1969 resultaten.
Luchtledig
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
532 waar sporadisch
een gedachte vliegt
als een slome vogel
door een stukje lucht
waar verder alleen
maar veel ruimte is
gevuld met continuïteit
even bevrijd van keuzes
waar stilte terugkeert
en je weldadig omhult
om een weg te vinden
die je nu nog blokkeert…
Heure de la mort
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
610 als de dood
sterft
en aarde
leven erft
kent geen ziel
enige smart
dan ademt immers
een eeuwig hart
(zie ook link)…
Wolkentrein
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.916 Op dromen rijdt mijn wolkentrein
door strobolicht langs oosterlijn
met speelgoedvogels voor het raam
waar noorderlicht mijn gids zal zijn
op hemelsporen buitengaats
door stiltes die ik achterlaat
stationnetjes van Nooitgedacht
gebouwd op slechts één spinnendraad
Ik laat mijn zere ogen gaan
op wolken hier niet ver vandaan
waar Kleine Beer…
leven
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
605 tussen licht en duister zucht ik
't is het eeuwig onbeantwoorde
geen mens zal het ooit weten
en alles wat geschreven
van vandaag tot het begin
blijkt tevergeefs verloren
elke poging weer opnieuw
zal nimmer ons doen vinden
opdat we blijven zoeken…
diepzinnige nacht
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
784 nacht in werkelijkheid
van verlangen
zichtbaar in gebaren
binnen haar tijd
raadselachtig in nonchalance
in het metrum van donker
waar wolken haar
oude gebeden dragen
in vertrouwde tekens
waarin de nieuwe dag
op muziek wordt gezet
naar aanleiding van gedichtendag…
meermin
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
552 met een mooie
kraag van schuim
schenk ik jou de zee
meer kan ik je niet minnen…
lilith
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
622 is iedereen binnen
de ceremonie gaat beginnen
de reus en kinderen
wie zal hen hinderen
praat geen onzin
hier is het begin
geen eind in zicht
sorry het is mijn plicht
rechtstreeks uit het oude woud
de slang is oud en koud
vannacht was ik dichtbij
een boek lag aan je zij
ga geen gevecht met ons aan
wij zijn kinderen van de zon…
zee van rust
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
516 de zee kent slechts schaduwen
van wat er boven hangt
of rusteloos op drijven blijft
de zee neemt je eindeloos mee
als je erin springt en loslaat
los je langzaam op in water
de gedachten waar je nu nog
alle kanten mee heen dobbert
worden één met de druppels
ruisen slechts nog als de golven
van een tijdloos eb en vloed
adem in en dan…
Mysterieuze liefde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
493 Ik heb mijn Keltische koningin eindelijk gevonden,
ben zelf helaas zo arm als de Straatkrantverkoper
bij de electrische schuifdeuren van de Albert Heijn,
die mij blijkbaar niet voor niets elke dag vriendelijk
groet of hij is al net zo geslepen als de grootste
kruidenier van Nederland. Voordeel van de twijfel.
Al mijn werkzaamheden en dat zijn…
Nog niet gedaan is nog niet....klaar
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
657 Een scenario wat je niet bedenkt,
is nog niet bedacht,
een voorstelling die je nog niet ziet,
is nog niet op toneel geweest,
een boek wat nog niet geschreven is,
is niet uitgelezen,
een kind wat niet geboren is,
nog niet van deze aard,
en toch:
is van tevoren al uitgestippeld,
heeft men bedacht, gelezen en gezien
wat er geschreven…
In mijn dromen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
534 ’s Nachts in mijn dromen
dool ik rond in het niets.
Tussen donkere schaduwen
silhouetten met kristallen ogen.
Die zoekende zijn naar het licht
waar ze op een antwoord wachten.
Die ik ze niet kan geven omdat ik
het antwoord niet weet op hun vragen.
.…
Zwavelzurige verdoemenis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
506 in weerlicht
slaat de hemel
breuken in het graf
opent zwavelzurige
verdoemenis die
onverlaten wacht
ongekende kracht
dondert over
een verlaten aarde
storm en hagel
trekken woeste sporen
in aangerichte schade
stilte vol geladenheid
de dodelijke spanning
zijn wij nog niet kwijt…
Hades
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
638 Uw leven gaat over doornen,
Alles gedaan en gelogen.
Nooit eerlijk
verderf en leugens.
Verknocht aan ondeugendheid
geen graantje spijt.
Zolang je leeft
is er niets aan de hand.
De onderwereld ligt op de loer
je moet de overkant halen.
Eerst betalen
een geldstuk onder je tong
Hades krijgt je ziel
Hij is de God van die
donkere ondergrond…
renaissance
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
498 De wedergeboorte
van de antieke beschaving.
De kunst van mijn denken,
over het leven
van de mens op aarde.
De rol van de natuur
en de toestand van mijn
heldere geest.
Ik was zo verdiept
in het samenstellen
van het voorwerp
dat ik er geen vat meer op had.
Mijn handen duwden,
trokken de ideeën
uit mijn lijf
tot een brok puurheid…
Dromen...
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
533 Laten we stil dromen, over onze innige omhelzing,
zo vers in ons geheugen, nog niet lang geleden,
sluit je mooie ogen en laten we zalig samen zijn,
wees niet bang lieverd, voor vervlogen verleden.
Elk verzonken moment terughalen voor onze geest,
opnieuw genieten, van eeuwige aantrekkingskracht,
raak mij weer aan, zoals enkel jij dat zacht kan…
Hallucinatie
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
460 Heb ik jullie al eens verteld van mijn
liefdesaffaire in het huis van Victor Hugo?
Nou, terwijl ik de ronde, houten trap omhoog
liep waren mijn ogen nog maar enkele centimeters
verwijderd van de strakste en sappigste billen,
die ooit heen en weer bewogen en ik ben ze gevolgd.
Ik introduceer een nieuw woord: billenstalker!
Bovenin zijn riante…
Bedwelmend ?
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
575 Oh die liefde, als kind te spelen
dat ik onder het hart zal dragen,
we zullen er samen van eten om
aan ieder te verdelen, ook als zon
en maan hun baan zullen vertragen,
tot in de diepste kleuren van Eros
fluit, door de zoete dood getroffen.
Spreekt hij de mythische voorspelling
uit, steekt al zijn geuren in het verlangen
van een bedwelmende…
schaduw van de nacht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
653 De schaduw van de nacht
trekt mijn aandacht
een schim op de muur
dat is het begin van mijn avontuur
samen spelen wij een spel
mijn handen veranderen je in een aquarel
glimlachend krijg ik plezier
nu ben je in mijn ogen een dier
bedankt schaduw van de nacht
voor al mijn verbeeldingskracht!…
Letterlijke droom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 Zwart beeld toont donkergroen schrift
welk zich letter voor letter neerschrijft
met traagheid van een typmachine
waardoor lezen makkelijker valt te
onthouden:
'schroef de geldgrens omhoog
zodat men niet kan investeren
in bronnen door energie te verwerven
niet kan investeren in spectaculaire industrieën
want gevaar creëert gevaar!'…
Anonieme man
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 Ik stond stil met mijn fiets,
als een schim, verstild als
een zombie voor zich uit starend,
naar een vrouw die haar kind de
melkfles gaf, ik dacht, waarom
niet je bolle borst, leeg?
Ik zag dat omstanders zich
automatisch zorgen om mij maakten
en terecht, ik had zo kunnen hemelen
vanwege mijn falende hart en misschien
wel omdat God het…
Eeuwenoude melodieën
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
501 ik hoorde muziek
achter de bomen
met donkerrood loof
zag de linden
wit dansend ontsnappen
uit hun cirkels van drie
geen vogelgeluid in
het monumentale geruis
van eeuwenoude melodieën
zacht trok de wind
aan de kleurrijke balg
langs de zoom van het bos
wei en heidegeur mengden
maar het oerbos bleef gesloten
in donkerrode eeuwen…
Hermitage
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
420 Aasgieren markeren de plek,
in het zwerk van nergens,
dolend met opengesperde bek.
Huis met een demonisch lot,
gesloten deuren, gesloten luiken,
van binnen en buiten op slot.
Vesting van verbeten smart,
zonder licht of leven prijs te geven.
Zelfs de leegte verdwijnt in het zwart,
zwelt aan tot ontilbaar gemoed.
Huis van de versteende bewoner…
STILTE IN MIJN HART
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
739 Ik hoor het zuchten van mijn hart
als stormwinden over pijnen gaan
Morgen kijkt als gisteren zo zwart
zou gisteren morgen nog bestaan?
Ik proef alle tranen van mijn hart
brutaal tegen de oevers stuk slaan
Tranen uit mijn hart stromen hard
zou mijn hart echter nog bestaan?
Ik hoor het schreien van mijn hart
om ‘t allerwegen verdorren van…
De verte nevelde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 van de krijtstreep
tussen groen en blauw
kon ik weinig hoogte krijgen
de verte nevelde
in warm en koud
met trage ronding
de vleugels van mijn geest
kunnen de steen die op
mijn maag ligt niet meer dragen
nog twijfel ik
heb vragen die met
de dood geen antwoord krijgen
ik moet blijven
hoor ineens de meeuwen
en het teleurgestelde…
Nefertari
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
511 Hoe stoffig is het dal
Waar de wereld niet mooier bloeit dan
In het graf van Nefertari
Mij wordt de adem benomen door gele bloemen
Blauwe vogels en de koningin badend
Waar ikzelf tot haar intimi behoor
Het is mijn leven dat haar aantast
Bij iedere ademtocht
Ontneem ik haar meer kleur…
Slaapmagie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
600 Ik weet niet waar mijn geest naartoe vliegt,
of ik als een heks op een bezemsteel zit
en bommen werp op doelen die het verdienen,
of dat ik met engelenvleugels eenzame harten
verwarm en droeve zielen opbeur, ik ben er
niet echt bij, weet wel dat ik van alles doe,
want iedere ochtend word ik supermoe wakker
van mijn merkwaardige nachtwerk.…
De ziel eren
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
823 De ziel is meer waard dan het lichaam,
zo is seks om de seks zinloos
en seks gekoppeld aan ware liefde
zo heilig als alle heiligen.
Vrouwen die hun lichaam misbruiken
om mannen in te palmen zijn ver van God
en dat geldt eveneens voor mannen.
Onware liefde straft zichzelf.
Gesol met andere harten
slaat terug op onechte,
wrede, zieke harten…
Wachten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
519 Als het tasten van een oude eik
in donkere aarde
of het waken in stilte
van vestaalse maagden
wachten wij, niet op iets
maar om het wachten zelf
tot de cirkel zich sluit
en reflecties de spiegel
voorgoed verlaten en
zich wentelen in eigen licht.
Dan pas komen we aan
waar we nooit vertrokken zijn.…
Een geschenk van het licht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
526 Hij siert zijn genade
met wenkende ogen
in een vruchteloze wereld
waar huilende wolven
uit zijn hand eten
En als hij het menselijk landschap
gedachteloos aaneen rijgt
in een overvloed
aan zwijgzaamheid
vult hij leed met liefde
Op de tweesprong
van een pril ontwaken
wrijft hij de tover
uit verwarde zielen
Als zijn nectar hun…
Dichter bij de bron
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
597 Een rimpeling in zachte ogen
waar het levenswater uit
zuivere liefde stroomt
Ze spreken een zelfde taal
als die van de waternimf die
aan de rand van mijn geheim woont
dat diep in het hart verscholen ligt
en alleen toegankelijk is
voor de zachtmoedigen en
voor de stille zielen
Hier ontspruit mijn oorsprong
de dans die het leven verbeeldt…