2934 resultaten.
de voorhuidmonologen
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
2.047 de goede God, hij zorgde voor een wonder
onmisbaar bij de schone paringsdans
hij schenkt de liefdesdaad de volle glans
een reepje huid, doch zonder meer bijzonder
hij past om maatje pink en volleponder
bescheiden als hij is, maar zoveel mans
al klinkt het vreemd, onmogelijk bijkans:
de moslim en de jood, zij doen het zonder
hij is het speelgoed…
De pottenbakker
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.897 Hij vormde een kom, en hij verhoogde
De ronde randen, en een buik
Boog zich naar boven, en hij boogde
Haar buigen in, en zag de kruik
Slankhalzig en met edel welven
Van lippen, en haar schone mond
Was lachende; want hij was zelve
Zo gul als zij, zo diep van grond.…
kwakkelloper is spekkoper
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.225 naar waarheid nu wat-ie ervoer
op het zeven heuvelen parcours
hij had daar lood in de benen
z’n kin zonk tot op de tenen
afgeleid door muziek en schone zang
bleven heuvels te hoog wegen te lang
tot ‘n groesbeekse hem verschoonde
zich tevens terloops innig betoonde
verend schreed hij langs berg en dal
men riep hiep hiep hoi voor hannibal…
Jaargetijdenstorm
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
663 Een zuivere wind
blaast mijn ziel schoon
de zon warmt mijn geweten
en ik voel de kou verdwijnen.
Regen is iets ergs, zo ook de kou
het is een gevoel van binnen
wat naar buiten sluipt
tenzij het door liefde wordt gevangen.…
Sms
hartenkreet
3.5 met 32 stemmen
10.920 Ik lees alles, maak de inbox weer schoon,
en schuif mijn telefoon weer opzij.…
Betovering
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.068 zie haar liggen, d' schone maagd
zo onschuldig als haar spinnen
zal ik haar fluweel beminnen
totdat ze magistraal ontwaakt
zie haar ogen langzaam open
begroeten ziel in vogelvlucht
verjagen kilte uit de lucht
elk angstig zet het op een lopen
zie haar wimpers tegen ‘t licht
vragen knipperend de zon
ontslaapt nu eindelijk mijn bron?…
Regenringen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
2.122 moet ontvluchten
ras mijn vege lichaam luchten
anders wordt ik koud en stijf
Ring na ring
etend ploeg ik nieuwe gangen
steeds dichter naar het oppervlak
ik voel het fibrerende tikketak
van de neerslag die me wil bevangen
Kronkelend verlaat ik het aardse rijk
slingerend denk ik mij te bevrijden
maar in een poel eindigt mijn lijden
schoon…
Wijsgeer
gedicht
3.1 met 74 stemmen
22.457 Een somber man
dus vaker blijer dan een ander
die bij het verkeerde uiteinde begon
want aan schone verwachtingen zit
geen reinigbaar handvat
wie misgrijpt houdt voor eeuwig
vuile handen
daarom de argwanende tanden
liever gezet in de pech
het neehoofd voortvarend geschud
zo oefent hij soms een trage
maar toch aanstekelijke danspas
tussen…
Bloedende wereld
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
868 mens al hun wanen
zonder dat planten en dieren wegkwijnen
in een plas doorweekt met tranen
de aardbol is compleet bedorven
in wat goed en fout is in het bestaan
een lading verdriet verworven
dat door ons mensen is aangedaan
toch kunnen we genieten van gefluit
van vogels die vredelievend zijn
een oorstrelend mooi geluid
dat zich uit in schone…
de vlucht van duizend rozen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.026 ze keken al mijn kleuren grauw
de lucht droeg minder vluchten
de wind verkoelde snel tot kou
er was geen zon in spiegeling
donker rimpelden de poelen
ik had er ook geen zin meer in
maar in jouw hand
bloei ik weer op en
schoon het vuil van vleugels
je kijkt me aan
en fluistert zacht
dit kan niet door de beugels
ik schaam me en
het…
vrijen in den vreemde
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
1.232 vredig vrijuit vrijen in den vreemde
met een vrijvrouw zonder enige scrupule
is hangen aan gekleurde ballonnen
of zweven in wilgenbomen van chocolade
het is zuigen aan slagroom met aardbeien
ongeremd, verblind en onbezonnen
alhoewel het naast zo'n schone neervlijen
reeds het ervaren is van genade
eer ik werkelijk ben begonnen
ach, wat…
Later
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.214 Nu al dit schoon voorbij is
want tijd neemt liefde, vreugde, smart
als elk van ons weer droef en blij is
dicht aan een nieuw gevonden hart
zal ineens alles vervagen
bij ’t zien van dit vergeten blad,
je zal weer dromen van de dagen
toen we in elkanders ogen zagen,
dat we elkaar zo hebben liefgehad.
2002…
als leven tegenvalt
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.543 GEDULD IS EEN SCHONE ZAAK…
De erfenis te groot
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
981 de kleur
heb je zelf bepaald
in maten die
je al mocht weten
de inrichting was in
jouw gedachten al compleet
met ruimten zonder ziel
passen en opnieuw weer meten
toch was
de erfenis te groot
begon het grote schonen
niet alles zomaar in de goot
je hart is ruim
kamers anders dan gedacht
het opruimen doet pijn je
boezemt toch nog onverwacht…
Dicht over de tong
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
772 vurig likt de nacht
dichte duisternis bloot
dorstig en hunkerend
naar schone handen
violen klagen de modder aan
die langs veel mouwen druipt
duisterval laat zijn sporen na
op blondgeverfde traptreden
de snerende klanken
glijden langs de leuningen
naar beneden en eindigen
in een weerspannige schoot
er is geen weg terug
al krijsen…
wit verschiet naar roze
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
767 ze keken al mijn kleuren grauw
lucht droeg minder vluchten
wind verkoelde snel tot kou
geen zon in spiegeling
donker rimpelden de poelen
ik had er ook geen zin meer in
maar in jouw hand
bloei ik weer op
schoon het vuil van vleugels
je kijkt me aan
fluistert zacht
dat kon niet door de beugels
ik schaam me
wit verschiet naar roze…
morgen word het beter
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.012 Wit papier dan
onbeschreven,
een schone lei
wit krijt ons gegeven.
De eerste januaridag ziedaar
de geroemde dag van morgen
hoe kan het anders dan
beter gaan dit jaar.
Toch heeft de mens reeds
sinds aller tijden
zich beter voorgenomen
en was slechter niet te vermijden.…
Aan de strijkstok
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
881 een heks gehuurd
uit een vergeten macht
zij zwaait de bezem in een
kippig hoederhok met kracht
natuurlijk dik betaald
zoals dat tegenwoordig
onderhands geregeld wordt
want niemand kent het ware woord
maar als vrijwilliger
heb je soms spijt dat aan
de strijkstok van een andere site
jouw inspanning blijft hangen
zij veegt de paden schoon…
Wie
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
610 De waarheid ebt weg
met de getijden
die de bakermat zijn
gevoed door zon en maan
daartussen de dolenden
als dorstigen
in een tranendal
zo zoet en schoon
alleen dan
welke sporen
leiden een blinde
naar zijn Fata Morgana
welk orkest speelt
voor deze dove dirigent.…
ONVERMOGEN
poëzie
4.8 met 13 stemmen
2.724 Er ruisen tonen om mij heen,
En schone vormen zweven
In glanzig nevelwaas dooreen,
Die mij het hart doen beven.
De schoonste wenkt mij in 't verschiet
Om tot haar door te dringen;
Ik strek mijn armen uit -- zij vliedt,
En al mijn snaren springen.…
Liefdelijk
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.456 De vale ochtendschemer
De warmte van je lijf
Jouw armen om me heen
In ons knusse slaapverblijf
Het bonzen van jouw hart
Mijn vingers door je haar
De kleding die je draagt
Als ik stiekum naar je staar
De geur van verse koffie
Het ritselen van de krant
Gezamenlijk ontbijt
De poesjes in de mand
Het ochtendritueel
Onze lichaamstaal
De schone…
wie
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.215 zo zoet en schoon
alleen dan
welke sporen
leiden een blinde
naar zijn fatamorgana
welk orkest speelt
voor deze dove dirigent.…
met zoveel regen dat het giet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
774 ik kan niet meer
van binnen ben ik hol
ik wil het weer
weer vullen ik wil vol
een handje wind
vlijt bladeren op een hoop
strijkt door mijn haar
haalt gedachten uit de knoop
een mand vol zonnestralen
weerkaatsend op het fruit
oogst van zomerdagen
de kleuren rijpen uit
stofjes schonen uit de lucht
met zoveel regen dat het giet
hagel…
Nachtnuances
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
643 jij, slechts gekleed in goed humeur
mijn slaapkamer binnen kwam stormen
de ochtend in je ogen was reeds gewekt
door rommelige lakens die zich nog onbevlekt
plooiden rondom mijn slaperige vormen
je glorende opkomst was de droom
waarmee ik me normaal gesproken loom
nog eens slaapdronken omdraai met een lach
maar nu blijk je wars van schone…
een witte lach als vergezicht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
591 de ochtend huivert
fluistert dauw
herfst trekt draden
in het vroege licht
ze knispert met
bevroren vingers
in een witte lach
als vergezicht
klokken luiden
hun weemoedig tonen
gedachten dromen
in seizoenennostalgie
de wind is bezig
luchten op te schonen
bomen kleuren
in hun bladmagie
ik groet de zomer
in zijn vruchten
het rijpe…
Parelsnoer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
599 dauw
Sijpelt nat door
Loom, ze dwarrelen
Mijn gedachten
Voor jou wil'k rijgen
Een parelsnoer
Eén parel voor vertrouwen
Nog eentje voor de trouw
Eén parel voor de passie
Eentje voor; ik hou van jou
In het struikgewas
Achter mijn gordijnen
Door mijn lief geopend
In een royale wenk
Wacht de vrucht
Van al mijn wensen
Wonder zo schoon…
poepchique
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
821 O gij zottekop, gij onnozele
spreekt nen keer rechtuit
en speelt nie mee mijn voeten
buzze geven moet ge, buzze
hoe schoon kunt gij vertellen
over u poepchique madammen
mee nen bontjas, hoe gemeen
blijft weg van vossevellekes
laat al die tegenstekers gaan
in hun pitteleir en dikke nekken
hoe glitter stilaan verpietert
O gij zottekop,…
Jouw insteek
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
723 taalschoonheid ontspringen
uit wat dat dan ook
het slaat niet Pruisisch blauw
kopergroen uit
is geen stoffig filoso-vies geneuzel
omtrent levensstijl
nee jij maakt dingen bespreekbaar
flexibele
dat maakt veel duidelijk
zonder al te veel poespas
jouw insteek en inzet
van steun, begrip en vriendschap
leert mij opnieuw ademen
om weer schone…
Frysk Gea
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.825 Denkend aan Fryslân
Met zijn brede weiden
Waar ’t vee graast in stille rust
Een zwaluw die in brede vlucht
De einder kust
Frysk Gea, wat vlak en wijds
En onverzettelijk van aard
Historie heeft bewaard
Uw glorie en uw trots
Onwankelbare rots
Denkend aan Fryslân
Uw wijds vlak, schoon en stil
In mijn hart draag ik u mee
Verblijven daar…
zomergedicht
gedicht
2.0 met 40 stemmen
11.750 fietspad. helmgras. zeevlam: begin
van een onbedaarlijk omzien
noodtrap
naar het schone geheim
terug naar begin…