mij meeneemt, verandert
er niets
er volgt een ketsend geluid
beiden verdrinken, huiswaarts
tegen de klok in…
en zo kwam het dan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 hoe klopte hij aan
bij vermorzelde deuren
verdwenen sprakeloze
goden glansloze stenen
en zo kwam het dan
dat de mens
met wat overbleef
ondraaglijk alleen
over de verlatenheid
schoof…
uitwonend
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
461 een woord rolt uit het stenen huis
bezint zich, ontvouwt roerselen
tikt zachtjes de muur nog even aan
om ergens een plaats te vinden
te nestelen in buitenwereld
in haarvaten van geheugen, om
door een taalnacht te bladeren
dit een tijdje vol te houden
en dan de slaap te vatten…
De verborgen wereld van rankende duivenkervel
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
300 Zacht wit en purper
fijn geweven in het groen
stilte in de wind
Rankende stengel
tussen stenen zoekt ze stil
donker op wit rust
Wit met paarse stip
rankend door het milde groen
zachte lentewind…
Waterloop
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
225 Water klettert op de rotsen
van een omarming is geen sprake,
zachte rondingen ontbreken
niet haar vastgeraakte waarheid
van gebutste stenen die zich vlijen
om niets meer dan een verlangen
naar het bijzondere gevoel
van aanhoudende strelingen
terwijl omzwervingen voorbij gaan
blijven waterlopen stromen.…
waar niemand kan komen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
173 over het verre ijs van de dood
een geheim landschap
waar niemand kan komen
zwerf jij in slaap en stilte
tussen het wit en het zwart
duizendjarige stenen
een klok zonder cijfers
een gans op de vleugel
woorden van inkt
alleen maar dit gedicht…
Het land van geheimen.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
936 Onder elke steen ligt een verhaal
Achter elke berg een onbekende schat
In elke glimlach een verborgen verdriet
Door je eindeloze landschappen
De wielen over het grind
Indígenas in en uit
Kinderen in doeken op ruggen
Eten wordt verkocht in zakjes
Vieze nagels en lijnen in het gezicht
Vlaktes gevuld met leegte
Zover als je kan zien
Ergens…
Versteende rust
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
808 De innerlijke rust
die uit me vloeit
sterft in een ander
Ze vloeit naar een
ander lichaam,
een andere geest
Ik wil weten
hoe lang mijn ziel en mijn geest
zich zullen vereeuwigen
Kom en sluit je dampkring
rondom mij,
beziel mij met
jouw stromen,
maar geef mij die
stenen rust terug…
Rust
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
882 Het klotsen van de golven,
op de eeuwig zwijgende stenen.
En ik zit hier.
De warmte van het zonlicht,
de stralend blauwe lucht.
En ik zit hier.
De wind speelt met mijn haar,
rukt aan de papieren in mijn hand.
En ik zit hier.
Overal mensen.
En ik zit hier.
De wereld bruist en leeft,
en ik zit hier, en denk...…
Hittegolf (geschreven in Haiku)
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.150 Heteluchtovens
Kokende stenen
bakplaten voor rossig vlees,
pekel doordrenkt het
Hijgende wezens
snakken naar de koele lucht,
maar haten de kou…
IJsland
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.929 Door wind en regen kaalgeslagen,
afgelegen land van steen.
Door sneeuw en ijs geschuurd,
gescheurd door scherpe kou,
bezocht door eenzaamheid,
het binnenland.
Omkranst door de beschaving;
een pas aangelegde ringweg
door bussen vol bewonderaars bereden.
Mooi ben je
maar ik raak je niet meer aan.…
Het Glazen Paviljoen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
930 Het toeval gelijk aan de steen,
waardoor het glazen paviljoen
tot duizenden scherven vervalt.
Kristal helder het besef,
de erkenning van het weten,
onbeschut in het klare licht -
de waarheid naakt. Onthuld in
de weerspiegelende fragmenten
steeds de tere bloem der liefde.…
Blue lines
gedicht
3.1 met 47 stemmen
14.740 Je houdt van mij
maar kent me niet,
je zwaait met waaiers
van verdriet -
we zijn wel
voor elkaar gemaakt,
maar jij van glas
en ik van steen.
--------------------------------
uit: 'Aan de bruid', 2000.…
nooit
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.292 nooit zou hij zich overgeven,
nooit
zijn kroon bebloed
zijn troon verwoest
zijn kasteel van gerimpelde stenen, in
vuur en vlam.
maar hoog in de lucht, waar
kometen zich misdroegen,
en draken doolden,
hield hij zijn zwaard.
tot,
zijn koningshart werd doorboord
en zijn moed bezweek
allemaal om haar.…
Terra Sigilata
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
935 gestempeld in herinnering
die oeroude verhalen
waar eens gestilde kracht verging
hemel en aarde elkaar raakten
de ravenzwarte morgengang
van uitgesleten stenen
loopt door de hesperidentuin
toen is de tijd verdwenen
zijn porseleinen beeldhouwwerk
streelt de zucht van diep verlangen…