4263 resultaten.
[ Zeg me wat te doen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
342 Zeg me wat te doen
tegen mijn angst voor alles --
wat verborgen is.…
[ Romans zijn ontleend ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
281 Romans zijn ontleend
aan mensen, die zich vormen --
naar personages.…
[ Blauw licht, rood antwoord ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
267 Blauw licht, rood antwoord,
een en al gekkigheid hier --
Doe maar mee met ons!…
Verhalen en sterren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
553 Wat is het verschil tussen verhalen en sterren?
Ze zijn allebei
schitterend, prachtig, glanzend, hoopgevend
Een verhaal geeft plezier
bij leed en pijn
Een ster geeft licht
aan de donkere hemel…
[ Een lange minuut ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
288 Een lange minuut
daalt grote dankbaarheid neer --
Hemelse streling.…
[ Automatische deuren ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
330 Automatische
deuren voor wat er beweegt --
zijn dicht ook open.…
[ In mij en in jou ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
298 In mij en in jou
is er een leegte, en God --
past daar precies in.…
[ Ik weet het niet meer ]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
326 Ik weet het niet meer,
het is hier ook zo mistig --
Ligt het daar soms aan?…
[ Ik draag graag bloemen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
330 Ik draag graag bloemen,
ruw, stekelig, maakt niet uit --
ik wil ze bloeden.…
Prediker
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
318 Verkwikt verlaat de zon het bed
van de sterrennacht, de tent
waarin zijn bruid wacht
Vrolijk als een held
rent hij over de middag
en de avond terug
naar haar lichaam
Zo ziet David in de hemel
Gods hand en de wereld
daarin gevat, zo mooi
moet Zijn grootheid zijn
voor wie er over nadenkt
dat het niet anders…
Doe maar, verwijt me
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
316 Doe maar, verwijt me
dat jij weinig aandacht krijgt
Het is waar
Ik ben
met mezelf bezig
Ik weet het heel goed
dat mijn leven te kort is
om uit te stellen
wat belangrijk is
niet alleen jij
ook mijn eigenaardigheden
pleziertjes, gewoontes
en verantwoordelijkheden
voor mijn gezondheid, thuis
met de buren en op het werk
Ik ben daar…
Kritisch
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
370 Vandaag is net als gisteren
een rotdag, kotsmisselijk
draai ik me weer om
Net als jullie wil ik
leven Op Mijn Manier
zonder kritisch gezeur
Dit is toch een vrij land
waarom dan moeilijk doen?
Waarom laat je me niet met rust
met jullie regels en jullie geleerde
meningen? Ik heb geen zin
om me steeds te verdedigen
na te denken…
Polonaise
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
329 Ik was jong, ik ging
grootse schoonheid ervaren
op handen van succes, nu
loop ik op wolken
van elektrisch licht
glitter en bewondering
mijn pensioen te vieren
in de hemel der feesten
ster onder de sterren
lachend mooie mensen
parels, botultox en gel
in halfgrijs haar, onvermoeibaar
op de maat van het koper
niemand hoeft naar de…
Erasmus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
381 Ik wil leven, dus moet ik
het leven wel prijzen, ook onze
zotheid dat we plezier maken
en kinderen krijgen, onbevangen
en blind voor de hardheid van ons
bestaan en van de mensen
hun tekortschieten, dwalingen
en bedrog, ja, onze vlucht
voor elkaars agressie en wreedheid
Zonder idealen wil ik nog steeds
meer van het leven ontdekken
sta…
Het Offerkind (Einde van de winter)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
345 Het is het oude liedje:
'Alles Wordt Nieuw, Alles
Wordt Jong', zo wreed
is de schoonheid van het leven
die volwassenen opoffert
aan hun schuld
hun grote schuld
van veroudering
Ze mogen wel blijven, wijs
en bekwaam of niet
als ze hun plaats afstaan
al vóór ze daar aan toe zijn
Misschien gaan ze dan begrijpen
dat zijzelf ook voordringers…
Geniet van mij
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
423 Leuke lieve mannen genoeg
maar niet bij mij, te weinig
wordt er genoten
van mijn lichaam, ik wil
me overgeven
aan stoere begeerte
ermee stoeien, hem ruiken
wanneer ik wakker word
in de warmte van twee
passende lichamen
in mijn bed, in mijn bed
in mijn verlangen
naar stoppels en handen
duwen in mijn huid
kracht in mijn vlees…
[ Er schittert schoonheid ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
295 Er schittert schoonheid,
ondersteboven, dubbel --
in de parkvijver.…
Verbonden
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
465 Noord en zuid
Verbonden
Oost en west
Verbonden
Wit en zwart
En alles tussenin
Verbonden
Hand in hand
Oog om oog
Tand om tand
Verbonden
Zelfs als ik nooit omkeer
Of wederkeer
Altijd verbonden
Tot in de eeuwige duisternis
Tot in het eeuwige licht…
[ Hier zou ik willen ]
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
370 Hier zou ik willen
blijven, maar ik bederf het --
met piekeren hoe.…
Paarden zijn ook zo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
364 Natuurlijk wil ik geen object zijn
maar mens, een subject
niet volledig vrij misschien
maar ook niet in de hel
van andermans oordeel
want ik negeer niet
dat ik een individuele wij ben
een individuele liefde
die tekortschiet
soms individueel wreed
eigenbelang, kortzichtig
door ingebouwde oogkleppen
tegen mijn nerveuze angst
voor…
Lievelingskleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
344 'Ik geloof' en 'Ik heb een droom'
zijn beroemde woorden
Achterhaald nu
er zoveel meer geloven zijn
zoveel meer waarheden
om bij weg te dromen
van de werkelijkheid
die niet meer te raden is
maar onontkoombaar
is wat ze is, je moet
het ermee doen, je zou
het ermee moeten doen
maar liever verpak je haar
in lichtechte lievelingskleuren…
Passagiers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
334 Mama's nachthemd aan
midden op straat schaatsen
en op zolder met treinen
verre reizen maken, maar
als iemand later zegt
...Het zat er al in
...weet je nog, toen?
...Twaalf jaar oud...
...twee vier zes acht tien
...wie niet weg is, is gezien
...kijk maar om je heen:
...mensen zijn op weg
...allemaal passagiers
...op een eigen stoel mee…
[ De rijken delen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
276 De rijken delen
alles, gunnend plegen ze --
hun goede daden.…
Muren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
347 Als ik mij neerzet om te schrijven,
is er een remming om mij heen.
Door al die hoge muren,
ik bouwde zelf….ja, steen voor steen.
Ik voel me daar zo veilig,
ja, ze zijn hoog genoeg.
Houd deuren veilig dicht,
blijf zelf wel uit het zicht.
Men hoeft toch niet te weten,
hoe klein ik werk’lijk ben.
Met schaamrood en met tegenzin,
schrijf ik…
Ruis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
338 Leeg de vergaderzaal
Stoelen weer in het gelid
Het scherm in de hoek spuit nog
de laatste nieuwsberichten
Ik ga op de ronde tafel liggen
rek me uit en geef me over
aan welbehagen, gestreelde
loomheid, oh, nu niet
aan jouw handen denken
niet aan genomen besluiten
plannen en actiepunten en
niet aan de ruis van buiten
het rimpelen van…
Via Via
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
275 Via Via weet ik ongeveer wie ik ben
iemand onder al de mensen
die de stad levend houden
en me mijn ziel laten zien
We voeden elkaar, eten dus
elkaar als één lichaam
mensheid, hongerend om te leven
ongeveer wetend wie we zijn
temidden van elkaar en de rest
op onze lange weg
omhoog, omlaag
en in het rond
De doelen die ik…
Liefde is aardappelen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
359 Mama was werken
wij zaten thuis
konden er niet uit
sneeuw, geen schoenen
overal stilte
angst voor de politie
en verdrongen waanzin
die verlangens wurgt
zonder ze te doden
onmogelijke liefde
alleen de dagelijkse aardappelen
hopend op iets
van de herhaalde beloften
voor ons, de kinderen, en nu
wij geen kinderen meer zijn
voor…
[ Mensen zijn dichters ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
289 Mensen zijn dichters,
hun halve zinnen scheppen --
nieuwe verbanden.…
Regennacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
370 Het is bijna alsof je de arme winterzon
achter de horizon hoorde dalen
de wind alles weggeblazen
herinneringen verdwenen
nu je met de donkerblauwe verf
getuige van jouw stille liefde
de ernst van jouw geweten kleurt.
Om te overleven
onder het maanlicht
van de duisternacht
ben jij de eenzame mens
die jij voor ogen ziet.
En ook de…
Onland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
375 Een ontplofte wereld
binnenstebuiten
onwankelbaar
het water verzwolgen
en de korst een asfaltzee
een dode zee, onland
waar geen vee kan grazen
en iedereen honger lijdt
is een horrordroom
van anderhalf uur
in de bioscoopzaal
waarbuiten we vertrouwen
op kernbommen en slimme oplossingen
voor een menslievend milieu
want er zit geen…