11778 resultaten.
Herfstboeket
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
832 Een najaarsstorm trekt door de stad
en blijft de hele dag door de straten razen
Overal zie je lelijke groene vazen
gevuld met lompe stengels zonder blad
Zielige zwarte stokken en treurige grijze
hulpeloos bij elkaar gedoken
Dikke kale stokken die onafgebroken
de schuldige blijven aanwijzen
Een najaarsstorm trekt door de stad
en eist…
sneeuwstorm
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
691 vaak smelten de vlokken hier in hun val
soms klitten ze samen in de vuist van een kind
dat de bal kneedt, de stramme pop ziet groeien
met zijn grijns van kiezels, zijn krullenbol van twijgen
rond de middag al verzinkt hij
in een groezelige pap
vandaag volhardt de vorst
naalden van ijs driften rond
ik rijd met lichte voet over een spiegel…
Anderland
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
731 Slaap
onbewust
onderbroken wakker
uit
anderland
donker buiten binnen
kaars
vlam van vuur
zuurstof en vaste stof
licht
nacht verzwakt
in schaduw verborgen
storm
stroom door druk
hoog naar laag verplaatsing
hier
is het stil
bewegingloze schijn…
Belofte
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
2.051 Ma's oude klok
Snijdt de warme tijd
In kleine eeuwigheden
Goedkeurend, tevreden
Haar aanwezigheid
Met een blauwe hap
Veilig schuilend
Hoor ik wilde wind
Door de verlaten
Den Helderse straten
Klagelijk huilen
De klok slaat huiswaarts
Terwijl een machtige storm
De Noord-Hollandse kusten plaagt
Mijn kraag hoog opgezet
Warm ademend…
suites voor Annemieke LIV -proeve van storm-
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
558 boven het steegje
een wind tussen de sterren
doet het ijs regenen
in de nauwe straat
laat de wind sneeuw dwarrrelen
alle kanten uit
koude aprilwind
onder de magnoiaboom
een bloesemtapijt
een blauwe ballon
aangewaaid in de geveltuin
blauwe boragie
met winde in de rug
blaast de storm voor je neus
alle kades weg…
gezandstraald
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
500 lopend door de duinen
de schuimkoppen ruikend
van een steeds woester wordende zee
zie ik de lucht gejaagd kleuren
oorverdovend zwart
gezandstraald weggeblazen
door storm en krijsende meeuwen
kom ik thuis weer langzaam tot rust
alleen m’ n stoppelkoppie
is nog wat zoutig en verward…
Kuift wit op vale zeeën
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 stippen op een kale vlakte
de verte mist in wervelend zand
wind kuift wit op vale zeeën
jaagt hen op met straffe hand
de hoofden zijn gebogen
uit eerbied voor natuurgeweld
of ter bescherming van de ogen
de storm heeft het niet verteld
hij duwt het grijs in groene golven
giert uithalend spetterend nat
ziet een wandelaar zeer verbolgen…
zijn als de zee
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
715 zijn als de zee:
razend te keer gaan
of zwijgend
het licht uiteen zien vallen
in schitterende visjes…
De wind mindert
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
646 De wind mindert
maar de zee is nog vol
woede…
haikhaikuhaikuhaiku
netgedicht
2.8 met 14 stemmen
903 Maak pas op de plaats
en voedsel steekt de kop op:
zie de kokmeeuw
Wel honderd meeuwen
mijmerend in het gras
- moe getrappeld
Luidruchtig
wordt de bladerenhoop
bij windkracht 8
Als een vogel
zonder kilometerheffing
naar huis dwarrelen…
Gelijkenis
poëzie
2.8 met 16 stemmen
3.742 De pijnboom, eenzaam,
Op steile spits,
De storm rolt rotsen
Voorbij zijn stam;
En diep daaronder,
In 't dal, de kruinen
Die vrede aadmen,
In dommel suizlen ...…
Het lot in pure eenzaamheid
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
680 Laat mij verdwijnen in het dieploze van afwezigheid,
smachtend naar omarming van het blanke Zijn
waarin de gevoeligheid van opkomende stormen
de reden neerdondert -
het willen weten waarom een brug te slaan
wanneer slechts willloosheid heerst,
verslagen door de macht der gewoonten,
de wijze waarop het leven tot nu toe beloonde
het lot in pure…
stormachtig
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
845 er waait wind
van hier tot ginder
een zucht van tijd
niet meer of minder
een vleugje zijn
in eeuwigheid...
er waait een briesje
in mijn hoofd
die mijn gedachten
zal verfrissen
een einde maakt
aan 't ongewisse
dat deel uitmaakt
van mijn bestaan…
Stormachtige passie
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
956 Een warme, zomerse bries.
Zo voelt het als ik aan je denk.
Maar oh wat zorg je,
tegelijkertijd,
voor een herfststorm in mijn hoofd.
Wat moet ik nu met jou.
Zonder jou een koude windvlaag op een winterdag.
Het wordt weer lente, dat voelt goed.
Passie, dat zijn jij en ik!…
Steeds weer een glimlach
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
550 Steeds weer een glimlach
ook als het vreselijk stormt,
slechts om de ruimte…
HOUVAST
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
720 Op de woeste zee van het leven
al uitkijkend en hopend zwemmen
moeizaam tegen waterbergen stijgen
daarbij steeds weer neervallen
tenslotte vertoont zich een hechte klip
geeft nieuwe moed en veilig oponthoud
de sterke rots is vol belofte
van trouw en sterke bescherming
stervend schuim spoelt tussen de blokken
baart behouden rust - lijdzaam…
Eilandengordel voor Vlaamse kust
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
564 De politici zeggen niet nee
tegen een Belgische Waddenzee.
De grote oerstorm
benauwt ons enorm.
Deme en Jan De Nul zijn tevree.…
bladeren vallen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
580 Een herfststorm
raast door de bomen
en de bladeren vallen
ze dwarrelen in
getallen op de grond.
En rollen daar rond
in prachtige herfstkleuren.
Het is een sfeervol gebeuren.
En een prachtig jaargetij...
Maar daarna komt
de winter heel nabij!…
Stuurloos in de wind
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
586 storm maar en
bulder ongebreideld
door het want
touwen strak gespannen
zeilen bolle wangen
de mast houdt stand
tot overdwars
een lange roller
de balans onderbreekt
en onverwacht
de mast afknapt
de tuigage het begeeft
stuurloos in de wind
toch vol vertrouwen
het casco is behouden…
Haar warme gulheid
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
520 zie je sporen
op het herfsttapijt
een zacht geritsel als
blad zich weer ter aarde vlijt
hoor je in het
merelfluiten dat
in eigen melodie een
territorium gaat sluiten
voel je in de wind
die kil doordringend
de roze wolk verjaagt
zodat de schemering vervaagt
en dan je lach
haar warme gulheid
danst in het ochtendrood
eindelijk geef…
gedachten in de winter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 en weer gaat de storm liggen
schuiven wolken voorbij
het spiegelbeeld van oceanen
neemt regen mee naar verder
hoe zie jij wind
zie je letters zie je bomen of
zie je bladeren door
onzichtbare handen voortgeduwd
waar zal je over schrijven
als de straat koud en grijs
van grauwe regenwolken
geen schuilplaats meer biedt
als op winteravonden…
Gebroken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
456 Half boven de oorsprong
achter rimpeling van taaie huid
was het al broos
stevige armen braken de val
maar hij stierf in de nacht
grut huppelde zingend rondom:
sterke beer jij had geen pijn
zware storm is ook voor bomen.…
Strand kiest de zee
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
572 Nu zorgen zand en de kust
voor overpeinzing en tweestrijd
zieners tussen liefde en gevoelens
wanneer men sloft in mulheid
op het meest onjuiste moment
als voetstappen uit elkaar gaan
armen niet weten van omhelzen
zand in ogen waait
zout van aanstormende tranen
vermengen zich met de woeste zee
die geen toegang geeft tot wegebben
verdwijnt…
Is niet meer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
524 sarren de verwonde wolken
Dwingen kleuren op
aan het zeezieke meer
etsen hun schaduw in de ondiepte
Het licht dicht geen leed
het scheurt en sleurt
het blauw in smalle gele repen
vurig en angstig
naar het verdronken onderwaterhuis
Tussen tijden en dijken gevangen
rolt het water over mijn sokkel
met branie, doch zonder indruk
'Storm…
Hoog van de toren
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
535 had de golven
niet verwacht waarmee
je mij zou overspoelen
zij bekken schuim
met zinnen die mij
kwetsen in gevoelens
hoog van de toren
blaast jouw koude wind
mij woorden om de oren
ons voetstuk wordt
gekraakt door emoties
die zijn losgeslagen
toch samen door
het oog van de orkaan
jou laat ik nooit gaan…
Ontwaken (3)
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
442 Dode takken, geknakt als riet in een zware storm,
liggen verstrengeld, bedekt
met glanzend groen sponsachtig mos
krakend in hun breekbaarheid.
Wollige witte knoppen van magnolia's
hoge kantvaren en monarchrozen
sieren de nevelige openbrekende hemel.
Miezerige regen blijft vallen in stille eerbied.…
Herfstwind
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
626 Als een op hol geslagen geest
raas ik over het vlakke land
zweep op het zand tot hoge duinen
gesel fel de bomenkruinen
met mijn machtig krachtenspel
blaas heel hoog van de toren
na die slappe zomertijd
voel me eindelijk herboren
na dat zuchten en wat briesen
het is de herfst die mij verblijdt
Laat de regens maar gauw komen
wolken schud…
Ruw strijken
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
571 buiten de herfstbuien
hemelwater stroomt traag
-zoals het bloed van Abel-
schijnbaar achteloos het lege land in
kreunende kruinen buigen diep
ritselen kleedt zich in het geraas
van een onzichtbare hand
die meedogenloos het land ruw strijkt
het fladderen sterft in bulderen weg
totdat een schijnsel alles bedaart
en de vruchten van de storm…
Geen vrees
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
582 Woedende wolken
scheuren kleuren
uit een sprookjesboek
terwijl het zand roerloos rust
in aanzwellende zuidenwind
trekken dennen kragen op
weldra barst de toorn los
het land zet zich schrap
verankert de karige boedel
de zachte glooiing biedt ruimte
voor hemelse cascades
en duivels vuurwerk
het gewest kent de kuren en grillen
van…
EU-dal
snelsonnet
2.5 met 6 stemmen
938 Betalen met de zonnebloem of snip
Wordt de eurocrisis mini of enorm
Laat papieren geld maar stuiven in de storm
Want morgen koop je nog geen halve kip
Het reddingsplan wordt vast nog niet doorkliefd
Wanneer we zeggen a-a-alsjeblieft…