2036 resultaten.
Op een mooie zomerdag
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.490 De hond geeuwt. Het verveelt hem.
Heb je de krant? vraag ik door je rits.…
Feeërie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 lentefrisgroen barst uit zijn voegen
onverwacht zacht
licht en schaduw
vieren feest in mijn zicht
pasgeboren, tastbare vreugde
de zon kust uitbundig elk blaadje
elke bloesem, die van de appel
zo teer op foto, de drang is te groot
kinderen vliegen me om de hals
ik wandel door sprankelend land
komt speels een hond uit de haag
mijn hart tegemoet…
Dans de herfst in
gedicht
3.0 met 1 stemmen
8.240 Het zijn de uren van diepe
kleuren, losse draden op wat linnen,
wat die vermogen is waar, maar ook
de regens in de buitenwijken, een hond die
onder de striemen je wieldop likt, klaar.
--------------------------
uit: 'Pollock', 2006.…
HET RAADSEL ERVAN
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
483 De hond ligt op zijn rug
En schurkt tegen een dood
In veren aan
Een schrille kreet, zijn baas
Trekt hem er vlug vandaan
Op zijn beurt wrijft hij
Tegen talen, een slotzin
Pakkend schrift is ademhalen
En telkens weer is er een ander
Soort van sterven, pijnlijk soms
Of met zuchten van verlichting
Een wegen van de ziel op gouden
Schalen…
Fruitig
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
566 Het voelt als de laatste appel van de boom
als de laatste gevulde koek van de schaal
dat jij vanavond weer de hond uitlaat
het is de beleving van ons laatste avondmaal.…
Plaza de Toros
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
661 Als een hond in een kegelspel
loop ik de zonnige arena in
niets vermoedend welk onheil
mij te wachten staat
groen, zon, licht, bloemen
geuren van dauw op het gras
dit is niet meer ...…
Rechtsomkeert
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
568 Een hond waakt over zijn domein.
Er komen stappen ongehoord zacht naderbij
omringd door langvervlogen rook
zwaar ademt ze zijn komst in.
Hij spreekt geen woord maar leidt haar losjes
rechtsomkeert.…
Staartte vol majeur
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
683 we zijn met
volle zon vertrokken
zij en ik de hond erbij
kreeg snel blaren zonder
sokken want jij was er
voor zonde gods niet bij
zocht je op de paden
in zomers bloemenrij voelde al
van verre ons bankje was niet vrij
zag konijnen zonnebaden
in een winter vol mineur maar
een mager vosje staartte vol majeur
de lucht is nu betrokken…
vangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 het gezicht van
het meisje
verdwijnt achter
zwiepende haren
de man holt
achter zijn
afgewaaide
hoed aan
de honden
blaffen en
rennen tegen
de wind
de rok van
de vrouw
wappert
horizontaal
het kind kijkt
in de verte
maar komt
niet vooruit
de schilder
legt waaiend
Holland in
verf vast
jij hangt lachend
met wijde…
Reu ze!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
758 Hij zou nooit, zoals de meeste honden,
rondjes rennen, om zijn eigen staart
in de kwijlomrande bek te nemen.
Nee, die energie werd mooi gespaard!
Aan een riem en mand was hij ontsnapt,
om te zwijgen nog maar van castratie.
Achter staarten rennen deed hij graag -
die van vrouwtjes, let wel, een tractatie!…
Op haar plek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
507 Na het gekkenhuis wennen
frisse lucht van buiten
alleen wat moeite
met de weg naar huis
Thuisgekomen badkamer en toilet
niet meer vinden en zelfs verdwalen
maar met een opgeruimd hoofd
vrijwel leeg alles weer verdragen
Zelfs het geblaf van de honden
het krijsen van vechtende katten
zingen van vroege vogels
in het licht van de nacht…
Vlucht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
412 De rivier tussen de lakens
littekens van tochten naar de stad
zo is het leven in deze achterbuurt
omdat de mensen prettig werken
de maan rond de mondplaneet
op alle naambordjes exotische namen
via rubberen sandalen, kilometers lang
kraaien vliegen naar nieuwe werkwoorden
alleen de mensen die hun hond uitlaten
omdat er eigenlijk niets aan…
Mijn mensen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
591 Ook ik zal niet meer werken
op het erf van tante Maggie,
want de knechten dragen knuppels
en de honden hebben tanden
zie ze blikkeren in de late avondzon.
Haal doeken, haal zwachtels
Zorg voor mercurochroom
Want ik ben aan het bloeden
en morgen ben ik dood.
Geen tranen voor me liefste,
die zijn aan me verspild.…
Dat Mag Naam Hebben
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
816 er is een hondje
dood gegaan
ach en wat zou dat dan
dat heeft toch echt
geen naam
maar schrik niet
een hondje ook al
heeft het voor menigeen
geen naam – wat hij als beste kan
is naast z’n baasje blijven staan
hij bood liefde troost
hoorde alle verhalen aan
die ze nergens anders kwijt kon
hij was haar licht haar zon
een hond…
Godin van de jacht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
522 schichtiger
dan een hinde
kon heel snel
de bescherming van
wat schaduw vinden
heb je nooit
op de voorgrond
zien treden
in bescheidenheid
maakte een lach
jou al tevreden
tot er gejaagd ging
worden en jij als
prooi werd uitverkoren
herboren
zette jij nonchalant
alle jagers voor schut
wond drijvers
om je vingers en
joeg hun honden…
Echo van wat had kunnen zijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
448 Je blaft als een hond
omdat je wilt
dat ik bijt.
Is het gemis,
of slechts je trots
die mij nog zoekt?
Maar ik ben geen vlees meer
voor wie alleen maar jaagt.
Ik ben stilte geworden
die jij
niet meer vult.
En jij,
je bent de echo
van wat had kunnen zijn…
Aan de Ame
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
306 moerassig gebied met een terp
aan de Ame, de Aemestelle
zoals overal in Europa
vanuit een abdij opgeworpen
om het land te ontginnen
Er werden huizen gebouwd
op huijen, een woud
van dunne heipalen
als ankers in het veen, en
als anker van hoop
en gezag van de kerk:
de legende van het koggeschip
met de bisschop, zijn redder
en diens hond…
De oude eik
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
442 Hij sloot zijn ogen, zag de tuin,
Zijn vader, moeder, zus,
En natuurlijk ook Wolf de hond,
Leek hij ’t toen hervond.
Zijn ouders keken hem aan,
Hun blikken zagen niet,
Zijn vader rookte een sigaret.
Weer hoorde hij ’t hoge fluiten,
Erna de bominslag,
Alleen hij overleefde daar buiten.…
Een vraag in late schemering
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
250 Ergens halverwege het Oosterpark
een stilte danst weer rond het avonduur
in sierlijke vormen van de muurschaduw
gebogen mensen zoeken natte peuken
in het gras ligt een oude heroïnespuit
honden snuffelen aan verse drollen
en jij vraagt hoe beleefde mensen ademen
alsof je niet zelf door het noodlot bent aangeraakt
slenterend op weg naar een…
Zie je het niet meer zitten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
91 Zie je het niet meer zitten
sta op en ga liggen, rust uit
laat alle onvrede uit als een hond
en kijk naar de bomen, voel het groen
je stoplicht stond gewoon op rood
ook in de nacht, is ie een flop, sta op
drink een groen bakkie thee, rustthee
slenter wat, rommel wat met dit of dat
of lees een stukkie in een boek
dat werkt voor je gemoed…
Geef ons honden ons dagelijks brood
snelsonnet
2.2 met 23 stemmen
2.111 Wie krap bij kas zit, hale hondenbrood
Bij Top Diervoeders voor zeer scherpe prijzen
Dat dit gebeurt valt haast niet te bewijzen
Toch schijnt het zo. Soms is de armoe groot
Zou hondenbrood echt menig mensenmaal zijn?
Ach, laat dit toch een Broodje Aap-verhaal zijn…
blaffende honden druipen af.....
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
905 vervaarlijk met je tanden bloot
lip gekruld
door woest gegrom
bijtensklaar en harenrecht
die aanloop netjes
uitgemeten
mist de sprong
haar degelijkheid
kant nog wal
de ijle lucht
loop je schop na schop
jankend weg
die laatste net
onder je kont…
Trouw als een hond was alles bij het oude gebleven
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
3.290 Laat me!
Zoals ik ben.
Ik ga je niet aan stukken scheuren,
maar laat me zoals ik ben,
niet geheel van deze wereld.
Slechts een paar tanden
zouden je een boosheid laten zien.
Maar ik, oud en tandeloos geworden,
ben slechts meer en meer van je gaan houden.…
een hond die kan praten, draagt geen hondenpenning
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
672 een bureaulade
vol gebroken souvenirs
na de verhuizing…
Jonkvrouwe van Schouwen
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
1.682 De jonkvrouwe van Schouwen
kon men niet de deur uit douwen
want ze had zich volgevreten
als een echte mastodont
Ze stond bekend als lekkerbek
en had een heuse derrière
groot genoeg om op te zitten
om er deuren mee te sperren
ze vrat dagelijks zich ongans
aan paté en aan bonbons
die zij er samen met pasteitjes
op de étagère vond
Ze schranste…
Stiefeltje, mijn prachtige lentemerel
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
656 met je zorgeloze
zuivere zang
breek je de winter
en het ijs om mijn hart
versplintert
onder het plotse verlangen
naar jouw belofte van lome warmte
dagen zo licht als de tonen van jouw zang
Zonder besef
dat jouw lichte lied
deze donderende gevolgen heeft
bezing je de terugkeer van leven
Herinnering
verlangen
Stuiterend geluk…
Vergeet onze huisdieren niet!
snelsonnet
4.5 met 2 stemmen
574 Het zijn natuurlijk serieuze zaken.
Een woningbrand, een vlammenzee, de hel.
Gelukkig hangt de dierenlijst er wel
om het de brandweer makkelijk te maken.
Toch mis ik nog wat soorten in die kolder.
De kinderen! En bonma op de zolder!…
de tijd
netgedicht
3.4 met 90 stemmen
23.660 Hier wandel ik in de
schemering
de nacht zo dicht nabij
het is de tijd niet dat
ik nu nog zing
dauw hangt laag over
de vecht en landerij
De stilte heeft zich
al genesteld
in bomen straten en
de stad
in menig huis dooft
men het licht
zij hebben de dag gehad
In de verte blaft een hond
dendert er een trein
ergens gaat een deur op slot…
Mijn allerliefste vriendin !
hartenkreet
4.7 met 22 stemmen
1.869 Mijn hond, ik hou zoveel van jou.…
Op pad
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.193 Onder het treurgeboomte twee vroege zielen
de hond voorop, geestdriftig in galop
en hij – misschien een dichter – vol gedachten
door het park.
Het eerste licht maakt weer geluiden
en in de verte kraait begin. Nu mogen we weer
het leven leren.…