15535 resultaten.
K versus k. 2
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
626 van binnen naar buiten
de deur valt achter mij
dicht
op dat moment
kan ik geen warmer woord bedenken
dan zijn naam
ik struikel
over verwondering
opnieuw
de authenticiteit van zijn hart
en handen trekt me
overeind
wrijft over mijn kale kop
wanneer hij de blauwe plekken
- van angst en 't lage zelfbeeld-
uit mijn hoofd trekt…
Dissociatieve Associatie
snelsonnet
2.8 met 4 stemmen
885 Ik hoor dat ik beslist wel vóór moet stemmen,
Omdat Vladímir Poetin tégen is.
Wie tégen is, zegt: ”Dáár is het niet fris!
’t Is goed om Brussel eens wat af te remmen.”
Maar zelden gaat zo’n potje landjepik
Om ons, om mensen zoals jij en ik.…
Haiku 4#3
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
561 Vakantie aan zee
Vergeten zeewater
spoelt zandkastelen weg
de zon geurt naar jou.
Tijd is haast
Tijd is als haastig
water dat zich een weg baant
tussen wel en wee.
Nattigheid
Na tranen kwam regen
wanhopige schaduwen
zoeken naar de zon.
Schuim
Hoofd boven water
zeepsop tot aan de lippen
de afwasbak glimt.…
mijn bevalling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 daarom ben ik verslonden
door de nawee die haar
bekken samentrok, terug-
geslokt door de vertering
van haar ziel
het had een vertaling
van de bijbel kunnen zijn, dan wel
testament loos en zonder
nachtelijk geschreeuw
het water reeds gelost, de
sloep stond droog op de
bodem van het hiernamaals,
de klei gekneed in de vouwen
van het gezicht…
Kan jij?
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
468 Kan jij of Kan jij niet, dat is de vraag
Of Kan jij kan dat weet ik eigenlijk niet
En of het Kannen is boeit mij geen biet
Moet Kunnen toch, dat zeggen we zo graag
In wezen gaat het niet om Kan of Kun
Om hen of hun, kond met een d of t
Nee, zo gaat ali nooit met quizje mee
Drie-in-de-pan, enjoy, have lots of fun
Dus haal in godsnaam alles…
IK, NU TROTSE VADER VAN EEN VOLWASSEN DOCHTER!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
585 Het is nacht!, is het nog nacht?
neen het is de vroege ochtend
van woensdag 13 november 2024
het is vijf over vijf
zij werd geboren vijf over zeven
in de vroege avond
van maandag 13 november 2006
in het Slotervaartziekenhuis, Amsterdam
mijn dochter Giulia Eleonora Liefje
ik was er bij als donorvader
moeder had meer dan haar best gedaan…
Gekroonde kruisspin
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
281 = Vertaling van Tarantella =
Geharnast in borstweringen
zestien profane pionnen
elk in zijn eigen gebied
elkaar mijdend
als contraspionnen
geslepen in zwart ebbenhout
tegenover ivoor
in het vierkant van de arena
is zuiver op de graad
de vraag gerechtvaardigd
of de gekroonde kruisspin
hem in terugwaartse
kreeftengang mag verblijden…
Paradijsvogels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Paradijsvogels zijn zeldzaam
en als je ze ziet
blijf dan vooral van ze af
Paradijsvogels zijn uniek
want als je ze ziet
blijf je je vooral verwonderen
Paradijsvogels zijn tijdloos
want als je ze ziet
staat de tijd gewoon even stil
Paradijsvogels zijn ook mensen
met een zeldzame helicopterview
van het wereldse en het paradijselijke…
pubers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
563 zij rolt met haar ogen, haar blik op standje stil
woorden stormen als wolken wild door de lucht
ze woont met schuilend hart in haar kamer
een wereld apart, vol dromen en geheimen
een muur vol posters, een kast vol chaos
de playlist een mix van verdriet en applaus
de regels zijn rekbaar, de grenzen hun strijd
en in die chaos zoeken ze ook veiligheid…
Tel op je winst
snelsonnet
2.9 met 7 stemmen
931 Wie nu een hit van eigen bodem hoort
Waarin een vrouw of volksheld wordt bezongen
(Als ‘Annabel’ of ‘Kleine jodeljongen’)
Die weet meteen dat hij weer centen scoort
De miljardste passagier die is geland
Die telden ze gewoon nog met de hand…
Meeuwen
snelsonnet
3.5 met 6 stemmen
805 De meeuw is niet meer uit de stad te krijgen
’t Gekrijs verstoort de rust in ’t holst der nacht
Een vuilniszak toont ons zijn brute kracht
en zelfs de knalpot brengt hem niet tot zwijgen
Een tip: ze gaan er echt subiet vandoor!
Stuur cliniclowns, versterkt met Geer en Goor!…
Maasbrug
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
662 Vroeger, in het Limburgs land
had een dorp aan de Maaskant
een brug naar de overkant.
Die brug was al eeuwenoud,
immers helemaal gebouwd
van degelijk eikenhout.
De mensen zeiden altijd:
“Die brug heeft een levenstijd
tot ver in de eeuwigheid.”
Maar eens, na te veel regen
was de Maas sterk gestegen,
kwam haar stroom de brug tegen.
De hoge…
Intocht
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
945 Maar stel nou dat je Sinterklaas zou zijn
Je vaart dat hele eind vanuit Madrid
Een wrakke schuit die tjokvol pakjes zit
Je moet het dak op, glad en zadelpijn
Ziet kleuters een detéctiepoort passeren...
Dan roep je toch dat Stuurpiet om moet keren!…
lied voor de aarde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
622 een lied is in de maak
het roept op tot leven
met en voor de natuur
een lied voor de aarde
voor elke generatie
iedere zoon en dochter
waag niet te zwijgen
daarvoor is geen tijd
kijk buiten de wereld
die op apegapen ligt
zing de wereld wakker
met verheven de stem
elke stam en elke natie
laat de kans niet lopen
de aarde en ons kroost…
Ballast (opgedragen aan ZKH Prins Claus + 1995)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
594 Lijdzaam sleep ik mijn Ballast voort
in de hoop dat ik niemand stoor en toch
hoop ik stilletjes dat iemand mij hoort...…
Digitale detox
snelsonnet
3.7 met 6 stemmen
733 Nieuw onderzoek heeft helder aangetoond:
sociale media een week beperken
blijkt positief bij jongeren te werken,
het is een kleine stap die ruimschoots loont.
Soms kan een bezigheid je psychisch baten,
soms ben je beter af door iets te laten.…
Wijnloop Haren
snelsonnet
4.3 met 9 stemmen
271 Wat ondernemend Haren onderneemt:
Men zet je bij de wijnloop aan tot zuipen,
Zodat je op het eind naar huis moet kruipen.
Maar ONDERNEMEND HAREN klinkt dan vreemd.
“INNEMEND HAREN” is hier meer correct,
En uiteraard zolang de voorraad strekt.…
OPNIEUW
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
369 Dagen knijpen stilaan toe.
Zo was en is het van nature.
Donker duwt verspreid bijeen.
Waar nog weinig kan, rijpt rust.
Licht betekent zichtbaar,
komt van bronnen, klein, groot,
van schemering tot zonneschijn
en vormen van aangestoken zijn.
Grote bron van licht, ruimte,
altoos present in het heelal,
nadert dra zijn verste verte,
zal keren…
LAIS CCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
421 Zij zien de kinderen die joelen op
kraaiende peuters, hun roodhuidenkeel
opengesperd en de oudjes steunend op
bouwval. “O weet je nog het zandkasteel
toekomst” zegt zij, en hij: ”er zijn te veel
ratten”. Hij bibbert en slijmt. Te hevig
de zomer komt klaar, zon angelt stevig
in ’t Avondland zijn gif van de hitte.
De wet bliksemt neer. “Maskeer…
LAIS CLXX
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
535 Nu in duizend ongedane daden
in klaarte oplicht al geheel het pad
met de uitgesponnen levensdraden
en niets nog wijst naar vrijheid die het had
verborgen in het draaien van het rad,
nu het haar licht als git ontvangen heeft
en er geen hoop meer in zijn duister leeft,
nu feit de nood opheft aan menig woord,
nu rust de spin gevangen in haar web…
Zak
snelsonnet
3.3 met 10 stemmen
1.024 Wie is die zak die lage cijfers geeft
Waar anderen dit rijm wel hoog waarderen?
Een lage zes is amper te verteren,
Daar dan een piekfijn cijfer kansloos sneeft.
Waarschijnlijk vindt u dit ook driemaal niks,
Een zesje dus, bedankt hoor Mister X.…
LAIS CLXIX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
381 Op het eindpunt van haar stralen, waar tijd
de mens verlaat, aan het raakpunt van haar
schijnen waar ’t menselijk betrachten zwicht,
in loden stilte achter hemels klaar:
de gouden lichtval in heur ochtendhaar.
Haar ogen wijken niet, haar lach klinkt klaar,
haar hand herhaalt het denken als gebaar,
het haar omkranst haar woordeloos gebaar
en…
LAIS CLXXI
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
481 Die liederen herinneren het eraan
dat het de zang vergeten is. Het wou
alleen LAIS die het bemint, want dat
is sluitsteen voor het duister van zijn wil,
voltooiend niets en van het niets de schil.
Haar blik verbrandt het, haar lijf is vuur,
haar lach is gong en slaat zijn laatste uur.
Tijd is sluier waarin zij slinks verdwijnt.
Dat schrijven…
LAIS CLXXIV
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 Motten die elkander open wrijven,
als harde diamanten in de nacht:
sterrenstof bekleedt de tere lijven
bij hun labeur dat niets van hier verwacht
maar van het duister wil de pure pracht.
Zij, als nacht zo nodeloos geboren,
zwart op zwart en in dat zwart verloren,
zijn licht dat om zichzelf verlegen zit
te bidden dat het duister hen verhore…
LAIS CLXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 Toen het had haar stem gehoord die avond
die de dag aan duisternis deed klinken,
was er geen klank die zijn gehoor nog vond
want het hoorde zich in haar weerklinken:
vernietiging die in haar bezinken
zou, bloed met git verbinden, eindstand
met de dagen, en nacht met elke hand.
Want het had geboorte zien gebeuren,
zwarte kern van de immense brand…
LAIS CLXXVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
400 Elk lijf is een lijn, ’t frêle huiveren
van de pen in de leegte die wij zijn.
Handen willen de handen zuiveren,
armen de armen ontdoen van de pijn,
maar de lijnen blijven altijd te fijn,
en het lijf onthoudt niet haar zaligheid.
Het draagt zich voor: onthouden lelijkheid
en schrijft alsof het sterren doet ontstaan,
maar waar zij het in het…
LAIS CLXXIX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
432 Er is teveel. Het schakelt storing uit:
knipt in de lichtenwalm tot het ziet
haar zwart verschijnen dat verteert. Het sluit
wanklank uit, want walg verstoort het lied.
Het hoort zijn stem die zegt wat zij gebiedt.
Het is met haar voldaan. Het kent maar kraakt
haar erecode niet. Het wacht. Tijd maakt
altijd einde aan bezweren van kwaad.
Het…
LAIS CCXXXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 Zij sterft daadwerkelijk bij dageraad
als weerschijn die de ganse nacht optilt,
een rode sluier die in ’t wit vergaat
Aurora die het wildste hart verstilt.
Het ziet zijn lusten die haar schoonheid schilt,
als licht dat wreed door tijd en ruimte gaat
en liefde is nu, ver van ieders haat,
hoe zij ontbreken, in en aan elkaar:
verzegeld wordt het…
LAIS CLXXXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
384 Geen christenhond zal haar nog schamen ooit
geen moslimrat haar met schuld belagen
want nu verschuift niet meer van toen naar nooit,
want het zal met schrijven taal verslagen.
Zij zal geen rouw meer hoeven dragen,
zij is als git in het, als hel in haar.
‘Zie’, zegt het, ‘hoe sterk ik het verbouw:
elk woord van het wordt recht en vast en echt…
LAIS CCIV
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
482 Diep in het zwarte hart van Vlaanderen
op een bed van maden en rottend vlees
ligt de haat bij de nijd te zinderen,
genietend van pijn en van spijt. Zwoel, hees,
de Vlaming likt des Vlamings holtes. ’t Vlees
rot, de wet maskeert de identiteit.
Maar zie hoe fors de nijd de haat nog splijt!
Eilaas! ’t Zicht moet nu snel onder het slijm:
Dank, vrolijke…